Mar 232017
 

The drawing machine,

Het plan voor een drawing Machine komt voort uit mijn passie voor tekenen, hierin vindt ik mijn rust sinds ik drie jaar oud was, tot nu als Beeldend kunstenaar Pieter Zandvliet. Ik teken het liefst altijd en overal, en heb zo een eigen stijl ontwikkeld, van dikke tot dunne lijnen, dus op het zelf nadenken na, en elke tekening anders te maken ben ik eigenlijk een soort drawing machine geworden. Daarbij komt dat ik wegens een lichtte vorm van autisme soms de neiging heb om mij af te sluiten voor prikkels en in kasten of grote dozen te gaan zitten, gelukkig heb ik mijzelf hiervoor de laatste tien jaar kunnen bedwingen en helpt het dat ik nu alleen op een boerderij in Dalfsen woon, ik groeide op in Rotterdam. En in gesprek met kunstenares Lorna Buckley vertelde ik over het idee voor de drawing machine en eerder als mij van de Wereld afsluiten in kasten en dozen. Ze zei,”waarom maak je geen grote doos en ga daar in zitten”. En zo kreeg mijn idee eindelijk vorm.

De drawing machine wordt dus gemaakt uit kartonnen dozen, hierin neem ik plaats, men kan net als bij een apparaat voor bijvoorbeeld pasfoto’s, geld in een gleuf daarvoor bestemd doen (10 Euro) ik maak dan een tekening ter waarde van 50/60 Euro die na de tekening afgerond te hebben uit een grotere gleuf naar buiten komt. Om het geheel af te maken komt er uit de machine het geluid van een machine, hiervoor componeerde Muzikant Serge Epskamp in samenwerking met mij een stuk speciaal voor de drawing machine.

Title: Mijn nieuwe kunst project, The human drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina Title: Mijn nieuwe kunst project, The human drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina

Title: Mijn nieuwe kunst project, The human drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina Title: Mijn nieuwe kunst project, The human drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina

 

Pieter Zandvliet

Dommelerdijk 27 a

7711 GE Dalfsen

06 22470479

www.pieterzandvliet.com

Het Geluid van the Human Drawing Machine

 March 23, 2017  Posted by at 00:09 News, Voorpagina No Responses »
Mar 222017
 

Het eerste nummer werd in een oplage van 500 honderd exemplaren uit gegeven, en gedrukt bij een drukkerij in Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Gorinchem waar we de eerste drie exemplaren van Freelook lieten drukken. Toen ik met wat andere redactieleden het derde nummer ging ophalen moet ik even bij de directeur van de drukkerij komen. Hij de lieve man verontschuldigde, en deed alles behalve aan een directeur denken, meer aan een vadsig mannetje dat nog bij zijn alleen overleden ouders woonde. Maar hij verontschuldigde dat er geklaagd was over seksueel getinte artikelen en foto’s in de Freelook. Maar dat zijn toch tekeningen wees ik naar wat geneuk in mijn strip. “Meneer het spijt mij echt, maar dit is een sociale werkplaats, dit kan ik niet verantwoorden”. Tot dat moment dacht ik dat dit gewoon de goedkoopste drukker was met goede kwaliteit. Ik keek rond, knikte naar de mij aanstarende mensen, gaf de directeur een hand, en vertrok met nummer drie richting Rotterdam.

