Feb 052013
 

pieters proza  0ezFG24v 1350605555 300x225 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter Zandvliet“Als je haar maar goed zit baby, dan zit alles oké”, klinkt de hit van Spargo door de Vaagse villa.
Eigenaar van de villa Cliff Lee word wakker in zijn waterbed van de muziek.
Geïrriteerd stapt Cliff zijn bed uit, en loopt naar de huiskamer met open keuken.
In de keuken staat een mooie vrouw vrolijk een uitgebreid ontbijt te bereiden.
“Wie ben jij”, schreeuwt Cliff tegen de geschrokken vrouw.
Ze laat de koekenpan met eieren op de plavuizen vallen.
De vrouw weet niet wat ze moet zeggen, en begint te huilen, ze dacht de man van haar leven gevonden te hebben , maar de Cliff die haar nu verwilderd aankijkt, is niet de Cliff die haar gisteren zo galant versierde in Grand Café Petit, en daarna de Hemel in bevredigde.
“Pak je kleren en wegwezen, ik moet aan het werk”.
De vrouw pakt haar kleren, en verdwijnt huilend Den Vaag in.
Na een deel van het heerlijk ontbijt opgegeten te hebben, loopt Cliff naar zijn atelier, die aan zijn huis grenst. Cliff is een internationaal gewaardeerd kunstenaar.
Hij schildert sokken, altijd zwarte sokken, een hit.
De zwarte verf vermengd hij met zijn zaad, iedere ochtend spuit hij zijn spul een pot zwarte verf in, niet dat je enig effect in zijn werk van de mengelmoes terug ziet, maar Cliff heeft het idee dat het hem geluk brengt. Deze ochtend duurt de bereiding wat langer, door de wilde nacht waarschijnlijk.
Onverschillig komt Cliff klaar in de pot zwarte verf, en zet de lijnen voor weer een sok op een groot doek.
Drie doeken later, ruikt Cliff een enorme urine lucht, hij moet bijna kotsen.
Als hij zich omdraait, schrikt hij zich bijna een hartverlamming.
Er staat een dikke, niet al te grote kerel in kleding die in de tijd van Rembrandt van Rijn modieus was. Sterker nog, Rembrandt staat daar, vergezeld van heel veel vliegen, hij stinkt zo naar de zeik.
“Dag heer Cliff, het leek mij leuk eens te kijken hoe men schildert in deze tijd”.
Cliff wordt rood, in de eerste plaats om zijn werk, waarvan hij weet dat het slecht is, maar het verkoopt en maakt hem rijk, en in de tweede plaats omdat hij naakt voor de grootmeester Rembrandt van Rijn staat. Zou hij gezien hebben hoe ik mij aftrok, denkt Cliff, die echt niet weet wat hij moet zeggen.
Rembrandt bekijkt wat doeken, en kijkt van de schilderijen naar Cliff.
“Wilt u iets drinken meneer van Rijn”, vraagt Cliff, mede om de aandacht van Rembrandt af te leiden van zijn werk.
“Nee dank u hartelijk, als geest hoef je niet te drinken en eten, je figuur blijft altijd hetzelfde, het is best vreemd waarom ik nog een anus heb, want daar komt ook niks meer uit”.
“Maar verdiend het een beetje, die sokken van u”.
“Ja hoor, ik kan alles kopen wat mijn hartje begeert, Meneer Rembrandt”.
De oude grootmeester kijkt Cliff bedenkelijk aan, en vraagt dan, “kunt u ook schilderen wat uw hartje begeert”.
Hierop heeft Cliff niet direct een antwoord, de vraagstelling komt nogal hooghartig over, maar goed het is wel Rembrandt die de vraag stelt, zeker niet de eerste de beste lamlul.
Inmiddels heeft Cliff een shawl omgedaan, die hij tot over zijn neus heeft getrokken, de zeik lucht is niet harden. Cliff kijkt naar Rembrandt die wat aan zijn zak krabbelt en verveeld door wat tekeningen kijkt. Cliff zou wel eens een slaatje kunnen slaan uit dit geestelijk bezoek van de grootmeester, als hij hem nou eens vraagt om wat schilderijen in zijn atelier te maken, die kan hij dan voor heel veel geld verkopen, hij zou dan zelf wat minder commercieel werk kunnen gaan maken, werken die hij echt wil maken. “Meneer van Rijn als u wilt mag u wel wat schilderen”.
De schilder draait zich om naar Cliff en zegt,”en ik ben gekke Eppie zeker”. Ik ben van alles op de hoogte hoor, en ik geniet ervan, met volle teugen, voor kapitalen gaan zelfs mijn mindere doeken de Aarde over, hangen overal, wat wil ik nog meer, dit had ik niet kunnen dromen”, maar ik ga hier geen werk staan maken, wat denk je wel”.
“Ik ben hier om eens lekker wat te praten”zonder bijbedoelingen, met een schilder van deze tijd”.
“Zo kwam ik ook geregeld bij Vincent van Gogh langs, toen hij nog in leven was”.
“Nu kom ik hem niet zo vaak meer tegen, hij schijnt veel in het naar hem vernoemde museum rond te dolen”.
Cliff is niet echt een man van gezelligheid, alles doet hij uit strategie, hij wil zijn sokken verkopen.
Veel geld verdienen, met mooie vrouwen vrijen, die dumpen, hij moet ergens zijn onvrede kwijt, dat haalt hij uit het dumpen van vrouwen, waar zijn verdriet vandaan komt weet hij niet, en dat hoeft hij ook niet te weten. Maar de gezelligheid die de naar zeik stinkende dikkerd hem schenkt hoeft wat Cliff betreft niet zo nodig. Stel dat Rembrandt van plan is iedere dag op bezoek te komen, hij zou niet meer kunnen schilderen van de stank die de man met zich mee draagt.
En dat af kraken van zijn werk, kan hij niet echt waarderen.

