Title: Nare week | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza






Nare week


Nare week is een slap aftreksel van wat voor week ik vorige week moest mee maken.
Zonder vorm van digitale communicatie mogelijkheden had ik het allemaal niet hoeven horen lezen of hoeven horen, leven de wetenschap,
Allereerst overleed de moeder van Flor Scarano een vriendin uit Buenos Aires aan Corona. Flor schoot samen met haar vriendin Cecilia Garizoain de documentaire, Maybe I should draw, over een heel klein deeltje van mijn roerige bestaan. Haar moeder Anna gaf mij via Facebook vaak lieve complimenten op mijn kunst. Ook met haar autistische broertje Juanchi had ik regelmatig contact, ook hij overleed twee dagen na zijn moeder aan Covid 19. Nu vond ik het natuurlijk verschrikkelijk, maar vooral voor Flor en haar vader Pedro. Er hangt dan een vreemd onwerkelijk gevoel in de lucht. Afgelopen donderdag laat op de avond belde de oudste dochter van mijn zus, Sharon dat mijn vader met spoed was opgenomen in het Erasmus MC na een aanval van epilepsie. Tja dan wordt het allemaal wel erg rommelig in mijn kop. Op zaterdag reden mijn lieve vrienden Sebastiaan en Dewy mij naar het IJsselland ziekenhuis waar mijn vader naar was overgeplaatst. Hij lag in zijn bed te slapen als een klein jongetje, ik wilde hem eigenlijk niet wekken, maar ik had net drie uur in de auto gezeten, dus wekte ik mijn vader met enige moeite. Hij herkende mij, eerst als Pater en gelijk daarna als Pieter zijn zoon. Hij had een flinke wond bij zijn rechter slaap waarmee hij tegen de kast was gevallen. Hij zei dat hij zijn eten eruit ging gooien, waarmee hij bedoeld dat hij moet bouten. Ik zei dat ik niet wist of hij wel uit zijn bed mocht alleen, waarop mij eigenwijze pa als een klein verwend ventje niet aan mijn kant uit het bed stapte, maar aan de andere kant van zijn bed.
Daar zat ik naast een leeg ziekenhuis bed. Na een poosje kwam mijn vader terug en leek hij verbaasd dat ik er zat. Hij zei dat mijn zoon net was langs geweest, Georon de zoon van mijn zusje dus. Het werd zoals gebruikelijk een verwarrend gesprek over het EK, de tour de France en familieleden. De andere bezoekers in de kamer waar mijn vader lag moeten gedacht hebben dat niet alleen mijn vader maar zijn zoon ook een niet aangeboren hersenafwijking had, maar die heb ik alleen op zon en feestdagen. Verward nam ik afscheid van mijn verwekker die ik nog tegen mijn hoorde praten toen ik de lift in stapte…