Met nummer één van Freelook werd ik als hoofdredacteur uitgenodigd in een uitzending van RTV Rijnmond, 1992 dus. Met mijn buurjongen uit de Havenstraat Michael Vos die op moment van schrijven bekend staat als een virtuoos gitarist, gingen we naar de studio die toen zat waar nu Imax zit aan de Leuvenhaven. We moesten wachten tot ik aan de beurt was, deed ik in de Metro nog zelf verzekerd, vertelde dat ik ons blad even ging promoten met tal van snelle en rake one liners, zat ik nu midden in een crisis, een trillende paniek aanval. Ik zuchtte dat Michael vanaf nu de hoofd redacteur was van Freelook Magazine, en dat hij dus op de stoel voor TV moest plaatsnemen. En dat deed de zestien jarige Michael fluitend, terwijl ik stond te kotsen op het toilet.Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De redactie vergaderingen waren vaak zeer vijandig naar elkaar, nieuwe redactieleden werden allereerst met de nek aangekeken, nog net niet onder een vuurdoop of een seksueel getinte massa ontgroening. De meeste hielden het dan ook maar e”en artikel uit op onze vriendelijke redactie. Ik was inmiddels weer hoofdredacteur, Michael vond het allemaal best, en schreef artikelen en deed interviews. Ook had hij zijn ideeën om de landelijke aandacht te trekken. Hij wilde bijvoorbeeld de schrijfster van, “The Happy Hooker”, Xaviera Hollander vragen of hij de zestienjarige dekhengst met haar het bed in mocht duiken om daarna zijn ervaringen hoe hij het vond om met een bejaarde ex hoerenmadam te vrijen. Gelukkig nam Xaviera iedere keer niet op, want de gek was aan haar telefoon nummer gekomen.

Ook en vooral Istvan Gal haalde met liegen over onze oplage Internationale artiesten binnen als noem er even wat op: Snap, NUKE, Tony Scott, LUV, London beat, Dr.Alban, D-Shake en zelfs James Brown, nee Istvan deed geen interview met de zweterige Koning van de soul. Wel lag hij stiekem een dicteer apparaat in de ruimte waar meneer de Brown werd geïnterviewd door de Nederlandse pers. Met een mooie foto die Istvan schoot van James tijdens het optreden in Ahoy op de cover, hadden wij wel even iets in huis. Ik deed vooral schriftelijke interviews, die achteraf schaamteloos slecht waren, nou ja, ze beantwoorden mijn kinderachtige vragenlijstje wel, en deden er saaie foto’s bij voor in de Freelook, Zo interviewde ik :Public Enemy, Erasure en The 2 Live Crew, waar ik vooral zelf erg blij mee was.

Hadden wij eerst Moha Boudat als onze enige fotograaf kregen wij er na nummer 3 nog een paar bij , inclusief Istvan Gal die inmiddels ook voor kranten foto’s maakte. Het was dus iedere keer ruzie onder die jongens. Xandra moest ons blad als jongerenwerkster steeds verdedigen voor de onderwerpen in de Freelook naar collega’s die het te ver vonden gaan voor een jongerenblad. Ik ook en dat was nu juist de lol, te vergaan, dat hoort toch bij jongeren, en zeker uit een volksbuurt uit Rotterdam. En het lukte Xandra steeds dat wij weer een blad mochten maken.

Mijn zusje Angelique schreef ook artikelen en deed vooral interviews, met bijvoorbeeld de vrouw vriendelijk Title: Freelook magazine 2 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza sexshop MMy sin aan de Pannekoekstraat. Ik kocht er een keer vier erotische strips van de Franse striptekenaar en hierbij een aanrader voor wie het leuk lijkt zijn oude hobby strips lezen weer op te pakken, na het jaren geleden dicht slaan van Suske in Wiske, maar goed na deze sluik reclame, de man het George Picard. Ze vroegen er 250 Gulden voor, wat ik dus niet man vriendelijk vond. Ik had even aan een vrouw moeten vragen of ze de strips voor mij wilde afrekenen, die zou er vast een vrouw vriendelijk prijsje voor betalen. Angelique tekende zo nu en dan zelf de illustraties bij haar stukjes, omdat ze haar grote broer denk niet vertrouwde op een normaal resultaat.

