Jul 242017
 

Niks is voor mij zo onvoorspelbaar als mijn leven Ik snap er na pak hem even stevig vast acht en veertig roerige jaren nog altijd geen reet van. Zelfs als ik mijn leven denk te begrijpen, blijk ik er tien minuten later alweer helemaal naast te zitten. Het is een prettige psychose mijn leven, niet altijd natuurlijk, maar veelal is het goed te doen mijn leven, en raad ik één ieder mijn levensloop van harte aan.. Het is niet altijd goed voor de gezondheid mijn leven, of even vriendelijk naar uw mede geboorte genoten op deze wonder schone aarde, met misschien iets teveel rand debielen die er met soms grove maatregelen een pleuriszooi van maken, maar een kniesoor die daar oplet.

Toch maar eens op gezocht in de Dale van Dikke wat een Kniesoor is, volgens Dale is het iemand die voortdurend chagrijnig is, waarschijnlijk omdat de oetlul of flapkut de hele dag op dingen let waar het chagrijnig van wordt. Mijn raad aan de kniesoren onder ons, kijk wat vaker in de spiegel, doe uw kleren uit en ga lekker dansen, moet je gegarandeerd lachen.

De laatste tijd heb ik een soort van ritme in mijn leven die ik steevast vervelend vind, maar ik weet dat het goed voor mij is. Iedere week komt er een dame langsTitle: Mieke Telkamp kon mooi zingen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza om een uurtje met mij bij te praten over mijn bezigheden, een soort van klankbord. Om de twee weken ga ik naar de Hippie Hut ergens in Dalfsen on gezellig met mijn band, ik ben namelijk de manager van Bacon Fat louis, al voer ik weinig uit, het is meer voor de gezelligheid, en de jongen luisteren niet, laatst gaf ik ze de tip naar de tandarts te gaan om hun gebit er uit te laten trekken, en hiervoor een prachtig wit gelijkmatig gebit in te brengen, het oog wil ook wat, nou ik kan u wel vertellen de ze nog altijd met die rotzooi in hun bakkes op het podium staan, Kansloos, het zal wel blues zijn, ik weet het verder ook niet, maar ja je gaat van die jongens houden, tegen wil en geweten in. Een paar keer per week ga ik naar Xandra die mij altijd het nieuws in haar tuin laat zien, en om daar natuurlijk mijn vier potige adoptie zoon Elvis te knuffelen, een hoogtepunt iedere week weer. Het is dat ik een soort van normaal mens ben en hij een soort van normale hond, anders zou mijn adoptie zoon toch echt uit moeten gaan kijken dat ik hem niet seksueel misbruik, al zou ik eerlijkheid halve niet weten hoe dat moet seksueel misbruiken. Dan heb ik nog zo nu en dan contact met familie en vrienden. Daarbuiten werk ik mij een slag in de rondte om nieuw materiaal te kopen om mij weer een slag in de rondte te werken voor teken en schilders materialen. U leest deze knappe kerel heeft het erg druk met zijn leven te lijden, waarheen waarvoor zou wijlen Mieke Telkamp zingen, en gelijk had ze, ook al slaat het in dit geval kant noch wal.

Ik denk ik maar eens ga stoppen met dit stukje over mijn leven, het is niet te bedoeling om mijn leven samen te vatten in één velletje papier, dat is mij de eer te na. Nee ik ga omdat ik toch al lekker bezig ben in dit meesterlijk geschreven stukje met het op schrijven van vervelende wijs neuzerige totaal niets zeggende spreekwoorden, gewoon op een velletje houtvrij papier, zodat ik u er verder niet mee hoef te vervelen, mijn dank voor uw kostbare tijd.

En oh ja, Henk Schemerlamp had niks te maken met Mieke Telkamp, hij kon niet eens zingen, en er gaan geruchten dat hij zelfs nooit geboren is, laat staan overleden.

 July 24, 2017  Posted by at 00:46 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)