Nov 142017
 

Met mijn meisje Sandra Vermeulen ben ik al dagen bezig met het in beeld brengen van mijn rijke oeuvre, helaas niet in een uit de kluiten gewassen museum, of een leeg pand van het ter ziele gegane Vroom & Dreesman, nee bij gebrek aan vraag voor knallende exposities zonder bij mij slecht vallende suggesties of het gebrek om een leegstaand warenhuis te huren hebben wij besloten een online warenhuis te starten met mijn schilderijen, tekeningen etc. op mijn website. Vanaf vijftien Euro kunt u er al terecht voor een kunstwerk,/cadeau waarvan er met zorg gemaakt één exemplaar ter Wereld is. Wij proberen zoveel mogelijk unieke kunst aan te bieden door mij Pieter Zandvliet vervaardigd of met bevriende kunstenaars en muzikanten als bijvoorbeeld Rene Maagdenberg (PieReneters), Jerry van der Bol, Bram De Krosse, Rhamsey Kuijper, Peter van Hemert, Joan Fabian en Bacon Fat Louis. Een erg leuke bijkomstigheid is, dat u via tekeningen van mensen er achter kan komen waar ze voor staan of stonden, mensen die ik tekende omdat ze in de eerste plaats een goede kop hadden, ik er iets leuks mee kon, ze bewonder of heel erg haat. Op alfabet komt u muzikanten, sporters, vrienden, artiesten, kunstenaars, fotografen, moordenaars, heiligen, politici, Koningen, dictators, striptekenaars, cartoonisten, activisten, erotische, gekke, filmsterren en bedank het maar tekeningen tegen. De schappen worden wekelijks aangevuld, zo houden wij de boel vers en smakelijk. Op een vrijblijvende manier leert u zo een beetje mijn werk kennen, en mocht u de werken eens in het echt willen bekijken kunt u via contact op onze website een afspraak maken.

Alvast veel plezier in de shop.

Met vriendelijke groet

Sandra en Pieter

Title: Kunst warenhuis | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 November 14, 2017  Posted by at 18:29 Pieters Proza No Responses »
Oct 292017
 

Ieder jaar probeer ik op uitnodiging van vriend Vincent Wiers de Design beurs te bezoeken. Dit jaar nu met mijn bijna vrouw Sandra ging ik samen naar Eindhoven. Vincent had al een foto gestuurd waarop een deel van een werk van mij te zien was, dat in Eindhoven de Stichting Onterfd goed bleek te staan, dit is een stichting die bijvoorbeeld bij opgeheven kunt uitlenen de werken op kopen, en tegen bespottelijk lage prijzen verkopen. Zelf heb ik het idee dat mensen die geen kunst kopen, dit ook niet voor deze lage prijzen doen, maar goed dat denk ik maar.Title: Stiertje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Gisteren gingen wij er toch even een kijkje nemen, ze hadden namelijk ook de mijn geliefde artotheek van Schiedam leeg gekocht. In 2000 kocht de Artotheek,”stiertje”van mij. Het werk is gemaakt op hout en heeft de maat van 100 vierkante centimeter, als ogen heb ik er twee oogjes opgeplakt, iets wat ik na Stiertje nooit meer heb gedaan. Natuurlijk was ik apetrots dat ze mijn werk aan kochten. Hert werk was eigenlijk continu uit geleend, zodat ik het eigenlijk nooit meer heb terug gezien. Het werk werd gekocht toen Stiertje nog geen week jong was, ik had er zelfs nog geen goede foto van kunnen maken. Het was dus buiten de Design beurs leuk om Stiertje na zeventien jaar weer te zien. Al snel bekeek ik de stelling zorgelijk, zonder enige bescherming stonden de schilderijen tegen elkaar aan gezet, zo ook Stiertje, hij had nog maar 1 oogje. Ik dacht eraan het werk terug te kopen en op te knappen, hij koste een drol, maar ik heb nu even het geld niet. Ik wilde eerst tegen een kleine vergoeding voor Onterfd goed Stiertje te herstellen, maar ik denk er dan voor die mensen helemaal niks meer aan Stiertje te verdienen is. Ik zag verder werken van bevriende Schiedamse kunstenaars die zeer de moeite waard zijn, wilt u ze redden reis dan af naar Eindhoven, ze zijn voor een prikkie te koop. Mijn Stiertje bijvoorbeeld is voor 250 Euro te koop, ik heb hem zelf voor 1500 Euro verkocht. Mocht u Stiertje een nieuw leven willen geven, dan knap ik het werk gratis voor u op, nou ja tegen reiskosten, of u komt ermee langs. Ik hoor het wel.

 

www.onterfdgoed.nl Sectie-C hal 10 Eindhoven 06 2478 4170

 October 29, 2017  Posted by at 22:32 Pieters Proza No Responses »
Oct 122017
 

In 1994 besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en een stapeltje foto’s met een begeleidend briefje naar Leo Castelli te sturen. Een man die de toon aangaf in de kunst wereld van aan de tweede helft van de twintigste eeuw hij was een uit New York afkomstige kunst collectioneur, Kunssthandelaar en galeriehouder van een gelijknamige galerie in SOHO New York. Ik had in boeken over kunstenaars Andy Warhol, Keith Haring, Frank Stella, Willem de Kooning, Hervé Di Rosa en Jean Michel Basquiet over deze man gelezen. Dus moet ik gedacht hebben dat het tijd werd dat de goede man mij moest leren kennen, mocht hij echt beroemd willen worden. Ik was alweer twee maanden bezig met het maken van melt-art op een klein zoldertje aan het Rubensplein te Schiedam. Ik smolt van kunststof en Barbie poppen schilderijen en objecten. Ik zou drie maanden later exposeren op de opening van mijn eigen Galerie Slaphanger aan de Grote Visserijstraat te Rotterdam. Daarna zou ik wel tijd vrij kunnen maken voor de Leo Castelli galerie te New York, ik was en ben nog steeds de rotste niet, beetje naïef misschien, dat dan weer wel. Ik maakte foto’s van inmiddels een behoorlijk oeuvre aan Melt art werken, bewerkte een houten sigaren kistje met Barbie Poppen en spoot het metallic ros en paars, en deed de foto’s erin met waarschijnlijk wat onbelangrijke informatie over mijn werken. En zo verstuurde ik het pakje naar meneer Castelli.Title: Leo Castelli | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

En wat niemand zou verwachtte ik kreeg het doosje met foto’s na een maand weer terug. Dit was voor mij een teken dat een doorbraak in de Big apple nog even op zich moest doen wachten, nou ja even, ik wacht er min of meer nog steeds op, al is de drang en hoop een beetje gaan liggen, gelukkig. Ik opende het doosje en tot mijn grote verbazing zat er een brief in van Leo Catelli, keurig ondertekend. Dat was natuurlijk al heel tof, hoeveel kunstenaars zouden die man niet schrijven in een week, kost hem een kapitaal aan postzegels, als hij iedereen zo netjes zou moeten beantwoorden. In ieder geval schreef Leo mij wel terug. Er stond in dat hij mijn werk erg interessant vond, maar dat vervoer moeilijk zou worden, in verband met de kwetsbaarheid van de werken, en er was momenteel geen plek voor een expositie van mijn kunst stof.

De brief is deze klunstenaar in de loop der jaren kwijt geraakt, waar ik flink van baal.

In 1999 overleed Leo Castelli, dus het heeft weinig zin hem een tweede portfolio te versturen van mijn tekeningen en schilderijen. Ik ben eigenlijk al blij met zijn antwoord…

 October 12, 2017  Posted by at 17:46 Pieters Proza No Responses »
Oct 032017
 

Goedenavond dames en heren ik ben uw presentator Jeroen Bosch, met aan de tafel mijn vaste gasten Rembrandt, van Gogh en last but not least Mondriaan, goedenavond heren, blij dat jullie er weer zijn. Jullie hebben het vast al vernomen onze collega Willem de Kooning staat bovenaan van duurst verkochte werken tot op heden met het schilderij Interchange $303.000.000, dat is toch mooi een landgenoot en nog een Rotterdammer ook die het duurst verkochte werk tot op heden heeft gemaakt. Rembrandt: al had het werk de Wereld gekost, dat maakt het schilderij er niet beter op, de prestatie ligt in het geval van zo’n ordinaire prijslijst, maar bij de veiling en vooral welke rijke malloot het koopt. Het duurste werk is in geen geval een maatstaf of een werk goed of slecht is. Als ik naar dit werk kijk, vraag ik mij af of meneer de Kooning teveel had gezopen, verschrikkelijk het doet pijn aan mijn ogen. Jeroen Bosch; bespeur ik hier enige jaloezie meneer Rembrandt? Van Gogh; Mijn smaak is het ook niet, maar dat de Kooning lef had staat vast. Mij zegt het ook niks hoor, de prijs van het werk, ik bedoel wij hebben alle vier een museum waar onze werken in pronken, dit in tegenstelling tot Willem de Kooning, dat is een prestatie, dan stel je pas echt iets voor. Mondriaan; ik sluit mij graag aan bij van Gogh, maar ik ben zeker trots dat een landgenoot nu even bovenaan staat, want ik weet zeker dat er binnenkort weer een andere kunstenaar boven aan dit lijstje komt te staan met een nog absurder bedrag, geen kunstwerk kan dit waard zijn, hoe goed en knap het ook is gemaakt. Geld maakt gek.