Alsof Rembrandt de gedachten van Cliff heeft kunnen lezen, verdwijnt hij weer in het niets.
Nu maar hopen dat hij weg blijft, denkt Cliff.
Hij kijkt op zijn Rolex, en ziet dat hij zich moet douchen, die avond is hij te gast bij het televisie programma,”Zeggen niet Praten”.

Ardianto AKA De zwarte hond geniet van een vrije dag, na de zaak met het roestige spook, en de hectiek omtrent zijn pieters proza  551 171x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter Zandvlietpersoon en dat van zijn collega Leo Zonderhart is er nu weer wat tijd voor zijn hobby, zijn postzegel verzameling. Hij heeft stapels zorgvuldig gesorteerde postzegel boeken in zijn boekenkast staan, met daarin alleen rode postzegels. Een zaak van vertrouwen, want Ardianto is kleurenblind, dus moet hij erop vertrouwen dat de postzegels die hij aanschaft wel rood zijn.
Hij heeft contact met postzegelhandels over heel de Wereld, iedere dag komt er wel een pakketje rode postzegels binnen, nu is Ardianto de pakketjes aan het uitpakken, en de postzegels sorteren, een aangenamer bezigheid kan hij zich niet wensen.
Wat hem betreft mogen ze nog wel even wachten met moorden.

Leo Zonderhart geniet ook van zijn vrije dag, dan luistert hij het liefst naar de muziek van de Belgische grootheid Guido Belcanto. Leo heeft zijn echtgenoot Ben op boodschappen gestuurd, die heeft een hekel aan de heteroseksuele liedjes van de Vlaamse chansonnier.
Die luistert naar de Toppers, en in de oren van Leo naar andere doffe ellende zonder klasse.
Nee doe hem maar de goeie liedjes en de prachtige stem van Belcanto.
“Het is soms goed jezelf te vergrijpen, er is maar een ding dat er aan schort, ik kan mezelf helaas niet pijpen, ik kom vijf centimeter te krot”, zingt Belcanto de kamer vol.
Wat Leo betreft mogen ze nog wel even wachten met moorden.

Die avond zit Dirck Pintjespis in zijn caravan op camping Het benenbos, in de bossen van Mannenborst naar televisie te kijken.
Dirkck is kunstenaar, maar al een tijdje maakt hij geen schilderijen meer, sinds hij door huurachterstand zijn huis uitgezet, heeft hij geen ruimte meer om te schilderen, en hij heeft overigens nog nooit een doek verkocht.
Het programma, Zeggen niet praten, begint.
Fokelien Smeerstra kondigt aan wie de gasten voor vanavond zijn.
Ze heeft een stel stevige borsten denkt Dirck.
Als hij hoort dat zijn oud kunstacademie genoot Cliff Lee te gast is, rochelt hij op zijn beeldbuis, een vlijm loopt over het beeld. Wat haat hij die verwaande klote schilder van een Cliff Lee.

