Jan 312012
 

Title: Professioneel plakken, Rails 2002 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Media about Pieter

Zoek mijn sticker :)

In het centrum van grote steden duiken steeds vaker bestickerde plekken op. Een portiek, lantaarnpaal of muurtje wordt langzaam ingekapseld door lagen zelfgemaakte stickers. Rails sprak met Johan Boer, de peetvader van het vaderlandse stickeren. Voor hem geen kleine piegelstickertjes, maar enorme lappen met barokke vormen in felle kleuren.

Wat is je ding? “in de jaren negentig ben ik begonnen de openbare ruimte te verrijken met stickers. Ik maakte ontwerpen die eruit zagen of ze er altijd al hadden gezeten. Tegenwoordig hebben mijn stickers juist geen betrekking op de ruimte waar ik ze plak.’

Niet te betalen zeker, die grote stickers van jou? ‘Ik moet voor elk project sparen. Het is echt een luxeproduct dat ik plak’.

En dat terwijl het je bedoeling is dat ze ook weer verdwijnen. ‘Het proces van vernietiging hoort erbij, want alles is tijdelijk en dat geldt ook vor de zogenaamde ”kunst”.

Is het kunst? ‘Poehee. Dat is niet aan mij om te bepalen. Mij gaat het erom dat ik er plezier in heb. Dan levert het ook goede dingen op.”

Wat vind je van het huidige gekleef? “Het doet me denken aan de tijd dat commerciële instellingen overal stickerden. Ook een soort wildplakken. Dat gaat vaak ten koste van wat eronder zit en daar ben ik tegen. Al heb ik het zelf ook gedaan. Ik heb een keer een sticker op een politieauto geplakt. De volgende dag kwamen ze aan de deur.”

Wat stond er op die sticker? “I need enemy” Rare jongens, die politieagenten. “Het was niet provocerend bedoeld. Ik bedoelde dat je een uitdaging nodig hebt in het leven.’

Is het tegenwoordige plakken niet veel modieuzer dan jouw doordachte acties? ‘Het is gewoon te hip om nog cool te zijn. Ik vind het leuk, maar niet interessant. Al kunnen er mooie objecten ontstaan.”

Straks houden ze er allemaal mee op en jij stickert als enige stug door. ‘Beetje zielig, he? Als de mythe van Sisyphus. Die man moer een rotsblok een berg op rollen en als hij bijna boven is, stort hij weer naar beneden. In z’n volhouder herken ik mezelf. Op feestjes blijf ik ook altijd plakken.”

 January 31, 2012  Posted by at 12:26 Media about Pieter  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)