Menu

Het meisje met de parel en de kunstenaar zonder fantasie

0 Comment


In het Nederlands Dagblad, een krant die ik altijd een dag later gratis in de bus krijg van mijn lieve buren, las ik een stukje van journalist Maurice Hoogendoorn over het Meisje met de parel, voor wie het nog niet wist, dit meisje staat zo’n beetje op alles wat er in en rond het mooie Delft te vinden is, en zo werd een prachtig schilderij toch een soort Minnie Mouse, zonder dat de hiervoor helaas te vroeg gestorven kunstenaar Johannes Vermeer, aan de andere kant, de goede man had geen tijd meer kunnen vinden voor het maken van zijn werken, die hoogstaand zijn, hij zou achter allerlei lui aan moeten die een centje uit zijn meesterwerken willen slaan. Maar goed boven het kopje over het meisje met de parel, stond de kop” Meisje zonder parel”, De Leidse sterrenkundige Vincent Icke stelt namelijk dat het geen parel is die het mooie meisje in haar oorlel heeft (Vincent van Gogh had hier wel raad mee geweten) De manier waarop de fucking parel het licht zou weerkaatsen volgens Icke komt niet overeen met de weerspiegeling van het licht op Vermeers beroemde schilderij. Quentin Buvelot, hoofdconservator van het Mauritshuis te Delft, waar de Mona Lisa van Nederland hangt, schreef eerder dit jaar met een collega al een artikel over wat het ding in het oor van het meisje wel zou kunnen zijn “Grote parels waren zeldzaam en kwamen terecht bij de rijkste mensen op aarde. (ja toen ook al)
Er waren in de zeventiende eeuw voor veel minder geld ook van glas vervaardigde parels in omloop, vaak afkomstig uit Venetië het Giethoorn van Italië. Men gebruikte dan glas dat werd gevernist om het een matte glans te geven. Misschien dat het meisje is voorzien van een dergelijke ambachtelijk vervaardigde “parel”.

Na deze mogelijke mogelijkheid nam ik de foto van het meisje nog maar eens in mij op, en nu met mijn Title: Het meisje met de parel en de kunstenaar zonder fantasie | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza focus op het witte strijkje olieverf. Zou het dan echt zo zijn dat Johannes Vermeer geen fantasie had, alleen maar op fascinerende wijze een model aan zijn doek toevertrouwde ? Ik bedoel, je hebt toch niet de fantasie van kunstenaars Jeronimus Bosch of Pieter Breughel nodig om zelf een parel te schilderen, die er in werkelijkheid niet was. Buiten dit portret van het meisje, en wat is die mooi, ik kan het niet vaak genoeg zeggen, weten wij in deze tijd van selfies en door de commercie bedachte identiteiten, voor ieder een identiteit in de vorm van kleding, design en noem de zooi maar op, helemaal niks van het meisje, of de andere mensen die Vermeer zo geduldig schilderde, want dat hij de werken schilderde staat wel vast. Maar zou Vermeer gelijk aan Goya, die het Spaans Koningshuis vol lelijkerds gegrepen door een adellijke stroom inteelt in de kwetsbare aderen, altijd mooier diende te schilderen dan de goed geklede gedrochten waren, en geef ze eens ongelijk, wie wil er nou de geschiedenis in gaan als een afbeelding voor een spookhuis op de kermis. Zou het meisje met de parel eigenlijk heel lelijk zijn geweest, had Vermeer moeite om naar haar te kijken, haalde de man een droom vrouw uit zijn hersens te voorschijn ? Dat zou toch kunnen en maakt het allemaal nog boeiender om te kijken naar de kunst of foto’s die er rond dolen op deze aarde. Nu zou ik kunnen zeggen dat het toch helemaal niet uitmaakt wat het meisje in haar oorlelletje heeft hangen, maar dat is niet zo, men wil de waarheid, of die nou de moeite waard is dan wel een meerwaarde, het zal de toerist te Delft echt niet uitmaken, als hij zijn reep chocolade nuttigt voor de Nieuwe Kerk, met jawel een verfrommelde afbeelding van Het meisje met een raadsel in haar oor.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *