Nov 082019
 

Vandaag is het feest, helaas nog geen nationaal of internationaal feest zoals bijvoorbeeld kerstmis, al ben ik er nog altijd niet achter waarom veel mensen het kerstfeest vinden, want een feest is het niet, wel opgedrongen alsof het zo leuk is. Maar goed ik heb een feest vandaag, het is namelijk 25 jaar geleden dat ik mij als kunstenaar begon te profileren. Maar goed er zijn nog altijd meer dan minder mensen die mijn werk kennen, het scheelt niet veel maar toch. Al jaren maak ik geen kunst meer, simpelweg omdat ik het wereld beroemd worden als mijn kunstwerk ben gaan zien. Een heel team zit er dagelijks vrijwillig of onvrijwillig elk netwerk onder mijn naam te bevuilen, zodat niemand meer om mij heen kan. Er zijn zelfs al netwerken die zich naar mij zijn gaan noemen.
Bibliotheken kunnen niet meer om mijn boeken met korte verhalen heen, en er zijn wel verhalen maar nog altijd geen boeken, is dat een sterke publieke relaties of not? Uitgeverijen smeken om mijn schrijfkunsten, het enige wat ze krijgen is een foto van mij naakt op een hobbelig paard, gesigneerd, dat wel.Title: Doorbreken doe je zo | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Voorpagina

Onze huidige minister president Mark Rutte, werd gevraagd mijn huisdeur een keer als hij tijd had in vrijetijdskleding voor mij te openen, toen hij dit durfde te weigeren, heb ik hem lelijk gestraft met een onaardige karikatuur van zijn persoon, niks persoonlijks verder.

Nu even een poging tot serieus. Ik ben best gelukkig met mijn werken en vervelende stukjes proza op mijn website, maar beroemd zijn lijkt mij ondanks de mogelijkheden die dit schept, niet aantrekkelijk. Het zou mij in ieder geval flink in de weg zitten om de Pieter Zandvliet te zijn en alle vrijheden waar ik zo lang als ik leef aan heb gewerkt. Niet dat ik het iedere dag tegenwerk of geen contracten teken omdat ik anders beroemd word, dus eigenlijk is dit stukje overbodig, maar goed daar zijn mijn stukjes ook niet voor, om wel bodig te zijn.
Ik doe wat ik doe, en word net als iedereen af en toe moe. Ik wil eindigen met de titel van The Digital Underground, “Doowutchalike”. (leuke clip trouwens)

https://www.youtube.com/watch?v=31A6RjOxE74

 November 8, 2019  Posted by at 20:34 Pieters Proza, Voorpagina  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)