Sep 292019
 

 

Jij hebt toch maar altijd vakantie als kunstenaar, hoor ik vaak van mensen. Ik wens ze dan vriendelijk beleefd onbekende ziektes toe, ziektes die nog niet zijn bedacht door de bedenker van ernstige ziektes, zeg maar.

Nee hoor, meestal lach ik mee met de gene die de vraag stelde. Maar zelfs ik heb een ander beeld van vakantie dan vier en twintig uur per dag kunstenaar zijn. Nu moet ik zeggen als ik mijn vrienden en familie in Catalonie bezoek ben ik natuurlijk ook kunstenaar, dit vooral omdat ik overal wordt voorgesteld als zijnde,”el Pintor” de schilder. En dan geen mensen begrijpelijker wijs vragen stellen over het kunstenaarschap. Wat natuurlijk voor iedere kunstenaar anders is. Ik heb jaren gewerkt met behoud van uitkering, werk waarbij ik gelukkig niet langer als pak hem beet drie uur in één ruimte hoefde samen te werken, dat is mijn limit en slaat mijn hoofd niet op hol.Title: Leuk is anders | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Dan kan ik mij niet meer concentreren en verdwalen mijn gedachten in een moeras van onwerkelijkheid. In 2013 werd bij mij de diagnose Asperger gegeven en een hoge intensiteit. Hier gebruik ik medicijnen voor, en wekelijks komt er een vrouw langs om even alles van de week samen door te spreken. En dat gaat redelijk. Ik heb geen uitkering en probeer ik de druk van het overal geld aan willen verdienen een beetje te verdelen, ik moet zeggen dat het er zeker niet leuker op maakt. Liever had ik gewoon met een baan mijn geld verdiend en onafhankelijk geweest. Kunst is voor mij een redding om niet gek te worden, meestal weet ik dat ik gek ben, hou het in de hand, dus dan ben je niet gek. Maar er zijn periodes dat ik alleen maar in mijn veilige Wereldje zit, dan interesseert mij onbewust niks meer. Wat voor mijn vrouw Sandra uiteraard geen pretje is, gezellig is anders. Sinds ik weet dat ik een  Autisme heb, kan ik met veel moeite mij een soort van handhaven in het dagelijks leven, het voelt echter nooit echt, ik doe ook mee, joepie.

Men vraagt zich vaak bij bijvoorbeeld één van mijn exposities af, hoe het toch komt dat ik met mijn werk niet Wereld beroemd ben. Dat is lief, en ontroerd mij maar net als het winnen van een loterij aan geprezen door hysterisch schreeuwende BN’ers die ik niet ken, heb ik dat niet voor het uit kiezen en volgens mij heeft jullie lieve heer er ook niks mee van doen. Ik doe mijn best te overleven, en zoveel mogelijk vrij te denken de olie om mijn Zandvliets te maken, zoveel mogelijk niet te doen als het hoort. Tussendoor heb ik vanaf 1994 aardig wat werken verkocht, ervaringen met verkopers liepen vaak uit op teleurstellingen.

Mijn grootste probleem is tevens mijn redding, mijn kunst, In een werk sluit ik niks uit, zijn er geen grenzen, verhaaltjes of rode lijn, het zijn spinsels die ik bij elkaar breng. En zolang ik dat mag doen ben ik tevreden. En daarbij Wereld beroemd zijn kost maar tijd.

 September 29, 2019  Posted by at 21:08 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)