 March 22, 2017  Posted by at 01:58 Pieters Proza No Responses »
Mar 212017
 

Voor dat ik met Xandra Severien Galerie Slaphanger begon eind 1994 was ik met Xandra mijn latere vrouw Title: Freelook magazine 1 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Freelook magazine begonnen. Het zat toen zo, dat ik striptekenaar was, nou ja, dat dacht ik vooral zelf. Wie zich niks verbeeld is ook niks, en als je, je iets inbeeld zoals ik dan ben je in ieder geval iemand voor jezelf en dat is in ieders leven het belangrijkste doel, iemand voor jezelf zijn, dan komt de rest later wel. Ik was net terug uit Praag, ook te lezen in Pieters proza. Daar had ik mij zo misdragen, dat men het in de Ambulant Jongerenwinkel aan de Grote Visserijstraat ook wist. Want toen ik daar langs wandelde werd er door Jeanette op de ruit getikt, en gewenkt dat ik binnen moest komen. Best lullig, want het eerste wat ik dacht was, he dat is toch viskut, zoals haar koos naampje in de wijk was, ik zou echt niet weten waarom, laten we dat maar ergens in het midden houden. Ik ging braaf naar binnen, mij nog niet realiserend dat dit mijn leven zou veranderen op een lange weg naar kunstenaar worden, of het zich inbeelden natuurlijk. Toen ik binnen was schreeuwde viskut gelijk een Viswijf,”Xandra die striptekenaar is er”, alsof ik een afspraak had, dat was zeer onwaarschijnlijk. Toen kwam er een zwarte bos krullen de trap op, een vriendelijk gezicht, zei,” zo dus jij bent de striptekenaar met exhibitionistische neigingen” dit aldus de eerste woorden van mijn toekomstige vrouw. Ik lachte schaapachtig wat verlegen. Heb je even tijd Pieter, vroeg ze toen. Als er iemand was met tijd, was ik het wel, dus volgde ik haar naar beneden. Aan tafel met een kop thee, vertelde Xandra over een jongerentijdschrift dat ze met jongeren uit de wijk moest gaan opzetten, en of ik striptekenaar en hoofdredacteur wilde worden. In deze pak hem beet vijf lange minuten was ik al verliefd geworden op Xandra, en dus zei ik net niet hijgend ja mevrouw. Meteen werd mij een eigen kantoortje boven in het gebouw toegewezen. Ik had opeens een soort baan. Mijn eerste opdracht was mensen voor het tijdschrift die nog naamloos was te maken en in de wijk te verspreiden. Zelf bedacht ik mij dat ik de kranten ook maar moest verwittigen van het aankomende tijdschrift. En zo druppelde er mensen binnen. De eerste was Moha Boudat die fotografeerde, en dit goed deed. Hij was wat eigenwijs, maar dat komt creativiteit in vele gevallen en zeker in zijn broodmagere gevalletje goed uit.

Ik had een naam gevonden voor het tijdschrift,”Limlick”, maar dat vond Viskut te porno, te kinderachtig leek mij persoonlijk meer op zijn plaats maar goed, ga nooit in tegen een viskut staat er in de bijbel, en daar hou ik mij aan.

