Aug 302017
 

Volgens mijn archief ergens opgeslagen in mijn grijze massa was ik één en twintig, zeer bedreven in de kwart triatlons en zonder werk. Buiten het vele sporten, tekenen en uitgaan zonder al teveel slaap, die mij nu nog opbreekt was ik vooral bezig met cursussen om beter in de maatschappij te komen staan, en echt heel veel opgedrongen door het arbeidsbureau. Ze hadden beter moeten weten, als ze mij hadden gesponsord was ik op zeker een goed triatleet geworden, want om deel te nemen aan de juiste wedstrijden kost een lieve duit. Mijn ouders deden alles voor mij, maar hadden het ook niet breed. Zo had ik eens een wedstrijd in Heerjansdam, ik ging er op de fiets heen met een rugtas vol spullen, vanaf Delfshaven. Ik moest mij dan altijd inhouden op de fiets, want buiten de vijf en veertig kilometer fietsen in de wedstrijd, moest ik ook nog terug fietsen. Daar aan gekomen, waren er team genoten van TVR, Triatlon Vereniging Rijnmond allemaal met de auto gekomen natuurlijk. Tot mijn verbazing had iedereen opeens een wetsuit aan voor de start van de kilometer zwemmen. Toen ik in het water sprong wist ik waarom, het water was in mei nog steenkoud, en ik dacht dat ik nog voor de start aan een hartstilstand zou gaan bezwijken in mijn zwembroekje met een Title: Van Heerjansdam naar Befwerk | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza inhoud waar zelfs Pinkeltje met gemak tegen kon concurreren, kut kabouter. Ik zwom dan ook al snel achteraan, werd ingehaald door mensen die ik tijdens de training weg zwom. Net toen ik dacht aan opgeven, zag ik dat ik een kerkhof voorbij zwommen, ik realiseerde mij dat ik op de zelfde hoogte als de overledene zwom, en besloot maar te versnellen. En zowaar ging ik nog wat mensen voorbij.

Op de fiets ging het gelukkig veel beter en haalde ik veel renners in. En aan het einde van de vijf en veertig kilometer was ik weer in de wedstrijd. De tien kilometer hardlopen door de fraaie polder van Heerjansdam gingen heerlijk, en ik haalde veel lopers in, perste er nog een eindsprint uit die ik won van een kerel die mij aan de finish vroeg waar ik die vandaan haalde, dat is altijd leuk om te horen. Een andere kerel van mijn leeftijd kwam op mij toegelopen en stelde zich netjes voor, ik ben helaas zijn naam vergeten, Hij zei dat hij de wedstrijd had gewonnen bij de jeugd en ik tweede was geworden bij de jeugd. Hij vertelde dat hij vernam tijdens de wedstrijd dat ik steeds dichterbij hem kwam, en hij het Spaans benauwd kreeg. Ik vertelde maar niet dat ik zo verdomd klote gezwommen had. Hij vond het raar dat hij nog nooit van mij gehoord had, hij werd dik gesponsord en zat in het Nederlands jeugdteam. Ik was super trots, en reed in de wolken naar huis, dromend over een triatlon loopbaan.

Maar ja, dat is het dus niet geworden. Thuis moest ik weer een cursus doen bij Schroevers, tot suppoost voor een museum dat nog voor het openging naar de haantjes ging, het Econocenter. Als ik ergens totaal geen interesse in had, dan was het wel de economie, een goede start dus. Wat een eikels. Maar de klasgenoten van allerlei leeftijden waren wel tof. Na een aantal lessen vroeg de Indische Joyce of ik het leuk vond om met haar en Joan wat te gaan drinken, Eerlijkheid halve had Joan een deftige nicht er voor mij niet bij gehoeven, maar ik wou niet flauw doen, en zei dat het mee erg leuk leek. En zo belande ik voor het eerst van mijn leven in een homobar, Keer Weer genaamd. Ik voelde mij bespied, en dat was niet alleen mijn gevoel als sportieve jonge knaap. Avhter ons zei iemand he, en ik draaide mij om, een zeer slecht opgedroogde homo op leeftijd was zo vriendelijk zijn penis uit zijn sport broekje te hangen. Ik gooide meteen mijn glas cola tegen zijn kut kop aan, en Joyce suste de boel,en we verlieten de kroeg. Buiten was Joyce boos op mij, en deed Joan dramatisch. Alsof het normaal was, moest ik dan zeggen, joh dat moet je niet doen lieverd, straks vat je lul kou? Maar goed even later belande ik voor het eerst van mijn leven in een gay discotheek,”Gay Pallace”.Daar heb ik gedanst, in mijn eentje, met Joyce en Joan de neuskabouter, wat had die gast een grote gok. Het werd laat, en ik kon bij Joyce blijven slapen, Joan ook. Dat was niet zo erg, maar we sliepen met dijn drietjes in één groot bed, ik deed geen oog dicht.

Na het ontbijt verliet Joan gelukkig het huis. Ik bleef met Joyce die veertien jaar ouder was in bed liggen. We waren lekker aan het kletsen en ik hing de grapjas uit, mijn specialiteit. Opeens keek ze mij indringend aan met haar mooie bruine ogen en deed een rode nagel in mijn mond. Ik wilde niet als een lulletje overkomen, en gaf haar een tongzoen terwijl ik haar op de rug duwde in het matras, en met rondjes met mijn tong die net nog zo lollig was geweest, maar nu bloedserieus dan wel bloedgeil over haar zachte huid in de richtig van haar borsten, en dat terwijl de Tom Tom’s en het gehele internet nog best ver weg was. Ze smaakte heerlijk, ik kreeg er honger van. Haar kutje was zo lekker dat ik bijna vergat wat je er nog meer mee kon doen als nasi eten, zo als de Surinamers befwerk noemen. Bijna, niet helemaal, want al snel lagen wij heerlijk te kezen. Ik kon mijn orgasme uitstellen door aan lelijke mensen te denken, maar zelfs die hielpen op den duur niet meer, en spoot ik Joyce vol met een leger aan Pietertjes. Daar had de ISIS het verdomd moeilijk mee kunnen krijgen, helaas werd het andermaal een massa graf, wat dat betreft zijn we allemaal massa moordenaars, och zegt de Paus altijd,”Als het maar lekker was”. En dat was het hoor, ik leerde daar dingen, waar ik nu nog veel aan heb. Het was helaas allemaal ongeveer twee maanden toen Joyce het uitmaakte, doordat ze al een vriend had. Je kan ook niet alles hebben, om nou de vriend er ook bij te nemen, leek mij wat teveel van het slechte Het sporten ging naar een lager pitje, ik had de honing geproefd en wilde meer….

 August 30, 2017  Posted by at 13:33 Pieters Proza No Responses »
Aug 302017
 

Title: Drawing of the day, Alexander Minto Hughes singer of Judge Dread | Artist: Pieter Zandvliet | Category: CHECK Drawing of the day Alexander Minto Hughes (2 May 1945 – 13 March 1998),[1] better known as Judge Dread, was an English reggae and ska musician. He was the first white recording artist to have a reggae hit in Jamaica,[2][3] and the BBC has banned more of his songs than any other recording artist due to his frequent use of sexual innuendo and double entendres.[3] Following his death, Rolling Stone reported, “He sold several million albums throughout his 25-plus year career and was second only to Bob Marley in U.K. reggae sales during the 1970s”

 August 30, 2017  Posted by at 11:54 CHECK Drawing of the day No Responses »
Aug 282017
 

 

Title: Drawing of the day, William the silence | Artist: Pieter Zandvliet | Category: CHECK Drawing of the day

