Menu

Maatjes

2 Comments


Vorige week was onze lieve vriend Peter van Hemert uit Rotterdam bij ons.

En dat is altijd gezellig en leuk (tip van de redactie, Gezellig en leuk van striptekenaars Windig en de Jong). Peter had een cadeau voor mijn buurman Rolf van de illegale kunst bar mee gebracht. Hij had een witte zombie pop gemaakt, die nu in de bar prijkt. Na wat intellectuele gesprekken aan de bar met Rolf, mijn vrouw Sandra, Peter, de zombie pop en ik schreef de gek, besloten Peter en ik nog een film te gaan kijken op Netflix. The Dirt, een film over Motley Crue gebaseerd op waar vertelde feiten. Zelf had ik hem al gezien, Peter niet, maar ik denk hij er nu nog niet zoveel van heeft gezien, want gelijktijdig hield hij een gesprek gaande met Sandra en een ander gesprek gelijktijdig met mij. Ander half uur voor lul naar een scherm kijken is ook een bezigheid. Onderwijl deden Peter en ik zoals wij altijd doen vreemde zoek opdrachten, dit keer was het de zoekterm tweedehands Real doll. Zeg maar de onbetaalbare versie van de vroegere rubberpop of neukpop. Ze waren er niet tweede hands, wel veel aanbiedingen, waar men snel bij moet zijn. Ik denk wij nog even moeten wachten tot de tweedehands poppen verkrijgbaar zijn bij de plaatselijke kringloop, ik bedoel niemand heeft het eeuwige leven, dus ook de liefhebbers van de Real doll niet. Ja van mijn stukjes steekt u nog eens wat op, bijvoorbeeld een lekkere peuk.Title: Maatjes | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De volgende dag reden Peter en ik op mijn scooter naar Zwolle. En dat doen wij altijd luid zingend, het liefst ranzige versies van bekende hits, want onbekende hits bestaan tot dusver niet. Dit keer waren het liedjes van AndrĂ© Hazes met zeer veel gevoel en ranzige geilheid door ons het luchtledige ingezongen. Ik zal u de teksten onthouden. Uiteraard reden wij direct naar de Minstel music op de Assendorpstraat 95-1 waar Peter in de kleine platenzaak op platenjacht ging, en ik naar cd’s dit keer.

De Platenzaak man kan prachtige verhalen vertellen, jammer dat hij er alleen nooit zin in heeft als ik er ben. Na dit bezoek reden wij naar Diskid in de Sassenstraat 58. Daar hebben de mensen die de zaak runnen gelukkig wel wat te vertellen, en ze luisteren zelfs naar onze onzin. Ik zag een Pop van Betty Page staan (geen real doll), de dame achter de toonbank is fan van Miss Page, en heeft de zelfde karakteristieke zwarte pony op haar schedel. Peter vertelde dat Betty Page hem niks zei, nooit van gehoord. Terwijl de dame Peter duidelijk maakte wie Betty was, scoorde ik een cd van de Toy dolls. Blij verlieten wij Diskid.

Op vrijdag vertrok Peter helaas weer richting de Maasstad en had ik een afspraak met Erik Brummer uitbater van theetuin de Stokte aan de Stokte in Dalfsen. Vroeg in de avond kwam hij mij ophalen. We gingen naar een Concert van Ralph de Jongh, een blues legende uit Brabant in theater de Meente in Steenwijk. Eerlijk gezegd was ik vergeten waar wij heen zouden gaan, maar in de auto vertelde Erik gelukkig al over Ralph, waardoor ik weer wist dat ik hem al eerder had gehoord op een cd in de auto van Erik zijn vriendin, waar wij nu weer gebruik van maakte. Ik was er enthousiast over dus had ik er veel zin in opeens. Bij de afslag naar de snelweg stond ter hoogte van Restaurant Piri Piri een bijzonder grote mollige man te liften, kansloos want je kon hem pas zien als de auto lampen zijn lichaam beschenen, en terugrijden op een oprit is foute boel. En daarbij was er geen haar op ons hoofd die de arme man mee wilde nemen. Voor hetzelfde geld hadden wij hem aangerand, luchtdicht verpakt en uit de rijdende auto geworpen, dat wil toch niemand meemaken. Vlakbij Meppel kwam een busje de snelweg op en had ons niet gezien, gelukkig is Erik razend snel van reactie en ontweek hij het busje als Maxima Verstappen. Dertig seconden schelden en vloeken later, nam het busje een afslag die er niet was, en schoot weer rakelings langs de auto van Erik zijn vriendin.

Wat een theater heeft een stadje als Steenwijk, gigantisch en nog tof ingericht ook. Ralph had al aangekondigd dat hij met een trio optrad, en niet alleen zoals eerder aangekondigd. Wat een positief aura heeft die man, heel Steenwijk kon de kachel uit doen. Op zijn klompen ging de reserve Belg helemaal los, en wij in ons hoofd met hem, want op lullige theaterstoeltjes kun je maar beter niet teveel uit je dak gaan, lichamelijk bedoel ik dan. Ik vind het zelf meestal saai als iemand verteld of schrijft over een concert waar die bij is geweest. Dat doe ik dus maar niet. Ook omdat smaken verschillen. Maar ik kan zeggen waag een gokje en ga eens naar Ralph de Jongh, je kunt mij daarna altijd nog op mijn murf slaan.

2 thoughts on “Maatjes”

  1. Erik Brrr says:

    Geniet weer van je verhalen, zelfs nu ik ook lijdend voorwerp ben đŸ¤“

    1. Pieter says:

      daar ben ik zeer content mee Erik.
      Mogen wij nog veel avonturen belanden

Leave a Reply