Jan 272018
 

De zakenman ik kijk ernaar en ik kots ervan, een prachtig mooie zin uit het nummer Carrière maken, van de Osdorp posse, waar ik het helemaal mee eens ben. Van mij mogen ze hoor zaken doen, handelen, maar niet meer met mij. En er zijn er heel veel bij mij langs geweest, die gouden bergen beloofde, en ik vroeg daar helemaal niet om. Ik vraag niet wat je allemaal met mijn werk kan doen, ik vraag niet of je mij de nieuwe Herman Brood wil gaan maken, ik vraag niet om een zwembad, mega groot huis en een sportwagen. Ik wil gewoon lekker bezig zijn in mijn wereldje, zonder mij te mengen in de kut wereld van snelle jongens opzoek naar een jonge meid en een hart infarct. Title: De zakenman ik kijk ernaar en ik kots ervan | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Laat mij maar communiceren met mensen die mij als kunstenaar zien, en geloven in mijn werk zonder het te hoeven vergelijken met andere kunstenaars, want echt ik denk dat ik wel bewezen heb een geheel enigenstijl ontwikkeld te hebben, waar ik zelf steeds maar weer mee verder wil gaan, zonder afgeleid te worden door zielloos prut praat die uiteindelijk heel veel energie opzuigt van mij die ik nodig heb om kunst te maken. Het zal misschien mijn autisme zijn, ik weet het niet, als ik kon zou ik gewoon mee draaien, maar ik kan er niet tegen, krijg agressie aanvallen en slaap slecht. Ik hoef helemaal niet rijk te worden, want hoe dan ook, ik red het prima met Sandra mijn bijna vrouw, als er geen geld voor doeken is, teken ik zoals ik vanaf wat ik al sinds mijn derde doe, op alles wat los en vast zit, dan ben ik echt gelukkig.

 January 27, 2018  Posted by at 17:00 Pieters Proza 2 Responses »
Jan 222018
 

Al een paar maanden heb ik totaal geen inspiratie voor mijn korte verhalen voor op Pieters Proza op mijn website. En, nu ik eigenlijk zou moeten gaan lezen in het boeiende boek van Paul Theroux,”China per trein”, komen er allemaal dingen naar boven die ik in dit stukje wil gaan vangen, en het met u delen, want het is al erg laat namelijk, het domein van de kunstenaar, schrijver, nacht waker of serie moordenaar, wij doen het allemaal in stilte, maar goed op braak makende geromantiseer zitten wij niet te wachten Zandvliet. Gisteren en vandaag moest ik er na tijden hard werken in mijn huiskamer, die ik als atelier gebruik samen met mijn vriendin Sandra op uit, of kwam men bij mij babbelen, een soort zaken doen. Ik merk dan weer al mijn pijnlijke gebreken die men om een normaal dagelijks leven nodig heeft, en die ik niet heb, Een hele vervelende is dat ik absoluut de waarde van geld niet ken of aanvoel. Dus of men nou zegt daar kan je geld of veel geld mee verdienen, of men noemt de cijfertjes het kan mij geen slagers rookworst schelen, echt niet, vandaar dat gokken mij echt helemaal niet boeit, dat is dan misschien een voordeel. Vroeger werd daar gelukkig opgelet door Xandra Severien en nu door Sandra Vermeulen, achter iedere sterke man staat een sterke vrouw”zegt men vaak, en dat is bullshit in dit geval zijn alleen de vrouwen sterk.Title: Mijn Wereld is best fijn | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Mij gaat het om hoe ik weer een reis ga maken, met als einddoel een Pieter Zandvliet op wat dan ook, een gesprek over hoe en wat ik allemaal nog meer zou kunnen om geld te verdienen is vaak goed bedoeld, helaas lang niet altijd zoals menig collega kunstenaar wel weet, maar mij gaat het niet om geld, nou ja het gaat mij vooral hoe ga ik zonder te sterven of mij al teveel zorgen te maken om de dagelijkse dingen zonder mensen tot last te zijn, mijn volgende werk, boeiende reis op welke ondergrond dan ook te beleven, en mijn reis die soms te volgen is en vaker helemaal niet eruit zal gaan zien. Met als voer mijn materiaal en een flinke dosis historie, belevenissen, beelden en boven alles mijn fantasie, ik wil los gaan als Karel Appel smijtende met zijn materie, maar dan meer werkende gelijk een monnik aan de illustraties in een Bijbel, en dan bedoel ik niet wat hij maakt, al hou ik daar heel veel van, maar als de man zijn geconcentreerde manier van werken, dat zal hopelijk altijd mijn leven zijn, daar ben ik wel achter. Met de diagnose hoge sensitiviteit en Asperger is dat heel erg fijn. Door bezig te zijn met het creëren van het Pieter Zandvliet virus van lijnenspel en kleuren pracht. Ik wil continu vooral mezelf verassen, dat de aanschouwer er van alles in kan zien, vinden en aanvoelen, om na deze ervaring het gevoel te hebben dat ook hij zij een reis hebben gemaakt, een beetje mee voelen wat ik de kunstenaar voelde in de uren dat ik het werk maakte. En ik weet van bezoekers aan mijn exposities of collectors van mijn werk, dat ze dit ook zo ervaren, en dat maakt mij iedere keer weer heel gelukkig, dan heb ik wat bijgedragen in iemands leven , ja ik ben eigenlijk zo lang ik kunstenaar ben en mag zijn, alweer 24 jaar heel vaak heel gelukkig tussen de ellende die ik van situaties dreig te maken door, en daar ben ik heel veel mensen en wat dieren heel dankbaar voor.

 January 22, 2018  Posted by at 01:04 Pieters Proza No Responses »
Dec 232017
 

Mijn favoriete stripwinkel Lambiek en nog een stripwinkel in onze hoofdstad zijn vannacht beklad door een activist, die het niet eens is met de Franse strip Stoppeltje van Bailly die racistisch zou zijn. Ik heb de strip helaas nog niet gelezen, maar volgens het artikel zou Stoppeltje zwart zijn en niets te maken hebben met een Afrikaanse kom af. Het manneke is leuk getekend en doet inderdaad meer denken aan een Creool als aan een Smurf, Aziaat of Ariër, maar goed de activist heeft zijn/haar aandacht. Alleen jammer dat die niet even de stripwinkel binnen wandelt om er met de eigenaar even over te hebben, en allereerst even de strip goed door leest. Dan kun je daarna altijd nog rustig bekijken of de strip eigenaar racistisch is, toevallig weet ik van Boris de eigenaar van Lambiek dit totaal niet zo is.Title: Stoppeltje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Natuurlijk werd Kuifje in Afrika er ook bij gehaald waarin de Afrikanen dom zijn. En natuurlijk vind ik dat hier aandacht aan gegeven moet worden, edoch toen ik de strip vroeger las, nam ik de Afrikanen in de strip zoals ze in de strip waren, en begon niet te denken dat mijn bijvoorbeeld Surinaamse vriendjes opeens dom zouden zijn. En laten wij eerlijk zijn, Jansen en Jansen in de zelfde strip van Hergé hebben ook de mosterd niet bepaald uitgevonden. En wat betreft uiterlijk zoals dat van Stoppeltje, blanken willen er toch zeker ook niet uit zien als Suske, Wiske, Kuifje, Joop Klepzeiker, Dirk en Desiré en ga zo maar een week door. Ik ben natuurlijk een bleekscheet en zou eigenlijk mijn bek dicht moeten houden, maar vanwege pers vrijheid doe ik dat even niet. Zo kan iedereen zijn mening uiten, zonder dat wij elkaar hopelijk naar het leven hoeven te staan, Er zullen vast wel meer strips en boeken worden uitgegeven die racistische trekjes bewust dan wel onbewust verbergen, porno of geweld. Dat gaat de activist wat spuitbussen kosten en uiteindelijk boetes en totale vergetelheid. Laat mensen alstublieft zelf beslissen over wat ze van iets vinden, daar zijn ze echt wel toe in staat. Maak bijvoorbeeld zelf een strip waarin je jouw mening te kennen geeft, ik weet zeker dat Boris die zo te koop voor je aanbied, en kun je de schoonmaak kosten eerst terug verdienen.Title: Stoppeltje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Zelf schep ik er plezier in alles van alle kanten te bekijken en grenzen op papier, muziek en in de kunst te verkennen, zonder al te veel te veroordelen, of heel erg opzoek te zijn naar mijn smaak, ik hou het graag smakeloos, al deze ervaringen prop ik in mijn kunst of korte schrijfsels in Pieters Proza op deze website. En dat raad ik niemand aan, het is de Hel op aarde, altijd onrustig, maar goed ieder zijn meug toch.

Momenteel kijk ik met enorm veel plezier naar de cartoon serie, “Big mouth”, op Netflix. Nou die zou wat spuitbussen kosten, daar wordt werkelijk alles keihard door de mangel gehaald op een zeer grappige manier. En ik denk dat als je om een grap moet lachen, of alleen naar kijkt, je niet naar echtte mensen kijkt, ik bedoel het echtte leven, het is altijd een afspiegeling die uit vergroot wordt, het lijkt mij toch duidelijk om de humor te gaan en geen aanzet tot wat dan ook. Laat Stoppeltje dus met rust, en ga lekker aan die strip beginnen.

 December 23, 2017  Posted by at 01:26 Pieters Proza No Responses »
Dec 192017
 

Title: Leger van virtuele duimen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Afgelopen vrijdag bezocht ik het Purmerends museum op de Kaasmarkt 20. Ik had mij er geen voorstelling vooraf van gemaakt, ik wilde mij laten verassen. En ik moet zeggen dat de fraaie collectie Jugendstil Aardewerk dit ter degen in positieve zin deed. De prachtige sierlijke schilderingen in gewaagde contrasten, afbeeldingen en kleuren deden mij het Delfts blauw. vergeten Echt heel erg mooi. Soms was ik zo onder de indruk van een vaas dat ik die wilde like’n met een duimpje zoals men dat met miljoenen dag in dag uit doet op de netwerken die het internet rijk is. Gelukkig was er op mijn eigen duimen en de duimen van twee andere bezoekers geen duim te vinden. En om nou mijn duim op te steken naar een vaas is niet echt mijn ding, zou zelfs achterlijk zijn. Maar is het dan niet achterlijk meneer Zandvliet dit al jaren te doen op het internet, je duim of de één of andere gezellige emotie onder iemands foto te plaatsen. Draait het alleen nog maar op duimpjes en emoties en nog virtueel ook, nep dus eigenlijk. en echt hoor deze bezigheid kost mij en vele andere lieve mensen heel veel tijd, die er eigenlijk zou moeten zijn om je echt te vermaken, echt te leven, want je leeft immers maar één keer. En mocht u in een volgend leven geloven, dan lijkt het mij niet dat de één of andere goed gesoigneerde God zegt, ga nog maar een keer een leven verkloten met je duimpjes en nep emoties, debiel die je der bent.

Dus eigenlijk zijn wij ik spreek maar even voor mij en de massa andere fanatieke duimpje opstekers en mezelf, zijn wij bezig iedere dag attent te zijn. Zo van, kut ik heb Tante Trien nog niet geduimd met haar ontzettende intelligente spreuk gestolen van Boeda. Alsof tante Trien daar op zit te wachten, maar goed het is nooit slecht je te verbeelden dat jou duim niet gemist kan worden natuurlijk. In feite gebeurd er helemaal niks, met onze duimen en emoties, het is totaal onnodig, en daarom zo knap van de bedenkers, dat zo’n bezigheid zo groot is geworden. Je hebt eten, drinken, slapen, werken en je duim versturen. Ik ken gelukkig mensen die dit nooit doen, die eigenlijk normaal zijn gebleven. Er is natuurlijk een weg terug, gewoon niet meer like”n, maar ik denk dat het makkelijker is van de alcohol af te blijven is, als niet meer te like’n. De eerste like afkick clinic zal binnenkort een feit zijn. Als je niet like’t ben je dood, Of misschien is het, als je Like’t is je leven zo voorbij en ben je sneller bij je dood. Het maakt ook niet uit, het zal nog wel even duren, voordat men een museum heeft waar men kan terugzien hoe wij, de prehistorie van het internet belaagde met onze duimpjes, en de beschouwers van dan, tegen elkaar zeggen, wat waren ze gezellig dom hé toen.