William I, Prince of Orange (24 April 1533 – 10 July 1584), also widely known as William the Silent or William the Taciturn (translated from DutchWillem de Zwijger),[1][2] or more commonly known as William of Orange (DutchWillem van Oranje), was the main leader of the Dutch revolt against the Spanish Habsburgs that set off the Eighty Years’ War and resulted in the formal independence of the United Provinces in 1581. He was born in the House of Nassau as Count of Nassau-Dillenburg. He became Prince of Orange in 1544 and is thereby the founder of the branch House of Orange-Nassau and the ancestor of the monarchy of the Netherlands.
A wealthy nobleman, William originally served the Habsburgs as a member of the court of Margaret of Parma, governor of the Spanish Netherlands. Unhappy with the centralisation of political power away from the local estates and with the Spanish persecution of Dutch Protestants, William joined the Dutch uprising and turned against his former masters. The most influential and politically capable of the rebels, he led the Dutch to several successes in the fight against the Spanish. Declared an outlaw by the Spanish king in 1580, he was assassinated by Balthasar Gérard (also written as “Gerardts”) in Delft in 1584.

 August 28, 2017  Posted by at 18:40 CHECK Drawing of the day No Responses »
Aug 242017
 

Title: Drawing of the day, Long Dong Silver (sold) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: CHECK Drawing of the day

Long Dong Silver (born April 20, 1960), is a retired porn star. Famed for the apparent size of his penis (reputedly 24 inches / 65 centimeters), he appeared in several pornographic movies in the UK and US during the late 1970s and early 1980s. However, photographer Jay Myrdal has revealed that although Silver “was immensely endowed… a good nine or ten inches,”[1] the penis featured in his porn shoots was faked. After at first successfully utilising “complicated multi-exposure techniques”[2] to enhance Silver’s natural endowments for still photography, Myrdal later persuaded the makeup artist for the film The Elephant Man to create the prosthetic which greatly contributed to the notoriety of Long Dong Silver. Myrdal comments that, “It was very light, a very delicate foam latex sleeve that fit on over the cock, carefully glued down underneath by the pubes and then made up.”[3]

His debut film was the low-budget Sex Freaks released in 1979, in which he co-starred with Vicki Scott. In 1982 he appeared with the legendary Seka in Beauty and the Beast, shot in America.[4] His name is a reference to Long John Silver.

He received new fame in the wake of allegations of sexual harassment during the Clarence Thomas confirmation hearings in the U.S. Senate in 1991, as Anita Hill alleged that Thomas had mentioned to her that he was a viewer of Long Dong Silver’s films

 August 24, 2017  Posted by at 02:09 CHECK Drawing of the day No Responses »
Aug 222017
 

Niet graag heb ik een hekel aan mensen, en als ik het voel opkomen dan probeer ik de persoon te ontwijken indien mogelijk. Het ergst vind ik mensen die andere mensen die het goed bedoelen, of zoals de jongens van Delta blues band (overigens geen band ontstaan in Delta gekkenhuis te Spijkenisse) die talent hebben en hard aan de weg timmeren, die een in mijn ogen stomme oetlul met een grote bek en een klein pikkie, hun manager Pete Sandcreek, worden tegen gehouden en uitgebuit.Title: Zakkenwasser van een manager | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik ben het artistieke geweten van de band, dus weet ik waar ik over schrijf. Pete met zijn zware accent en gemaakte glimlach probeerde mij al vaker in de maling te nemen. Hij zegt altijd materiaal kost nothing bijna, en je hebt verder toch niks beters te doen. Niet echt motiverend, maar ik doe mijn werk dan ook voor Sandy Slimsticks, Hokey Bellamore en Bo Hudson, en zeker niet voor die Amerikaanse Pisnicht met altijd een dikke sigaar op zijn onderlip. Wat hoop ik dat die kerel pijnlijk sterft, en dat meen ik echt. Ik zou zijn bloed wel kunnen drinken als ik niet bang was voor aids. Je ziet hem nooit met vrouwen vozen, dat doen de vrouwen daar in tegen tot mijn verbazing voor die land kwal, en meestal wuift hij de avances met een slechtte grap weg. Echt niet omdat hij het zo druk heeft, Want volgens de immer coole Bo Hudson, regelt hun manager maar zelden optredens. Wel weet hij alles beter, en zegt dat hij de tijd nodig heeft om van de zo zegt hij de jongens van band weinig talent van onze jonge heer hebben mee gekregen. Ik hoor u denken, waarom ontslaan ze Sandcreek dan niet, maar hij heeft ze in zijn handen met een vreemd contract, waar ik verder niets over weet, maar volgens Hokey zou zelfs de Maffia zich voor zo’n contract dood schamen. Binnenkort verschijnt er een prachtige cd met alles erop en eraan, en Pete heeft hier niets voor gedaan. Hij houdt zich liever bezig met het uiterlijk van de blues tijgers. Het verhaal van dat ze minimaal vier keer per week naar de sportschool en twee keer per week naar de zonnebank moeten is al vreemd, maar dan dat hij wil dat ze al hun tanden en kiezen zouden moeten laten trekken, waarvoor in de plaats dan een stralend gebit met gelijke tanden, dat gaat toch wel erg ver.

