Mar 222017
 

Het eerste nummer werd in een oplage van 500 honderd exemplaren uit gegeven, en gedrukt bij een drukkerij in Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Gorinchem waar we de eerste drie exemplaren van Freelook lieten drukken. Toen ik met wat andere redactieleden het derde nummer ging ophalen moet ik even bij de directeur van de drukkerij komen. Hij de lieve man verontschuldigde, en deed alles behalve aan een directeur denken, meer aan een vadsig mannetje dat nog bij zijn alleen overleden ouders woonde. Maar hij verontschuldigde dat er geklaagd was over seksueel getinte artikelen en foto’s in de Freelook. Maar dat zijn toch tekeningen wees ik naar wat geneuk in mijn strip. “Meneer het spijt mij echt, maar dit is een sociale werkplaats, dit kan ik niet verantwoorden”. Tot dat moment dacht ik dat dit gewoon de goedkoopste drukker was met goede kwaliteit. Ik keek rond, knikte naar de mij aanstarende mensen, gaf de directeur een hand, en vertrok met nummer drie richting Rotterdam.

Met nummer één van Freelook werd ik als hoofdredacteur uitgenodigd in een uitzending van RTV Rijnmond, 1992 dus. Met mijn buurjongen uit de Havenstraat Michael Vos die op moment van schrijven bekend staat als een virtuoos gitarist, gingen we naar de studio die toen zat waar nu Imax zit aan de Leuvenhaven. We moesten wachten tot ik aan de beurt was, deed ik in de Metro nog zelf verzekerd, vertelde dat ik ons blad even ging promoten met tal van snelle en rake one liners, zat ik nu midden in een crisis, een trillende paniek aanval. Ik zuchtte dat Michael vanaf nu de hoofd redacteur was van Freelook Magazine, en dat hij dus op de stoel voor TV moest plaatsnemen. En dat deed de zestien jarige Michael fluitend, terwijl ik stond te kotsen op het toilet.Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De redactie vergaderingen waren vaak zeer vijandig naar elkaar, nieuwe redactieleden werden allereerst met de nek aangekeken, nog net niet onder een vuurdoop of een seksueel getinte massa ontgroening. De meeste hielden het dan ook maar e”en artikel uit op onze vriendelijke redactie. Ik was inmiddels weer hoofdredacteur, Michael vond het allemaal best, en schreef artikelen en deed interviews. Ook had hij zijn ideeën om de landelijke aandacht te trekken. Hij wilde bijvoorbeeld de schrijfster van, “The Happy Hooker”, Xaviera Hollander vragen of hij de zestienjarige dekhengst met haar het bed in mocht duiken om daarna zijn ervaringen hoe hij het vond om met een bejaarde ex hoerenmadam te vrijen. Gelukkig nam Xaviera iedere keer niet op, want de gek was aan haar telefoon nummer gekomen.

Ook en vooral Istvan Gal haalde met liegen over onze oplage Internationale artiesten binnen als noem er even wat op: Snap, NUKE, Tony Scott, LUV, London beat, Dr.Alban, D-Shake en zelfs James Brown, nee Istvan deed geen interview met de zweterige Koning van de soul. Wel lag hij stiekem een dicteer apparaat in de ruimte waar meneer de Brown werd geïnterviewd door de Nederlandse pers. Met een mooie foto die Istvan schoot van James tijdens het optreden in Ahoy op de cover, hadden wij wel even iets in huis. Ik deed vooral schriftelijke interviews, die achteraf schaamteloos slecht waren, nou ja, ze beantwoorden mijn kinderachtige vragenlijstje wel, en deden er saaie foto’s bij voor in de Freelook, Zo interviewde ik :Public Enemy, Erasure en The 2 Live Crew, waar ik vooral zelf erg blij mee was.

Hadden wij eerst Moha Boudat als onze enige fotograaf kregen wij er na nummer 3 nog een paar bij , inclusief Istvan Gal die inmiddels ook voor kranten foto’s maakte. Het was dus iedere keer ruzie onder die jongens. Xandra moest ons blad als jongerenwerkster steeds verdedigen voor de onderwerpen in de Freelook naar collega’s die het te ver vonden gaan voor een jongerenblad. Ik ook en dat was nu juist de lol, te vergaan, dat hoort toch bij jongeren, en zeker uit een volksbuurt uit Rotterdam. En het lukte Xandra steeds dat wij weer een blad mochten maken.

Mijn zusje Angelique schreef ook artikelen en deed vooral interviews, met bijvoorbeeld de vrouw vriendelijk Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza sexshop MMy sin aan de Pannekoekstraat. Ik kocht er een keer vier erotische strips van de Franse striptekenaar en hierbij een aanrader voor wie het leuk lijkt zijn oude hobby strips lezen weer op te pakken, na het jaren geleden dicht slaan van Suske in Wiske, maar goed na deze sluik reclame, de man het George Picard. Ze vroegen er 250 Gulden voor, wat ik dus niet man vriendelijk vond. Ik had even aan een vrouw moeten vragen of ze de strips voor mij wilde afrekenen, die zou er vast een vrouw vriendelijk prijsje voor betalen. Angelique tekende zo nu en dan zelf de illustraties bij haar stukjes, omdat ze haar grote broer denk niet vertrouwde op een normaal resultaat.