Jeroen Bosch; we zitten weer lekker in onze azijn zure flow, heerlijk. Wat vinden jullie trouwens van kunstenaar Pieter Zandvliet, dat slaat toch helemaal nergens op en gaat tochTitle: Studio Kunst | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza echt nergens naar toe, wat ordinair, talentloos, een chronisch gebrek aan klasse, alles wat je nodig hebt om in deze tijd tot de aller grootste te gaan behoren, of heb ik dat mis? Rembrandt;…… oh die is in slaap gevallen. Lekker verdienen zo. Van Gogh; ik vind Zandvliet een groot schilder, de grootste schilder van dit moment in Nederland, zijn verfstreken zijn sterk en zitten vol energie, schitterend, hier is over nagedacht en perfect uitgevoerd. Jeroen Bosch; we hebben het hier over Pieter Zandvliet Vincent. Van Gogh; oh gadverdamme bah, nee ik bedoel natuurlijk Robert Zandvliet. Mondriaan; hahaha leeft Pieter nog? Jeroen Bosch; jazeker meneer Mondriaan. Mondriaan; dat betreur ik ten zeerste, zijn werk is totaal overbodig, die jongen moeten ze opsluiten, zijn handen eraf halen en in zijn reet proppen. Dat hij zich kunstenaar durft te noemen, de stompzinnige holbewoner. Rembrandt; en dan is dat stuk verdriet ook nog in Leiden geboren, gelijk aan mij. Hij zal wel drugs gebruiken en stiekem sodemieteren als zijn vrouw op stap is,afschuwelijk. Jeroen Bosch; wat leuk, wij zijn voor het eerst ergens over eens. Rembrandt; laten wij hem volgende week uitnodigen om over zijn ellende, sorry werk te komen praten. Van Gogh; ja leuk, dan zal hij vast een kogel door zijn kop jagen van verdriet, dat deed ik ook, maar hij zal daar in tegen door niemand herinnert worden hahaha mooi, opdonderen met die nagemaakte. Jeroen Bosch; nou lieve kijkbuis kinderen dit was dan weer een extra korte uitzending van,”Studio Kunst”, het programma waar niemand naar kijkt. Mondriaan;leuke slogan zelf verzonnen? Jeroen Bosch; nee.

 October 3, 2017  Posted by at 18:06 Pieters Proza 1 Response »
Sep 262017
 

Iedere woensdag rijd ik naar Meppel om aldaar in het Atelier van mijn collega maar veel meer nog goede vriend samen te smelten tot onze gezamenlijke naam,”PieReneters. Dat is genieten hoor, al moeten de meeste kunstenaars er niet aan denken samen met andere kunstenaars op doeken hun gezamenlijke krachten tot één kracht te onderwerpen. Voor ons is dat iedere keer weer vol verassingen, grenzen die je tegenkomt en samen moet overwinnen, lekker praten, zeuren over ons zware kunstenaars bestaan, de onderwaardering maar vooral onze liefde tot creëren, twee werelden die samen komen, het lijkt wel seks, maar daar hebben wij als we samen zijn echt geen tijd voor, en dat zou u echt eens moeten zien in Atelier Rond aan de Noord Einde te Meppel. En anders natuurlijk op één van onze gezamenlijke exposities.Title: Iron Fox uit Meppel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Al moet ik zeggen dat ik na mijn ontdekking van afgelopen woensdag een beetje ben gaan twijfelen over onze samen werking. Rene was heerlijke koffie aan het zetten, hij is hiervoor in de leer geweest bij een Zeeuws meisje onder een Friese vlag, dan schijn je volgens de laatste koffiezet trends uitmuntende koffie te zetten, liegt hij dan lieg ik. En ik moet schrijven dat zijn koffie inderdaad goddelijk is, alleen daarvoor is een bezoek van zijn atelier al meer dan waard. Zijn thee zet capaciteiten zijn trouwens ook mieters, wat een kunstenaar mijn vriend, de grootmeester en beroeps lieveling van Nederland en omstreken, jawel Rene Maagdenberg de knappe kant van de PieReneters. Hij is in mijn ogen, en dat zijn er helaas maar twee, een soort superheld in Kunstenaars vorm, hij schildert, tekent, dicht, schrijft, maakt muziek, maakt beelden geen medium der schone kunsten of Rene knalt erin, en dat doet hij dan ook nog goed ook. Maar afgelopen woensdag viel mijn oog, en beter gesteld mijn hele lichaam over enorm veel met een schaar gehavende kartonnen dozen die door het hele huis verspreid lagen. Waar was mijn vriend nu weer mee bezig, buiten het maken van de heerlijk geurende koffie. Net toen ik wilde vragen zag ik dat in sommige dozen een soort van masker was uit geknipt. Ik zette wat kartonnen op elkaar en tot mijn grote schrik, ik schrik namelijk nogal snel, heb ik van mijn moeder, die liet mij als kind altijd schrikken, ze wilde mij schrik hard maken, maar in plaats daarvan kreeg ik een zwak hart, de intentie was goed van mijn moeder, ik heb haar nooit willen aan geven bij de wijk agent, want ik kon niet koken, en daar was mijn moeder juist zo goed in. Voor mij stond een superheld vermomd in kartonnen dozen met hier en daar wat vogelveren.. was meneer Maagdenberg in het geheim een superheld, en die kunnen toch alles zo goed, zijn snel en oersterk en zo.

Wat een enorme zak, een beetje net doen alsof hij verdomme gelijk aan mij, de edelmoedigheid zelve, de meest romantische arme kunstenaar is, die met hard werken nog altijd maar net zijn brood op de plank krijgt, en dan overdrijf ik nog, gelukkig leven wij niet van erkenning of aandacht, dan hadden wij allang dood geweest, ik hoor u denken en dan worden jullie rottende lijken pas beroemd, laat ik u voor eens en voor altijd uit dit cliché helpen, de meeste kunstenaars zijn ook dood geen drol waard, niemand weet dat ze ooit hartstikke ijverig werkte in hun als ze het konden betalen atelier. Zelfs een zwerver heeft het beter, die heeft niet almaar van die spraakmakende ideeën in zijn hoofd, die hij zo nodig wil uitvoeren om te bewijzen dat hij/zij een groot kunstenaar is, die de wereld met alle mogelijke moeite, al is het maar voor even zijn wereld wil laten zien, ver weg van dagelijks dezelfde sleur., Godeverdikkeme wat ben ik de zwerver aan het generaliseren, alsof elke zwerver volkomen inde war is, en alcoholist zou zijn met een leeg hoofd, de vergelijking slaat sowieso nergens op, maar wat slaat wel ergens op, een bokser? Heel dat lijden was helemaal niet nodig als Rene zijn krachten als superheld niet zou steken in het redden van levens tegen ploerten, maar in het dwingen van museum commissies bijvoorbeeld in het overtuigen van het kas succes de PieReneters. Ik duwde de superheld weer in zijn natuurlijke vorm, een stapel dozen.

Een deuntje fluitend van Lady Gaga kwam de zogenaamde kunstenaar de kamer weer in met de koffie waar ik u eerder al over vertelde. “zo ben je de dozen van Midas aan het bekijken”, merkte hij op. Midas is het tienjarig zoontje van Rene. Ik besloot slinks te antwoorden, en zei,”ja is hij superheld geworden”. Rene schoot vervolgens in een trotse vaders rol, dat zijn zoon zo creatief was en helemaal bezeten van Iron man. En zichzelf Iron Fox was gaan noemen, en zo een enorme superheld garderobe aan het ontwerpen was. Een aardje naar zijn vaartje, die ook zijn eigen kleding maakt, dat ook nog. Ik wist natuurlijk dat ik het nooit zou winnen van een superheld, anders had ik daar ter plekke het hoofd van Rene van zijn romp getrokken, om die vervolgens zijn billen in te proppen als zijnde Sperti tegen jeukende aambeien. Hier wilde ik het fijne van weten, ik besloot net te doen alsof ik dit verhaal over Midas in de vorm van Iron Fox aan nam als een goed gelovige nitwit. Laat op de avond na hard en dit maal wat ongemakkelijk werken, nam ik afscheid van mijn twijfelachtige vriend, en reed zwaaiend en toeterend de straat uit, om vervolgens mijn scooter te verbergen in de bosjes naast twee vrijende smurfen, en op mijn tenen ongeveer twee kilometer terug te lopen naar het huis van Rene en Midas. Gelukkig was het nog licht buiten en kon iedereen in Meppel zien dat ik op mijn tenen sloop. Tegenover het huis deed ik mijn vermomming van een lantaarnpaal, na Tante Sidonia weg gestuurd te hebben, die achter mij wou schuilen voor een woedende Lambiek die had ontdekt dat Sidonia had geroddeld over zijn impotentie. Kutwijf met haar rot kop. Na anderhalf uur ging de deur open, en kwam hij naar buiten in zijn superhelden outfit, en vloog daad werkelijk de lucht in, terwijl mijn rechteroog Iron Fox volgde zag mijn linker oog dat Rene een erotische film zat te kijken, het leek erop dat de batterij van zijn afstandbediening haperde, hij zat er flink mee te schudden, hij was dus echt een arme kunstenaar, en zijn zoon een echte Nederlandse superheld. Gerustgesteld reed ik naar mijn huisje, om daar te dromen over de avonturen van Iron Fox, heerlijk.

 