De arme Hokey heeft het vooral erg te verdragen, hij moet binnenkort van Pete zijn maag laten verkleinen, het is verschrikkelijk. Aanstaande zondag speelt Bacon Fat Louis weer op het Roots and boots festival te Dedemsvaart, mocht u er heen gaan, let dan op een kale kerel in een pak met een bril op zijn neus, hij staat meestal backstage interessant te doen, geef hem een mep van me.

 

 

www.baconfatlouis.nl

 August 22, 2017  Posted by at 18:22 Pieters Proza No Responses »
Aug 212017
 

21 Augustus is een speciale datum in mijn familie, op deze dag overleed mijn grootvader Willem Zandvliet en werd mijn vader aangereden en liep hier Title: Bijzondere dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza onherstelbaar hersenletsel aan op. Het had allemaal best wat feestelijker gemogen wat ons betreft, maar het lot heeft men niet in de hand. Voor mij was deze dag vandaag ook alsof er weer iemand overleed, gelukkig niet, maar mijn gevoel is het zelfde. Trouwe lezers weten dat ik nu iets langer dan een jaar gescheiden ben van Xandra Severien, we gingen goed met elkaar om, maar toch deed het ons beide iedere keer veel pijn. Ik deed haar vooral pijn, en dan is er aar één zeer zure oplossing, en dat is dat we hebben besloten elkaar nooit meer te zien, geen contact meer te hebben. En dat voelt nu nog alsof mijn allerbeste maatje is overleden, mijn troost is dat ik weet, dat ze nog springlevend is gelukkig. We hebben geen kinderen dat scheelt natuurlijk een hoop, vooral haat en nijd en pijn voor de kinderen. We hadden vast allebei anders gewild, maar ergens zat een barst die alleen maar groter werd, en die bleef barsten ook na de scheiding. Mijn werken kunnen op de zolder van mijn vriend Rene Maagdenberg waar ze veilig zijn, nog één keer zal ik mijn werken ophalen, en dan gaat een een boek dicht dat vaker mooi als lelijk was.

 August 21, 2017  Posted by at 17:24 Pieters Proza No Responses »
Aug 152017
 

In mijn jeugd hadden mijn ouders Piet en Anneke genaamd, al noem ik ze amicaal als ik ben gewoon papa en mama, hadden ze dat maar niet moeten zijn, een camper. En natuurlijk door mijn vader die buiten mij en mijn zusje Angelique verder ook het liefst alles zelf wilde maken en uitvinden. En ik moet zeggen dat hij dat er vaak verdomd goed vanaf bracht. Zo dus ook onze camper, zijn oog was gevallen op een donker blauwe camper die een buurman al jaren aan de straat had staan. Mijn vader kocht hem, en maakte er een houten camper dak op. En richtte hem prachtig in, en spoot hem fel oranje met de lampen zwart omrand.. Super stoer onze camper. We reden er mee naar Spanje, en bezochten aldaar allerlei provincies, geweldig. Mooie camper, vooral knus en gezellig, niet te groot en niet te klein. Een televisie hadden we thuis al, die hoefde dus niet in de camper, We hadden het hoog nodige, en douchen deden wij op de camping, niet mijn hobby, douchen wel, maar niet op een camping, maar ja, ik had daar toen nog niet veel op in te brengen, mijn ouders waren wat bazig soms.