 March 22, 2017  Posted by at 01:58 Pieters Proza No Responses »
Mar 212017
 

Voor dat ik met Xandra Severien Galerie Slaphanger begon eind 1994 was ik met Xandra mijn latere vrouw Title: Freelook magazine 1 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Freelook magazine begonnen. Het zat toen zo, dat ik striptekenaar was, nou ja, dat dacht ik vooral zelf. Wie zich niks verbeeld is ook niks, en als je, je iets inbeeld zoals ik dan ben je in ieder geval iemand voor jezelf en dat is in ieders leven het belangrijkste doel, iemand voor jezelf zijn, dan komt de rest later wel. Ik was net terug uit Praag, ook te lezen in Pieters proza. Daar had ik mij zo misdragen, dat men het in de Ambulant Jongerenwinkel aan de Grote Visserijstraat ook wist. Want toen ik daar langs wandelde werd er door Jeanette op de ruit getikt, en gewenkt dat ik binnen moest komen. Best lullig, want het eerste wat ik dacht was, he dat is toch viskut, zoals haar koos naampje in de wijk was, ik zou echt niet weten waarom, laten we dat maar ergens in het midden houden. Ik ging braaf naar binnen, mij nog niet realiserend dat dit mijn leven zou veranderen op een lange weg naar kunstenaar worden, of het zich inbeelden natuurlijk. Toen ik binnen was schreeuwde viskut gelijk een Viswijf,”Xandra die striptekenaar is er”, alsof ik een afspraak had, dat was zeer onwaarschijnlijk. Toen kwam er een zwarte bos krullen de trap op, een vriendelijk gezicht, zei,” zo dus jij bent de striptekenaar met exhibitionistische neigingen” dit aldus de eerste woorden van mijn toekomstige vrouw. Ik lachte schaapachtig wat verlegen. Heb je even tijd Pieter, vroeg ze toen. Als er iemand was met tijd, was ik het wel, dus volgde ik haar naar beneden. Aan tafel met een kop thee, vertelde Xandra over een jongerentijdschrift dat ze met jongeren uit de wijk moest gaan opzetten, en of ik striptekenaar en hoofdredacteur wilde worden. In deze pak hem beet vijf lange minuten was ik al verliefd geworden op Xandra, en dus zei ik net niet hijgend ja mevrouw. Meteen werd mij een eigen kantoortje boven in het gebouw toegewezen. Ik had opeens een soort baan. Mijn eerste opdracht was mensen voor het tijdschrift die nog naamloos was te maken en in de wijk te verspreiden. Zelf bedacht ik mij dat ik de kranten ook maar moest verwittigen van het aankomende tijdschrift. En zo druppelde er mensen binnen. De eerste was Moha Boudat die fotografeerde, en dit goed deed. Hij was wat eigenwijs, maar dat komt creativiteit in vele gevallen en zeker in zijn broodmagere gevalletje goed uit.

Ik had een naam gevonden voor het tijdschrift,”Limlick”, maar dat vond Viskut te porno, te kinderachtig leek mij persoonlijk meer op zijn plaats maar goed, ga nooit in tegen een viskut staat er in de bijbel, en daar hou ik mij aan.

Uiteindelijk werd het Freelook Jongerentijdschrift wat weer wat later Freelook Magazine werd. Het druppelen vanTitle: Freelook magazine 1 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza medewerkers dan wel redactieleden ging niet snel genoeg naar mijn zin, dus vroeg ik vrienden mijn toenmalige zwager Istvan Gal en mijn zus Angelique of ze zin hadden om mee te werken aan Freelook, en gelukkig was dat zo. Het klinkt als de middel eeuwen 1992, maar toen hadden we een computer, waarmee je teksten kon verwerken en meer niet. We printen de teksten uit en gingen artikelen plakken, tot aan Freelook Magazine nummer drie, toen kregen wij een computer waarop men kon lay-outen. Had ik net een cursus lay-out gedaan zonder computer, toch handig net voor het tijd perk, dat je daar geen reet meer aan hebt. Al hoewel ik nog steeds een voorliefde voor handwerk ben, maar goed, men zal denken waarom moeilijk doen als het makkelijk kan bril dragende imbeciel, en daar heeft men een punt om diep in zijn hol te steken. Ik tekende illustraties en op de achterflap een strip over Keutelbinkie, die terug kijkend erg flauw was. Op de cover besloot de onbescheiden hoofdredacteur zijn eigen hooft te plaatsen, met een getekend snorretje van Salvador Dali, toen al niet bijster origineel, maar verzonnen uit een goed hart. Het leuke en gelijk het moeilijke van onze redactie was dat iedereen een andere smaak had. Dus werd het een allegaartje van smaken, met door mij een aangeprezen wansmaak liefde, waar heel wat ruzie’s door ontstonden. Burgemeester Bram Peper liet zijn voorwoord schrijven in ons eerste nummer die gratis werd verspreid over jongerencentra, koffieshops en barretjes in Rotterdam en omgeving via een auto. De rubriek over het bajes leven van een ex gedetineerde waren het populairst en de foto rubriek van Moha deed het ook goed, er kwamen tal van dames en heren naar de redactie die zich wilde laten fotograferen door Moha Boudat, die dat alles behalve altijd deed, hij was kieskeurig, dat zeker. Voor het eerste nummer ging ik Holy Noise (Paul Elstak) en de toen razend populaire Euromasters interviewen bij Paul Elstak thuis. Toen ik daar met redactieleden Marc Fries en Ricardo Suares aankwam, waren ze achter een computer bezig met het maken van een nummer, jawel de latere hit,’Poink”. Dat is toch leuk om even op te schrijven en meegemaakt te hebben. Ik bedoel hoeveel journalisten zullen er binnen gelopen zijn in een studio waar ze een hit aan het maken waren, bar weinig denk ik.

Ricardo Suares en Marc Fries gingen vaker met mij mee naar interviews en deden dit vooral voor de gezelligheid, ze schreven wel stukjes, maar deden weinig of geen interviews. Het was een leuk interview, en we namen dan ook hartelijk afscheid van de gabbers. Toen ik een buskaartje wilde kopen, zat er drieduizend gulden in mijn knip, die dus blijkbaar die van Paul Elstak was, met pijn in mijn rotte rovers hart bracht ik de knip terug naar een blije Paul, iets waar ik tot op de dag van vandaag enorme spijt van heb, maar goed niet voor Paul, maar toch zeker voor de drieduizend gulden.

