Eindelijk was het zover na een aantal afspraken die niet doorgingen kon ik dan naar het Chabot museum in Rotterdam. Vroeger ging ik er naar iedere nieuwe expositie, maar dat is nu ik in Nieuwleusen niet altijd haalbaar helaas. Beeldend kunstenaar Henk Chabot (1894-1949) was een veelzijdig man er die ik erg bewonder, zijn werk is krachtig vol emotie. De expositie waarvoor ik met mijn vrouw Sandra naar het museum afreisde, “Vrienden voor het leven”, is een expositie van Henk Chabot en zijn vriend studie genoot Adriaan van der Plas (1899-1974).

Al een tijdje schrijf ik met Paula de jongste dochter van Adriaan over kunst van vooral haar vader.

Dit is zo gekomen nadat Paula een stukje van mij las in in Pieters proza op mijn website,”Prachtige kunst aan de Statensingel in Rotterdam”. Tot mijn verassing belde Paula mij op dat ze het zo leuk vond dat ik op spontane wijze over haar vader had geschreven. Bij het uitlaten van mijn hondje Elvis kwam ik wand ceramiek boven de trap portieken aan de Statensingel. Het is mij al vaker opgevallen hoe mooi de kunst op gebouwen van net voor de Tweede Wereld oorlog in Rotterdam zijn, van kind af aan, heb ik ze altijd bekeken en er mijn fantasie op losgelaten. Deze kunst is toegankelijk, want je hoeft er niet voor naar het museum of een galerie, het enige wat je moet doen is opletten voor het verkeer en er de tijd voor nemen, dan gaat er een Wereld voor je open. Was dit in vroeger tijden normaal, dat een architect een kunstenaar in zijn werk betrok, nu zie je het in nieuwe gebouwen nog maar zelden, en dat is jammer, want dit is een mooie manier om mensen weer te laten wennen aan kunst. En wat ik heel mooi vind aan kunstenaar Adriaan van der Plas en zijn tijdgenoten, ze maakte tevens toegankelijke kunst van dingen waar de mensen mee bezig waren, ze vertelde een verhaal, maar deden dit op een alles behalve oubollige manier, ik kan wel zeggen dat door het kijken en herontdekken van deze muur kunst u zult merken dat wij hele goeie kunstenaars hebben voort gebracht in Nederland die niet onder doen voor beroemde kunstenaars uit het buitenland.Title: Adriaan van der Plas kunstenaar met durf | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Voorpagina

Maar goed we gingen dus naar het Chabot museum waar wij hadden afgesproken met Paula en haar man Gerard om voor het eerst in levende lijven kennis te maken. Het was heel fijn weer in de prachtige witte villa aan het Museumpark te zijn waar het Chabot museum in is gehuisvest. Ik besloot eerst foto’s te maken met een speciaal hiervoor geleend fototoestel. Ik was verwonderd over de werken van Chabot en Van der Plas, de twee vrienden die samen afreisde naar Duitsland en uren met elkaar spraken over kunst, echte kunst, heerlijk moet dat zijn geweest, dat straalt van de werken af. Dat dezelfde man de muurkunst aan de Statensingel had gemaakt was ongelofelijk, de werken hier tentoongesteld waren weer helemaal anders, met ook vrij werk van Adriaan. Die volgens Paula eigenlijk altijd in zijn atelier aan het werk was, en een hele lieve vader en bescheiden man was. Het ontroerde mij heel erg de werken, en dan ben ik blij, en weet ik dat ik deze expositie nooit meer zal vergeten en er heel vaak aan terug zal denken, het is kunst die mij raakt. Een werk van deze kunstenaar is niet gemaakt met als oogpunt ik ga een mooi werk maken, nee het is eerder, ik ga nu iets maken wat nog nooit gemaakt is, en dat keer op keer, de man maakte alleen al meer dan vierhonderd portret schilderijen in zijn leven. Het is jammer dat deze expositie nog maar tot 17 juni 2018 loopt. Ik hoop dat een curator het heeft opgepikt en zijn werk een grote solo tentoonstelling in een mooi museum krijgt, dat verdiend het. Hier voor kunt u terecht bij zijn dochter Paula van der Plas. Wat ik vooral zo knap vind van Adriaan is dat hij zo gedurfd schildert, in elk van zijn werken zie je de gedurfdheid, het spelen met zijn kunde. Je hebt veel kunstenaars die waren heel goed en hadden een sterke stijl, maar bij Adriaan die ook een sterke stijl heeft, zie je dat hij in zijn stijl met durf werkt, of dat nu een schilderij, beeld, tekening,foto, grafiek, lino of houtsnede is.Title: Adriaan van der Plas kunstenaar met durf | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Voorpagina

Na mijn fotograferen kwamen wij de lieve en vrolijke Paula op de gang van het museum tegen, ze herkende mij en zij opgewekt Hai, waarvan Sandra schrok, Een gezellig begin van onze eerste veel te korte ontmoeting. Paula vertelde prachtige verhalen over de kunst van haar vader, haar lieve moeder en ze lag prachtige linken en vooral overeenkomsten tussen het werk van haar vader en mij.

De lijnvoering vooral zei ze, en dat neem ik als een groot compliment. Ze vroeg mij en Sandra naar ons favoriete werk op deze expositie. Sandra vond het grote portret van Nel de vrouw van Adriaan in paarse jurk het mooist en ik vind de dubbele Maria mooi, wat ook het favoriete werk van Paula’s man Gerard was. Het is alsof de ene Maria uit de andere komt, en het kleur gebruik is heel mooi.

We hopen snel af te reizen naar Paula en Gerard om nog meer te genieten van het werk van Adriaan van der Plas en de verhalen van Paula en Gerard.

Ik hou u op de hoogte.

Na de het bezoeken van de expositie gingen Sandra en ik nog even naar de Nieuwe Binnenweg om bij Enjoy Chocolate nog heerlijke bonbons voor mijn vader te kopen, gelukkig kocht Sandra er ook voor ons nog wat, een smaak sensatie viel ons ten deel. Deze dag kon niet meer stuk. Ik besloot nog wat foto’s van de sterrenbeelden aan de gevels op de Nieuwe Binnenweg te maken, die door Adriaan van der Plas zijn ontworpen. Voldaan stak ik het fototoestel in mijn tas, trots op mijn oude stadje Rotterdam. Hierna gingen wij naar de verjaardag van mijn vader in Prinsenland, waar het super gezellig was, wat een dag. Helaas moesten we op tijd weer weg richting Zwolle waar mijn scooter op ons wachtte. Net voor het instappen van de trein ontdekte ik dat het fototoestel niet in mijn tas zat. Vanuit de trein belde ik mijn moeder, met de vraag of het fototoestel misschien bij haar lag, dit was niet het geval. Ik ging diep nadenken, en kwam dus terug tot et punt op de Nieuwe Binnenweg waar ik het fototoestel in mij tas deed. Vlak hierna liep een man bijna tegen mij aan, ik ontweek hem, en op dit moment moet het fototoestel uit mijn tas zijn gepikt door zijn handlanger. De mooie dag kon dus toch nog stuk, in ieder geval kon er een flinke deuk in. Op onze scooter vielen ook nog eens de lichten waardoor ik op advies van Sandra met mijn knipperlicht aanreed. Een bewogen dagje dus, waar ik uiteindelijk heel veel aan heb gehad, en daar gaat het om.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *