Jan 262012
 

Twente Biennale 2011 International ART Exhibition

12 – 22 mei 2011 Creatieve Fabriek, Hengelo Internationale topkunst en Oost-Nederlands talent op 3 ha industrieel erfgoed in het hart van Twente. installaties, objecten, schilderkunst, performances, graffiti, video- film en mediakunst, guerilla-art, augmented en virtual reality, workshops, muziek, theater, rondleidingen, symposium, debat, artist-talks, en vooral heel veel kunst te zien, te huur en te koop

Atelier Van Lieshout, Rob Scholte, Damien Hirst (UK), Marc Bijl, Jan Cremer, David Černý (Cz), The London Police (UK), electroboutique (Ru), Richard Kern (US), Banksy (UK), Nicolas Provost (B), Ronald Ophuis, Charles Krafft (US), eddie d, Hester Scheurwater, Rachid Ben Ali, Hugo Kaagman, Willehad Eilers, Abner Preis, Coralie Vogelaar & Teun Castelein, Constant Dullaart, Zoro Feigl, Anneke Wilbrink, David Scheidler, Bill Spinhoven,  Merijn Hos, Mobilevideonet, Viavia Oral, Jaap de Vries, Daniel Maalman, Pieter Zandvliet, Marc van Elburg, Kirsten Wilmink, Paul Klotz,  Julian van Aalderen, Arno Coenen, Freerk Wieringa, Sjoukje Gootjes, Wessel Westerveld, Metal Heart V:  en vele anderen incl. best of talents van ArtEZ Art & Design Enschede 2011.

Twente Biënnale is een nieuw evenement met een uitdagend en spraakmakend programma van hedendaagse kunst.

Twente Biënnale gaat over maatschappelijke actualiteit uit de periode na 11/9 en de huidige cultuur van de alles overheersende massamedia. Behandelde thema’s zijn o.a. de veranderende culturele identiteit en politieke ideologie, de steeds sneller groeiende technologie, maar ook de maatschappelijke betekenis van de beeldende kunst anno 2011.

Atelier van Lieshout presenteert bv werk uit ‘Slavecity’, een ultramodern technologisch ‘state of the art’ concentratiekamp. De Tsjechische kunstenaar David Černý toont o.a. ‘Shark’, waarbij een geboeide en met strop verhangen Sadam Hoessein drijft in een formaldehyde oplossing. Damien Hirst is de Britse kunstenaar bekend van de diamanten schedel van 122 miljoen; hij presenteert 2 werken over dood, verval, politiek en de christelijke cultuur. Coralie Vogelaar en Teun Castelein tonen in Hengelo een groot stuk poolijs, afkomstig van de Sermeq Kujalleg gletsjer nabij Ilulissat, Groenland. Bezoekers kunnen een capsule kopen met een stukje poolijs, met ingevroren zuurstof uit de laatste ijstijd.
Tentoonstelling:
Creatieve Fabriek, Tuindorpstraat 61, Hengelo
12 tm 22 mei 2011 dagelijks 12 – 18 u  toegang gratis

Opening do 12 mei 17 u, met afterparty in Metropool vanaf 21. u

Symposium, debat, artist-talks: woensdag 18 mei, 14-18 u  toegang gratis

ArtEZ en Universiteit Twente
Twente Biënnale toont ook werk van best of talents van ArtEZ Art & Design Enschede en werk van studenten van de vakgroep Creative Technology van de Universiteit Twente.

Daarnaast presenteren diverse kunstinstellingen uit Oost Nederland zich tijdens Twente Biënnale

 January 26, 2012  Posted by at 12:13 Media about Pieter No Responses »
Jan 262012
 

Onderzoeksorgaan voor kunsttoepassingen voor het Logement van de Tweede Kamer.

In 2004 werd Martijn Engelbregt gevraagd een schetsvoorstel te maken voor een kunstwerk voor een nieuw bijgebouw van de Tweede Kamer; het Logement. Het budget was toevalligerewijs 160.000,- euro, oftewel 16 miljoen eurocenten, één eurocent belasting van elke Nederlander.

Engelbregt bedacht tien ideeën en één meta idee; via het door hem opgerichtte onderzoeksorgaan de Dienst konden Nederlanders beslissen met welk kunstwerk zij hun volksvertegenwoordiging dagelijks wilden confronteren.

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Via de Dienstbode, de website de-dienst.nl, en een persbericht aan alle media in Nederland riep Engelbregt het Nederlandse volk op te stemmen op mijn ideeën, aanpassingen in te sturen op zijn ideeën of zelf voorstellen in te dienen.

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

De Dienst ontving in on totaal 554 voorstellen voor een kunstwerk voor de Tweede Kamer. Via de website konden de Nederlanders aangeven hoe zij vonden dat de Dienst moest kiezen welke kunstwerken uitgevoerd moesten worden in de Tweede Kamer.
Een grote meerderheid was voor een combinatie van verschillende selectieprocedures; stemmen via de website, een deskundigencommissie, de keuze van de gebruikers van het gebouw, de keuze van een selecte groep BN-ers.

http://www.youtube.com/watch?v=PhO8tFt-JaE&feature=player_embedded
Deze selectierondes werden georganiseerd door de Dienst. Uiteindelijk zijn 9 voorstellen uitgevoerd in de Tweede Kamer.

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Van links naar rechts, van boven naar onder;
1. Het is niet zo, André Boone
2. de Hotline naar het Volk, Martijn Engelbregt
3. de Driekleurenvlag, Hoofdtooi, Klompen en Windmolen, Amit Bar
4. de Aanpassing Nederlandse Vlag, Jasper van den Brink
5. Jullie zijn hier voor Ons, Liset van Dommelen
6. Kids TEGEN geweld, Annabel Konings
7. Zoveel Mensen, Zoveel Zinnen, Jan Juffermans
8. Tinnen Dranghekjes, Heleen Klopper
9. Chica bonita, Pieter Zandvliet

Het kantoor van de Dienst blijft bewaard als monument voor de combinatie van kunst en democratie.

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter Het archief van de Dienst is opgeslagen in het voormalig Rijksarchief.

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Title: Tweede kamer 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter In de publicatie DIT IS NEDERLAND; de Dienstcatalogus is de zoektocht van de Dienst naar de combinatie van kunst & democratie uitvoerig gedocumenteerd. Alle 554 binnengekomen voorstellen worden besproken, alsmede de vele reacties die op deze kunstvoorstellen kwamen.

 January 26, 2012  Posted by at 12:05 Media about Pieter No Responses »
Jan 262012
 

Schilderijen van Zandvliet bij Bruelle

  maandag 21 november 2011 | 06:11

Een van de schilderijen van de Nieuwleuser kunstenaar Pieter Zandvliet, die tot Kerstmis te zien zijn in galerie Bruelle in Steenwijk. eigen foto
STEENWIJK – In kunstgalerie Bruelle aan de Kornputsingel in Steenwijk is zaterdag de expositie ‘Passie en Prikkels’ met schilderijen van kunstenaar Pieter Zandvliet uit Nieuwleusen geopend.

Het werk van Zandvliet is in de Steenwijkse galerie te zien tot en met 24 december. De Nieuwleusenaar exposeerde afgelopen twee jaar in binnen- en buitenland. Diverse particulieren en instellingen of bedrijven kochten de laatste tijd werken van hem aan. Schilderijen van Zandvliet zijn bijvoorbeeld ook te zien in het Tweede Kamergebouw in DenHaag. Galerie Bruelle is geopend op vrijdag en zaterdag (10-17 uur) en elke derde zondag van de maand (12-17 uur). www.bruelle.nl

 January 26, 2012  Posted by at 11:57 Media about Pieter No Responses »
Jan 262012
 

Pieter Zandvliet: very bad guy from Holland!

di Claudio Parentela

Captain Pieter, ti prego, raccontaci un po’ di te: sei un cartoonist, un musicista, un pittore, un genio, un ratto, un coccodrillo, un serial killer o cosa?
Sono un artista. Disegno figure primitive, una via di mezzo tra i graffiti e i comix. Sì, faccio anche fumetti, ma non sono un cartoonist. Nei miei sogni uccido la gente in modo orribile. E stranamente uccido sempre i miei amici. E’ una domanda difficile, perché credo che la gente debba vedere il mio lavoro prima che possa giudicarmi anche personalmente. Il mio più forte bisogno è di creare qualcosa. Come Dio. Ti risulta familiare la cosa?

Che genere di materiali usi per disegnare?
Inchiostro, pennarelli e colori acrilici con un mix di tutti i tipi di materiali per dipingere su tela e sui muri.

E i famosissimi e straordinari Krimpo’s? Che significa questo strano termine? Cos’è, una tartaruga, una nuova macchina, una squisita torta?
Krimpo’s è una parola fantastica, è stata coniata nell’estate del 1997, quando io e l’altro Krimpo’s Itam stavamo andando in bicicletta da Voledam ad Hoorn: c’era una forte grandinata e faceva molto freddo. Indossavamo solo dei pantaloncini e in un attimo eravamo inzuppati fradici. Naturalmente, e di conseguenza questa situazione di ”congelamento” ci aveva congelato e ”ristretto” i nostri ”pisellini”, e ”restringersi” si dice ”krimpen”in tedesco. Ci siamo dati così il nome: ”Krimpo’s”.

