Menu

Mooie sportmomenten te over

0 Comment


Ondanks de terechte ophef over Rusland en de homohaat, mensenrechten en zwarte weduwes keek ik uit naar de Winterspelen, al waren Title: Mooie sportmomenten te over | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ze in de Ijsselhallen van Zwolle geweest, de plek maakt mij niet uit. Nou ja niks ten nadele van het schitterend mooie Zwolle waar meer als de helft van de medaille winnaars op de 500 meter sprint op de klapschaats vandaan kwamen en de andere uit Raalte niet ver van Zwolle, wat zo verneem ik net nog een fervent Feyenoord fan is ook, dat maakt het nog zuurder dat Jan Smeekens eerst dacht dat hij de gouden medaille had, maar dat werd nog even veranderd. Gelukkig voor de Nederlandse kijker bleef het in het oranje, maar voor Jan is het toch een smet op deze schitterende race. De tweeling Michel Mulder GOUD en Ronald Mulder Brons uit Zwolle kan er nu ook niks meer aan veranderen, dan hadden ze iets minder hard moeten schaatsen, maar dat had niemand ze willen zien doen. Maar goed ik schreef dat de plek mij niet uit maakte, maar Sochi ziet er wel gaaf uit, een soort kermis doet het mij aandenken, en de bergen erom heen zijn echt prachtig, dus wat dat betreft is het een mooi plaatje.

En dan ook nog even 3 ere plaatsen op de vijf kilometer, met Sven the man op nummer 1, de Eddy Merckx van het ijs, een machine met Title: Mooie sportmomenten te over | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza menselijke trekjes, en dan bedoel ik als hij schaatst. Ik vond het zo mooi toen hij de dag na zijn overwinning een rondje wilde gaan fietsen, en na dat hij twee van zijn collega’s al voorbij zag komen, verontschuldigde hij zich, hij deed even niks liever als de twee te gaan inhalen, dan ben je niet alleen de beste schaatser, maar tevens iemand die heel veel van sporten houdt, ik denk dat hij in iedere duursport mee had gekund met zijn talent en liefde voor de sport. En dat geld eigenlijk ook voor Irene Wüst goud op de drie kilometer bij de dames, wat een kanjer, en wat een trainingsbeest. Dat er een schaatser als Sven en een schaatsster als Irene in dezelfde periode actief zijn is zo denk ik heel bijzonder.

Wat niet minder bijzonder was, was het brons op de vijf honderd meter sprint van Margot Boer, eindelijk geen vierde plaats voor Margot, maar brons met een goud randje, achter twee kanjers uit Rusland en Zuid Korea. Buiten een mooie race, heel erg spannend werden de emoties van Margot Boer door de Russische televisie geweldig in beeld gebracht, zowel na het toernooi als tijdens het rijden van haar concurrenten, de ontlading, daarvoor kijk ik naar sport. Dit benaderde mijn favoriete sport moment van Turner Epke Zonderland die fenomenaal goud won tijdens de zomerspelen van Londen. Als ik zo nadenk over mijn favoriete sportmomenten zijn die soms best vreemd. De overwinning van Joop Zoetemelk op achtendertig jarige leeftijd, en wat voor één de eeuwige tweede werd Wereldkampioen  bij het weg wielrennen. Als ik het moment nu terug zie, vind ik wel dat Joop wat makkelijk wegreed van het groepje koplopers, maar dat mag de pret niet drukken. Heel mooi vond ik ook de finale van het Wereldkampioenschap in 1978 te Argentinië, jawel Argentinie-Nederland, toen echte mannen nog tochtlatten hadden die een oorontsteking onmogelijk maakte. Maar goed even serieus, Rene van der Kerkhof liep in de eerste wedstrijd tegen Iran een gebroken hand op, in de finale protesteerde de Argentijnen, ze wilde dat Rene niet meedeed, wat eigenlijk best een eer voor Rene is, ze waren bang. Het hele Nederlands elftal stond als één man achter Rene, die natuurlijk gewoon mee kon doen, in de dramatisch verlopen wedstrijd. Verder sterft het natuurlijk van de mooie sportmomenten in mijn hoofd, en wil ik er alleen maar meer bij die schitterende collectie, want wat is sport toch mooi. Televisie, de radio, boeken, kranten en en sportbladen met prachtige verhalen, ik krijg er nooit genoeg van. “Leve de sport”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *