Mar 272019
 

Eigenlijk laat ik het denken over mijn leeftijd of over leeftijden en hoe die dan voelen altijd aan andere over. Eigenlijk vind ik het een beetje bullshit, ik bedoel hoort er een bepaald gevoel bij een leeftijd ? Het is toch niet voor niks dat je gelijk welke leeftijd dan ook je soms goed voelt en soms totaal niet, er zijn zelfs mensen die wisselen deze gevoelen de hele dag af, maar ik wil het nu niet over vrouwen in de overgang hebben. Zelfs voor vrouwen in de overgang (ga ik het er toch over hebben) staat geen leeftijd voor. Ik zie het altijd als een omgekeerde pubertijd. Maar ik kan makkelijk praten als man zonder de overgang. Ik ben überhaupt overal langzamer meer dan het gemiddelde, mijn midden leven crisis is nog ver weg, niet eens inzicht, dus ik verwacht hem niet meer. Ik ga geen rijbewijs halen om een sport auto te kopen, misschien één met trappers, dat zou nog een beetje sportief zijn. Mijn pubertijd ben ik wel uit gegroeid, maar heeft de nijging aldoor terug te komen in mijn leven, erg vermoeiend allemaal voor mij en mijn omgeving. Ik ben twee keer getrouwd heb kinderen, al zijn die van de buren, wat heel verstandig van der buren is, aangezien ik niet over vaderlijke dan wel moederlijke gevoelens bezit. Opvoeden, dan moet ik mijn eten delen, daar pas ik voor. Nee mensen ik vind het maar niks iets aan leeftijden hangen, leeftijd is heel persoonlijk. De één wordt oud geboren, de ander gaat jong dood, en dan bedoel ik hier van geest.Title: 50 jaar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Leeftijd genoten, ook zo’n opgedrongen iets, misschien maakt het voor de gene die met mij omgaan het uit, maar mij zal het een boeren metworst zijn hoe oud de gene is waar ik mee omga, als het maar boeit, daarbij mag een leeftijd niet in de weg staan, en ik heb het hier niet over seks hebben, dat moet soms met het ligt uit, dan is dat leeftijd probleem ook opgelost bij het de copulatie.

Deftige naam voor een galerie trouwens, galerie de Copulatie, het draait immers om het creëren bij kunst.

En toch nu ik over twee weken op 14 April vijftig word, als alles een beetje mee zit, en vooral niet tegen is best raar. In de eerste plaats een hele prestatie van mij dat ik dat bijna gehaald heb, het zat mij vaak niet mee, ik had het zelf niet verwacht van mezelf. En als ik het zelf al niet verwacht, dan is er weinig vertrouwen in mijn zijn en wezen, edoch ik ben er nog. De laatste weken vroeg ik mij af, wat is er nu allemaal zo anders geworden. Uiteindelijk best wel veel. Mijn harde schijf bevat heel veel meer data, waar ik vaak niets mee kan, maar waar ik wel mee moet dealen. Ik zuig namelijk heel veel ruis op, die ik eigenlijk voor maar heel weinig procent begrijp, en die zo dus niet altijd kan verwerken, ik ben er gelukkig aan gewend. En ik heb er medicijnen tegen, ik vrees trouwens dat ik zonder die pilletjes de vijftig niet had gehaald, maar dat ter zijde.

Wat mij vooral bij mezelf opvalt, en daar schrijf ik over, is dat je helaas veel meer te vergelijken in je hoofd hebt, zo van, oh dat lijkt op dat, is geïnspireerd door die, en veel andere dood doeners die de leuke dingen des levens soms vreselijk kunnen bederven. Misschien is dit wel de leeftijd beperking die onze Jonge heer die hoog in de Hemel zijd, heeft ingesteld, omdat wij anders keer op keer het zelfde in een ander jasje beleven. Lees de geschiedenis er op na, en men ziet dat alles altijd herhaald word, en het draait altijd om geld dus overleven, en daar zou men na drie honderd jaar flink op uit gekeken kunnen zijn.

Nou lieve mensen ik ga de draad in dit verhaal zoeken.

 March 27, 2019  Posted by at 22:04 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)