Oct 122017
 

In 1994 besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en een stapeltje foto’s met een begeleidend briefje naar Leo Castelli te sturen. Een man die de toon aangaf in de kunst wereld van aan de tweede helft van de twintigste eeuw hij was een uit New York afkomstige kunst collectioneur, Kunssthandelaar en galeriehouder van een gelijknamige galerie in SOHO New York. Ik had in boeken over kunstenaars Andy Warhol, Keith Haring, Frank Stella, Willem de Kooning, Hervé Di Rosa en Jean Michel Basquiet over deze man gelezen. Dus moet ik gedacht hebben dat het tijd werd dat de goede man mij moest leren kennen, mocht hij echt beroemd willen worden. Ik was alweer twee maanden bezig met het maken van melt-art op een klein zoldertje aan het Rubensplein te Schiedam. Ik smolt van kunststof en Barbie poppen schilderijen en objecten. Ik zou drie maanden later exposeren op de opening van mijn eigen Galerie Slaphanger aan de Grote Visserijstraat te Rotterdam. Daarna zou ik wel tijd vrij kunnen maken voor de Leo Castelli galerie te New York, ik was en ben nog steeds de rotste niet, beetje naïef misschien, dat dan weer wel. Ik maakte foto’s van inmiddels een behoorlijk oeuvre aan Melt art werken, bewerkte een houten sigaren kistje met Barbie Poppen en spoot het metallic ros en paars, en deed de foto’s erin met waarschijnlijk wat onbelangrijke informatie over mijn werken. En zo verstuurde ik het pakje naar meneer Castelli.Title: Leo Castelli | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

En wat niemand zou verwachtte ik kreeg het doosje met foto’s na een maand weer terug. Dit was voor mij een teken dat een doorbraak in de Big apple nog even op zich moest doen wachten, nou ja even, ik wacht er min of meer nog steeds op, al is de drang en hoop een beetje gaan liggen, gelukkig. Ik opende het doosje en tot mijn grote verbazing zat er een brief in van Leo Catelli, keurig ondertekend. Dat was natuurlijk al heel tof, hoeveel kunstenaars zouden die man niet schrijven in een week, kost hem een kapitaal aan postzegels, als hij iedereen zo netjes zou moeten beantwoorden. In ieder geval schreef Leo mij wel terug. Er stond in dat hij mijn werk erg interessant vond, maar dat vervoer moeilijk zou worden, in verband met de kwetsbaarheid van de werken, en er was momenteel geen plek voor een expositie van mijn kunst stof.

De brief is deze klunstenaar in de loop der jaren kwijt geraakt, waar ik flink van baal.

In 1999 overleed Leo Castelli, dus het heeft weinig zin hem een tweede portfolio te versturen van mijn tekeningen en schilderijen. Ik ben eigenlijk al blij met zijn antwoord…

 October 12, 2017  Posted by at 17:46 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)