Bacon Fat Louis – The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan
Format: CD – Limited Edition + boek – Digital / 
Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 13 november 2017

 Tekst: Patrick Struijker Boudier (http://twitter.com/p_okee)

Henry Sloan, een van de vroegste figuren in de geschiedenis van de Amerikaanse blues, heeft een bijna mythische status. Voor zover bekend heeft hij nooit opnames gemaakt, maar toch leerde hij volgens de overlevering Charlie Patton de blues en zou hij de muzikant zijn geweest die de ‘vader van de blues’ W.C. Handy gitaar zag spelen in 1903, wat Handy de essentie van de blues leerde. De Nederlandse bluesband Bacon Fat Louis liet zich op hun nieuwe plaat inspireren door Henry Sloan en bracht een schitterend boekwerk en cd uit.

 Bacon Fat Louis bestaat uit Bo Hudson (zang, gitaar, cigarbox gitaar), Hokey Bellamore (bluesharp, zang) en Sandy ‘Slim’ Sticks (drums, percussie). De band bespeelt voornamelijk huisgemaakte instrumenten, waaronder een drumstel bestaande uit flessen en pannen en een driesnarige cigarbox gitaar. Bacon Fat Louis debuteerde in 2013 met hun album Bacon Fat Louis, gevolgd door de live-ep Live in 2016. Hun meest recente release ‘The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan’ is een heus conceptalbum waarbij de band Henry Sloan in de huidige tijd plaatst en zijn verhaal vertelt in songs en scenes. Van het concept ‘The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan’ wordt zelfs een verfilming gemaakt.

Van Henry Sloan (januari 1870 – vermoedelijk 1948) is erg weinig bekend. Hij verhuisde naar Chicago vlak na de Eerste Wereldoorlog en werd volgens onderzoeker David Evans Sloan geboren in de staat Mississippi. Hij woonde rond 1900 vlakbij Bolton, Mississippi in dezelfde gemeenschap als de families Patton en Chatmon. Hij verhuisde samen met de Pattons naar de Dockery Plantation bij Indianola. Patton kreeg les van Sloan, maar ook o.a. Tommy Johnson en Son House zouden van Sloan les hebben gehad. Sloan overleed vermoedelijk  in 1948 in Crittendon County, Arkansas. Voor zover bekend zijn er geen opnames van hem.

‘The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan’ bevat achttien tracks. Op de cd doen ook Willemien Ahuis en Ruud Fieten (achtergrondzang) en Wilco Lindeboom Floyd Messina (gitaar) mee. Van de cd is een limited edition verschenen dat een prachtig boek bevat met artwork van kunstenaar Pieter Zandvliet, dat bij mij ieder geval wat betreft stijl enigszins herinneringen oproept aan Robert Crumb, de beroemde (en beruchte vanwege de controversiële inhoud van de tekeningen) Amerikaanse illustrator en striptekenaar.

Een vlugge blik langs de songtitels maakt al duidelijk dat op deze release de welbekende blues-thema’s aan bod zullen komen zoals eenzaamheid (I Was Alone), wanhoop (No MoneyJesus Help Me Please), vrijheid (Destination BluesNo More Shackles) en de liefde (I’d Love To Stay). Het gesproken intro Ready To Roll zet de toon voor de rest van de cd. Een mysterieus sprekende stem die de luisteraar voorbereid op de blues die komen gaat. Born to Boogie is – wellicht in tegenstelling tot de titel – geen stampende boogie maar een slowblues met jankende bluesharp. De belofte dat deze release de muziek van Sloan in de huidige tijd plaatst klopt, want de oplettende luisteraar zal halverwege dit nummer de riff van Status Quo’s – Roll Over Lay Down herkennen, zij het in een iets lager tempo. No Money en Captain’s Calling voeren het tempo iets meer op, maar het is I Do Believe dat lekker smerig uit de hoek komt met een messcherpe slide.
Dat nummer wordt overtroffen door het heerlijk hakkelende Nobody But You met een stuiterende gitaarriff en een lekker vet zuigende bluesharp, iets dat ook geldt voor I Was Alone. Met Destination Blues zijn we terug op de plantage. Een fijne Delta-blues met een call and response-koortje. Rolling Thunder klinkt ook lekker smerig door de gitaar die nét niet losbarst en zich inhoudt en door het wederom hele fijne achtergrondkoortje. Het feest barst los met een vet aangezette Party Blues en de footstompin’ Dance With Me. Het donkere Don`t Hurt Me So en Never Enough klinken zwaar door de licht overstuurde gitaar. I’d Love to Stay is een schitterend liefdeslied dat zowel op zang als op instrumentale ondersteuning bol staat van emotie. Het vrijwel a-capella gezongen No More Shackles is een prachtige afsluiting van de plaat. Verlangen en hoop naar vrijheid weerklinken in dit nummer, dat – hoewel men misschien niet vrij is – toch een positieve toon aanslaat. Dat in deze song ook de geluiden van rinkelende kettingen/handboeien te horen zijn, maakt het ook beklemmend.

‘The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan’ is een schitterende uitgave. Niet alleen door het pracht vormgegeven boekwerk, maar ook door de muziek. Door in de nummers of tussendoor ook gesproken tekst te laten horen, is het geheel een luisterervaring alsof het album je echt het verhaal vertelt van Sloan, afgewisseld met bluessongs van Bacon Fat Louis. Schitterend.

Tracks:
01. Ready To Roll
02. Born To Boogie
03. No Money
04. Captain’s Calling
05. I Do Believe
06. Nobody But You
07. Destination Blues
08. I Was Alone
09. I Wish I Could
10. Jesus Help Me Please
11. Rolling Thunder
12. Party Blues
13. Dance With Me
14. Shake M On Down
15. Don`t Hurt Me So
16. Never Enough
17. I’d Love To Stay
18. No More Shackles

Website: Bacon Fat Louis