www.piereneters.nl

 September 26, 2017  Posted by at 18:02 Pieters Proza No Responses »
Sep 252017
 

Een vriendinnetje zei vroeger altijd, en misschien nog wel tegen haar vader dat hij van grijze ballen muziek hield, de rock and roll waar haar vader graag naar luisterde. Ik doe dat ook graag, maar toen had ik zeker geen grijs behaarde zak, en nu kan ik hem niet meer vinden. Maar een ouwe lul van acht en veertig ben ik wel zeker. Dan zijn e wel lieve maar oh zo onnozele mensen die beweren dat je, je zo oud voelt als je bent, tja trap nog even een oude deur in. En ik ben de laatste die tegen mijn leeftijd in ga. Natuurlijk merk ik het aan mijn lichaam, is het herstel minder na bijvoorbeeld een training in de sportschool, maar eigenlijk merk ik het vooral op mooie momenten. Zo’n moment was er afgelopen donderdag in de oefenruimte van de door mij al te vaak beschreven blues formatie Bacon Fat Louis.Title: Grijze ballen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik kreeg namelijk het boek,”The glorious Gospel $ Blues Of Henry Sloan” voor het eerst te zien,een hardcover boek dat bij de gelijknamige cd van de band zit. Een verhaal over Henry Sloan waarschijnlijk de allereerste blues artiest, een verhaal in geluid gebracht door de boys van Bacon Fat Louis en door mij middels tekeningen in het boek in beeld gebracht. Ik kan u helaas nog niks laten zien of horen, want eigenlijk willen wij dat u samen met ons een legendarische avond gaat beleven in Café de Herberg te Ommen waar het boek en de cd gepresenteerd worden. En dat zal knallen, en u in de wereld van Bacon Fat Louis trekken, anders dan een band, anders dan een performance, anders dan een show, namelijk de tweede oerknal, hij liet lang op zich wachten, maar op 14 oktober kunt u hem dus beleven in Café de Herberg. Er is twee en half jaar hard aan dit project gewerkt, met vooral heel veel plezier. Mocht u niet kunnen dan kunt u het boek voor bestellen via de website van Baconfatlouis.nl Maar waarom was dit mooie moment in de Hippie hut voor mij weer een teken dat ik een ouwe lul ben. Nou ik denk dat veel mensen en eigenlijk heeft dit helaas weinig met ouderdom te maken, lijkt het geen reet te kunnen schelen wat een band juist in beeld bij de muziek wil laten zien, men download op een geluidjes en muziekjes website maar raak. Gelukkig is de vinyl al jaren in opkomst en is de vormgeving weer van belang, ook leuk voor kunstenaars, fotografen etc. En dit boek bijvoorbeeld geeft nog net even meer een richting van, ik heb nu iets bijzonders in handen”. En ik hou van dit soort kleine bijzondere producties, die andere misschien als rommel beschouwen, maar ik niet, ik koester deze mooie momenten, ze staan als tere herinneringen om mij heen, ik kan er fijn aan terugdenken en er andere over vertellen, ze doorbreken de doorsnede van het dagelijks leven, eigenlijk waar de in het dagelijks leven vertegenwoordiger Henry Sloan, die zijn ziel voor de blues aan de Boogie man verkocht. Echt u mag dit verhaal niet missen, kus van opa

 September 25, 2017  Posted by at 17:17 Pieters Proza No Responses »
Sep 192017
 

Het zijn drukke dagen in huisje Zandvliet. Gelukkig over het algemeen fijne drukte. Ik ga voor de tweede keer het huwelijksbootje in, en dit keer en vaart Sandra Vermeulen met mij mee, naar ik mag hopen mijn eind haven. Godver wat heb ik een hekel aan dit soort drama, maar goed ik meen het wel. Het zal een mooie dag worden woensdag 4 april 2018, eigenlijk zorgen mijn vrienden er mede voor dat dit een droomdag kan worden, we geven ons feest namelijk in de Hippie hut, oefen ruimte van de legendarische Delta blues formatie Bacon Fat Louis, en ze treden zelfs op, misschien krijg ik ze zover dat ze mijn Astma Boys hit, Ï got cheese on my dick”gaan spelen. Trouwens 14 oktober komt hun nieuwe cd uit met een speciale presentatie in de café de Herberg te Ommen, Ik heb illustraties gemaakt voor het boek dat bij de cd hoort, mocht u niet kunnen komen, maar wel graag zo’n prachtig boek (hardcover gelimiteerde editie) willen aanschaffen kunt u deze voor bestellen bij de band www.baconfatlouis.nl er komt ook alleen een cd van uit. De boys zijn sowieso een aanrader voor een vette avond, al moet ik er wel bij zeggen dat mijn trouwerij een uitzondering is op de regel, ze zijn normaal alleen in voor een fucking vet concert.Title: Vechtdal, ik ga er nooit meer weg | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Nou genoeg reclame voor het goede doel, en dan ik bedoel ik niet de band van Henk Bolbroek, maar Bacon Fat Louis. Hmmmm vind even leuk, even hun Facebook pagina al u wilt. Wordt nu echt een beetje misselijk van mezelf. Ons huwelijk word afgesloten in het gemeentehuis van Dalfsen, een prachtig mooie omgeving met veel wandel en fiets toerisme, het Vechtdal ik ga er nooit meer weg.

Wat heb ik het hier a weer tien jaar naar mijn zinnetje, weg van de hectiek van de randstad, al kom ik er nog graag hoor.  Maar ook hier heb je zo je problemen. Laatst was ik met mijn toekomstige vrouw in de supermarkt in Nieuwleusen Zuid, toen mijn scooter buiten omver werd gereden, ik zag er niks van, want toen ik buiten kwam stond hij braaf recht op, maar een vrouw vroeg of ik de vrouw nog gesproken had die mijn scooter omver had gereden. Toen zag ik wat krassen op de voorkant van mijn scooter. Nee zei ik. De vrouw had het zien gebeuren vertelde ze, en de vrouw zou wachten tot ik naar buiten kwam om het mij te vertellen, en echt hoor zolang waren wij nu ook weer niet in de Plusmarkt. Wat ongepast van de dame, ze had er een briefje op kunnen doen met haar telefoon nummer, niet dat ik gebeld had, het zijn maar krasjes, en ik ben al blij dat wij er niet op zaten, trouwen in een rolstoel is ook niet alles, hoewel ons moderne gemeentehuis er op berekend is, daar ligt het niet aan. Maar het had netjes geweest. Misschien brak haar water, was er iets met de kinderen je weet het maar nooit waarom de dame hem toch peerde. Het is niet de eerste keer dat iemand mijn scooter omver reed, en de schade was al een paar maal erger, maar nooit vertelde iemand mij van zijn/haar daad. Eigenlijk vind ik het, het vervelends als men naar mijn scooter kijkt en denkt, goh die Zandvliet rijd graag met een borrel op, en ik drink niet eens.

Dat heb ik niet nodig om in dan wel over een sloot heen te rijden…..

 September 19, 2017  Posted by at 19:38 Pieters Proza 1 Response »
Sep 122017
 

De derde Wereld oorlog er zijn natuurlijk ergere dingen om u druk over te maken, maar de pers denkt daar anders over, en helemaal raar is dat niet, elke uitspraak van een Wereldleider die men vroeger dictator dan wel psychopaat noemde wordt breed uit gemeten, waardoor het er op gaat lijken dat de Derde Wereld er aan komt, en misschien schept zo´n alles vernietigende oorlog duidelijkheid in een chaos die vooral nergens overgaat waar normale burgers helemaal niks mee te maken hebben, we kunnen er niks aan veranderen, het enige is het erover hebben, maar zelfs dat gaat stierlijk vervelen. Kim Jong-Un u weet wel die gele wat mollige opblaaspop van Noord Korea, schiet zijn raketjes overal heen, terwijl hij er met zijn beroemde domme blik door een verrekijker naar kijkt. En wij zien dat maar aan, die idioten , en was hij nou maar de enige, maar helaas niet Amerika heeft een stripfiguur tot President gemaakt, trouwens het eerste stripfiguur die president werd, hij schreeuwt waar hij kan, met de hoop dat er ooit nog iets zinnigs uitkomt. Een Amerikaanse vriendin van mij, vroeg of ik boos was dat ze op hem gestemd had, maar natuurlijk niet zei ik, als ze van strips houdt en slap gelul begrijp ik dat wel. Hier was ze blij mee, ze wilde nu wel eens iemand die zijn ballen toonde, en even duidelijk zou maken dat er dingen moesten veranderen. Of dit nou de bedoeling is van de veranderen die zij graag zou willen, even daargelaten. En zijn ballen tonen, volgens mij heeft iedere Wereld leider een klein pikkie zonder ballen, daarom schreeuwen en onderdrukken ze zo graag. En dan vinden ze het gek dat er terroristen zijn die allerlei zinloze doelen aanvallen, veelal met als doel om zelf te gaan onderdrukken. Het valt al mee dat de ISIS of Taliban de tornado’s die de Wereld teisteren niet hebben opgeëist. Soms vraag ik mij af of wij wel wat aan leiders hebben, want door de eeuwen heen, zie je toch vaak de ze ons leiden tot oorlog, dood en verderf. Uiteindelijk sterven er veel onschuldige mensen en daar reken ik ook soldaten onder, en staan diezelfde leiders na de oorlog vrolijk handjes te schudden.Title: Derde Wereld oorlog | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Misselijk makende op geld en dus macht beluste zielenpoten. Zet ze op een rij en ik schiet ze allemaal dood, niet voor macht of geld, maar voor een gezonde start.

Buiten de berichten op internet, merk ik ook persoonlijk dat de oorlog al begonnen is, nou ja, ik maak verwarring mee waardoor ik denk, dit word een ramp, we sporen niet. Ik woon op nummer 27 A, nog wel. Ander half jaar nu. Dikwijls rijd men mijn huisje voorbij, om even later terug te komen, dat kan gebeuren heb ik nog steeds. Maar veel bezoekers staan ook op het erf van mijn buurman, daar staat namelijk een bordje 27 aan de weg en hier 29, niet zo gek dus, het blijkt dat de navigatie ze ook naar mijn huisbaas sturen. Zwaar kut en vervelend voor alle partijen natuurlijk. Maar laatst kwam mijn huisbaas zelf langs, Hij vroeg waarom ik iedereen naar 27 stuurde, ik heb maar even op een vriendelijke manier duidelijk gemaakt dat ik dit niet deed, wat mij wel duidelijk leek, aangezien hij de huisbaas is, en ik niet de bordjes met nummers plaats, daar ben ik voor afgekeurd, dat doen kunstenaars alleen onder hun werken bordjes met nummers plaatsen. Zo ziet u dat verwarring gemakkelijk ontstaat, hij is er vaak al voor het de Wereld leiders opvalt. Gisteren kwam een postbesteller een pakje brengen, hij was helemaal ontdaan, hij vroeg zich af of 27 A wel bestond. Terwijl hij voor 27 A staat, ik liet hem maar ratelen, terwijl ik 27 A nog meer haatte.

 September 12, 2017  Posted by at 14:31 Pieters Proza No Responses »
Sep 082017
 

Mijn goede vriend Frank van der Donk is gisteren onverwachts overleden.

Net nu ik loop met plannen voor een nieuwe galerie hier in het Oosten overlijd mijn vriend waarmee ik drie jaar samen met zijn vrouw Ivana Kunstwinkel ‘t Walvis Title: Frank van der Donk | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza in het centrum van Schiedam runde. Frank verbouwde een oude koffieshop om tot een eigentijdse kunstwinkel van drie verdiepingen. Hij had vaak prachtig mooie verhalen over een camping die hij samen met zijn vrouw in België runde, verhalen die zo in een boek hadden gekund, die ik u hier niet kan vertellen, dat kon Frank zelf heel mooi met zijn Rotterdamse dialect, die hij zo om kon zetten naar een bijna kakkerig praten als er bezoekers de winkel binnen kwamen. Buiten mooi vertellen kon Frank ook heel goed luisteren, dit viel mij op, toen er een echtpaar naar kunst kwamen kijken en hij er perfect over vertelde, en echt hij kon de werken niet zien door zijn slechtte zicht. Hij was eigenlijk een bijna blinde galeriehouder, die mensen ontroerde met de liefde voor de kunst die er werd tentoongesteld in ‘t Walvis. Ik vind het heel erg jammer dat ik Frank zijn verhalen en gezellige aanwezigheid moest missen toen ik naar het Oosten des lands verhuisd ben. Zowel Xandra als ik konden altijd terecht bij Frank en Ivana, ook als we niet goed in ons vel zaten. Frank is eigenlijk de enige waar ik een schop onder mijn eigenwijze donder accepteerde, het was soms bot, maar meestal had hij gelijk. Hij had zelf vaak leuke ideeën voor exposities en stond open voor ideeën van de exposerende kunstenaars. Misschien had de Schiedamse kunst scene geen flauw benul van Frank en de Kunstwinkel, maar geloof mij er is een bijzondere man heen gegaan. Hij heeft mij samen met zijn vrouw altijd vertrouwen in mijn kunst gegeven, en dat is voor mij onbetaalbaar, mensen zoals hij zijn mijn dierbaar en vormen eigenlijk mijn kunst die uit mijn hart komt, uit echtte mensen, zij vormen de sfeer die ik wil laten zien, dat maakt mij gelukkig. Frank ik zal je missen jongen.

 September 8, 2017  Posted by at 00:57 Pieters Proza No Responses »
Aug 302017
 

Volgens mijn archief ergens opgeslagen in mijn grijze massa was ik één en twintig, zeer bedreven in de kwart triatlons en zonder werk. Buiten het vele sporten, tekenen en uitgaan zonder al teveel slaap, die mij nu nog opbreekt was ik vooral bezig met cursussen om beter in de maatschappij te komen staan, en echt heel veel opgedrongen door het arbeidsbureau. Ze hadden beter moeten weten, als ze mij hadden gesponsord was ik op zeker een goed triatleet geworden, want om deel te nemen aan de juiste wedstrijden kost een lieve duit. Mijn ouders deden alles voor mij, maar hadden het ook niet breed. Zo had ik eens een wedstrijd in Heerjansdam, ik ging er op de fiets heen met een rugtas vol spullen, vanaf Delfshaven. Ik moest mij dan altijd inhouden op de fiets, want buiten de vijf en veertig kilometer fietsen in de wedstrijd, moest ik ook nog terug fietsen. Daar aan gekomen, waren er team genoten van TVR, Triatlon Vereniging Rijnmond allemaal met de auto gekomen natuurlijk. Tot mijn verbazing had iedereen opeens een wetsuit aan voor de start van de kilometer zwemmen. Toen ik in het water sprong wist ik waarom, het water was in mei nog steenkoud, en ik dacht dat ik nog voor de start aan een hartstilstand zou gaan bezwijken in mijn zwembroekje met een Title: Van Heerjansdam naar Befwerk | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza inhoud waar zelfs Pinkeltje met gemak tegen kon concurreren, kut kabouter. Ik zwom dan ook al snel achteraan, werd ingehaald door mensen die ik tijdens de training weg zwom. Net toen ik dacht aan opgeven, zag ik dat ik een kerkhof voorbij zwommen, ik realiseerde mij dat ik op de zelfde hoogte als de overledene zwom, en besloot maar te versnellen. En zowaar ging ik nog wat mensen voorbij.