 December 19, 2017  Posted by at 15:46 Pieters Proza No Responses »
Nov 142017
 

Met mijn meisje Sandra Vermeulen ben ik al dagen bezig met het in beeld brengen van mijn rijke oeuvre, helaas niet in een uit de kluiten gewassen museum, of een leeg pand van het ter ziele gegane Vroom & Dreesman, nee bij gebrek aan vraag voor knallende exposities zonder bij mij slecht vallende suggesties of het gebrek om een leegstaand warenhuis te huren hebben wij besloten een online warenhuis te starten met mijn schilderijen, tekeningen etc. op mijn website. Vanaf vijftien Euro kunt u er al terecht voor een kunstwerk,/cadeau waarvan er met zorg gemaakt één exemplaar ter Wereld is. Wij proberen zoveel mogelijk unieke kunst aan te bieden door mij Pieter Zandvliet vervaardigd of met bevriende kunstenaars en muzikanten als bijvoorbeeld Rene Maagdenberg (PieReneters), Jerry van der Bol, Bram De Krosse, Rhamsey Kuijper, Peter van Hemert, Joan Fabian en Bacon Fat Louis. Een erg leuke bijkomstigheid is, dat u via tekeningen van mensen er achter kan komen waar ze voor staan of stonden, mensen die ik tekende omdat ze in de eerste plaats een goede kop hadden, ik er iets leuks mee kon, ze bewonder of heel erg haat. Op alfabet komt u muzikanten, sporters, vrienden, artiesten, kunstenaars, fotografen, moordenaars, heiligen, politici, Koningen, dictators, striptekenaars, cartoonisten, activisten, erotische, gekke, filmsterren en bedank het maar tekeningen tegen. De schappen worden wekelijks aangevuld, zo houden wij de boel vers en smakelijk. Op een vrijblijvende manier leert u zo een beetje mijn werk kennen, en mocht u de werken eens in het echt willen bekijken kunt u via contact op onze website een afspraak maken.

Alvast veel plezier in de shop.

Met vriendelijke groet

Sandra en Pieter

Title: Kunst warenhuis | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 November 14, 2017  Posted by at 18:29 Pieters Proza No Responses »
Oct 292017
 

Ieder jaar probeer ik op uitnodiging van vriend Vincent Wiers de Design beurs te bezoeken. Dit jaar nu met mijn bijna vrouw Sandra ging ik samen naar Eindhoven. Vincent had al een foto gestuurd waarop een deel van een werk van mij te zien was, dat in Eindhoven de Stichting Onterfd goed bleek te staan, dit is een stichting die bijvoorbeeld bij opgeheven kunt uitlenen de werken op kopen, en tegen bespottelijk lage prijzen verkopen. Zelf heb ik het idee dat mensen die geen kunst kopen, dit ook niet voor deze lage prijzen doen, maar goed dat denk ik maar.Title: Stiertje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Gisteren gingen wij er toch even een kijkje nemen, ze hadden namelijk ook de mijn geliefde artotheek van Schiedam leeg gekocht. In 2000 kocht de Artotheek,”stiertje”van mij. Het werk is gemaakt op hout en heeft de maat van 100 vierkante centimeter, als ogen heb ik er twee oogjes opgeplakt, iets wat ik na Stiertje nooit meer heb gedaan. Natuurlijk was ik apetrots dat ze mijn werk aan kochten. Hert werk was eigenlijk continu uit geleend, zodat ik het eigenlijk nooit meer heb terug gezien. Het werk werd gekocht toen Stiertje nog geen week jong was, ik had er zelfs nog geen goede foto van kunnen maken. Het was dus buiten de Design beurs leuk om Stiertje na zeventien jaar weer te zien. Al snel bekeek ik de stelling zorgelijk, zonder enige bescherming stonden de schilderijen tegen elkaar aan gezet, zo ook Stiertje, hij had nog maar 1 oogje. Ik dacht eraan het werk terug te kopen en op te knappen, hij koste een drol, maar ik heb nu even het geld niet. Ik wilde eerst tegen een kleine vergoeding voor Onterfd goed Stiertje te herstellen, maar ik denk er dan voor die mensen helemaal niks meer aan Stiertje te verdienen is. Ik zag verder werken van bevriende Schiedamse kunstenaars die zeer de moeite waard zijn, wilt u ze redden reis dan af naar Eindhoven, ze zijn voor een prikkie te koop. Mijn Stiertje bijvoorbeeld is voor 250 Euro te koop, ik heb hem zelf voor 1500 Euro verkocht. Mocht u Stiertje een nieuw leven willen geven, dan knap ik het werk gratis voor u op, nou ja tegen reiskosten, of u komt ermee langs. Ik hoor het wel.