Uiteindelijk werd het Freelook Jongerentijdschrift wat weer wat later Freelook Magazine werd. Het druppelen vanTitle: Freelook magazine 1 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza medewerkers dan wel redactieleden ging niet snel genoeg naar mijn zin, dus vroeg ik vrienden mijn toenmalige zwager Istvan Gal en mijn zus Angelique of ze zin hadden om mee te werken aan Freelook, en gelukkig was dat zo. Het klinkt als de middel eeuwen 1992, maar toen hadden we een computer, waarmee je teksten kon verwerken en meer niet. We printen de teksten uit en gingen artikelen plakken, tot aan Freelook Magazine nummer drie, toen kregen wij een computer waarop men kon lay-outen. Had ik net een cursus lay-out gedaan zonder computer, toch handig net voor het tijd perk, dat je daar geen reet meer aan hebt. Al hoewel ik nog steeds een voorliefde voor handwerk ben, maar goed, men zal denken waarom moeilijk doen als het makkelijk kan bril dragende imbeciel, en daar heeft men een punt om diep in zijn hol te steken. Ik tekende illustraties en op de achterflap een strip over Keutelbinkie, die terug kijkend erg flauw was. Op de cover besloot de onbescheiden hoofdredacteur zijn eigen hooft te plaatsen, met een getekend snorretje van Salvador Dali, toen al niet bijster origineel, maar verzonnen uit een goed hart. Het leuke en gelijk het moeilijke van onze redactie was dat iedereen een andere smaak had. Dus werd het een allegaartje van smaken, met door mij een aangeprezen wansmaak liefde, waar heel wat ruzie’s door ontstonden. Burgemeester Bram Peper liet zijn voorwoord schrijven in ons eerste nummer die gratis werd verspreid over jongerencentra, koffieshops en barretjes in Rotterdam en omgeving via een auto. De rubriek over het bajes leven van een ex gedetineerde waren het populairst en de foto rubriek van Moha deed het ook goed, er kwamen tal van dames en heren naar de redactie die zich wilde laten fotograferen door Moha Boudat, die dat alles behalve altijd deed, hij was kieskeurig, dat zeker. Voor het eerste nummer ging ik Holy Noise (Paul Elstak) en de toen razend populaire Euromasters interviewen bij Paul Elstak thuis. Toen ik daar met redactieleden Marc Fries en Ricardo Suares aankwam, waren ze achter een computer bezig met het maken van een nummer, jawel de latere hit,’Poink”. Dat is toch leuk om even op te schrijven en meegemaakt te hebben. Ik bedoel hoeveel journalisten zullen er binnen gelopen zijn in een studio waar ze een hit aan het maken waren, bar weinig denk ik.

Ricardo Suares en Marc Fries gingen vaker met mij mee naar interviews en deden dit vooral voor de gezelligheid, ze schreven wel stukjes, maar deden weinig of geen interviews. Het was een leuk interview, en we namen dan ook hartelijk afscheid van de gabbers. Toen ik een buskaartje wilde kopen, zat er drieduizend gulden in mijn knip, die dus blijkbaar die van Paul Elstak was, met pijn in mijn rotte rovers hart bracht ik de knip terug naar een blije Paul, iets waar ik tot op de dag van vandaag enorme spijt van heb, maar goed niet voor Paul, maar toch zeker voor de drieduizend gulden.

 March 21, 2017  Posted by at 00:47 Pieters Proza No Responses »
Mar 202017
 

Title: Te gast bij Blues meets rock Radio Vechtdal FM | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina

Afgelopen donderdag was ik te gast in Blues meets rock Radio Vechtdal FM een programma van Dewy Mulder 2 uurtjes leuke muziek en slechtte grappen!!! By the way het programma is online te beluisteren iedere donderdag tussen 7 en 9 

 

https://www.mixcloud.com/bluesmeetsrock/bmr-bluesmeetsrockcom-march-16th-2017-preview-jacobs-blues-an-de-riest-march-19th-pt-1-of-2/

 March 20, 2017  Posted by at 20:21 News, Voorpagina No Responses »
Mar 202017
 

Title: Op onze 6th Birthday Party op zaterdag 25 maart worden deze schoenen gelanceerd. | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Voorpagina

Hoe vind jij deze nieuwe schoen? Met dank aan de meester van de kleuren Pieter Zandvliet. Op onze 6th Birthday Party op zaterdag 25 maart worden deze schoenen gelanceerd. Daar wil je bij zijn toch?