Title: Camper plezier | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Various

Nu hier in het prachtige Dalfsen zie ik om de twee tellen een grote witte camper langs rijden, ze doen mij het meest denken aan de school tandarts bus. In de campers, zo is mij opgevallen zitten in tien van de negen gevallen een grijs bejaard echtpaar, de man stuurt stuurs in zijn droom waarschijnlijk, en zijn vrouw kijkt boos voor zich uit, zelfs de klein kinderen pleegde liever massaal zelfmoord, in plaats van een vakantie met Oma en Opa Krapaars. Natuurlijk ken ik Hans en Jettie die het met hun camper allemaal wat speelser inrichten, maar op de één of andere manier moet je toch de nodige fantasie voor hebben. Daar is de camper niet genoeg voor. Ze staan vaak verzameld op een parkeerplaats keurig naast elkaar opgesteld, een soort begraafplaats, maar dan met levende lijken die televisie kijken, en weet ik veel wat.

Maar goed het blijkt allemaal interessant genoeg om er hele televisie programma’s over te maken. En zelfs daar wordt mij niet geheel duidelijk wat er zo leuk aan is, of spannend. Die lieve mensen nemen hun hele huis mee, ze gaan er voor, en ik geef ze geen ongelijk. Ik bedoel zoveel mogelijkheden heb je nu ook weer niet als je lichaam het langzaam begeeft, dan is een camper wel zo comfortabel. En dan in een groep met andere camper angels is het misschien best leuk voor ze. Ik ben niet zo van de groepen, maar ik heb dan ook geen fucking camper, niet eens een rijbewijs. Ja voor mijn scooter, daar zou ik heel graag mee reizen, van bijvoorbeeld bed en breakfast naar bed en breakfast en dan weer naar een bed en breakfast. Gaaf lijkt mij dat, dan schrijf ik er een boek over, maar in mijn geval zal het wel van kartonnen doos naar een kartonnen doos worden. Ook fijn als ze van waterdicht karton zijn. Ja dat gaat een bestseller worden, de opbrengst van het boek gaat natuurlijk naar een goed doel, die van mijn cluppie Sparta bijvoorbeeld, die krijgt ieder seizoen het nodige te verduren helaas.

Over sport geschreven, toen wielrenner Tom Dumoulin laatst de Giro won, nee niet de loterij dan had hij waarschijnlijk meer verdiend maar de Giro van Italië, Giro is namelijk ronde in het Italiaans, en Italiaans is zoals bekend buitenlands voor iedereen buiten Italië, ze zijn namelijk al hun kolonies kwijt geraakt, toen tijdens de Giro dus, moest hij nodig schijten, en stapte snel zijn fiets af, om in een camper lekker te schijten, misschien hebben die mensen Tom’s drol wel bewaard, waarom niet, alles is geld waard toch. Een camper als veredeld schijthuis, niet gek bekeken van de top wielrenner. Misschien moet ik dat ook maar eens gaan doen, een programma maken, ik vraag aan willekeurige camper bewoners of ik even mag schijten in hun mooie camper, om er vervolgens een interview af te nemen, over bijvoorbeeld de geschiedenis van de mensen, en dan noem ik het programma naar dit stukje letters, nu al helemaal geen zin in.