 

www.onterfdgoed.nl Sectie-C hal 10 Eindhoven 06 2478 4170

 October 29, 2017  Posted by at 22:32 Pieters Proza No Responses »
Oct 122017
 

In 1994 besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en een stapeltje foto’s met een begeleidend briefje naar Leo Castelli te sturen. Een man die de toon aangaf in de kunst wereld van aan de tweede helft van de twintigste eeuw hij was een uit New York afkomstige kunst collectioneur, Kunssthandelaar en galeriehouder van een gelijknamige galerie in SOHO New York. Ik had in boeken over kunstenaars Andy Warhol, Keith Haring, Frank Stella, Willem de Kooning, Hervé Di Rosa en Jean Michel Basquiet over deze man gelezen. Dus moet ik gedacht hebben dat het tijd werd dat de goede man mij moest leren kennen, mocht hij echt beroemd willen worden. Ik was alweer twee maanden bezig met het maken van melt-art op een klein zoldertje aan het Rubensplein te Schiedam. Ik smolt van kunststof en Barbie poppen schilderijen en objecten. Ik zou drie maanden later exposeren op de opening van mijn eigen Galerie Slaphanger aan de Grote Visserijstraat te Rotterdam. Daarna zou ik wel tijd vrij kunnen maken voor de Leo Castelli galerie te New York, ik was en ben nog steeds de rotste niet, beetje naïef misschien, dat dan weer wel. Ik maakte foto’s van inmiddels een behoorlijk oeuvre aan Melt art werken, bewerkte een houten sigaren kistje met Barbie Poppen en spoot het metallic ros en paars, en deed de foto’s erin met waarschijnlijk wat onbelangrijke informatie over mijn werken. En zo verstuurde ik het pakje naar meneer Castelli.Title: Leo Castelli | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

En wat niemand zou verwachtte ik kreeg het doosje met foto’s na een maand weer terug. Dit was voor mij een teken dat een doorbraak in de Big apple nog even op zich moest doen wachten, nou ja even, ik wacht er min of meer nog steeds op, al is de drang en hoop een beetje gaan liggen, gelukkig. Ik opende het doosje en tot mijn grote verbazing zat er een brief in van Leo Catelli, keurig ondertekend. Dat was natuurlijk al heel tof, hoeveel kunstenaars zouden die man niet schrijven in een week, kost hem een kapitaal aan postzegels, als hij iedereen zo netjes zou moeten beantwoorden. In ieder geval schreef Leo mij wel terug. Er stond in dat hij mijn werk erg interessant vond, maar dat vervoer moeilijk zou worden, in verband met de kwetsbaarheid van de werken, en er was momenteel geen plek voor een expositie van mijn kunst stof.

De brief is deze klunstenaar in de loop der jaren kwijt geraakt, waar ik flink van baal.

In 1999 overleed Leo Castelli, dus het heeft weinig zin hem een tweede portfolio te versturen van mijn tekeningen en schilderijen. Ik ben eigenlijk al blij met zijn antwoord…

 October 12, 2017  Posted by at 17:46 Pieters Proza No Responses »
Oct 032017
 

Goedenavond dames en heren ik ben uw presentator Jeroen Bosch, met aan de tafel mijn vaste gasten Rembrandt, van Gogh en last but not least Mondriaan, goedenavond heren, blij dat jullie er weer zijn. Jullie hebben het vast al vernomen onze collega Willem de Kooning staat bovenaan van duurst verkochte werken tot op heden met het schilderij Interchange $303.000.000, dat is toch mooi een landgenoot en nog een Rotterdammer ook die het duurst verkochte werk tot op heden heeft gemaakt. Rembrandt: al had het werk de Wereld gekost, dat maakt het schilderij er niet beter op, de prestatie ligt in het geval van zo’n ordinaire prijslijst, maar bij de veiling en vooral welke rijke malloot het koopt. Het duurste werk is in geen geval een maatstaf of een werk goed of slecht is. Als ik naar dit werk kijk, vraag ik mij af of meneer de Kooning teveel had gezopen, verschrikkelijk het doet pijn aan mijn ogen. Jeroen Bosch; bespeur ik hier enige jaloezie meneer Rembrandt? Van Gogh; Mijn smaak is het ook niet, maar dat de Kooning lef had staat vast. Mij zegt het ook niks hoor, de prijs van het werk, ik bedoel wij hebben alle vier een museum waar onze werken in pronken, dit in tegenstelling tot Willem de Kooning, dat is een prestatie, dan stel je pas echt iets voor. Mondriaan; ik sluit mij graag aan bij van Gogh, maar ik ben zeker trots dat een landgenoot nu even bovenaan staat, want ik weet zeker dat er binnenkort weer een andere kunstenaar boven aan dit lijstje komt te staan met een nog absurder bedrag, geen kunstwerk kan dit waard zijn, hoe goed en knap het ook is gemaakt. Geld maakt gek.

