Menu

Café het Springende levertje

3 Comments


Kunstenaars zijn rare mensen, en ik schrijf uit ervaring, ik ben er zelf één, althans doe hard mijn best er één te zijn, al had ik er liever Title: Café het Springende levertje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza meerdere geweest, scheelt weer werk en een grotere kans op verkoop. Maar een bevriende rare jongen woonachtig te Oud Leusen, mijn Deense vriend Brian Laukezen (spreek uit als laat u kezen), hij vroeg of ik naar zijn kook eiland wilde komen kijken, u begrijpt dat ik niet begreep dat dit om een aanrecht met fornuis en oven in het midden van een keuken is, ik dacht meer aan Ibiza een prachtig mooi coke eiland met de gehele dag muziek, tieten en rode wijn. Maar toen ik Brian vertelde dat ik mijn koffer in ging pakken, begreep hij dat ik hem niet begreep. Hij vertelde wat een kook eiland was, beledigd drukte ik mijn goede vriend de verre vergetelheid in, wat een oetlul, wie denkt er nou dat ik geïnteresseerd ben in een kook eiland, mooi niet.

In mijn stamkroeg hier in het dorp, “het springende levertje” vertelde ik het aan mijn Italiaanse vriend Gianluca Pakmezakkie het verhaal over het kook eiland. Hij kon zich voorstellen dat ik totaal ongeïnteresseerd was in het kook eiland van Brian. Hij vertelde dat hij niks had met trendy dingen als een kook keuken, maar meer in een neuk keuken. Na deze sterke grap lagen wij dubbel aan de bar. Na tien minuten bulderen van het lachen, natte broeken van het overschot uit onze kleine blaasjes, vroeg de zwaarlijvige Griekse eigenaar Nikos Papalamelullos van Café het Springende levertje of we wilde ophouden met lachen. En u weet dat Italianen niet graag hebben dat ze bevelen krijgen, en al helemaal niet van een Griek die in plaats van het gebruikelijke Griekse restaurant een Café heeft, en vlekkeloos Nederlands spreekt, wel van een goede Sirtaki houdt, maar niet van Trio Hellenique. Dus sprong de ketting rokende juwelier Gianluca over de eikenhouten bar, vervaardigd door Mannes Westervrouw een timmerman uit het goede hout gesneden, en die erom bekend stond maar één teelbal had, de andere was hij verloren toen een schaap waar hij met zijn stomdronken kop mee wilde paren hem er af heeft gebeten, maar met de andere teelbal heeft hij zijn vrouwke Aaltje wel negen en een half keer zwanger mee gemaakt, helaas werd het laatste kind zonder boven lichaam geboren. Maar Gianluca sprong dus over de bar  op de vette nek van Nikos af. De twee begonnen behoorlijk heftig op elkaar in te beuken. Ze hielden pas op toen ik gilde dat Badr Harem binnen kwam Estelle die de achternamen van beroemde Nederlandse sporters spaart. Toen ik merkte dat het niet meer gezellig zou worden verliet ik het Springende levertje zonder eerst uitbundig en wel gemeend vriendelijk iedereen handen schuddend te groeten.

Thuis zat mijn vrouw te huilen in een witte panty met poezen voetjes, ik vroeg of de panty haar de adem benam net als bij mij. Niks was Title: Café het Springende levertje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza echter minder waar, ze hadden haar in de plaatselijke degelijke boetiek “van Kruisloos”, verwittigd dat de panty van het merk DRK BLND was. In plaats mijn vrouw die nou in mijn webwinkel besteld, nee interessant doen bij van Kruisloos. Weg medelijden, rechtstreeks ging ik op de slaapkamer af, om daar de dag van mij af te lezen in een boek van de helaas nog kern gezonde schrijver, dichter, schilder en huisvader Rene Maagdenberg te gaan lezen, met een zucht klapte ik het boek dicht, het leven kon altijd erger, en weldra ziels gelukkig viel ik in slaap

 

Gelieve deze muziek tijdens het lezen aan te doen

3 thoughts on “Café het Springende levertje”

  1. Je vrouw says:

    Zuipschuit

Leave a Reply