Meld je zelf aan via;
https://www.facebook.com/events/2036349333259121/

 March 20, 2017  Posted by at 13:03 News, Voorpagina No Responses »
Mar 182017
 

De hele dag was ik lekker aan het werk. En moest denken aan Wilco Koster uitbater van Party center De Deel hier Title: There goes my baby | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza in Nieuwleusen. Hij vertelde mij afgelopen donderdag dat een kunstenaar op het Gemeentehuis van Zuidwolde een film projectie zou doen. Ik besloot lekker naar Zuidwolde te rijden, lekker 15 kilometer op mijn Kymco Dink scooter, heerlijk. Met in het vooruitzicht een tocht naar Rotterdam aanstaande donderdag, daar hou ik heel veel van toeren, dat gaat mij nooit vervelen, je ziet zoveel onderweg, heerlijk. Dat kon ik van deze rit naar Zuidwolde waar zo mij ter oren is gekomen Jezus vandaan komt en sterker nog steeds woont. Ik had namelijk met hem afgesproken bij het gemeentehuis en met Sebastiaan en Dewy die bij u vast wat minder bekend zijn als Jezus. Ik had een lekker muziekje op van the Butthole surfers, en was zeer gelukkig, zo op mijn oude vertrouwde scooter. Langs een open stal met koeien die zo dacht ik vast niet zo’n vrij gevoel als ik op mijn scooter hadden. Bochtje door dan rechtuit, maar wat gebeurt daar mijn scooter lijkt op te stijgen, dan zet hij de daling in en knal ik tegen de wal van een sloot en vlieg nu zelf door de lucht, mijn scooter knalt tegen de achterkant van mijn helm en vliegt nog een stukje verder. Gelukkig hij bromt nog net voor het overdenken van deze wat onverwachte situatie. Gelukkig de Butthole surfers zingen nog, wat voor mij nu perse nodig is. Mijn rechter onderbeen doet pijn en mijn schouder die 119 kilo opving. Mijn helm redde het leven van deze kunstenaar op weg naar het werk van een andere kunstenaar, waar hij nooit aan zou komen, doordat ik verdrietig naar mijn scooter helemaal kapot, ik wilde dus alleen maar Xandra bellen. Maar mijn Iphone had de klap die het opving om mijn klote te redden, want die hadden eraf gelegen aan de deuk en diepe kras op mijn Iphone te zien. Echt ik wist niet wie ik het meest dankbaarder moest zijn, de uitvinder van de brommerhelm of de uitvinder van de Iphone, allebei maar dan.

Ik koop dus nooit meer een mobile telefoon van een ander merk, hij deed het zelfs nog, maar er is niet meer op te werken.

Sterker ik denk ik nu alles van Apple wil.

Ik moest dus naar Xandra bellen, maar dat ging niet meer. En dan denk ik, leuk het platteland, maar nu even helemaal niet. Op een krakende, knarsende, piepende uit elkaar vallende scooter besloot ik naar Far Out de Koffieshop van Dedemsvaart niet zover weg te rijden, daar woont een vriend van mij, nou ja ongeveer in de Koffieshop. Deze koffieshop is uit geroepen tot beste koffieshop, ja ze hebben er geweldige wiet, maar ze wonnen de prijs voor de beste wiet uit de omgeving doordat ze geen concurrentie hebben, dat is in veel gevallen absoluut niet erg, geen concurrent hebben. Mijn vriend bracht mij gelukkig naar huis, mijn scooter moest ik met pijn in mijn hart achterlaten. En ik zeg moest maar dit hele gebeuren is pak hem beet, twee uur geleden. Eerst naar Xandra, die was natuurlijk erg geschrokken, waarom moest ik zo nodig naar Xandra, ja voor wat troostende en vooral wijze woorden en boze blikken. Na een bakkie leut en nog maar één bracht buurman Nico mij naar huis, en bleek de wijze les verder. Maar goed lopen met pijn in mijn been was een veel mindere optie. Nu ben ik dus mijn meisje op wielen kwijt, maar mijn leven heb ik nog.

Ik ga morgen maar niet kijken waar ik over de sloot reed, het zal vast zo stom geweest zijn, en ik wil daar op die plek niet alsnog dood gevonden worden vermoord door mezelf.

 

PS wie wil het Apple logo gratis op mijn arm zetten?

 March 18, 2017  Posted by at 23:53 Pieters Proza No Responses »