Oct 232019
 

Beste lezer, ik mag u wat bekennen, want buiten behoefte is er ook niemand waarvoor ik deze stukjes netjes twee vingerig edoch zeer ijverig intyp,want zelfkennis is mij niet vreemd even als talent om de schrijver te worden die ik had willen zijn, en als ik precies had geweten welk soort schrijver ik had willen worden, bijvoorbeeld een literair grootheid gelijk aan noem er maar een paar honderd op, dan hoef ik dat niet te doen en als ik wist hoe ik de juiste woordjes wel zo achter elkander kon plaatsen als een groot schrijver, dan had ik dat zeker niet gelaten. Ik was dan namelijk nu een groot schrijver met een oeuvre aan geschreven bestsellers van neem ik jouw op een eikenhouten eettafel. Maar ik wilde dus iets bekennen, ik ben er namelijk uit, nee niet dat mijn achteruitgang een vrolijke ingang is geworden, dat had zo maar tot één der duizenden mogelijkheden kunnen zijn. Maar nee helaas voor de liefhebbers van mijn kringspier, en geloof me die zijn er minder als de lezers van mijn stukjes. En ook ga ik niks veranderen aan mij ergens om heen draaien, om van een kort kut verhaal een lang lullig verhaal te maken. Zou dit wel mijn zielige bedoeling geweest zijn, dan is dit zeker geen sterk begin, dan was het woord stop ruimschoots voldoende geweest. Maak u vooral geen zorgen om mij of mijn schrijverschap, dat komt niet meer goed. Niet dat ik het allemaal ga opgeven, wat eigenlijk? Oh ja mijn stukjes schrijven en plaatsen op mijn website in de hoop dat een blinde uitgever wel iets in mijn stukjes zal zien. Ik schrijf ze, het lucht op soms, en ik vind het vooral leuk, geinig, smerig en soms best gevoelig. Maar er zijn belangrijkere dingen en bezigheden dan mijn welzijn. Mijn vrouw, mijn hond, familie en vrienden. De buren mijn kennissen, Jos Herpes, onze Koning, Kaal Anaal, geroosterd brood, Sonja Barend (als er iemand is die lang doet over een kind baren is zij het wel), die kut hoer van de overkant en ga zo maar een paar jaar door, wat is er niet belangrijker dan mijn welzijn. Voor mij is het moment aangebroken dat ik eens ga uitzoeken wat voor schrijver ik eigenlijk ben.Title: Godverdomme wat zijn we weer belangrijk | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Een klein beetje op weg ben ik al, ik ben dus geen schrijvende grootheid, het is niet nodig dat ik stukjes schrijf wat de motivatie er bij mij gelukkig niet minder om maakt. Motivatie is geheel overbodig, eten en drinken zijn genoeg voor mij. Wat ik ook erg belangrijk vind om lekker te kunnen schrijven is het heerlijke pulken aan mijn psoriasis van mijn vrouw Sandra en de stinkende scheten van mijn Miniatuur Bull Terriër Floris. Ik denk dat ik het wel weet, ik ben een schrijver van proza, Pieters Proza voor lezers die graag zoeken naar stukjes die net even niet ergens tussen passen of horen. Toch leuk.

 October 23, 2019  Posted by at 00:26 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)