“Welkom Cliff Lee, wat kunnen wij verwachten in uw aankomende expositie, in Museum Neem de tijd te Den Vaag”.pieters proza  3BEF14F3 CEF6 4DFE 81D0 A760B543CDEA 199x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter Zandvliet
“Sokken natuurlijk dom wijf, die oetlul kan niet anders dan sokken schilderen, het lamlendig schlemiel”, antwoord Dirck net even voor Cliff.
“Ik ga een hele serie nieuwe werken van sokken exposeren”, antwoord Cliff.
“Zie je wel die kut kan niet anders, dat deed hij op de academie al”, tiert Dirck voor de buis, alsof hij ook een rol speelt op de buis.
Terwijl Fokelien haar vragen stelt, en Cliff ze beantwoord, wordt Dirck steeds bozer, zijn hele televisie zit inmiddels onder de rochels.
Dan komen twee andere kunstenaars uit Schiedam aan het woord, een man en een vrouw, ze noemen zich SAGE, ze vertellen over hun werk. Ze maken onder anderen experimentele beelden met letters. Dirck veegt met een mouw de beeldbuis wat schoon, hij vind het werk dat SAGE maakt erg interessant.
Cliff lijkt niet echt te luisteren naar zijn Schiedamse collega’s, hij denkt wat aan de ontmoeting met Rembrandt van Rijn, en hij geilt wat op de borsten van Fokelien.
“Ja klootzak nu moet je opletten, dan kun je wat leren met je sokken en je wezenloze zaadbek, vuile zonnebank hoer die je der bent”,schreeuwt Dirck Pintjespis verfijnd als een blinde chirurg.
Dirck gaat nu voor zijn televisie staan, alsof hij de aandacht van de mensen op zijn televisie wil trekken. “kom dan kuttekop, ik sla je voor je murf vuile tyfuslijder, hier een uppercut en een leverstoot op de koop toe”. De strijdkreten van Dirck gaan vergezeld van boksbewegingen.
Dan zakt hij door de benen, hij heeft per ongeluk op zijn zaad reservaat gestoten. Zijn hoofd loopt rood aan, hij vergaat van de pijn, terwijl Fokelien Smeersma het programma afkondigt, en alle kijkers een fijne avond wenst. “Sterf maar, kreunt Dirck.
Als hij weer normaal kan ademen zonder sterretjes voor zijn ogen, loopt hij naar de stereo, en zet een CD op van DJ FFF die Nederlands meest heftige breakcore maakt, zijn hit, The Smell Of Urine After Eating Asparagus, beukt met de harde snelle beats door de caravan. Dirck is gek op de muziek van DJ FFF, en bezoekt regelmatig diens optredens, al voelt hij zich meestal een pedofiel, omdat hij minstens de vader van de meeste bezoekers kan zijn, maar je moet er wat voorover hebben, ja toch.
In alleen een ooit witte slip danst Dirck door zijn caravan, en zingt op de maat van de beats,”Cliff ik ga je kop verbouwen”.

pieters proza  3DFBBCE2 FC50 40AB A58E FE2E5988A1A9 279x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietCliff Lee is inmiddels weer thuis, terug van een vruchtbaar televisie optreden.
Hij ligt in bed, niet alleen, maar met Fokelien. Hij ligt met haar tieten te spelen.
Onderwijl denkt hij al aan de volgende morgen, deze dame kan hij niet zo op straat dumpen, dan kost hem dat de kop, met de populaire diva haar contacten zou hij mooi de lul zijn.
Dat gaat hij subtiel doen, hij gaat tieten Marie lekker gebruiken, om nog bekender te worden.
En ze heeft het druk, dus hij zal hij niet zoveel zien, zo kan hij veel lekkere wijven blijven neuken, en geeft hij Fokelien af en toe een beurt.
Fokelien geniet van de ervarenheid die haar lichaam betast, een waar kunstenaar met handen en tong, ze is nu al benieuwd wat hij met zijn lul kan.

Ardianto heeft zijn postzegels opgeborgen en leest een dikke biografie over het leven van de in 1975 vermoorde regisseur Pier Paolo Passolini. Ardianto heeft al diens films in de kast staan, en werd geïnteresseerd in Passolini’s werk, nadat hij las dat de regisseur het had opgenomen bij stakingen voor de politie. Passolini nam het voor de politie op, omdat zo zei hij, de politieagenten kinderen van arme arbeiders waren, dat raakte Ardianto. Passolini werd vermoord door een mannenhoer , Giuseppe Pelosi, en volgens Pelosi zaten er meer mensen achter de moord. Hij werd vermoord aan het strand van Ostia nabij Rome. Ardianto heeft plannen gehad uit te zoeken wie er nog meer achter de moord zaten, maar hij heeft het druk genoeg in Nederland.
Onder het lezen heeft Ardianto die gek is op elektronische muziek van Listentomerijn opgezet, het is erg bijzonder dat Ardianto van deze naar het schijnt Nederlandse artiest op vinyl heeft, er is namelijk verdomd moeilijk aan diens muziek te komen, daarbij maakt Listentomerijn ook niet veel muziek, althans hij brengt maar zelden wat uit. Volgens Ardianto zal hij wel een perfectionist zijn, net als hij zelf is, bescheiden is Ardianto dan weer helemaal niet, wat nog altijd hoger op de lijst staat dan vals bescheiden.

pieters proza  7e940cd10b7ab62c19b4f5d4e0b052ba 234x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietLeo is in tranen, Ben is niet terug gekomen van het boodschappen doen, wel heeft hij gebeld, dat hij
wil scheiden van Leo, omdat hij een ander heeft.
Leo ging door het lint, schold Ben verrot, en noemde hem een lafbek, hij verdiende het toch minstens dit allemaal niet door de telefoon te vernemen. Maar Ben verbrak beledigd de verbinding.
Nu luistert hij weer verder naar Guido Belcanto,”Meneer de psychiater zeg mij eens eerlijk uw gedacht, is er nog hoop of ben ik verloren voor het andere geslacht”, luidkeels zingt Leo deze woorden met Guido mee. Hij denkt erover de mannen voor de mannen te laten, en een vrouw te zoeken. Hij was altijd al het mannetje, heeft er nooit aan gedacht zich te laten nemen, wat overigens de reden kan zijn dat Ben die hem vaak heeft gevraagd even achter langs te komen, hem heeft verlaten. Hij had buiten dat hij er niks van moest hebben zich te laten nemen, ook last van aambeien die er al helemaal geen pleziertje van zouden maken, een beetje roeren in zijn kiertje.
Dus wat dat betreft moet het toch lukken met een vrouw, in zijn jeugd heeft hij buiten een flink aantal boerenknechten, ook heel wat meiden in het dorp gepakt .
Ja dat zou hij gaan doen, een vrouw zoeken, en dan samen met haar genieten van de romantische muziek van Guido Belcanto, dat zou prachtig zijn, en verplicht, als ze er niet van houdt, komt ze er niet in of op.