 March 21, 2017  Posted by at 00:47 Pieters Proza No Responses »
Mar 182017
 

De hele dag was ik lekker aan het werk. En moest denken aan Wilco Koster uitbater van Party center De Deel hier Title: There goes my baby | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza in Nieuwleusen. Hij vertelde mij afgelopen donderdag dat een kunstenaar op het Gemeentehuis van Zuidwolde een film projectie zou doen. Ik besloot lekker naar Zuidwolde te rijden, lekker 15 kilometer op mijn Kymco Dink scooter, heerlijk. Met in het vooruitzicht een tocht naar Rotterdam aanstaande donderdag, daar hou ik heel veel van toeren, dat gaat mij nooit vervelen, je ziet zoveel onderweg, heerlijk. Dat kon ik van deze rit naar Zuidwolde waar zo mij ter oren is gekomen Jezus vandaan komt en sterker nog steeds woont. Ik had namelijk met hem afgesproken bij het gemeentehuis en met Sebastiaan en Dewy die bij u vast wat minder bekend zijn als Jezus. Ik had een lekker muziekje op van the Butthole surfers, en was zeer gelukkig, zo op mijn oude vertrouwde scooter. Langs een open stal met koeien die zo dacht ik vast niet zo’n vrij gevoel als ik op mijn scooter hadden. Bochtje door dan rechtuit, maar wat gebeurt daar mijn scooter lijkt op te stijgen, dan zet hij de daling in en knal ik tegen de wal van een sloot en vlieg nu zelf door de lucht, mijn scooter knalt tegen de achterkant van mijn helm en vliegt nog een stukje verder. Gelukkig hij bromt nog net voor het overdenken van deze wat onverwachte situatie. Gelukkig de Butthole surfers zingen nog, wat voor mij nu perse nodig is. Mijn rechter onderbeen doet pijn en mijn schouder die 119 kilo opving. Mijn helm redde het leven van deze kunstenaar op weg naar het werk van een andere kunstenaar, waar hij nooit aan zou komen, doordat ik verdrietig naar mijn scooter helemaal kapot, ik wilde dus alleen maar Xandra bellen. Maar mijn Iphone had de klap die het opving om mijn klote te redden, want die hadden eraf gelegen aan de deuk en diepe kras op mijn Iphone te zien. Echt ik wist niet wie ik het meest dankbaarder moest zijn, de uitvinder van de brommerhelm of de uitvinder van de Iphone, allebei maar dan.

Ik koop dus nooit meer een mobile telefoon van een ander merk, hij deed het zelfs nog, maar er is niet meer op te werken.

Sterker ik denk ik nu alles van Apple wil.

Ik moest dus naar Xandra bellen, maar dat ging niet meer. En dan denk ik, leuk het platteland, maar nu even helemaal niet. Op een krakende, knarsende, piepende uit elkaar vallende scooter besloot ik naar Far Out de Koffieshop van Dedemsvaart niet zover weg te rijden, daar woont een vriend van mij, nou ja ongeveer in de Koffieshop. Deze koffieshop is uit geroepen tot beste koffieshop, ja ze hebben er geweldige wiet, maar ze wonnen de prijs voor de beste wiet uit de omgeving doordat ze geen concurrentie hebben, dat is in veel gevallen absoluut niet erg, geen concurrent hebben. Mijn vriend bracht mij gelukkig naar huis, mijn scooter moest ik met pijn in mijn hart achterlaten. En ik zeg moest maar dit hele gebeuren is pak hem beet, twee uur geleden. Eerst naar Xandra, die was natuurlijk erg geschrokken, waarom moest ik zo nodig naar Xandra, ja voor wat troostende en vooral wijze woorden en boze blikken. Na een bakkie leut en nog maar één bracht buurman Nico mij naar huis, en bleek de wijze les verder. Maar goed lopen met pijn in mijn been was een veel mindere optie. Nu ben ik dus mijn meisje op wielen kwijt, maar mijn leven heb ik nog.

Ik ga morgen maar niet kijken waar ik over de sloot reed, het zal vast zo stom geweest zijn, en ik wil daar op die plek niet alsnog dood gevonden worden vermoord door mezelf.

 

PS wie wil het Apple logo gratis op mijn arm zetten?

 March 18, 2017  Posted by at 23:53 Pieters Proza No Responses »
Mar 122017
 

Middernacht in huisje Zandvliet te Dalfsen, en dan als ik net een masker heb beschilderd besluit ik nog maar een Title: Hier was ik naar opzoek | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza tekening te maken van Kutwyv. Terwijl in een blanco vel op mijn werktafel neer leg schieten er allerlei lijnen door mijn hoofd, in een gezond hersens infarct zal ik maar schrijven. Gezond doordat het geen pijn doet of gevaarlijk is en de gevolgen zijn veelal niet rampzalig. Er vallen net voor ik begin te tekenen in mijn hoofd de lijntjes op elkaar, van de afgelopen jaren hard werken, ik heb zeg maar voor het allereerst door dat ik in één tekening weer een stukje dieper in mezelf en dus nog weer meer een stukje verder naar wat ik de komende tijd, nou ja, waarvan ik de komende tijd ga doen, tot het volgende creatieve oerknal in het hoofd van Pieter Zandvliet.

Nee maak u niet ongerust lieve moeder, uw goed gesoigneerde zoon is op zeker niet aan het door draaien, dat wil zeggen, ik draai niet meer door dan gewoonlijk. Normaal zo ik net schreef, maak ik zo’n moment van alles valt op zijn plaats nooit bewust mee, en wees blij, dan had ik u al meerdere malen verveeld met mijn hersens infarct, men zou mij een veel ergere kunnen gaan wensen, gelukkig niet zeg, de arme Willem de Kooning kreeg er ooit één, laat dat genoeg zijn voor in ieder geval alle kunstenaars ter Wereld, geef die mij de goed aardige varianten, die ik beleefde. Tegen wie ik nu schrijf, nou ja om eerlijk te zijn aan Onze Jonge Heer, beetje sneu ik weet het.