Dopo ho iniziato a scrivere le mie poesie e Itam a suonare la chitarra. Così abbiamo registrato delle tapes come Weepy e Remake. Dopo queste, ne abbiamo registrato un’altra, Bad’s off, per la label Orange Sock, si trattava soprattutto di musica digitale. Abbiamo ricevuto buone recensioni, e siamo stati paragonati ai Coil, Test Department e ai Residents. Ci siamo così interessati al Noise, si può sentire dalle tapes Old and new eFuneral Carnaval. Pieter W. De Kroon, che ha la sua label Buiten Westen qui a Schiedam, ha remixato questi 2 brani in 2 cd. Claudio tu conosci bene il suo sito. Dopo ancora siamo usciti con la nostre autoproduzioni… conA-Sex, il nostro migliore cd noise. Abbiamo così avuto delle super-recensioni su Gonzo Circus, una rivista musicale belga. Poi c’è stato un periodo di silenzio per i Krimpo’s. Perchè Itam ha fatto 2 cd con gli Smartlaps, credo che siano i Residents olandesi. Ha fatto un tour in Germania e in Olanda. Per informazioni sul loro cd questa è la loro e-mail: tellab@xs4all.com.

Io invece ero impegnato a fare un film al computer sulle cianfrusaglie del calcio, poi ancora ho fatto un cd con Oraal, un progetto di poesia. Ho fatto anche un cd con gli Hitmakers. E qualche progetto con gli Astma boys. Nel frattempo la label Buiten Westen produceva il cd Collectief Spriet, si può trovare in mp3. Poi i Krimpo’s producevano un doppio cd… Oorlogs Duiven Broeden Niet (In guerra i piccioni non covano le uova). Al momento i Krimpo’s stanno lavorando a un nuovo doppio cd, puoi saperne di più sul nostro sito web:www.geocities.com/paris/gallery/1134.
Dimenticavo di citare la compilation su cd De Geilste Krimpo Hits, prodotto da Marcus Van Elburg/Hondenkoekjesfabriek.

Leggi comics e quali?
Sì, li leggo, ma in Olanda i fumetti autoprodotti sono pochi. Avevo un negozio specializzato in fumetti autoprodotti, ma era troppo ”delicato” per gli olandesi. Lavoravamo insieme alla galleria Lambiek di Amsterdam. C’erano persone da tutto il mondo che ci mandavano comics. Scrivevo le recensioni di questi comics.

In questo momento la Galerie Slaphanger ha chiuso dopo 7 anni. Al momento per me è difficile trovare comics autoprodotti, ed è un guaio, perché ho un bisogno urgente di leggerne.

 

Title: Interview Komix Fumetti (Italian magazine) 2002 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter
Me Pieter the Badskin Indian on sunday morning, 2002

Quali sono le tue influenze artistiche?
Il mio cervello sotto l’influsso dei mie occhi, e del mio c….!

La musica dei Krimpo’s è influenzata dai comics underground?
Sì, ho fatto un brutto fumetto: I meravigliosi Krimpo’s, e Marc Van Elburg, sempre lui, ha sentito il bisogno impellente di metterlo in giro . Itam e io siamo dei veri amanti dei comics e sì, naturalmente ne siamo influenzati eccome…

Conosci la scena italiana dei comics e quali sono i tuoi cartoonist italiani preferiti?
Naturalmente Claudio Parentela, Liberatore (uno dei miei preferiti), Matteo e i ragazzi che stanno dietro ai Bad Trip Comix, e un sacco di comics erotici italiani. Credo che l’Italia produca un sacco di comics eccellenti.

Credi agli alieni e alla seconda venuta della grande bestia 666… e al potere dei comics di salvare tutti i ratti del mondo?
Scusami! I Krimpo’s sono alieni… Guarda il nostro sito e salvati. E cos’è questa storia della Grande Bestia 999? Io sono già fuori… I cartoonists devono promuovere se stessi, non solo i loro fumetti, ma devono stampare i loro fumetti e farne posters da incollare sui muri. Così tutti possono vedere che i comics sono vivi e vegeti.

 

Cosa ti piace di più: la pizza, gli spaghetti, le ragazze italiane, il vino rosso italiano o i miei fumetti?
Oh, naturalmente… dell’Italia i tuoi fumetti sono la cosa che mi piace di più. Ma anche la pizza, e tu potresti svegliarmi in piena notte per un piatto di spaghetti servitomi da una bella ragazza italiana con del vino rosso e… con i tuoi comics… che sogno!

Collabori con altri artisti, cartoonists, pittori e musicisti del tuo paese?
Con Itam Van Teerseling, mio partner & l’altro Krimpo’s anche a progetti di pittura murale.

Con Marcus Van Elburg, mio compagno in performances, cds, films, e in tutte le cose che pensiamo e facciamo insieme.
Tommy De Roos, un maestro dj e compagno negli Astma Boys.
Gerrit Van Schuppen, co-fondatore del Nar-ismo: un nuovo tipo di movimento, un nuovo modo di parlare. Ha fatto anche una poesia ispirata ad un mio lavoro.
Saskia Van Herwijnen. Ho dipinto le sue sculture per un’esposizione.
Mar, graffitista pieno di idee. Abbiamo fatto 3 dipinti. E al momento sto realizzando un progetto con Holger Breek. Stiamo facendo un puzzle gigante.
Generalmente lavoro da solo.

Un messaggio per i lettori di Komix.it…
Fate sesso e divertitevi… ma non con mia moglie.

