Jun 232019
 

Terwijl ik in ons tuintje van het uitzicht op een houten hek geniet bedenk ik mij dat ik het als kunstenaar goed gedaan heb. Sinds 1994 geef ik mij uit als professioneel kunstenaar. Ik ben niet rijk, voor Nederlandse maatstaven best arm, al zijn er financieel betere tijden geweest, en ik vertrouw erop dat die zo nu en dan terug komen, want hoop doet leven. Ik klaag niet, dat ga ik tegen als ik het even moeilijk heb door mij in armere landen te wanen, waar je gewoon wat eerder dood gaat als je geen of minder betaald werk hebt, waar kunstenaars pure luxe zijn. Waar ik dan weer minder goed mee kan omgaan is mijn chronische afgunst. Mijn Poolse buren hebben een zwembad in de tuin, waar die lui het vandoen mag Geert Wilders weten. Ik kan het niet laten soms even poolshoogte te nemen, maar daar is mijn Poolse buurman niet van gediend, hij is nu dan ook mijn grootste tegenpool in zijn armoedige Warschau pak, geen gezicht. Mijn andere buren hebben een zwembad aan de voorkant, zogenaamd voor de kinderen, maar ik heb ze wel door hoor, ze zitten er zelf soms ook gewoon in. Ja in zo’n buurt is het als arme bekende kunstenaar bijna een eer om te mogen wonen. Toen ze in de rest van Nederland nog klaar kwamen op Teletekst had men hier op het Plevierplein al internet, nog voor de computer werd uitgevonden, om een beetje een beeld te krijgen van dit plein. Natuurlijk werken de mannen allemaal keihard, helaas niet met elkaar want dan konden ze tenminste eerder naar hun enorme huizen. Ook de dames werken hard thuis en op hun werk, ja ze krijgen het niet voor niks mijn buren. Als ik ze niet zo ontzettend lief vond zou ik ze hartstochtelijk haten. Op mij na wonen er hier geen kleurlingen, althans ik ben de enige Marokkaan eigenlijk, maar dat hou ik liever geheim. Mijn vrouw is geboren in Nagasaki, maar ook mijn vrouwtje hangt dit liever niet aan de grote klok, ze is immers geen klepel.Title: New York aan de Vecht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Bent u trouwens wel eens in Nieuwleusen geweest? (zou leuk zijn als ik uw antwoord kon horen)

Nieuwleusen is beter bekend als New York aan de Vecht, als u de wolkenkrabbers er bij bedenkt heeft Nieuwleusen inderdaad veel weg van de Grote Appel, en dan maar te zwijgen over de gelijkenis tussen de Vecht en de Hudson, allebei water.

Veel mensen rijden hard door Nieuwleusen heen naar Pornopark Schaamharen te Slagharen, maar buiten dat het enorm leuk is de Pony te vervelen door op zijn rug te gaan zitten, zou ik ook zeker een bezoekje brengen aan Nieuwleusen mijn woonplaats, ik zelf kom er dagelijks op mijn vrouw.

U kunt er een bezoekje aan het Grammofoon museum brengen, Galerie Korpershoek zonder dollen de grootste galerie die ik ooit heb bezocht in Europa, het Palthemuseum en natuurlijk het Plevierplein en zijn Pieter Zandvliet museum op nummer 17. Dalfsen is sowieso een bezoek waard, de Gemeente waar Nieuwleusen onder valt, het is de groenste stad van Nederland, iets waar Dalfsen trots op is. Tussen het groen zie je wel veel grijs, maar goed daar maak ik zelf ook deel vanuit, dat grijs.

http://grammofoonmuseum.nl/

https://www.palthehof.nl/

http://www.galeriekorpershoek.nl/pages/nl/home.php

www.pieterzandvliet.com

 

 June 23, 2019  Posted by at 14:55 Pieters Proza  Add comments

  One Response to “New York aan de Vecht”

  1. Pieter, thanks a lot for the article post.Much thanks again. Fantastic.

 Leave a Reply

(required)

(required)