Jeroen Bosch; we zitten weer lekker in onze azijn zure flow, heerlijk. Wat vinden jullie trouwens van kunstenaar Pieter Zandvliet, dat slaat toch helemaal nergens op en gaat tochTitle: Studio Kunst | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza echt nergens naar toe, wat ordinair, talentloos, een chronisch gebrek aan klasse, alles wat je nodig hebt om in deze tijd tot de aller grootste te gaan behoren, of heb ik dat mis? Rembrandt;…… oh die is in slaap gevallen. Lekker verdienen zo. Van Gogh; ik vind Zandvliet een groot schilder, de grootste schilder van dit moment in Nederland, zijn verfstreken zijn sterk en zitten vol energie, schitterend, hier is over nagedacht en perfect uitgevoerd. Jeroen Bosch; we hebben het hier over Pieter Zandvliet Vincent. Van Gogh; oh gadverdamme bah, nee ik bedoel natuurlijk Robert Zandvliet. Mondriaan; hahaha leeft Pieter nog? Jeroen Bosch; jazeker meneer Mondriaan. Mondriaan; dat betreur ik ten zeerste, zijn werk is totaal overbodig, die jongen moeten ze opsluiten, zijn handen eraf halen en in zijn reet proppen. Dat hij zich kunstenaar durft te noemen, de stompzinnige holbewoner. Rembrandt; en dan is dat stuk verdriet ook nog in Leiden geboren, gelijk aan mij. Hij zal wel drugs gebruiken en stiekem sodemieteren als zijn vrouw op stap is,afschuwelijk. Jeroen Bosch; wat leuk, wij zijn voor het eerst ergens over eens. Rembrandt; laten wij hem volgende week uitnodigen om over zijn ellende, sorry werk te komen praten. Van Gogh; ja leuk, dan zal hij vast een kogel door zijn kop jagen van verdriet, dat deed ik ook, maar hij zal daar in tegen door niemand herinnert worden hahaha mooi, opdonderen met die nagemaakte. Jeroen Bosch; nou lieve kijkbuis kinderen dit was dan weer een extra korte uitzending van,”Studio Kunst”, het programma waar niemand naar kijkt. Mondriaan;leuke slogan zelf verzonnen? Jeroen Bosch; nee.

 October 3, 2017  Posted by at 18:06 Pieters Proza 1 Response »
Sep 262017
 

Iedere woensdag rijd ik naar Meppel om aldaar in het Atelier van mijn collega maar veel meer nog goede vriend samen te smelten tot onze gezamenlijke naam,”PieReneters. Dat is genieten hoor, al moeten de meeste kunstenaars er niet aan denken samen met andere kunstenaars op doeken hun gezamenlijke krachten tot één kracht te onderwerpen. Voor ons is dat iedere keer weer vol verassingen, grenzen die je tegenkomt en samen moet overwinnen, lekker praten, zeuren over ons zware kunstenaars bestaan, de onderwaardering maar vooral onze liefde tot creëren, twee werelden die samen komen, het lijkt wel seks, maar daar hebben wij als we samen zijn echt geen tijd voor, en dat zou u echt eens moeten zien in Atelier Rond aan de Noord Einde te Meppel. En anders natuurlijk op één van onze gezamenlijke exposities.Title: Iron Fox uit Meppel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Al moet ik zeggen dat ik na mijn ontdekking van afgelopen woensdag een beetje ben gaan twijfelen over onze samen werking. Rene was heerlijke koffie aan het zetten, hij is hiervoor in de leer geweest bij een Zeeuws meisje onder een Friese vlag, dan schijn je volgens de laatste koffiezet trends uitmuntende koffie te zetten, liegt hij dan lieg ik. En ik moet schrijven dat zijn koffie inderdaad goddelijk is, alleen daarvoor is een bezoek van zijn atelier al meer dan waard. Zijn thee zet capaciteiten zijn trouwens ook mieters, wat een kunstenaar mijn vriend, de grootmeester en beroeps lieveling van Nederland en omstreken, jawel Rene Maagdenberg de knappe kant van de PieReneters. Hij is in mijn ogen, en dat zijn er helaas maar twee, een soort superheld in Kunstenaars vorm, hij schildert, tekent, dicht, schrijft, maakt muziek, maakt beelden geen medium der schone kunsten of Rene knalt erin, en dat doet hij dan ook nog goed ook. Maar afgelopen woensdag viel mijn oog, en beter gesteld mijn hele lichaam over enorm veel met een schaar gehavende kartonnen dozen die door het hele huis verspreid lagen. Waar was mijn vriend nu weer mee bezig, buiten het maken van de heerlijk geurende koffie. Net toen ik wilde vragen zag ik dat in sommige dozen een soort van masker was uit geknipt. Ik zette wat kartonnen op elkaar en tot mijn grote schrik, ik schrik namelijk nogal snel, heb ik van mijn moeder, die liet mij als kind altijd schrikken, ze wilde mij schrik hard maken, maar in plaats daarvan kreeg ik een zwak hart, de intentie was goed van mijn moeder, ik heb haar nooit willen aan geven bij de wijk agent, want ik kon niet koken, en daar was mijn moeder juist zo goed in. Voor mij stond een superheld vermomd in kartonnen dozen met hier en daar wat vogelveren.. was meneer Maagdenberg in het geheim een superheld, en die kunnen toch alles zo goed, zijn snel en oersterk en zo.