Ik maakte dit dus pak weg een uur geleden mee, in mijn werken van voor dat moment, zie of zal ik zeggen lees ik de momenten achteraf, dat er zo’n moment aankwam, of gaande was, helemaal precies met welk werk het was weet ik eigenlijk nooit. Soms zie ik dingen verschijnen in werken, en dan heel lang niet, en dan is het opeens in elk werk terug te vinden. Maar in de tekening van Kutwyv die ik al eerder beschreef in eerdere stukjes Pieters Proza, zit het hem in de lijnen, natuurlijk zo op het eerste gezicht is er geen verandering met vorige tekeningen, en als ik mezelf niet was, die dit geflikt heeft, zou ik het ook niet weten. Maar ik ben wel mezelf, daar ben ik stellig van overtuigd, ik bedoel het zou kunnen dat ik Rich Kizmiaz uit Crap City uit de Staat van ontbinding was, en in San Francisco in de Staat Californië in een gesloten inrichting zit doordat niemand de deur ervan open krijgt en hij voor geestelijk gestoorde wordt aangezien die denkt dat hij de 21ste eeuw kunstenaar Pieter Zandvliet ben, maar daar ga ik niet van uit. Ik zie in deze tekening weer geheel nieuwe dingen die mij vrijheid geven, dingen los te laten en weer andere dingen toe te laten in mijn werk. En eigenlijk is het voor mij en ik denk voor veel andere kunstenaars, dat moment in ieder geval in mijn geval, dat ik het allemaal doe en laat voor dat moment, nee geen volgend level, was het maar zo makkelijk, of nee laat het vooral een moeilijke weg zijn, liefst iets unieks barstens vol gevoel en wilde emoties, en dat is voor mij deze tekening geworden. Op naar wat er komt.

 March 12, 2017  Posted by at 12:25 Pieters Proza No Responses »
Mar 112017
 

Vandaag weer de galerie in Ommen open gehouden. Lekker verder gegaan met het pimpen van schoen twee, waar Title: Kunst kronkels | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza in in contrast dag, al over schreef. Er kwamen vijf mensen, naar mijn idee alle bejaard en creatief bezig, waar ze mij breeduit over vertelde. Gezellig zou u denken, en dat wilde ik het ook houden. Maar de andere exposanten en ik hangen er natuurlijk niet omdat we om een praatje verlegen zitten, nou ja een praatje doe je veelal gezamenlijk, dit waren meer monologen die ik vriendelijk moest aanhoren, want je wilt een goede indruk achter laten

Wilde ik dat nu echt, een vriendelijke indruk bij die mensen achterlaten. Dat had ik en kan ik ook doen zonder dagelijks kunst te maken, mij zelf via van alles in de picture zetten, ik bedoel ik hoef maar op een bankje in een park naast een willekeurig iemand plaats te nemen, en vriendelijk gaan zitten doen. Nee daar hang ik mijn werken niet voorop. En misschien ben ik na frequent exposeren sinds 1994 soms een klein beetje verzuurd, ik neem het echt niemand kwalijk, er zijn heel veel mensen die mij helpen, mijn werk waarderen, kopen en mij in hun omgeving dulden, dat is prachtig, door het maken van kunst ontmoet ik mensen die ik normaal nooit zou ontmoeten. Mijn werken hangen over heel de Wereld en ik ben nu bezig met de maan.

Ik zal en kan natuurlijk niet ophouden met tekenen, dat is een soort ademen in mijn leven geworden, de drie jaar dat ik het niet deed, kan ik mij niet meer voor mij halen, maar het moment dat ik voor het eerst een dik kookboek van mijn moeder onderhanden nam kan ik mij herinneren als de dag van gisteren, en het maken van een tekening is voor mij nog altijd even spannend. Ik ga ook niet stoppen met exposeren, maar ik wil zo graag echt laten zien wat ik maak, ik wil de bezoeker bij iedere expositie uitnodigen in mijn Wereld, “Pieter Zandvliet”, in samenspraak met de ruimte waar mijn werk wordt geëxposeerd natuurlijk. Er zijn exposities geweest die in de buurt kwamen van mijn gewenste expositie. Maar nooit helemaal, en dat hoeft natuurlijk ook niet, maar ik wil heel graag laten zien hoe hard en ijverig ik werk en ervaar, dat dit niet makkelijk is kan de kenner in mijn werken lezen. Ik laat u weer met rust, en mocht u geïnteresseerd zijn email mij even, het zal zeker geen monoloog worden want ik ben ten alle tijden geïnteresseerd en vriendelijk, tegen wil, dank en opvoeding.

 March 11, 2017  Posted by at 00:58 Pieters Proza No Responses »
Mar 102017
 

Net hersteld van een verkoudheid reed ik vrolijk met mijn scooter naar Ommen, om aldaar in dit mooie plaatsje aan de Vecht een Galerie open te houden. Hier exposeer ik met vier andere kunstenaars. Vechtdal kunstenaars zeg maar, het gebied waar ik woon en werk. Ik had een paar witte dames sneakers mee genomen om te pimpen in opdracht van Dewy Mulder, radio presentatrice van Vechtdal.fm haar programma’s zijn Blues meets rock en Route 728. In vier uur kon ik één schoen redelijk afwerken, en dan gaat de tijd wat sneller, en dat is maar een illusie natuurlijk, de klok loopt echt geen seconde sneller door mijn gepimp, maar als ik er zelf maar in geloof, dan is het niet zo.

Er waren vier bezoekers. Bo Hudson zanger van de legendarische Delta blues band,”Bacon Fat Louis”, Ook hij exposeert in de galerie zijn Boogie faces gemaakt uit Kringloop winkel materialen. Gelukkig heeft hij voor u geen verstand van kunst, al doet hij goed alsof, waardoor zijn maskers voor een prikkie te koop zijn, ze zijn dan ook niet aan te slepen, menig Kringloop winkel mag de arme Bo niet meer binnen. Buiten een veelzijdig muzikant maakt Bo ook zelf sigarbox guitars, filmpjes opgenomen in het mekka van de blues, De Hippie hut te Dalfsen, waarvan u het adres alleen via de website van de band kunt krijgen, nou ja krijgen, daar moet u wel een hele lieve email voor schrijven.

Na Bo die een prachtig boek voor mij meenam van Jeroen Bosch, kwamen er nog twee kerels gezellig de boel af kraken. Ik begrijp die behoefte niet, en kan er zelf niks mee, nou ja mij ergeren kan ik mij er wel aan, heel goed zelfs. Maar de tijd dat ik dit soort lieverds in een bos levend begroef is helaas voorbij. En ieder zijn smaak, daar kan ik mij in vinden, maar je mening is gewoon niet altijd nodig, en al helemaal zinloos als de desbetreffende kunstenaars er niet eens zijn, en ik ga het ze echt niet doorgeven.

Veel minder vrolijk reed ik weer op huis aan. Na mijn dagelijkse face app gesprek met de knapste man van Rotterdam en omstreken, mijn lieve kornuit uit Zuid Peter van Hemert, na zijn optreden in Dordrecht beter bekend als Pedro Propaganda. Het was zoals gewoonlijk heel hartelijk en waren wij niks dan lof over elkaar, we hebben ooit besloten lief voor elkaar te zijn, en dat lukt ons best al lang, misschien wel te lang. Na Peter belde Serge Epskamp, zijn artiestennamen zal ik u maar even besparen, en scheelt mij tal van namen intypen die u toch weer vergeet, want wat dat betreft is jou geheugen niet al te best lezer. Ik maak mij daar best zorgen over, stel je voor leest u mijn stukjes straks meerdere malen, moet er niet aandenken. Serge en ik babbelen meestal over muziek, maar ook over strips, boeken, kunst, al is dit sporadisch en hebben wij het meestal over geldzaken, sport, auto’s met vier wielen en vrouwen met twee tieten. Na een tijdje vertelde de goedlachse Serge dat hij was aan gekomen bij de Hippie hut om daar te gaan oefenen met Bacon Fat Louis de band waar ik manager van ben, wel een heel bijzondere manager, want ik laat de jongens alles zelf doen, ook het boeken van optredens, daar leren ze Title: Contrast dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza van. Ik besloot er ook heen te gaan, om de veertien dagen heb ik dan een uitje, mijn feestje. Aan een barretje zit ik dan te tekenen en heb ik live muziek, dit geeft mij enorme energie, en de jongens hebben een mooi uitzicht tijdens het oefenen. Ze speelde weer geweldig, ik zie als ze spelen overal blues creolen zweven met een tevreden gezicht. Onder hun spelen tekende ik een duivel met meerdere lullen, wat natuurlijk niet zo vreemd is.

Want een Duivel met één lul bestaat toch ook niet, en met het verhaal dat de Duivel gekruisigd is door onze Jonge heer, houdt toch op met die onzin, lees eens een normaal sprookjes boek, of een roman daar heb je ook niks aan, maar dat hef je niet te onthouden van zo’n gelovige gladjakker. Goh wat ben ik weer onaardig bezig, troost u, als ik u tegenkom ben ik hartstikke gelovig hoor, geloof me de pleuris. Tot slot wil ik Sander Spijker een zeer ondergewaardeerd drummer toch even noemen, Sander Spijker..

 

www.baconfatlouis.nl

 March 10, 2017  Posted by at 01:34 Pieters Proza No Responses »
Mar 082017
 

 

De Rotterdamse schrijver Bob den Uyl (1930-1992) van korte vaak wat prettig zure absurdistische verhalen Title: De Hel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza schreef dat hij blij was met het bombardement op Rotterdam toen hij als tien jarig jongetje naast zijn vader op het balkon van hun huis zag hoe de stad werd plat gebombardeerd door de Duitsers (ja dat waren ook geen lieverdjes ten tijden van de Tweede Wereldoorlog heb ik van horen zeggen), en dacht zo nu zal mijn school er niet meer zijn en ik nooit meer naar school hoeven. Zo ongeveer dacht ik vroeger ook over mijn school. Ik heb zelfs eens een poging gedaan om met oude kranten de Piet Hein school in brand te steken, maar ik werd gesnapt, en kon gelukkig vluchten, een specialiteit van mij. Een oorlog was natuurlijk veel makkelijker geweest, maar daar wacht men nu nog op, een derde Wereld oorlog, die zou voor mij nu te laat zijn, maar voor veel kindertjes waarschijnlijk ruim op tijd. Om even terug te komen op Bob den Uyl, er is door regisseur Peter Scholten een geweldige documentaire gemaakt over Bob den Uyl,”Tamelijk gelukkig”, die terug te vinden is op de website van RTVRijnmond. Wat een kerel, hij laat je genieten op sublieme manier van een vrij ongemakkelijk en misschien gelukkig voor de schrijver te kort leven.