E dove possono scriverti i tuoi fan italiani? Ti prego, dacci la tua e-mail e qualche link…
Pieter Zandvliet
www.pieterzandvliet.com

Grazie & grazie & thanx mucho & very muchisssimo Captain Pieter!

Claudio Parentela

http://www.komix.it/index.php

 January 26, 2012  Posted by at 11:45 Media about Pieter 1 Response »
Jan 252012
 

Title: De ontdekking van Pieter Zandvliet, Aktueel 2002 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Tekst: Rona Tammer

Foto’s John Kelly

Hij heeft een ontembare drang tot tekenen. Alle indrukken die Pieter Zandvliet (33) uit Schiedam op een dag opdoet, vertaalt hij in vervormde, cartoonachtige tekeningen. Artikeltjes en foto’s in tijdschriften, televisiebeelden, zijn vrouw Xandra. Via zijn tekeningen speelt Pieter met alles wat hem prikkel geeft. Pieter ‘Ik heb een cursus Photoshop/Illustrator gevolgd. De hele tijd zag ik onze leraar zijn lippen op en neer bewegen. Daar raak ik door geobsedeerd. Op een gegeven moment ben ik dan zover dat ik niet meer hoor wat hij zegt. Dan zie alleen nog maar die bewegende lippen en kom met een hoofd vol vreemde vormen thuis. Daar moet ik wat mee doen. Die spuug ik uit op papier. Soms zijn mijn tekeningen heel pervers, vooral als ik degene die mij die beelden mee geeft niet zo graag mag. Zo heb ik wel eens iemand getekend met een waanzinnige lul in zijn mond. Dat lucht op. Daardoor krijg ik het idee dat ik iets stouts heb gedaan, maar ben tegelijk ook van mijn frustraties af. Ik heb als het ware geen filter om de normale dingen van de dag te kunnen verwerken. Ik zuig alles wat ik zie in me op als een spons. Pas als ik teken, kan ik die spons uitknijpen.’

Comic-achtige cartoonstijl

Sinds 1998 maakt Pieter op basis van zijn tekeningen ook schilderijen. een buitenproportionele dildo met daarvoor een motortje met sensor. Als je erlangs loopt, begint het ding te brommen. Een op voor het doek geplaatst homo-varkentje (‘die heb je ook’) van kunststof met daarachter het schilderij van een in een denkwolkje neergezet varken met een ‘leren nichtenstring’ aan. ‘Mijn nieuwe lijn is het schilderen van een model, waarbij ik het oorspronkelijke model ook zichtbaar deel van het geheel laat uitmaken. Meestal plaats ik het op een plankje voor het schilderij. Ik schilder dat model niet tot in de perfectie na, maar ik vervorm het. Ik vind het namelijk vreselijk saai om iemand precies zo na te tekenen als in de werkelijkheid. Ik kan het wel, maar als ik realistisch zou schilderen, zou ik er net zo goed een foto van kunnen maken. Daar ben ik te speels voor. Door de comic-achtige cartoonstijl kan ik de dingen neerzetten zoals ik ze zie. Die stijl stelt mij in staat mezelf grenzeloos te kunnen uitdrukken. Zoals het schilderij met het speelgoedhondje, dat ik heb gekocht in de dierenwinkel. Ik vond dat hondje zo superlief, dat ik hem op het doek nog liever wilde maken dan hij al was. In die lijn kan ik me goed uiten. Diengen iets overdrevener vormgeven dan ze zijn.’  Wat betreft zijn manier van werken vergelijkt Pieter zich een beetje met de zogenaamde Outsider artists. Dat zijn kunstenaars die iets mankeren (‘van mongolen tot autisten’), maar wel heel mooie dingen maken. Hun kunst wordt Art Brut genoemd. ‘Deze mensen worden in staat gesteld hun werk te doen zonder zij beperkingen van buitenaf opgelegd krijgen. Zij kunnen schaamteloos hun gang gaan. Zoals bijvoorbeeld Paulus die zich Homogool noemt. Hij is homo, mongool en schildert alleen maar lullen. Zo iemand mag in zijn kunst ook gewoon gek zijn. De meeste outsider artists zijn zo geobsedeerd, dat ze geen grenzen kennen. Of ze zijn extreem verlegen. Of ze schilderen steeds hetzelfde. Maar ze worden tenminste beschermd. Het is een kunstwereld buiten de gerenommeerde kunstwereld om. Er zijn ateliers en expositieruimtes over de hele Wereld. Dat is goed geregeld. Dat is natuurlijk ook de oplossing. Die artiesten kunnen doen waar ze goed in zijn zonder opgesloten te hoeven worden. Ze zijn voor mij een inspiratiebron. Dat explosieve, obsessieve tekenen heb ik ook, alleen mankeer ik niets.