Het is ochtend, Fokelin Smeersma is net vertrokken, als Cliff weer aan het werk is in zijn atelier, alle ramen heeft hij open gezet, om de urine lucht die Rembrandt heeft achtergelaten uit zijn atelier te verdrijven. En het is echt niet warm, Cliff draagt zijn winterjas, en schildert rustig aan een paar roze sokken. De telefoon gaat. Cliff neemt op,” met Cliff Lee, roept u maar”, zegt hij vlot en goed gehumd.
“Goedemorgen, u spreekt met Joep Joris Stengelstra, ik ben een groot liefhebber van uw oeuvre, en wil graag langskomen om een aantal werken aan te schaffen”, zegt een onzekere edoch vriendelijke stem.
“Dat is altijd fijn om te horen Meneer Stengelstra, ik weet niet of het u schikt, en of u in de buurt woont, maar ik ben vandaag de gehele dag in mijn atelier”. “Dan ziet u mij over pak hem beet twee uurtjes verschijnen”, zegt de man opgelucht.
Als meneer Stengelstra de telefoon heeft opgehangen, wrijft Cliff in zijn handen,”zo die ga ik mooi een oor aan naaien die boerenlul” zegt Cliff hardop tegen zichzelf.
“Ik hoop maar dat die zeik lucht over twee uur verdwenen is”, mompelt Cliff.

pieters proza  23b0547ac7fcd302d7f2563ca4016d13 204x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietTwee uur en tien minuten later gaat de bel.
Opgewekt loopt Cliff naar de bel, de urine lucht is verdreven, mede door wierook die Cliff aan heeft gestoken.
De ramen zijn weer dicht, zodat Cliff zijn winterjas verruild heeft voor een overal., snel smeert de schilder er nog wat verf aan, het overal was smetteloos wit, hij morst nooit, maar de klanten vinden het nu eenmaal interessant als een kunstenaar er als een kunstenaar uit ziet.
Hij zwaait de deur open, hij kent die norse kop, dat is….
Voor Cliff zich realiseert wie er voor hem staat, krijgt hij een klap tegen zijn kaak, met een aluminium honkbal knuppel, en gaat knock out.

Een paar uur later word hij met enorme pijn in zijn kaak wakker, zijn handen zijn op zijn rug gebonden, en zijn voeten zitten vastgebonden aan een zware kast. In zijn mond zit een vuile geitenwollen sok gepropt. Het lijkt erop dat hij in een caravan is.
Dan hoort hij zeggen,”zo lekker geslapen grote kunstenaar, hoe smaakt de sok, dat vind je toch zo bijzonder sokken”. Dan komt er een groot figuur voor hem staan,”Cliff kijkt omhoog, en ziet nu wie
hem ontvoerd heeft, het is dat stuk stront van de academie, Dirck Pintjespis.
Dirck trekt de vuile sok uit de mond van Cliff. Meteen wil Cliff vloeken, maar waarschijnlijk is zijn kaak gebroken, hij kan niet praten van de pijn, en zo te voelen liggen er ook tanden los in zijn bebloede mond.
Dirck kijkt grijnzend naar Cliff, “ik zit een beetje te dubben wat ik met je ga doen, je kop eraf hakken, verzuipen in het meertje verderop, of misschien gewoon in brand steken, heb ij misschien een origineler idee Cliff, misschien iets met sokken”, zegt Dirck treiterig op de dag waar hij van gedroomd heeft, de dag dat hij Cliff kan tarten, inplaats van andersom .
“Ik heb je gisteren op televisie gezien, bij hoe heet ze ook alweer met die dikke tieten, die zou ik wel een keertje willen douwen dat wijf”.
Ondanks de pijn in zijn mond, zegt Cliff met moeite,”Ik bheb haar geleukt”.
Dirck kan het niet goed verstaan, maar hij verstaat het net genoeg om boos te worden.
“Vuile klootzak, hier deze is voor jou en je neuk gerei”, en een trap beland tussen de benen van Cliff, die verkrampt van de pijn. Dirck spuwt net zo rochels in de weelderige rode krullenbos van Cliff tot hij geen speeksel meer in zijn mond heeft. “Wat zal ik blij zijn als ik je lijk kan gaan begraven, je bent een vuile vlek op de kunstwereld”, gromt Dirck.
Cliff denkt, dat is nog altijd meer, als helemaal niets betekenen in de kunstwereld.
Dirck zet een plaat op van DJ FFF, en plaatst de boksen naast Cliff, en draait de volume knop op tien, de beats dreunen door het lichaam van de kreunende Cliff, zijn zenuwen worden getergd.
Dirck zit op de bank, te kijken naar de contacten van Cliff in diens mobile telefoontje.
Heel veel vrouwen namen komen voorbij, bij iedere dame staat haar specialiteit in bed beschreven.
Dirck gruwelt ervan, dan komt hij op de naam van TV presentatrice Fokelien Smeersma.
Die kan heel goed rimmen (anus likken) staat erbij haar omschrijving. Dat is makkelijk als je de reet niet afveegt denkt Dirck. Hij drukt haar nummer in.
“Met Fokelien, dag lieverd wil je iets met mij afspreken”, klinkt een stem vrolijk aan de andere kant van de lijn. Dirck beeld zich in dat Fokelien dit met het stront van Cliff nog aan haar tong uitspreekt, er loopt een rilling over zijn rug. “Dag mevrouw Smeersma, u spreekt met Kobus landjuweel de assistent van de heer Lee, hij vroeg mij u te vragen om vanavond naar Het benenbos te komen, waar hij bezig is aan een muurschildering die hij aan u heeft opgedragen”.
“Wat enig, zeg hem maar dat ik er zo snel mogelijk aan kom”, zegt Fokelien opgewonden.
Na het adres door gegeven te hebben verbreekt Dirck grijnzend de verbinding.
Hij loopt naar de stereo en zet de muziek uit.
Trekt zijn broek naar beneden, schut zijn dikke plasser wat voor het walgend gezicht van Cliff, en zeikt hem helemaal onder.
Dan doet hij lachend zijn broek weer op hoogte waar hij het lekkerst zit, en zegt,”Zo jongen je moet wel lekker ruiken als je vriendinnetje straks langskomt”.
“Ik ga televisie kijken, hou jij je een beetje bezig Cliff, ik wil niet dat je anders doorverteld dat ik een ongezellige man ben”, na een knipoog klikt Dirck in zijn sas de TV aan.
Het NOS journaal begint net.
“De brandweer van Den Vaag is uren bezig geweest met het blussen van de Vila met atelier van beeldend kunstenaar Cliff Lee, het is onzeker of de kunstenaar is omgekomen bij de brand”, verkondigd een nazaat van Fred Emmer het nieuwsbericht.
Cliff Lee barst in tranen uit, alle zijn sokken in de brand.
Dirck lacht hartelijk.

pieters proza  5A47B6E2 5D3A 430D 881B 9AFCB82A25F1 300x205 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietFokelien rijd in haar rode Porsche het erf op waar de caravan van Dirck staat.
Het nieuws van de brand is langs haar heen gegaan.
Ze loopt op hoge rode pumps en heeft een dikke bontmantel van wat ooit een vrolijke zwarte beer was naar de caravan, ze vraagt zich af waar Cliff de muur schildering maakt.
Als ze wil aankloppen zwaait de de open tegen haar hand aan, en land de vuist van Dirck op haar keurig opgemaakte gezicht.
“Welkom”, zegt Dirck terwijl Fokelien naar haar gebroken neus grijpt en klootzak schreeuwt.
Dirck trapt in de buik van Fokelien, die vergaat van de pijn en in haar string plast door de druk op haar blaas in combinatie met een ongezond portie angst. “Dirck trekt haar, aan haar arm de caravan in, en bind haar vast op zijn bed.
“Het wordt hier verdikkeme nog eens gezellig”, zegt hij.
Hij doet de slaapkamer deur dicht, en gaat wat eten.
Tot zover is hij dik tevreden, hij moet eerst maar eens de tijd nemen uit te denken wat hij met de tortelduifjes gaat doen. Eerst wil hij nog genieten van de gezelligheid in zijn caravan.