Nou terug naar mij, fan van Bob den Uyl en op zeker een stukken minder goed schrijver. Ik had dus ook een bloedhekel aan school. Mijn arme moeder moest mij werkelijk waar iedere dag, de trap afduwen zo de trap half rollend af om een begin te maken met een verdomd vervelende wandeling naar de Piet Hein School aan de Coolhavenstraat, in Delfshaven. Ik was toen al een dromer en herinner mij dat ik geregeld tegen ellendig harde lantaarnpalen aanliep. Het begon allemaal toen ik van de christelijke kleuterschool naar de lagere school ging. Ik snapte er werkelijk geen reet van. Was een vies kereltje met wit haar, dat net als nu nog aan zijn haar friemelde, een trekje dat ik maar heb aangehouden net als het chronisch tekenen, op alles en overal, laat ik het mijn redding noemen. Ik was continu naar meisjes uit mijn klas aan het gluren, die dwars door mij heen keken, en geef ze eens Title: De Hel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ongelijk. Al in de eerste klas bleef ik zitten, de vernedering compleet. Toen moest ik ook nog op mijn achtste het ziekenhuis in voor een zware rug operatie. Bijna een jaar plat en revalidatie. Was ik eerst een rustig droom ventje, ik kwam uit het ziekenhuis als een kwaad aardig opstandig mannetje, nee thuis bleef ik dat jongetje van voor de operatie op het naar school gaan na dan, daarvoor sorry lieve moeder. Ik had een speciaal voor mij gemaakt korset om vervaardigd in Canada, ik vertelde mensen dat indianen dat voor mij hadden gemaakt, of ze het geloofde daar gelaten. De kinderen op het schoolplein pestte mij, niet zo vreemd, omdat ik door het korset leek of ik flinke borstjes onder mijn shirt had. Ik liet het er niet opzitten en ramde iedereen op zijn muil die mij uitschold of verkeerd aankeek. Hierna vluchtte ik naar huis, en dat eigenlijk iedere dag, mijn moeder bracht mij dan weer naar school, als ze thuis was. Mijn leraar die in tegenstelling tot de juf van de jonge Bob den Uyl geen mooie borsten had maar een irritante kut kop. Haatte mij evenveel als ik hem. We probeerde elkaar het leven zo zuur mogelijk te maken, zijn lijflucht was daar een bewijs van. Ik mocht van hem en later van andere leraren tekenen en zo mijn toekomst verzieken als ik maar rustig bleef. Dat ging vaak goed, maar soms even helemaal niet. Ik had dus veel pijn in mijn rug, en zat en zit nog steeds heel vreemd voor anderen op stoelen, banken of barkrukken, het liefst en lekkerst op mijn knietjes. Ik nam mij voor een wandelingetje langs de ijverig lerende klasgenootjes te maken, om mij eens wat uit te rekken. Dit was volgens de leraar nogal storend, en hij gebood mij naast hem op de grond te zitten. Ik kon niet uitleggen dat ik dit deed om mij uit te rekken, dus vloog ik hem via de luxaflex en zijn bureau aan als een wilde kat. En deed wat ik altijd deed, als een idioot rammen, en daar had hij niet van terug, hij schreeuwde het uit, het mietje. Hierop kwam de directeur op het lawaai af, hij had op zeker niet achteraan gestaan bij het uitdelen van enorme neuzen. Ik rende naar de deur waar hij voor ging staan en zei dat ik er niet langs zou komen, maar met een kopstoot op zijn kruis in zijn corduroy broek kwam ik er toch langs en maakte voort naar huis. Waar mijn moeder inmiddels verwittigd was door de school. En mijn moeder opzoek moest naar een school voor los geslagen rampen. Dit werd de Henri Dunant School aan de Schiedamseweg, waar ik binnen een maand leerde lezen etc. Speciaal onderwijs. Na die school ging ik naar de Grasficheschool en begon de ramp opnieuw en is het tussen mij en scholen nooit meer wat geworden, heel jammer. Of niet, ik ben blij dat ik er nog ben en niet in een gevecht ben overleden, het waren er nog al wat.

 March 8, 2017  Posted by at 18:39 Pieters Proza No Responses »
Mar 062017
 

Momenteel ben ik met iets nieuws bezig, dit maal niet alleen zoals ik dat het liefst heb als ik mijn werken maak.

Ik ben namelijk begonnen aan een project dat uiteindelijk,”Boetlek Underground Escape” is gaan heten. Boetlek Title: Boetlek Underground Escape in het Centrum voor Labiele media te Dordrecht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Spacetower is de naam van een dronken zanger van het levenslied,die door de jaren heen is gaan denken dat hij de beste vertolker van de Rock and roll is die er ooit heeft rond gezongen op de aardbodem, of die er ooit nog geboren zal worden, daarbij is hij voor een oude man wel erg soepel in de heupen. En Boetlek was al eerder werkzaam in de Astma Boys en in de Krimpos, wie kent de legendarische formaties niet. Naar hem is de band dus genoemd. Maar hoe graag de aan chronische impotentie lijdende zanger ook anders zou willen, hij is slechts een klein onderdeel van de band. Op moment van schrijven bestaat Boetlek Spacetower uit vier mensen als ik ze zo noemen kan, want over hun ware afkomst doen de vreemdste geruchten en mysteries de ronde. Gelukkig ben ik wars van geruchten en mysteries omdat ik daar nooit naar luister, ik verzin ze zelf wel. Maar de leden waaruit Boetlek Underground Escape nu bestaat zijn dus Boetlek Spacetower, Stoog Lastplak die buiten elke Rotterdamse muur van zijn handschrift heeft voorzien, ook een gevoel voor de meest weerzinwekkende dans moves en gooit hij graag dingen stuk, eerder zat hij in het Astma Boys stuntteam, die voor de Astma Boys de optredens deden, zodat de Astma Boys Boetlek en Pinksnake belangrijkere zaken konden doen. Van dit Stuntteam zijn op You tube beelden te vinden als u onder Astma Boys zoekt. Het probleem met Stoog is dat wij hem nog altijd zoeken, mocht u hem vinden, rood haar, heeft wel iets weg van Vincent van Gogh en is in het bezit van blauwe ogen en een bochel op de penis, breng hem na een grove mishandeling terug in de Boetlek Underground Escape waar hij verder niemand kwaad kan doen. De beruchtste van de Boetlek Underground Escape is Kutwyv die zowel solo als met de beruchtste noise band de FCKNG BSTRDS de hele wereld tot een onveilige plek maakte, met hun optredens, waarvan het een Gods wonder is dat er nooit dode zijn gevallen, doordat dode veelal liggen, en dus niet meer vallen. En dan Not last and not least Pedro Propaganda die de bijbel leest en soms dingen doet die doen denken aan een opgebaarde berg antrax. Hij ziet er op het eerste gezicht onschuldig uit, maar in het tweede gezicht blijkt niks minder waar, hij slaat namelijk vrouwen, bijt kinderen en haat mannen met een hoofd. En dan de tovenaar van de Boetlek Underground Escape, jawel the one and lonely mister DJ Killer Bee Honey, deze onbescheiden vlegel, zorgt als het hem uitkomt voor geluiden die ook wel muziek worden genoemd die het publiek in een droom doen komen waar ze nooit meer zullen uitkomen, u mag zelf uitmaken of dit een nachtmerrie is of een natte droom.