Wat een enorme zak, een beetje net doen alsof hij verdomme gelijk aan mij, de edelmoedigheid zelve, de meest romantische arme kunstenaar is, die met hard werken nog altijd maar net zijn brood op de plank krijgt, en dan overdrijf ik nog, gelukkig leven wij niet van erkenning of aandacht, dan hadden wij allang dood geweest, ik hoor u denken en dan worden jullie rottende lijken pas beroemd, laat ik u voor eens en voor altijd uit dit cliché helpen, de meeste kunstenaars zijn ook dood geen drol waard, niemand weet dat ze ooit hartstikke ijverig werkte in hun als ze het konden betalen atelier. Zelfs een zwerver heeft het beter, die heeft niet almaar van die spraakmakende ideeën in zijn hoofd, die hij zo nodig wil uitvoeren om te bewijzen dat hij/zij een groot kunstenaar is, die de wereld met alle mogelijke moeite, al is het maar voor even zijn wereld wil laten zien, ver weg van dagelijks dezelfde sleur., Godeverdikkeme wat ben ik de zwerver aan het generaliseren, alsof elke zwerver volkomen inde war is, en alcoholist zou zijn met een leeg hoofd, de vergelijking slaat sowieso nergens op, maar wat slaat wel ergens op, een bokser? Heel dat lijden was helemaal niet nodig als Rene zijn krachten als superheld niet zou steken in het redden van levens tegen ploerten, maar in het dwingen van museum commissies bijvoorbeeld in het overtuigen van het kas succes de PieReneters. Ik duwde de superheld weer in zijn natuurlijke vorm, een stapel dozen.

Een deuntje fluitend van Lady Gaga kwam de zogenaamde kunstenaar de kamer weer in met de koffie waar ik u eerder al over vertelde. “zo ben je de dozen van Midas aan het bekijken”, merkte hij op. Midas is het tienjarig zoontje van Rene. Ik besloot slinks te antwoorden, en zei,”ja is hij superheld geworden”. Rene schoot vervolgens in een trotse vaders rol, dat zijn zoon zo creatief was en helemaal bezeten van Iron man. En zichzelf Iron Fox was gaan noemen, en zo een enorme superheld garderobe aan het ontwerpen was. Een aardje naar zijn vaartje, die ook zijn eigen kleding maakt, dat ook nog. Ik wist natuurlijk dat ik het nooit zou winnen van een superheld, anders had ik daar ter plekke het hoofd van Rene van zijn romp getrokken, om die vervolgens zijn billen in te proppen als zijnde Sperti tegen jeukende aambeien. Hier wilde ik het fijne van weten, ik besloot net te doen alsof ik dit verhaal over Midas in de vorm van Iron Fox aan nam als een goed gelovige nitwit. Laat op de avond na hard en dit maal wat ongemakkelijk werken, nam ik afscheid van mijn twijfelachtige vriend, en reed zwaaiend en toeterend de straat uit, om vervolgens mijn scooter te verbergen in de bosjes naast twee vrijende smurfen, en op mijn tenen ongeveer twee kilometer terug te lopen naar het huis van Rene en Midas. Gelukkig was het nog licht buiten en kon iedereen in Meppel zien dat ik op mijn tenen sloop. Tegenover het huis deed ik mijn vermomming van een lantaarnpaal, na Tante Sidonia weg gestuurd te hebben, die achter mij wou schuilen voor een woedende Lambiek die had ontdekt dat Sidonia had geroddeld over zijn impotentie. Kutwijf met haar rot kop. Na anderhalf uur ging de deur open, en kwam hij naar buiten in zijn superhelden outfit, en vloog daad werkelijk de lucht in, terwijl mijn rechteroog Iron Fox volgde zag mijn linker oog dat Rene een erotische film zat te kijken, het leek erop dat de batterij van zijn afstandbediening haperde, hij zat er flink mee te schudden, hij was dus echt een arme kunstenaar, en zijn zoon een echte Nederlandse superheld. Gerustgesteld reed ik naar mijn huisje, om daar te dromen over de avonturen van Iron Fox, heerlijk.

