Dec 192017
 

Title: Leger van virtuele duimen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Afgelopen vrijdag bezocht ik het Purmerends museum op de Kaasmarkt 20. Ik had mij er geen voorstelling vooraf van gemaakt, ik wilde mij laten verassen. En ik moet zeggen dat de fraaie collectie Jugendstil Aardewerk dit ter degen in positieve zin deed. De prachtige sierlijke schilderingen in gewaagde contrasten, afbeeldingen en kleuren deden mij het Delfts blauw. vergeten Echt heel erg mooi. Soms was ik zo onder de indruk van een vaas dat ik die wilde like’n met een duimpje zoals men dat met miljoenen dag in dag uit doet op de netwerken die het internet rijk is. Gelukkig was er op mijn eigen duimen en de duimen van twee andere bezoekers geen duim te vinden. En om nou mijn duim op te steken naar een vaas is niet echt mijn ding, zou zelfs achterlijk zijn. Maar is het dan niet achterlijk meneer Zandvliet dit al jaren te doen op het internet, je duim of de één of andere gezellige emotie onder iemands foto te plaatsen. Draait het alleen nog maar op duimpjes en emoties en nog virtueel ook, nep dus eigenlijk. en echt hoor deze bezigheid kost mij en vele andere lieve mensen heel veel tijd, die er eigenlijk zou moeten zijn om je echt te vermaken, echt te leven, want je leeft immers maar één keer. En mocht u in een volgend leven geloven, dan lijkt het mij niet dat de één of andere goed gesoigneerde God zegt, ga nog maar een keer een leven verkloten met je duimpjes en nep emoties, debiel die je der bent.

Dus eigenlijk zijn wij ik spreek maar even voor mij en de massa andere fanatieke duimpje opstekers en mezelf, zijn wij bezig iedere dag attent te zijn. Zo van, kut ik heb Tante Trien nog niet geduimd met haar ontzettende intelligente spreuk gestolen van Boeda. Alsof tante Trien daar op zit te wachten, maar goed het is nooit slecht je te verbeelden dat jou duim niet gemist kan worden natuurlijk. In feite gebeurd er helemaal niks, met onze duimen en emoties, het is totaal onnodig, en daarom zo knap van de bedenkers, dat zo’n bezigheid zo groot is geworden. Je hebt eten, drinken, slapen, werken en je duim versturen. Ik ken gelukkig mensen die dit nooit doen, die eigenlijk normaal zijn gebleven. Er is natuurlijk een weg terug, gewoon niet meer like”n, maar ik denk dat het makkelijker is van de alcohol af te blijven is, als niet meer te like’n. De eerste like afkick clinic zal binnenkort een feit zijn. Als je niet like’t ben je dood, Of misschien is het, als je Like’t is je leven zo voorbij en ben je sneller bij je dood. Het maakt ook niet uit, het zal nog wel even duren, voordat men een museum heeft waar men kan terugzien hoe wij, de prehistorie van het internet belaagde met onze duimpjes, en de beschouwers van dan, tegen elkaar zeggen, wat waren ze gezellig dom hé toen.

 December 19, 2017  Posted by at 15:46 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)