Het doel van Boetlek Underground Escape is dat ze steeds iets anders ten gehore en geziene zullen brengen. U kunt het denk ik het best vergelijken met een mixer waar u allerlei tijden aan muziek in propt, en die er uitkomen als Boetlek Underground Escape, u zult nu denken, ja nou weet ik nog niet daapse schrijvert, en dat is nu juist onze bedoeling daarvoor mag u dan naar onze optreden komen.

Over optredens geschreven, een leuk ezelsoortje naar ons allereerste optreden die plaats vond op zaterdag 25 Title: Boetlek Underground Escape in het Centrum voor Labiele media te Dordrecht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza februari, de dag dat Kutwyv een heus festival uit haar mouw schudde, en nog wel ten gevolge van haar verjaardag in het Centrum voor Labiele Media in de stad der Schapenkoppen te Dordrecht. De dag voor dit optreden vernamen Pedro Propaganda mijn verlengstuk en ik dat we de enige waren die zouden optreden tijdens dit festival als zijnde Boetlek Underground Escape. We hadden wel een klein probleem, er was namelijk geen muziek voor het optreden, en dat geeft toch meestal muziek zijn meerwaarde, muziek. Kutwyv had het druk met organiseren, de gastvrouw zijn, cadeaus uitpakken en weggooien en optreden in bijna iedere act die er optrad, We belde Merijn van Ham net zo onbekend onder zijn artiestennaam Listen To Merijn of hij muziek voor ons wilde maken, graag een stuk van twintig minuten te lang. Dit zouden uiteindelijk twintig minuten stevige acid house worden met heel veel extra geluidjes en het gezang van Pedro en mij vervormd tot Chipmunks stemmetjes. Zo hielp Merijn het eerste optreden van de Boetlek Underground Escape van een flink handje, waarvoor dank natuurlijk. Zonder jou Merijn hadden wij geen muziek gehad. Wij waren de derde performance van de avond op deze heel bijzondere plek waar de zon nooit komt, echt underground dus dat Centrum voor Labiele Media. Voor het eerst van mijn lange leven sloot ik zelf mijn mic aan op mijn versterker, wat was ik gelukkig. Xandra Severien had een prachtig kostuum voor mij gemaakt met op mijn borsten twee antieke maskers uit Indonesië. Pedro droeg een wit pak die schilders na gebruik weggooien. En hij deed mijn masker op, waardoor ik er geen had., en zelf op het podium wordt ik liever niet herkend of anaal door genomen. Juist die twee dingen staan mij erg tegen. Pedro moet gedacht hebben, jij kan niet alles hebben Boetlek, dus neem ik het wel, de verweerde klootzak. Tijdens ons optreden kon ik mezelf niet horen, maar erger het publiek kon mij ook niet horen, dit omdat zo vertelde Killer Bee Honey mij later, omdat ik had moeten vragen of de jongens van het geluid een mic op mijn versterkertje hadden moeten richten. Aan de andere kant had het publiek het reuzen naar zijn zin, en werd er iets gedaan dat in de verste verte iets weg had van dansen . Ons eerste optreden is terug te vinden op You tube en onze muziek op Soundcloud. Het was voor Pedro en mij geweldig om het eerste optreden in het Centrum voor Labiele muziek te hebben, speciaal voor Kutwyv. Het tweede optreden van Boetlek Underground Escape zal 25 Maart zijn in schoenenwinkel Mascolori om 19:00 uur, hier zal Kutwyv gelukkig meedoen en zijn we bijna compleet. Helemaal compleet met Killer Bee Honey erbij zullen wij 14 April optreden tijdens het op The Burning Man festival na, grootste underground festival ter Wereld optreden in Galerie Lambiek, namelijk het vijfdaagse SOTU festival in onze hoofdstad. Tot ziens dan maar.

Boetlek Underground Escape: https://soundcloud.com/cascosongs/sets/boetiek-spacetower-underground

Mascolori https://www.mascolori.nl

SOTU Festival https://eventium.io/events/1648444552127190/sotu-festival-2017

Centrum voor Labiele media https://www.facebook.com/clm.dordrecht/?hc_ref=PAGES_TIMELINE&fref=nf

 March 6, 2017  Posted by at 01:00 Pieters Proza No Responses »
Feb 172017
 

Alvorens ik aan dit stukje begin, wil ik even stil zitten bij de vandaag overleden illustrator Dick Bruna die de Title: Graf gans | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Various Wereld een schat aan mooie tekeningen en boekjes en heel veel aanverwanten heeft geschonken. Natuurlijk werd Bruna bekend, of misschien kan ik beter schrijven werd Nijntje bekend door de groot meester. Volgens mij is alles wat u iemand wilt uitleggen, het best te doen via een kartonnen boekje met Nijntje, wie is er niet mee groot geworden? Waar ik ontzettend veel van hou is de covers die Bruna maakte op de detective boekjes uit de jaren zestig, strak, eenvoudig (echt niet) en hele unieke kleuren combinaties. Ik herinner mij een televisie uitzending waarin bekende Nederlandse kunstenaars werd gevraagd Nijntje na te tekenen, het lukte niemand, mooi toch ?

Maar goed in schreef al vaker dat ik op het platteland woon met uitzicht over een heel groot groen grasveld, in de

Title: Graf gans | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Various

Pieter Zandvliet

volksmond weiland, er komt natuurlijk wel meer onzin uit een volksmond. Toen ik mijn huisje mei 2016 introk, hoopte ik op het geluid van lieve vogeltjes, af en toe een loeiende Bertha, een stelletje in het hooi die het geluid van de liefde voortbrengen en natuurlijk het ronkende geluid van een tractor. Maar helaas wordt alles overstemd door een gans met een naar mijn idee zware hersens beschadiging. Iedere dag ga ik hem of haar een beetje heel erg veel meer haten. Laat ik hem voor het gemak het gemak als het mannetje zien, de andere gans wandelt geluidloos achter te blèrende debiel aan. Als ik vroeger op tv mensen hoorde klagen over de ganzen voor hun deur die zoveel lawaai maakte dacht ik altijd zeikerds, daar ben ik nu op terug gekomen, ik heb het over één zo’n graf gans, die mensen spraken over 40 dwaze ganzen. Als ik naar Graf gans toeloop, hij staat gelukkig achter een hek, begint hij direct naar mij te bijten met dat irritante sis geluid van hem. Als er iemand het recht heeft te bijten ben ik het wel, zijn strot zou ik willen afbijten. Dat vind de stille gans ook, want hij bijt altijd naar de graf gans , als die mij wil bijten. Dagelijks probeer ik hem dood te kijken, wat tot op de dag van vandaag nog niet heeft willen lukken. Het is gewoon treurig. Heel de dag, en erger de nacht loopt hij als een idioot te schateren, in allerlei toon geluiden, het moet de reïncarnatie van een hele slechtte zanger zijn, Als ik dan eindelijk dromenland bereik, verziekt hij dat uitje ook nog, doordat ik hem zelfs in mijn dromen kan horen, dan lijkt het alsof iedereen in mijn dromen met een hazenlip praat, soms aangenaam, maar vaker echt helemaal niet. Toen ik begin dit jaar terug kwam uit Rotterdam hoopte ik stiekem dat hij geslacht was voor heerlijke ganzenlever met kerst, maar ik stapte de taxi nog niet uit of ik hoorde hem alweer, waggelend kwam hij op mij toegelopen, de rand debiel. Eigenlijk zijn de twee ganzen, mijn buren, een soort Ying en Yang, goed en heel kwaad, maar voor mij is de balans ver te zoeken. Het liefst zou ik zijn kop er afknippen met een vlijmscherpe heggenschaar, of nog veel mooier een ouderwetse zeis. Maar het idee dat de andere lieve gans dit zou moeten mee maken staat mij tegen. Misschien zou ik het pratend met hem moeten oplossen, maar daar zal hij vast niks van begrijpen, hij kijkt zo ontzettend stom uit die niet zeggende ronde oogjes van hem, volgens mij zijn die er gewoon opgeplakt. Bezoekers zeggen bijna allemaal, wat leuk je hebt ganzen, dat zijn betere wakers dan honden. Allereerst zijn de ganzen gelukkig niet van mij, en ten tweede heb ik niet het idee dat iemand mij wil stelen. De hele wijze bezoekers vragen mij dan, of ik wel wist dat de Romeinen ze al hadden als waakhonden, volgens mij waren die fout in de oorlog, deden mooie dingen maar dat ze een gans voor een hond aanzien zegt mij genoeg, soort zoekt soort in hun nichterige jurkjes, gelukkig zijn ze er al heel lang niet meer, nu graf gans nog.

 February 17, 2017  Posted by at 21:10 Pieters Proza, Various No Responses »
Feb 172017
 

Eigenlijk loop ik al minstens sinds 2006 met het nu volgende idee in mijn rare hoofd. Ik kwam erop tijdens het Title: The Drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Voorpagina kunst festival Raamkunst in de Plantage te Schiedam, in 2006 dus. Ik had toen 139 kleine ramen beplakt met originele tekeningen van een villa aan de Tuinlaan. . Toen ik er voorstond, was ik erg trots, en realiseerde dat ik best op een machine ben gaan lijken die het liefst de hele dag zou tekenen, en ik moet zeggen dat vaak in de buurt kom van die wens. Het verschil tussen mij en een machine is dat ik nooit dezelfde tekening maak, en daar natuurlijk in tegenstelling tot de machine een keuze in heb. Toch bleef het idee malen, en ik ben eigenlijk geen man van ideeën, ik bedenkt ten tijden van mijn creëren, (jeetje wat zijn dadels uit Iran toch heerlijk) Maar zo nu en dan heel soms ontstaat er een plan, die ik wegduw, maar die op ongelegen momenten van niet creëren keihard terug komt van nooit weggeweest. Zo dus tevens de Drawing machine. Nu is hij dan eindelijk een feit, dit doordat kunstenares Lorna Buckley mij heeft uitgenodigd met mijn Drawing machine te staan in een oud klooster of iets dat erop lijkt in Gouda, Lorna werkt er de hele maand april aan een Installatie die u zeker moet gaan bekijken. Mijn Drawing machine zal er ten tijden van de Open Ateliers 2017 in Gouda staan, hou mijn website in de smiezen.

Van dozen zal er een box worden gemaakt door de handige Lorna Buckley. Ik ga daar inzitten, en als motor van de Title: The Drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Voorpagina machine fungeren. Continu zal er zullen er de geluiden gemaakt door muzikant en goede vriend Serge Epskamp te horen zijn. Laat ik het zo schrijven, ik liep een kwartier door het huis en nam de geluiden van die mijn mond maakte als ware ik een machine, en geluiden die ik maakte door op dingen te tikken of in te knijpen op. Dit stuurde ik naar Serge, en die bewerkte het tot het nummer Drawing machine van de band waar wij samen inzitten,”Boetleks secret place”. Dus perfect als geluid illustratie voor de Drawing machine. Bezoekers kunnen een tientje in een gleufje van de Drawing machine doen, en ontvangen na een tijdje een originele Zandvliet uit een wat grotere gleuf van de Drawing machine. Normaal kost een tekening in de webshop 50 Euro, maar de Drawing machine is andere koek, daar krijgt men korting, en heeft dus altijd dikke winst bij aankoop van een tekening. Na Gouda zal de Drawing machine van 12 t/m 16 April op het SOTU festival zijn ding doen. Ik hoop dat bij deze geïnteresseerd is geraakt in de Drawing machine en hem misschien op uw kunst festival of waar u hem vind passen en wilt hebben, neem dan vooral contact met mij op. pieterzandvliet.wordpress@gmail.com

 

Met dank aan mijn sponsoren: Cascosongs , Lorna Buckley

 February 17, 2017  Posted by at 00:00 Pieters Proza, Voorpagina 2 Responses »