Op de fiets ging het gelukkig veel beter en haalde ik veel renners in. En aan het einde van de vijf en veertig kilometer was ik weer in de wedstrijd. De tien kilometer hardlopen door de fraaie polder van Heerjansdam gingen heerlijk, en ik haalde veel lopers in, perste er nog een eindsprint uit die ik won van een kerel die mij aan de finish vroeg waar ik die vandaan haalde, dat is altijd leuk om te horen. Een andere kerel van mijn leeftijd kwam op mij toegelopen en stelde zich netjes voor, ik ben helaas zijn naam vergeten, Hij zei dat hij de wedstrijd had gewonnen bij de jeugd en ik tweede was geworden bij de jeugd. Hij vertelde dat hij vernam tijdens de wedstrijd dat ik steeds dichterbij hem kwam, en hij het Spaans benauwd kreeg. Ik vertelde maar niet dat ik zo verdomd klote gezwommen had. Hij vond het raar dat hij nog nooit van mij gehoord had, hij werd dik gesponsord en zat in het Nederlands jeugdteam. Ik was super trots, en reed in de wolken naar huis, dromend over een triatlon loopbaan.

Maar ja, dat is het dus niet geworden. Thuis moest ik weer een cursus doen bij Schroevers, tot suppoost voor een museum dat nog voor het openging naar de haantjes ging, het Econocenter. Als ik ergens totaal geen interesse in had, dan was het wel de economie, een goede start dus. Wat een eikels. Maar de klasgenoten van allerlei leeftijden waren wel tof. Na een aantal lessen vroeg de Indische Joyce of ik het leuk vond om met haar en Joan wat te gaan drinken, Eerlijkheid halve had Joan een deftige nicht er voor mij niet bij gehoeven, maar ik wou niet flauw doen, en zei dat het mee erg leuk leek. En zo belande ik voor het eerst van mijn leven in een homobar, Keer Weer genaamd. Ik voelde mij bespied, en dat was niet alleen mijn gevoel als sportieve jonge knaap. Avhter ons zei iemand he, en ik draaide mij om, een zeer slecht opgedroogde homo op leeftijd was zo vriendelijk zijn penis uit zijn sport broekje te hangen. Ik gooide meteen mijn glas cola tegen zijn kut kop aan, en Joyce suste de boel,en we verlieten de kroeg. Buiten was Joyce boos op mij, en deed Joan dramatisch. Alsof het normaal was, moest ik dan zeggen, joh dat moet je niet doen lieverd, straks vat je lul kou? Maar goed even later belande ik voor het eerst van mijn leven in een gay discotheek,”Gay Pallace”.Daar heb ik gedanst, in mijn eentje, met Joyce en Joan de neuskabouter, wat had die gast een grote gok. Het werd laat, en ik kon bij Joyce blijven slapen, Joan ook. Dat was niet zo erg, maar we sliepen met dijn drietjes in één groot bed, ik deed geen oog dicht.

Na het ontbijt verliet Joan gelukkig het huis. Ik bleef met Joyce die veertien jaar ouder was in bed liggen. We waren lekker aan het kletsen en ik hing de grapjas uit, mijn specialiteit. Opeens keek ze mij indringend aan met haar mooie bruine ogen en deed een rode nagel in mijn mond. Ik wilde niet als een lulletje overkomen, en gaf haar een tongzoen terwijl ik haar op de rug duwde in het matras, en met rondjes met mijn tong die net nog zo lollig was geweest, maar nu bloedserieus dan wel bloedgeil over haar zachte huid in de richtig van haar borsten, en dat terwijl de Tom Tom’s en het gehele internet nog best ver weg was. Ze smaakte heerlijk, ik kreeg er honger van. Haar kutje was zo lekker dat ik bijna vergat wat je er nog meer mee kon doen als nasi eten, zo als de Surinamers befwerk noemen. Bijna, niet helemaal, want al snel lagen wij heerlijk te kezen. Ik kon mijn orgasme uitstellen door aan lelijke mensen te denken, maar zelfs die hielpen op den duur niet meer, en spoot ik Joyce vol met een leger aan Pietertjes. Daar had de ISIS het verdomd moeilijk mee kunnen krijgen, helaas werd het andermaal een massa graf, wat dat betreft zijn we allemaal massa moordenaars, och zegt de Paus altijd,”Als het maar lekker was”. En dat was het hoor, ik leerde daar dingen, waar ik nu nog veel aan heb. Het was helaas allemaal ongeveer twee maanden toen Joyce het uitmaakte, doordat ze al een vriend had. Je kan ook niet alles hebben, om nou de vriend er ook bij te nemen, leek mij wat teveel van het slechte Het sporten ging naar een lager pitje, ik had de honing geproefd en wilde meer….

 August 30, 2017  Posted by at 13:33 Pieters Proza No Responses »