May 312017
 

 

Het is alweer een jaar geleden dat ik ben gescheiden van mijn vrouw Xandra Severien.

Na vier en twintig jaar heb ik haar vertrouwen geschaad, en dat heeft ze niet verdiend. Ik woon nu dus ook een jaar alleen in een gedeelte van een Boerderij woning in Dalfsen. Ik heb goed contact met Xandra gelukkig. Al is het voor beide vreemd en vaak pijnlijk om nu vrienden te zijn.

Men zou misschien denken dat ik of Xandra nu volledig los gaan. Als tuinieren voor Xandra en voor mij mijn kunst losgaan is, dan wel, maar dat deden we daarvoor ook al. Ik heb veel aan vrienden en familie waarmee ik leuke dingen doe en mee maak. Maar vrij zijn zit in je hoofd, dat zit in je hoofd, en kun jezelf creëren. Op papier, doek of op wat dan ook met een pen, stift potlood, spuitbus, bijtel of penseel in mijn hand voel ik mij vrij, dat is mijn Wereld, en de ander dien ik te onderhouden.Title: Een jaar gescheiden | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik ben een ster om de schijn van vrolijke Pieter hoog te houden, en hou mij ten goede dat is ook een kant, maar ik ben feitelijk bloed tot pijnlijk serieus. Van Xandra kreeg ik alle tijd om mij te ontwikkelen in mijn kunst, sterker ik had nooit gekozen om kunstenaar te worden zonder haar, ik was heel lang een soort tijdbom die ten alle tijd verward en op springen stond. Dat voel ik het laatste jaar vaak opkomen, dan wordt ik moedeloos en besluiteloos. Heel veel mensen (niet gelogen) vragen mij vaak waarom ik niet ben door gebroken, meestal antwoord ik dan gekscherend dat het komt omdat ik het van mijn uiterlijk moet hebben, en niet van wat ik maak. Een leuke grap, maar de werkelijkheid is doordat ik Pieter Zandvliet ben, ik kan maar heel kort mee lullen, maar drie uur met iemand samen zijn voor ik weg wil om te tekenen, met een paar mensen kan ik dit gelukkig wat langer, door mijn autisme voel ik mij zelden ergens op mijn gemak, weet ik niet wat ik met de Wereld moet. Ik voel mij moe, en wil stoppen met denken over mijn toekomst, die eindigt feitelijk altijd weer bij een blank velletje papier. Daar in tegen heb ik oneindig veel dingen die mij interesseren, teveel om hier even in te typen., alles verwerk ik in mijn kunst, zo mijn drukke kop uit, ga de beschouwers maar vervelen.

Mijn huisje werd ook langzaam aan een bende, dat heb je als je zoveel en vaak mogelijk dikwijls zestien uur per dag op dezelfde plek aan een tafel zit te werken. Ik Title: Een jaar gescheiden | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza vind het maar moeilijk allemaal. Ik heb veel gepraat met vrienden, die ideeën en mogelijkheden opperde, over hoe en wat voor mogelijkheden er zijn met mijn kunst, soms denk ik dan dat doe ik even, en stort mijn kaartenpakhuis al snel weer in elkaar, kruip ik naar mijn veilige plekje uit kijkend op het weiland, al kijk ik niet zo vaak naar mijn uitzicht, maar het is heel fijn dat het er is, zo voor mijn neus. Ik kom nu weer wat vaker bij familie en vrienden in Rotterdam, de langste keer was drie weken, maar uit eindelijk hoe lief de mensen ook voor mij zijn, ben ik ik het liefst alleen. Ik heb ook geprobeerd een aantal keer een nacht op te blijven op feestjes, maar dat breekt mij op, dat sla ik voortaan over. Drie dagen logeren  is meer dan genoeg, sociaal zijn kost mij heel veel energie, ik haat het bijna. Dus mijn idee van een eigen plek waar mensen naar mijn kunst komen kijken gaat hem buiten een chronisch geld te kort ook niet worden. Wat ik erg fijn vind is dat ik nu af en toe optreed met Boetlek Underground Escape, maar dat had van Xandra ook wel gemogen. En ik verheug mij altijd op mijn twee wekelijks uitje naar mijn vrienden van Bacon Fat Louis in de Hippie hut. Erg fijn was het dat de Argentijnse filmploeg, mijn vriendinnen Cecilia Garizoain en Flor Scarano (ik hoop ze een keer op te zoeken in Buenos Aires) in oktober 2016 een Documentaire van en over mij schoten, natuurlijk super vermoeiend voor mij, maar ik had veel steun aan mijn vriend Peter van Hemert.”Maybe I should draw”, gaat hij mogelijk heten, en dat is wat ik doe, als ik weer ergens niet uit kom, lekker tekenen. En denk maar niet dat ik dan naar een oplossing zoek, ik sluit mij dan alleen af met iets waar ik zielsveel van hou, tekenen. Misschien moet ik tekenen accepteren als mijn geliefde, en in feite doe ik dat al, ik bevredig zowel mijn leven als mijn seksuele behoefte met dezelfde rechter hand….

 May 31, 2017  Posted by at 21:14 Pieters Proza  Add comments

  6 Responses to “Een jaar gescheiden”

  1. Pieter blijf doen wat je leuk vindt, je maakt mooie tekeningen of je het met rechts of links doet maakt geen moer uit geniet van je vrijheid en je ex die ben je niet kwijt je hebt een vriendin erbij

  2. nou ik herken me in veel punten perfect in jouw beschrijving, dus mocht het jou opvrolijken: ” je bent niet alleen” ;)

  3. Over dat sociale gedoe ga ik je een briefje schrijven. Prachtig dit

 Leave a Reply

(required)

(required)