 August 15, 2017  Posted by at 21:28 Various No Responses »
Aug 142017
 

Naar ik mag aan nemen heeft u erg moeten lachen om de titel van dit nieuwe stukje lettertjes. Het is dan ook geniaal gevonden, ik ben de eerste die dat toegeeft. Ik ben mij er eentje, en gelukkig maar, twee zou de Wereld niet aan kunnen. Tot zover over mijn genialiteit, daar kan ik ook niets aan veranderen, dat zit mij in de gene. Ze zeggen weleens, je zou er een boek over moeten schrijven, geloof mij, dat doe ik om het half uur, maar boek verdomd het mij even terug te schrijven, E-book ook niet trouwens.Title: Inspieterratie | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik wil het hebben over inspiratie, mijn inspiratie. Men vraagt dikwijls waar ik mijn inspiratie vandaan haal. Uit alles eigenlijk, dus tevens uit helemaal niets. Mijn leven is één grote inspiratie, die ik puzzel tot een creatie, een doek is mijn speelveld, waarop vaak heel veel gebeurt, allemaal uit de inspiratie die mij wordt toe gereikt. Zo verveel ik mij eigenlijk nooit, daar heb ik geen tijd voor. Wel heb ik mijn voorkeuren natuurlijk, het gaat echt niet allemaal vanzelf of erger vanzelfsprekend, ik denk wel en vaak teveel over de dingen na die ik ga verwerken, gebruiken tot er een Pieter Zandvliet kan ontstaan. Ik hou bijvoorbeeld niet van dingen die perfect zijn, daar wil ik in mijn werk niks meer mee, nou laat ik het zo schrijven, natuurlijk hou ik van perfecte dingen als die van levensbelang zijn, maar in mijn werk laat ik ze niet toe. Zou zinloos zijn, want iets dat perfect is heeft zijn plaats al verdiend, daar kan je op zijn leukst een minder perfect iets mee maken, En uiteindelijk is perfect ook maar een kwestie van smaak, dus pas op met iets perfect vinden, perfect sluit eigenlijk een heleboel uit, want wat perfect is, kan alleen geëvenaard worden, dus eigenlijk saai en weer herhalen, een nobel en in mijn blauwe ogen vervelend streven. Als men een Moskee bouwt, met van die prachtige mooie motieven op tegeltjes aan de wanden, dan zit daar bewust een foutje in het patroon, want men mag nooit en te nimmer naar perfect streven, dat is alleen Allah, en daar zou je hem mee kunnen beledigen. Ik ben niet beledigd hoor, als u mijn werken wil gaan na maken, je doet maar, al zou het u lukken, dan nog is het niet perfect, want ik maak alles behalve perfecte werken, wie wel eigenlijk? Dus hierbij sluit ik alle perfectionisten uit, of op in één of ander imperfect gesticht dat zal de schavuiten leren.

Ik vind persoonlijk fijn een betere uitdrukking als perfect. Niet dat ik fijne werken maak, maar zo nu en dan vind ik een werk wel fijn van mij. Maar grof sluit ik op zeker ook niet uit, en van een combinatie krijg ik het helemaal warm. Ik combineer heel graag, de collage techniek is mij dan ook zeer geliefd, alleen gebruik ik daarvoor geen schaar om dingen uit te knippen en zo tot een collage te verwerken., ik teken en/of schilder het liefst alles zelf, lijn en kleurcontrasten zijn mij erg dierbaar. Ik hou van contrasten, in het dagelijks leven breken die altijd het gewone, soms stiekem, maar vaak ook overduidelijk. In mijn werk zit het allemaal, als je maar goed kijkt, sommige mensen doen dit al jaren met werk van mij aan hun muur, soms bellen ze mij om te zeggen dat ze weer iets ontdekt hebben, dat is kunst beleven lijkt mij. Sinds ik een kleine Pieter was, leef ik al in contrasten, toen haatte ik ze trouwens, tot ik een jaar of vijfenveertig was, nu heb ik het meer in de hand, en zoek ik ze soms zelfs op. Daarvoor kwamen ze te pas en te onpas op mij af, daar zijn al heel wat stukjes Pieters proza over geschreven. Nu rijd ik soms in mijn Captain Amerika rond, of met een anonymus masker op, met daarop een zwarte zonnebril, mocht men anders Anonymus herkennen.. Ik haal uit die actie van alles, een vreemd maar aangenaam gevoel, waar ik dan verder op kan bouwen, soms ben ik net een bouwvakker, maar dan veel knapper, nee hoor Johan Morsink. Ik ga weer aan het werk.

 August 14, 2017  Posted by at 16:55 Pieters Proza 2 Responses »