Title: De ontdekking van Pieter Zandvliet, Aktueel 2002 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

 

Geen papiertje veilig…

Met zijn hoge prikkelgrens, is strijden hem niet vreemd. Als kind werd hij niet begrepen. Hij was lastig en fantaseerde te veel. Via het RIAGG werd Pieter naar een school voor moeilijk opvoedbare kinderen gestuurd. jarenlang deed hij niets dan tekenen. Duizenden en duizenden tekeningen heeft hij gemaakt, die hij na de totstandkoming achteloos op de grond gooide. Zijn moeder sleepte het ene tekenblok na het andere aan, en gooide de op de grond gegooide tekeningen weg. Geen stukje papier was veilig voor Pieter’s potlood. Zelfs het kookboek van zijn moeder heeft aan zijn tekenwoede moeten geloven. ‘Na de middelbare school ging ik naar de Grafische school. Dat was een ramp. Ik deed geen huiswerk, want ik kan geen gezag verdragen. Uit armoe ben ik toen maar naar de LTS gegaan. Dat was ook een volslagen miskleun. Die technische Wereld was helemaal de mijne niet. Ik ben een tijdje timmerknecht geweest, maar er is niemand die met een gerust hart op van mijn stoelen gaat zitten. Daarna had ik een periode van twaalf ambachten dertien ongelukken. Echt alles liep mi, totdat ik op mijn 21e op een culturele jongerenuitwisseling meeging naar Praag. Daar kwam ik mijn huidige vrouw Xandra tegen. Zij was net bezig met de opzet voor Freelook magazine, een regionaal tijdschrift zonder censuur voor jongeren. Xandra zocht een tekenaar. Zo kon ik via de stichting die het blad uitgaf aan de slag.

‘Eerst orgasme, dan de baby’

Na het ter ziele gaan van Freelook magazine heb ik mijn brood kunnen verdienen met het uitvoeren van voornamelijk grafische klussen voor de stichting. Daarnaast heb ik ook nog andere dingen gedaan, zoals het opzetten van de galerie Slaphanger in Rotterdam. Verder schrijf ik gedichten en liedjes, maak maak muziek/geluidimpressies onder de naam Krimpos – en heb wat illustratie werk gedaan. Dat illustreren zou ik trouwens graag verder willen uitbouwen, want dat is natuurlijk wat ik het beste kan. Tekenen is voor mij een eerste levensbehoefte. Ik zit echt continue te tekenen. Zelfs als er visite is, zit ik  nog op bierviltjes te krabbelen. Tenzij er toastjes op tafel sta.. want dan eet ik.’ Zijn leven lang tekende Pieter puur voor zichzelf. Hij wist niet beter dan dat zijn tekeningen een middel waren om zichzelf uit te drukken. Maar zo’n jaar of vier geleden kreeg hij opeens de behoefte om zijn tekeningen uit te werken, begrijpelijk e maken voor anderen. ‘Mijn werk is altijd heel chaotisch. Toen ik mijn ouderlijk huis had verlaten tekende ik niet alleen op papier, maar ook op muren en meubels. Achteraf, als ik eenmaal uit mijn tekenroes was ontwaakt, bekeek ik mijn creatieve uitspattingen net als iedereen. Wat een wierdo! Sinds ik mijn tekeningen ben gaan schilderen is dat gevoel heel anders. De basis ligt nog steeds in die hoeveelheid impressies die ik op een dag krijg. Maar ik heb nu de beheersing daar wat mee te doen. In  mijn schilderijen structureer ik die tekeningen. Dat geeft me een veel bevredigender gevoel. Het is net of die tekeningen nu pas echt af zijn. Zeg maar dat de tekening het orgasme is, en het schilderij de baby!

 

 January 25, 2012  Posted by at 23:36 Media about Pieter No Responses »
Jan 252012
 

Title: BLVD 1995/96  | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Journalisten werd gevraagd wie volgen hun mening het talent voor de komende jaren was.

Bas Raijmakers: Pieter Zandvliet.

Deze selfmade-kunstenaar galeriehouder en stripuitgever ziet de meeste vernieuwing in de media. In zijn galerie Slaphanger te Rotterdam en in het stripblad Freelook vind je strips, collages en graffiti van streetkids. Tussendoor wordt moeiteloos politieke betrokkenheid getoond, in het spoor van de punktradities. Pieter is niet alleen zelf jong en veelbelovend, hij verzamelt tevens een nieuwe generatie jonge selfmade kunstenaars om zich heen.

 January 25, 2012  Posted by at 22:07 Media about Pieter No Responses »
Jan 252012
 

Title: Het leven spat van het doek, Groot Vlaardingen 2006 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Vlaardingen – Een vleugje Keith Haring en een toefje Picasso overgoten met een Spaans stripsausje. Dan weer speels en avontuurlijk… maar ook ingetogen en droef als een icoon. Dat kenmerkt het werk van de Schiedamse kunstenaar Pieter Zandvliet, die nog tot en met 26 Augustus exposeert in Antiquariaat en Boekhandel Lievredoor op de Hoogstraat 53.

Zandvliet heeft affiniteit met strips,  dat is aan zijn werk te zien. Zijn figuren zouden zo van het doek kunnen stappen om hun verhaal aan je te vertellen. Vrolijke clown, een droef klinkende Madonna met haar kind, die al een baard heeft. Felle kleuren. Verwrongen koppen. Gegeseld door leven lijken ze te figureren Fellini film. Geen lijsten om zijn werken. Niet nodig, het leven spat van de doeken. Een man kijkt smachtend naar zijn ontklede echtgenote of is zij zijn minnares, hij haar minnaar.  Het maakt niet uit hoe je naar het werk van Zandvliet kijkt, er is een persoonlijk avontuur te zien in ieder schilderij. De Schiedammer kijkt goed naar wat er om hem heden gebeurt. Dat zie je aan zijn figuren. Hoe verwrongen ze er ook uit zien, het zijn ‘echte’ mensen die leven en werken.

Houston

Pieter Zandvliet exposeert regelmatig in de Verenigde Staten. Zijn werk was onder andere te zien in Houston, Dallas , San Antonio en in de staat New York. Ook exposeerde hij in Belgie en Frankrijk. Het werk van Zandvliet is vooral geliefd in de VS bij Latino’s. In Nederland exposeerde hij onder andere in de grote steden Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. In de laatste stad hangt er een werk van hem in het logement van de oude Tweede kamer, pal boven een beeld van Pim Fortuin.

Tekst onder de foto:  Pieter Zandvliet op zijn kunstscooter voor Lievredoor op de Hoogstraat. Naast het schilderen op linnen, beschildert hij ook gebruiksvoorwerpen en klompen. Zandvliet woont en werkt in de Schiedamse wijk de Gorzen. Werkte eerder in een stripwinkel, waar zijn affiniteit met illustratief werk vandaan komt. (foto: Herman van Weert)

 January 25, 2012  Posted by at 21:50 Media about Pieter No Responses »
Jan 232012
 

Door Itam van Teeseling

Pieter Zandvliet is schilder en tekenaar. Zijn werk wordt gekenmerkt door strak neergezette figuren. Getekend, in zwart/wit. Geschilderd, in opvallende kleuren. Zijn werken zijn soms cryptisch, soms verwarrend en soms uiterst ontroerend. Vaak zijn ze mysterieus en doordrenkt van een soort waanzin die op het netvlies gebrand blijft. Het type kunst dat zeker een nader onderzoek waard is.

De kunst

,,Mijn eerste aanraking met kunst was vroeger, tijdens de vakanties met mijn ouders in Spanje. Wij gingen toen veel naar musea, waar ik onder andere Dali en Picasso zag. Picasso is zeker om zijn werk een grote inspiratiebron geweest, Dali meer als persoon denk ik. Hij deed waar hij zin in had.
Het surrealisme zelf heeft mij nooit zo geboeid. Het gaat bij het surrealisme toch meer om het tafereeltje denk ik. Dat vind ik vooral het saaie van surrealisme, het moet toch altijd wat zijn, en bij mijn werk hoeft het niet altijd wat te zijn, of voor te stellen.
Ik ben daar ook erg naar toe aan het werken. Ik ben me er vooral de laatste tijd heel erg van bewust dat het verhaaltje dat ik perse moest vertellen, dat ik daar eigenlijk geen zin meer in heb. Soms doe ik dat nog wel tussendoor, als ik teken vooral, maar bij schilderen probeer ik dat toch zoveel mogelijk te voorkomen. Soms is het gewoon een vreemd figuur dat ik schilder, met een bepaalde emotie. Het gaat me ook heel erg om de lijnen.

Title: |Interview| ,,Niets zo veranderlijk als een Pieter Zandvliet’’ | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter Ik dacht eerst ook heel veel na over wat voor effect een werk van mij op mensen zou moeten hebben, en daar wil ik dus ook van af. Ik besefte me op een gegeven moment dat het me gewoon begon te irriteren om daar over na te denken. Ik wil gewoon doen wat ik zelf wil op het doek en dan zien we wel welke kant dat opgaat. Ik werd er namelijk heel ongelukkig van.

Niets is zo veranderlijk als een “Pieter Zandvliet”, zeg ik altijd. Ik ben nu bezig met een muurschildering in mijn huis. Toen ik daaraan begon, toen had ik echt het idee dat de schildering niet goed werd. Ik voelde me ook niet zo goed. Dus ik ben daar mee opgehouden. De volgende dag toen ik opstond en toen ik er weer naar keek vond ik het er eigenlijk niet eens zo slecht uitzien. Ik ben toen verder gegaan met schilderen en merkte dat hoe beter ik me voelde, hoe beter en “swingender” de schildering werd. Ik kan erg verzuipen in de emoties van mijn werk. Ik heb mezelf er maar bij neergelegd dat ik zo ben.

Een kennis zei een paar dagen geleden: ,,In jouw werk zit iets heel liefelijks, maar ook iets dreigends.”