 

www.piereneters.nl

 September 26, 2017  Posted by at 18:02 Pieters Proza No Responses »
Sep 252017
 

Een vriendinnetje zei vroeger altijd, en misschien nog wel tegen haar vader dat hij van grijze ballen muziek hield, de rock and roll waar haar vader graag naar luisterde. Ik doe dat ook graag, maar toen had ik zeker geen grijs behaarde zak, en nu kan ik hem niet meer vinden. Maar een ouwe lul van acht en veertig ben ik wel zeker. Dan zijn e wel lieve maar oh zo onnozele mensen die beweren dat je, je zo oud voelt als je bent, tja trap nog even een oude deur in. En ik ben de laatste die tegen mijn leeftijd in ga. Natuurlijk merk ik het aan mijn lichaam, is het herstel minder na bijvoorbeeld een training in de sportschool, maar eigenlijk merk ik het vooral op mooie momenten. Zo’n moment was er afgelopen donderdag in de oefenruimte van de door mij al te vaak beschreven blues formatie Bacon Fat Louis.Title: Grijze ballen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik kreeg namelijk het boek,”The glorious Gospel $ Blues Of Henry Sloan” voor het eerst te zien,een hardcover boek dat bij de gelijknamige cd van de band zit. Een verhaal over Henry Sloan waarschijnlijk de allereerste blues artiest, een verhaal in geluid gebracht door de boys van Bacon Fat Louis en door mij middels tekeningen in het boek in beeld gebracht. Ik kan u helaas nog niks laten zien of horen, want eigenlijk willen wij dat u samen met ons een legendarische avond gaat beleven in Café de Herberg te Ommen waar het boek en de cd gepresenteerd worden. En dat zal knallen, en u in de wereld van Bacon Fat Louis trekken, anders dan een band, anders dan een performance, anders dan een show, namelijk de tweede oerknal, hij liet lang op zich wachten, maar op 14 oktober kunt u hem dus beleven in Café de Herberg. Er is twee en half jaar hard aan dit project gewerkt, met vooral heel veel plezier. Mocht u niet kunnen dan kunt u het boek voor bestellen via de website van Baconfatlouis.nl Maar waarom was dit mooie moment in de Hippie hut voor mij weer een teken dat ik een ouwe lul ben. Nou ik denk dat veel mensen en eigenlijk heeft dit helaas weinig met ouderdom te maken, lijkt het geen reet te kunnen schelen wat een band juist in beeld bij de muziek wil laten zien, men download op een geluidjes en muziekjes website maar raak. Gelukkig is de vinyl al jaren in opkomst en is de vormgeving weer van belang, ook leuk voor kunstenaars, fotografen etc. En dit boek bijvoorbeeld geeft nog net even meer een richting van, ik heb nu iets bijzonders in handen”. En ik hou van dit soort kleine bijzondere producties, die andere misschien als rommel beschouwen, maar ik niet, ik koester deze mooie momenten, ze staan als tere herinneringen om mij heen, ik kan er fijn aan terugdenken en er andere over vertellen, ze doorbreken de doorsnede van het dagelijks leven, eigenlijk waar de in het dagelijks leven vertegenwoordiger Henry Sloan, die zijn ziel voor de blues aan de Boogie man verkocht. Echt u mag dit verhaal niet missen, kus van opa

 September 25, 2017  Posted by at 17:17 Pieters Proza No Responses »