pieters proza  25a03db05f1495fed138b0230eae088b 196x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietDrie dagen later is het land in rep en roer, de verdwijning van Fokelien Smeersma en Cliff Lee worden met elkaar in verband gebracht. Men denkt aan een ontvoering, maar er is nog geen losgeld gevraagd, en van de mogelijke dader ontbreekt elk spoor.
Adianto is opgeroepen, dit moet een zaak voor hem en zijn collega Leo zijn.
De Mini Cooper van Leo komt net bij het huis van Fokelien Smeersma vandaan.
Daar vonden ze niet veel bijzonders, buiten een collectie van polaroid foto’s gemaakt van mannen anussen. Zelfs Leo werd er misselijk van, maar ze vonden wel de behaarde anus van Cliff Lee, zijn naam stond er met marker op geschreven. Een spoor via een anus, mag redelijk uniek gevonden worden, in ieder geval kent het duo elkaar, wel een hele gore manier, maar en spoor is een spoor, nog net geen remspoor grapt Leo tevergeefs, want u weet, Ardianto lacht niet om grappen.
“Waarom zou Fokelien die vieze anus foto’s maken”, vraagt Leo zich bedenkelijk door zijn haar wrijvent af. “Al sla je mij dood Leo, het is dat we het moeten weten, maar eerlijkheid halve zou ik het liever niet weten”. Na onderzoek op het bureau in Den Vaag blijkt dat de meeste van de anus bezitters op de foto’s nog in leven zijn, of aan een natuurlijke dood zijn overleden, dus niet vermoord. Het was een naar onderzoek, omdat de meeste mannen getrouwd waren, en er nu heel wat huwelijkten op het spel staan, dat stopt niet met driehonderd, en er zaten heel wat bekende mensen uit de politiek en televisiewereld bij, dus carrières staan ook op het spel. De Nederlandse roddelbladen vieren hoogtij, en geven extra dikke specials uit met de ellende omtrent Fokkelien Smeersma en haar anus foto’s. Inmiddels is er ook nog aan het licht gekomen dat Fokkelien een voorliefde had voor rimmen, dus overal gaat ze over de tong als die hoerige stront likster.
En echt hoor, Fokkelien Smeersma was een gewaardeerd TV presentatrice, een beetje saai soms, maar altijd correct. Ook Ardianto en Leo waren bewonderaars van Fokkelien, en vinden het maar wat Jammer dat haar naam nu de stront in is gezakt door deze kwestie. Volgens Leo zou je haast gaan hopen dat Fokkelien dood gevonden word, het mens zou deze schande niet kunnen verdragen.

pieters proza  9OwUAS9PgthD3d7mpANqkw 300x243 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietEn inderdaad, Fokkelien schreeuwt en jankt de hele caravan bij elkaar, als ze de nieuwsberichten hoort. “Maak mij af, alstublieft, schiet mij door mijn kop”, smeekt ze Dirck.
“Meisje toch, ik wil jou niet vermoorden, dan heb ik er allemaal geen plezier meer aan”, zegt Dirck als een vader die zijn kroost gerust stelt. Hij kijkt naar de lange benen van Fokkelien, haar tieten en haar bebloede gezicht, dat hem het meest opwind. Hij is in dubio of hij zich aan haar moet vergrijpen. Hij besluit van niet, hij kan haar altijd nog gebruiken als toilet papier, lacht Dirck om zijn morbide gedachten. Ïk ga even kijken hoe het met jou geliefde kunstenaar is”, tot strakjes.
Cliff Lee kijkt angstig naar Dirck, die met zijn armen over elkaar voor hem is komen staan.
Wat zou die psychopaat nu weer gaan doen.

pieters proza  57DtSQNr 1350599098 300x200 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietPippo Vulvani laat zijn oude Jack Russel Max uit over de camping.
Zoals iedere dag vier keer, voor de caravan van die verwilderde kerel die daar onlangs zijn intrek heeft genomen, staat naast de blauwe Chevrolet El Camino die er altijd staat een rode Porsche.
Zou dat de Porsche zijn van die ontvoerde Presentatrice, vraagt Pippo zich af, terwijl hij aan een uiteinde van zijn krulsnor draait. Hij onthoud het kenteken en gaat naar zijn caravan.
Zijn vrouw Nita wil iets tegen hem zeggen, maar Pippo zegt dat ze even haar muil een moment moet houden, hij wil het kenteken niet vergeten natuurlijk.
Hij schrijft het op, en zoekt op interview de pagina van Opsporing verzocht, hij vind het kenteken, het is die van Fokkelien.
Hij denkt na, met de telefoon in zijn hand. Maar legt de telefoon weer op de haak.
Zal hij die vrouw zelf bevrijden, het zou zijn stoffige leven glans kunnen geven. Een held heeft de Italiaan die als gastarbeider in de jaren zestig naar Nederland kwam altijd willen zijn. Misschien likt Fokkelien zijn poepertje nog wel even uit dan, hij moet lachen.
Zijn Nederlandse vrouw ziet haar man lachen en zegt,”zit je weer seks op internet te kijken, oude viespeuk, mij zal je nooit eens een keer een beurt geven, lamzak.
Pippo doet wat hij al vele jaren doet, hij negeert Nita volkomen.
Hij moet er niet aan denken op zijn vrouw te kruipen, het is inmiddels net of hij het met zijn moeder zou doen, en die is al jaren onder de Siciliaansegrond. Ze gaat maar spelen met de plastic leuter die hij haar op Valentijnsdag heeft gegeven, het stomme rund was er nog blij mee ook.
Hij heeft die klootzak die waarschijnlijk Fokkelien ligt te duwen, altijd al een keer een pak rammel willen geven. Toen Pippo een keer een praatje met hem wilde maken, negeerde de lul hem, en liep gewoon weg. Het stond vast, vannacht zou hij Pippo Vulvani een held worden, net voor zijn zeventigste verjaardag. Als het zou lukken, wat wel vast stond, zou hij terug naar zijn geboortegrond op Sicilië gaan, met een lekker wijf, misschien wel Fokkelien, die wil maar wat graag uit de publiciteit.

pieters proza  92B3F2BF 23BE 4AD2 91F7 6FD96DC85A92 210x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietDirck kijkt naar buiten vanuit zijn caravan, en schrikt, hij is helemaal de auto van Fokkelien vergeten.
Uit haar tasje grist hij de Porsche sleutels, en rijd de auto even later de camping af.
Hij zet de wagen een eindje verder langs de weg, stapt uit, na dat hij heeft gekeken of hij gezien is.
En loopt via het bos terug naar zijn caravan.
Hij maakt in de caravan de rechterhand van Cliff los, en zegt dat hij diens hand gaat lezen, omdat hij wil weten hoe diens leven af gaat lopen.
Cliff bibbert van angst, en smeekt of Dirck hem vrij wil laten, die TV hoer mag hij houden, niemand zal er iets van af weten, hij kan ook nog geld krijgen”.
Dirck kijkt Cliff aan,”Als jij zo kletst Cliffje kan ik jou hand toch niet lezen”en met zijn klomp gaat hij op de hand van Cliff staan en verbrijzeld hem zo. Cliff schreeuwt het uit van de pijn..
“Niet zo schreeuwen Cliff dat is nergens goed voor” , en met een knie op de neus van Cliff brengt hij hem dromenland weer in.
“Die zal geen sokjes meer kunnen schilderen, ik ben me er eentje”, zegt Dirck terwijl hij naar de kunstenaar kijkt.
Op de bank valt Dirck in slaap. Hij word wakker van geritsel, hij kijkt naar buiten, en ziet die Italiaanse klootzak aan zijn slot rommelen.
Dirck sluipt naar de deur, om vervolgens de deur ontzettend hard tegen het hoofd van Pippo te rammen.
Het bloed spuit uit de man zijn hoofd.
Maar hij blijft bij bewustzijn, en valt Dirck aan, er ontstaat een worsteling. Al snel komt Dirck bovenop te liggen, en mept in het gezicht van Pippo.
“Ik heb een hekel aan helden, helemaal als die oud en impotent zijn”. Schreeuwt Dirck.
Pippo zegt,”ik ben niet impotent”.
Dirck geeft Pippo nog een klap met een kei op diens hoofd en zegt,”nu ben je wel impotent”.
Aan de benen van de dode Pippo sleept hij hem de caravan in, en sluit de deur.

pieters proza  662D4940 91AA 45DC B1DA 06F00D8921E4 158x300 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietNita die met haar Valentijns geschenk aan het spelen is, hoort geschreeuw dat van buiten komt.
Wat kan dat zijn, zou dat Pippo zijn die weer eens met iemand ruzie aan het maken is. Die denkt dat hij van de Maffia is. Ze haalt de plastic reserve penis van haar ontevreden clitoris, doet haar duster aan, en loopt naar buiten. Max het hondje ligt in zijn mandje, wat vreemd denkt ze, Pippo heeft Max altijd bij zich. Met een zaklamp loopt ze over de camping, na een tijdje ruikt ze een adembenemend urine lucht. Ze kijkt om zich heen, dan schrikt ze, een mollige vent met kleding uit het jaar nul, lacht haar vriendelijk toe. Als Nita van de schrik is bekomen vraagt ze, “wie hij is”.
“Ik ben Rembrandt van Rijn, en met welke schone dame heb ik de eer” antwoord Rembrandt.
“Ja natuurlijk, en ik ben de verlepte vagina van Marylin Monroe zeker”, zegt Nita.
Rembrandt negeert Nita, zoals Pippo dat  altijd deed.
“Mevrouw het is niet pluis in die caravan daar, u moet snel de politie verwittigen” en Rembrandt wijst naar de caravan van Dirck. Nita kijkt naar de caravan, daar woont toch die lekkere ruwe vent, Dirck heet hij geloof ik, die kleed haar altijd met zijn geile ogen uit”. Ze kijkt weer naar Rembrandt en zegt,”Politie dat lost Nita zelf wel op, en nou weg wezen vies urinoir”. Rembrandt wil Nita tegenhouden, maar bedenkt zich, niemand noemt hem urinoir.
Ze loopt op de caravan van Dirck af, en stopt even, op de tegels ligt bloed, vreemd.
Ze klopt aan. Dirck schrikt, hij is net bezig Pippo via de caravan vloer het lijk van Pippo op te bergen. Hij kijkt door het raampje, en ziet die blonde stoot van verderop staan.
Ze ziet hem ook, dus loopt hij maar naar de deur en doet open.
Nita bedenkt zich geen moment en grijpt in het kruis van Dirck, al knijppende loopt ze met Dirck die hier even niks op heeft in te brengen de caravan in.
Zo kerel jij gaat tante Nita mooi opbiechten wat jij hier aan het doen bent.
Dirck kan niks zeggen, van de pijn in zijn klote. Door de tranen die zijn zicht wazig maken, meent hij Rembrandt van Rijn te zien staan, die naar hem wuift. Zou hij gek aan het worden zijn.
Dan laat Nita met open mond de klootzak van Dirck los, als ze het lijk van Pippo ziet.
Iets dat ze beter niet had kunnen doen, want Dirck grijpt haar hals, en wurgt haar.
“Eeuwig zonde van zo’n mooie vrouw” mompelt hij hoofdschuddend.
Het begint aardig uit de hand te lopen, denkt Dirck als hij naar het dode echtpaar kijkt.

