Aug 142017
 

Naar ik mag aan nemen heeft u erg moeten lachen om de titel van dit nieuwe stukje lettertjes. Het is dan ook geniaal gevonden, ik ben de eerste die dat toegeeft. Ik ben mij er eentje, en gelukkig maar, twee zou de Wereld niet aan kunnen. Tot zover over mijn genialiteit, daar kan ik ook niets aan veranderen, dat zit mij in de gene. Ze zeggen weleens, je zou er een boek over moeten schrijven, geloof mij, dat doe ik om het half uur, maar boek verdomd het mij even terug te schrijven, E-book ook niet trouwens.Title: Inspieterratie | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik wil het hebben over inspiratie, mijn inspiratie. Men vraagt dikwijls waar ik mijn inspiratie vandaan haal. Uit alles eigenlijk, dus tevens uit helemaal niets. Mijn leven is één grote inspiratie, die ik puzzel tot een creatie, een doek is mijn speelveld, waarop vaak heel veel gebeurt, allemaal uit de inspiratie die mij wordt toe gereikt. Zo verveel ik mij eigenlijk nooit, daar heb ik geen tijd voor. Wel heb ik mijn voorkeuren natuurlijk, het gaat echt niet allemaal vanzelf of erger vanzelfsprekend, ik denk wel en vaak teveel over de dingen na die ik ga verwerken, gebruiken tot er een Pieter Zandvliet kan ontstaan. Ik hou bijvoorbeeld niet van dingen die perfect zijn, daar wil ik in mijn werk niks meer mee, nou laat ik het zo schrijven, natuurlijk hou ik van perfecte dingen als die van levensbelang zijn, maar in mijn werk laat ik ze niet toe. Zou zinloos zijn, want iets dat perfect is heeft zijn plaats al verdiend, daar kan je op zijn leukst een minder perfect iets mee maken, En uiteindelijk is perfect ook maar een kwestie van smaak, dus pas op met iets perfect vinden, perfect sluit eigenlijk een heleboel uit, want wat perfect is, kan alleen geëvenaard worden, dus eigenlijk saai en weer herhalen, een nobel en in mijn blauwe ogen vervelend streven. Als men een Moskee bouwt, met van die prachtige mooie motieven op tegeltjes aan de wanden, dan zit daar bewust een foutje in het patroon, want men mag nooit en te nimmer naar perfect streven, dat is alleen Allah, en daar zou je hem mee kunnen beledigen. Ik ben niet beledigd hoor, als u mijn werken wil gaan na maken, je doet maar, al zou het u lukken, dan nog is het niet perfect, want ik maak alles behalve perfecte werken, wie wel eigenlijk? Dus hierbij sluit ik alle perfectionisten uit, of op in één of ander imperfect gesticht dat zal de schavuiten leren.

Ik vind persoonlijk fijn een betere uitdrukking als perfect. Niet dat ik fijne werken maak, maar zo nu en dan vind ik een werk wel fijn van mij. Maar grof sluit ik op zeker ook niet uit, en van een combinatie krijg ik het helemaal warm. Ik combineer heel graag, de collage techniek is mij dan ook zeer geliefd, alleen gebruik ik daarvoor geen schaar om dingen uit te knippen en zo tot een collage te verwerken., ik teken en/of schilder het liefst alles zelf, lijn en kleurcontrasten zijn mij erg dierbaar. Ik hou van contrasten, in het dagelijks leven breken die altijd het gewone, soms stiekem, maar vaak ook overduidelijk. In mijn werk zit het allemaal, als je maar goed kijkt, sommige mensen doen dit al jaren met werk van mij aan hun muur, soms bellen ze mij om te zeggen dat ze weer iets ontdekt hebben, dat is kunst beleven lijkt mij. Sinds ik een kleine Pieter was, leef ik al in contrasten, toen haatte ik ze trouwens, tot ik een jaar of vijfenveertig was, nu heb ik het meer in de hand, en zoek ik ze soms zelfs op. Daarvoor kwamen ze te pas en te onpas op mij af, daar zijn al heel wat stukjes Pieters proza over geschreven. Nu rijd ik soms in mijn Captain Amerika rond, of met een anonymus masker op, met daarop een zwarte zonnebril, mocht men anders Anonymus herkennen.. Ik haal uit die actie van alles, een vreemd maar aangenaam gevoel, waar ik dan verder op kan bouwen, soms ben ik net een bouwvakker, maar dan veel knapper, nee hoor Johan Morsink. Ik ga weer aan het werk.

 August 14, 2017  Posted by at 16:55 Pieters Proza  Add comments

  2 Responses to “Inspieterratie”

  1. Goed geschreven Pieter.

 Leave a Reply

(required)

(required)