Vanmorgen kon ik de slaap niet vatten, daar heb ik nog al eens mee te kampen als ik flink uit heb kunnen slapen.

Dus besloot ik met een breinaald in mijn linker oor te peuren, heerlijk de jeuk irriteren, in plaats van andersom, fuck de jeuk. Maar ik werd weer te enthousiast, begon zelf zachtjes te kreunen, en dan ben ik gelijk een wolf niet meer te houden. Opeens schoot een pijnscheut door mijn hoofd, die mijn ogen verblinde. Toen ik weer kon zien stond ik in een voor mij vreemde wereld.

Een kerel zweefde in een rot vaart langs mij, ongeveer twintig centimeter boven de grond, in het Engels vroeg ik waar ik was, na hem een Title: Niks voor mij 2346 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ouderwets schouder duwtje tegen de muur te hebben gegeven. Dit is Mars zei het mannetje pis nijdig, en vervolgde zijn weg. Waar een breinaald je al niet kon brengen. Ik werd wat paniekerig, en schreeuwde dat ik wilde weten in welke tijd ik was beland. Ik kreeg uit het niets van niemand antwoord, het was 12 januari 2346. Ik was dus al een flink tijdje dood. Wat had ik graag op aarde geweest, dan had ik kunnen uitzoeken of ik een eigen museum had, of op zijn minst een steeg die naar mij was genoemd. Net toen ik mijn trui wilde inslikken, om mezelf te doen stikken, hoorde ik achter mij op zijn onvervalst Amsterdams,”Das logisch” zeggen. Ik draaide mij om, en daar stond mijn held Johan Cruyff met naast hem Koen Moulijn, Diego Maradona, Lionel Messi, Pele, Eusebio, Marco Van Basten en beide Ronaldo’s, allemaal in het zelfde fluoriderende groen gele afzichtelijke trainingspak. “Wat doen jullie op Mars kerels, jullie zijn toch al heel lang onder het groene gras”. De kerels begonnen te lachen. Cruyff nam zoals vroeger het woord, en vertelde dat ze ook allang dood en begraven waren, maar ik keek hier naar de Klonen van de wereld sterren uit het verleden. Ze speelde bij Mars United. Ze bleven maar praten, zonder mij te vragen over uit welk ei ik eigenlijk kwam, dat ik dit allemaal niet wist. Uiteindelijk vroeg Messi uit beleefdheid van wie ik een kloon was, ik zei van de kunstenaar Jan Willem Pieter Zandvliet. Dat zei hem niks, de geniale klootzak met zijn kut bal, achterlijke dwerg, allemaal nichten die voetballers. Messi die best vriendelijk was vertelde dat iedereen op Mars zo’n beetje een kloon was van een niet kwaadaardige beroemdheid uit het verleden. Ik keek nu eens goed om mij heen, onderwijl realiseerde ik me, dat het mannetje dat ik daar straks met een schouder duw tot stilstand bracht, niemand minder als Bruce Lee was. Ik liet de voetballers voor wat Title: Niks voor mij 2346 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ze waren, en liep op een duifjes voederende Albert Einstein af. Na hem gegroet te hebben, vroeg ik hoe het eigenlijk met de aarde was. Niet best, ze werden onderdrukt door de veel intelligentere klonen. De mensheid was heden ten dagen, slaaf van zijn eigen uitvinding. Op aarde waren zo’n beetje alle kwaad aardige klonen van dictators terug gekomen in de vorm van klonen, en die namen met hun legers wraak op alles wat ze was aangedaan. Maar wuifde Albert de ellende weg met zijn rechterhand, wat maakt de oude wereld uit, wij zijn het nieuwe Mars en hebben niks te maken met de aarde. Wij hebben al het moois mee genomen, een eigen paradijs gecreëerd, perfecter kan niet, het beste in de muziek, film,sport, op het culinair gebied en niet te vergeten de wetenschap.

 

Het duizelde in mijn hoofd, en de stekende pijn kwam weer terug, ik sloot mijn ogen van de pijn, toen ik mijn ogen opendeed, keek ik naar de breinaald in mijn hand, er zat wat bloed aan. Ik had mijn linker hersenhelft per ongeluk geactiveerd. Gelukkig was de activiteit weer gaan liggen, niks voor mij 2346.