pieters proza  5931D18A 8AC0 439E BB2F 8840997644A4 300x225 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter ZandvlietWat Dirck niet weet is dat de Porsche van Fokkelien gevonden is, en dat Ardianto en Leo op weg zijn naar de auto, die omringt is door politie.
Als Ardianto bij de Porsche is gearriveerd ontdekt hij dat er takjes gebroken zijn in wat struikjes aan de bosrand. Tegen Leo zegt hij dat die zijn zaklamp moet pakken, en hij mag niks tegen de politieagenten zeggen, die kunnen ze er niet bij hebben.
En even later lopen Ardianto en Leo in de richting van camping het Benenbos, waar de caravan van Dirck staat.
Als ze vlakbij de caravan van Dirck aankomen, vraagt Ardianto of Leo de zaklamp uit wil doen.
Ze pakken hun revolver, en sluipen naar de caravan.

In de caravan heeft Dirck, Pippo en Nita onder de caravan gegooid. Hij kijkt naar buiten, waar Rembrandt nog steeds staat. Als hij naar buiten wil gaan, om een praatje te maken met de door hem zo bewonderde grootmeester, ziet hij twee figuren met revolvers dwars door Rembrandt heen lopen, die zien de Middeleeuwer blijkbaar niet. Wat kan hij beginnen tegen twee kerels met een pistool.
Hij kijkt naar Cliff, die hem aan kijkt en moet braken.
“Viespeuk gilt Dirck tegen Cliff”.
In de slaapkamer heeft Fokkelien zich weten los te maken.
Ze zoekt in de kastjes naar iets om zich zelf van kant te maken, maar buiten onzedelijke blaadjes kan ze niks vinden.
Dan trapt ze de slaapkamerdeur uit zijn moeren, en rent de kamer in op de geschrokken Dirck af, onder haar aanval, weet ze de honkbal knuppel te pakken, waar mee ze loeihard uithaald op het voorhoofd van Dirck. Leo trapt gelijktijdig de deur van de caravan in.
Hij zegt tegen de meppende Fokkelien dat ze haar knuppel moet laten vallen. Verwilderd kijkt ze Leo aan, ze gooit de knuppel tegen diens hand, waar de revolver in zit, die door de knuppel afgaat, de verdwaalde kogel beland in de nek van Cliff.
Ardianto denkt er niet over Fokkelien neer te schieten, en probeert haar tegen te houden, maar struikelt over Leo. Fokkelien weet het revolver van in handen te krijgen. Ze schiet eerst op Ardianto, dan op Leo, en zegt,”vuile honden jullie zijn veel te laat, duwt dan de revolver in haar mond en schiet zich de getergde hersens uit het hoofd. Dirck komt bij uit zijn bewusteloosheid, met hoofdpijn waggelt hij over iedereen op de grond heen, en loopt naar buiten. “Aha daar ben je,”zegt Dirck s hij Rembrandt ziet staan, de zeiklucht maakt zijn koppijn er niet minder op.
“Vindt u die Cliff ook zo’n kut kunstenaar”, vraagt hij dan.
“Of hij een kut kunstenaar is weet ik niet, maar zijn werk was niet bijzonder”, antwoord Rembrandt dan. Ardianto die in zijn schouder is geraakt, bekijkt Leo, die gelukkig alleen in zijn bovenbeen is geraakt. Hij pakt zijn revolver en sluipt naar de buitendeur. Waar hij Dirck met een bebloede kop, in zichzelf ziet lullen. “Op de grond liggen met je handen op je rug” zegt Ardianto verbeten van de pijn in zijn schouder. Dirck kijk niet op of om, hij luistert naar Rembrandt die verteld waar een meesterwerk volgens hem aan dient te voldoen. Ardianto vraagt nogmaals of Dirck op de grond wil gaan liggen. Dan kijkt Dirck om, en slaat een arm over de schouder van Rembrandt van Rijn. Ardianto denkt dat hij een wapen wil pakken, en schiet Dirck neer. Rembrandt schrikt en maakt de benen, voor hem hoeft het allemaal niet meer op Aarde. Ardianto kan Rembrandt niet zien, en loopt op Dirck af, die zwaar gewond op de grond ligt. Hij roept ambulances op, en gaat terug naar de caravan, de urine lucht is niet te harden. Hij spreekt Leo toe, dat de ambulance eraan komt.

Weer een zaak opgelost, het had wat netter gekund, maar al oende leert men, dit geld zelfs voor onze held Ardianto.

pieters proza  share save 171 16 Verf met bloed (weer zo´n zieke, sorry spannende detective) Pieter Zandvliet

 Leave a Reply

Connect with Facebook

(required)

(required)