Mijn karakter speelt in zekere zin wel een grote rol in mijn werk. Hierbij kan mijn naaste omgeving mij ook erg beïnvloeden, terwijl ik naar de buitenwereld soms bijna autistisch kan zijn. De buitenwereld doet mij dan weer niet zoveel dus. Ik had vroeger het idee dat ik mijn inspiratie veel uit de buitenwereld haalde, maar het is vooral de sfeer die ik uit dingen haal die mij beïnvloedt. Dit kan dus net zo goed uit een bepaald boek zijn. Sferen zijn dus zeer belangrijk in mijn werk.

Een kennis zei een paar dagen geleden: ,,In jouw werk zit iets heel liefelijks, maar ook iets dreigends.” Ik stop het er niet bewust in, maar het is er altijd. Dat heb ik ook altijd heel erg in mijn jeugd gehad, dat ik heel erg bang voor mijn vader was, of ie daar expres werk van maakte weet ik niet. Maar aan de andere kant vond ik mijn moeder lief. Ik denk altijd bij mijzelf dat dat altijd een hele grote rol speelt bij de gevoelens die ik iedere dag heb. Soms zeg ik wat aardigs tegen iemand en dan moet ik er van mezelf toch nog effe iets sarcastisch of cynisch tegenaan gooien. Dat dubbele zit dus heel erg in mij.

Vroeger wou ik daarin heel erg veranderen, maar nu probeer ik ermee te leven. Want als je 39 bent en je Title: |Interview| ,,Niets zo veranderlijk als een Pieter Zandvliet’’ | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter probeert jezelf nog steeds te veranderen, ja, dan raak je op een gegeven moment wel een beetje in de war.
Ik denk trouwens wel dat ik graag de kluts kwijt ben hoor. Een “hobby” van me is ook om de structuur in dingen kwijt te zijn. Ik ben er wel naar op zoek, maar dan heb ik het bijna en dan draai ik me om. Het is misschien ook een soort van spanning creëren. Als ik bijvoorbeeld bepaalde omgevingen of situaties saai vind, dan wordt ik sarcastisch en vervelend en gooi de boel om. Misschien dat deze vorm van spanning ook in mijn werk terug te vinden is.
In mijn jeugd liep ik heel vaak tegen dingen op vanwege mijn dromerigheid; dat ik erdoor uitgelachen werd, of gepest. En dan zette ik die “andere” Pieter in, die dat dan ging verdedigen. En die Pieter was dus helemaal geen kunstenaar .
Die “Pieter” is er nog steeds. Als ik me zwak, of in een hoekje gedreven voel, ja dan wordt ik gemeen. Daar heb je het weer, dat contrast dat continu aanwezig is. De aanwezigheid van dat contrast voelt heel vervelend, maar ik heb het idee dat ik er nu een beetje uit aan het komen ben. Dat alles zeg maar op zijn plaats valt. Ik denk ook dat ik nu pas echt de werken ga maken die ik wil maken. En het proces ernaartoe? Tuurlijk, iedereen die een werk van me gekocht heeft, heeft dat niet voor niets gedaan. Maar elk werk dat je maakt is een stapje dichter bij wat je uiteindelijk wil maken.

Als ik me zwak, of in een hoekje gedreven voel, ja dan wordt ik gemeen. Daar heb je het weer, dat contrast dat continu aanwezig is.

Het is voor een kunstenaar ook belangrijk om te ontwikkelen vind ik. Daarom is in opdracht werken ook geen kunst voor mij. Als je zo gaat werken, dan ben je gewoon een ambachtsman.
Goya, om maar even een voorbeeld te noemen, was een ambachtsman totdat ie een beetje geflipt werd van de oorlog die hij gezien had. Mensen die vermoord werden enzo. En toen zag je werken, waarin je echt Goya zag, in tegenstelling tot bij de portretten die hij moest maken van het Spaanse koningshuis. Hij moest daar toch de mensen wat mooier schilderen dan dat ze waren, want ja, dat waren toch ook inteelt mongolen.
En die latere werken over de oorlog enzo, die ben ik nooit meer vergeten. Ik werd daar gewoon angstig van. En dan zeg ik: ja, dat vind ik nou goede kunst.
Een kunstenaar moet ook wel lijden denk ik. Vroeger dacht ik daar wel anders over, maar volgens mij ben je als kunstenaar ook wel een beetje gedoemd om te lijden.

De jeugd

Zonder kunst in mijn leven zou ik allang dood zijn. In ieder geval zou mijn leven er niet rooskleurig uit hebben gezien. Het dreigde ook zo te gaan hoor; ik liep bij het RIAGG, ik was altijd aan het vechten. Totdat ik de liefde van mijn leven ontmoette, mijn huidige vrouw. Zij heeft me wel een duwtje in de rug gegeven wat kunst betreft. Ze is mijn houvast, waardoor ik mijn kunst kan ontplooien. Haar aanwezigheid geeft me meer kracht.

Ik denk dat mijn gevoeligheid best wel moeilijk is in de harde kunstwereld. Maar ik heb een soort van scherm. Ik zie ook bij veel anderen die niet zo’n scherm hebben, dat ze er niet goed mee overweg kunnen. Ze gaan dan gluiperig lopen doen ofzo. Ik heb dat niet zo. Als iemand mij probeert te pakken, dan kan ik iemand wel behoorlijk terugpakken zeg maar. Dominantie wekt agressie bij mij op. Mijn vader was ook altijd dominant. Hij gaf ook nooit een compliment. Ik weet nog een keer toen ik huiswerk aan het maken was, dat hij zei: “Wat ben je nou aan het doen joh, denk je dat je student wordt ofzo? Daar ben je veels te dom voor.” Als je vader, iemand waar je zo tegen opkijkt zoiets tegen je zegt, dan denk je ook bij jezelf: “Dan zal ik wel te dom zijn”.
Ruzies met anderen kwamen ook bijna altijd voort uit dominantie van die personen. Als ik vocht, dan vocht ik dus eigenlijk tegen mijn vader. En dat was vroeger, maar zelfs als ik mijn vader nu zie, dan erger ik mij soms nog kapot aan hem.

Title: |Interview| ,,Niets zo veranderlijk als een Pieter Zandvliet’’ | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter Mijn moeder was ook wel dominant, maar niet tegen mijn vader. Ik denk dat dat mijn jeugd heel erg verziekt heeft. Ik vind dat zij hem juist had moeten waarschuwen. Een keer zat mijn vader in de kroeg tijdens avondeten en vroegen mijn zusje en ik aan moeder of we eten kregen en dan zei ze: ,,Eet je kop maar op met zout.”, en dat was dan de avond. Het klinkt op zich allemaal nogal aso, maar ja, dat was het eigenlijk ook.

We deden ook wel leuke dingen natuurlijk, maar wij hadden altijd weer die angst dat onze vader boos zou worden. Je zou wel kunnen zeggen dat we onderdrukt werden. Dus in zoverre was mijn jeugd echt niet leuk. Maar in mijn fantasie kon ik het gewoon leuk hebben. Dat heeft me ook in de war gebracht, want de realiteit heb ik nooit echt gezien. Achteraf, als je oud bent zie je pas dat dingen vroeger raar waren.
Dat je bijvoorbeeld twaalf bent en je met je vader 120 kilometer gaat wielrennen, waarvan 80 kilometer met tegenwind, zodat je ballen bloeden in je broek en dat je zit te janken naast je vader terwijl hij dan zegt dat je gewoon door moet gaan, zulk soort dingen.

Ik denk dat ik vroeger heel weinig heb geleerd. Ik merk dat vooral aan andere mensen die bepaalde dingen wel kunnen. Misschien is dat ook wel waarom ik de kunstenaar ben die ik nu ben. Want als ik meer structuur had gekregen, dan was het misschien wel heel anders gelopen.
Dat ik vroeger weinig heb geleerd komt denk ik ook doordat ik geopereerd werd aan mijn rug. Ik ben geboren met een rugaandoening en op mijn achtste werd ik daaraan geopereerd,waardoor ik daarna een jaar lang thuis op bed moest liggen voor herstel. Hierdoor kreeg ik een nog grotere achterstand.
Ik trok mij ook altijd terug op mijn kamer, waar ik mijn eigen wereld had, met tekenen, spelendingetjes, noem maar op. En dit duurde akelig lang. Ik zat op mijn 17e, 18e nog met speelgoed te spelen. En ja, dat hoort natuurlijk al lang voorbij te zijn.

Op sommige momenten ben ik gewoon gek en tegenwoordig laat ik dat toe in mijn werk.

Het RIAGG zei ook dat ik een soort van vluchtgedrag vertoonde, onder andere omdat ik daar ook de boel bij mekaar fantaseerde. Dat ik paarse politieagenten zag en dergelijke. Ik was toen veertien. Ze zeiden dat ik minder met mijn vader moest omgaan, wat ze natuurlijk niet had moeten zeggen, want toen wou ik niet meer naar het RIAGG. Achteraf hadden ze wel een punt eigenlijk.
Op sommige momenten ben ik gewoon gek en tegenwoordig laat ik dat toe in mijn werk. Die gekte kan ik niet loslaten als er mensen om me heen zijn natuurlijk, maar die gekte zit wel heel erg in mijn werk. En daar hou ik zelf van om naar te kijken, maar het is alles behalve fijn natuurlijk.
Ik moest enkele jaren geleden in Parijs exposeren op een designschool, en toen was daar een leraar die met me ging praten over mijn werk. Ik zei tegen hem: ,,Vrolijk hè die werken?”, omdat iedereen in Nederland dat zo’n beetje altijd tegen mij zegt. Maar toen zei hij dat hij ze helemaal niet vrolijk vond. En ja, toen was zo’n beetje heel mijn avond verpest. Iemand had mij “ontmaskerd”. “

Earlier published on www.itamvanteeseling.nl