Beste lezers , de volgende twee stukjes gaan over mijn vader, ze zijn los van elkaar geschreven in andere tijden en emoties, de eerste gaat over toen mijn vader twee jaar daarvoor was aangereden door een auto, en hier een flinke hersens beschadiging aan over hield. De tweede min of meer over mijn verdriet, die erg persoonlijk is, die zou u dus kunnen over slaan.

Title: Op de koffie bij mijn ouders | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Op de koffie bij mijn ouders

“Suikerspin loopt weer te schreeuwen om een komkommer”.“Wat bedoelt pa, ma?”“Oh je vader doet subtiel over de buurvrouw Pieter”“Nou ze is toch zo geil als boter, en heb je die vieze spataderen op haar kuiten gezien”.“En de buren hiernaast hebben ook de hele nacht liggen neuken”.Wanhopig gaat mijn dierbare moeder de keuken in om koffie te zetten, mij achterlatend met een kerel die deze onzin uitkraamt.Die vreselijke kerel,”komiek der wansmaak”nog steeds mijn vader.Hij leeft nog, wanneer ik zou willen kon ik hem aanraken.Hij die betreurde man heeft twee scheuren in zijn schedel, heeft het denkvermogen van een vijf jarig kind.Hij is zevenenvijftig en huist al sinds zijn zevenenveertigste in het lichaam van een bejaarde.Dit allemaal te danken aan een automobilist die mijn vader met een gang van honderd en dertig kilometer per uur vernietigde door het rode stoplicht te negeren.Mijn pa op dat moment een man die zijn fietstochtje maakte in een gezond lichaam.De dader dekte lijken af op de intensive care in Dijkzicht waar mijn vader terecht kwam, een prettig beroep.Ik weet niet hoelang mijn vader in coma lag maar de hel er omheen zal ik u verder besparen.Maar die hel houd voor mijn moeder die mijn de zorg van mijn vader ophaar heeft genomen nooit meer op.Soms had ze gewild dat haar man er niet meer was.Waarom moet dat mens en zoveel andere mensen van verkeer slachtoffers dit meemaken.

Title: Op de koffie bij mijn ouders | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza 14 april 1969 werd te Leiden Jan Willem Pieter Zandvliet geboren uit vloerenlegger Pieter Zandvliet en huisvrouw Anneke de Jong.Deze dag is tot de dag van vandaag een feestdag in de Leidse sleutelstad.Jan Willem Pieter Zandvliet won namelijk vijf maal de tour de France met twee vingers in zijn neus.In zijn vrije tijd voetbalde hij in het eerste van Feyenoord en liep als hobby ultra lange afstanden, won drie maal de Ironman triatlon van Hawaï en slechts eenmaal de Elfstedentocht.Er kwamen meerdere boeken en films over Zandvliet uit.Als kunstenaar deed hij het ook niet slecht wat te zien is in het museum te Leiden, wat aan hem gewijd is.Zo had het allemaal met een beetje geluk met mij kunnen lopen.Maar ik luister nu als vijf en dertig jarige oude man naar mijn vader en drink onze familie koffie, en dat is toch ook leuk of niet?Mijn ouders zijn verhuisd van Delfshaven naar Schiebroek.Eigenlijk omdat mijn vader teveel opviel en de mensen die om mijn ouders heen woonde de grootste lol om hadden als mijn vader voor de vijfde keer op een dag zijn auto ging staan poetsen.En tsja ik zou er ook om lachen.Heb ik helaas geen tijd om mijn buurman de hele dag in de gaten te houden.Pa doet de vreemdste dingen die steeds gekker worden.Zo is hij na het douchen een uur bezig met het droog föhnen van het douche gordijn.Verteld verhalen die volop niet waar zijn, best leuk, maar hij is altijd de held in het verhaal.Zo sloeg hij een keer tijdens Leiden’s ontzet met een houten klapstoeltje meer als vierhonderd studenten neer.De zieken auto’s moesten zelfs uit Den Haag komen, en meer van dit soort bullshit.Hij roept ook nog iedere dag ons hondje Timmie die al jaren dood is, en dus nooit komt.Mijn vader ziet ook heel vaak een vrouw in zijn bed liggen, die hij dan weg scheld.Terwijl mijn moeder puffend achter hem staat.Als ik op bezoek ben geweest bij mijn ouders moet ik altijd weer even bijkomen.Het is zo moeilijk te doen alsof je normaal je ouders bezoekt als dat het totaal niet is.Laat ik maar ophouden, want ik zit te huilen.

Ongelukkige topprestatie

Title: Op de koffie bij mijn ouders | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Dinsdag 20 april 2004 bel ik mijn vader op met de vraag of hij zondag 18 maart nog heeft gekeken naar de Amstel Gold race.Even is het stil tussen Schiedam en Schiebroek, dan komt er een antwoord van mijn pa, ja ik heb wat gezien.Ik vraag, heb je het einde gezien, de sprint tussen Boogie en Rebellin.Ja zegt hij dan, en de rest  van de wedstrijd heb ik ook gezien.Net als ik mij afvraag waarom hij dan zei “ik heb wat gezien” .Zegt hij, heb je het al gehoord van die wielrenner die zelfmoord heeft gepleegd.Nee zeg ik welke dan?Die Italiaan het olifantje, Marco Pantani.Normaal zou iemand dan zeggen, Pa wat heb je gedronken, de goede man sloeg ongeveer twee maanden geleden al de hand aan zichzelf.Maar mijn vader heeft het denk vermogen van een vijfjarig kind.Hij wou mij een nieuwtje brengen, of dat nou vandaag is gebeurt, twee maanden geleden of misschien wel helemaal niet is gebeurt, doet er voor hem niet meer toe sinds een zonnige dag in september 1994.

Title: Op de koffie bij mijn ouders | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Op die bewuste september dag wordt ik wakker uit mijn slaap, en lig me te bedenken wat ik die dag zou kunnen gaan doen, naar Parkpop in Den Haag, of fietsen met mijn vader?Nee dat valt af want die rijdt allang ergens in het Delfland op zijn racefiets.Dan gaat de telefoon, ik neem op.Spreek ik met de Heer Zandvliet, hoor ik mij wat te formeel aan de andere kant van de lijn.Ja daar spreekt u mee, zeg ik vrolijk naar mijn vriendin wuivend, die gewekt is door de telefoon.U spreekt met de Politie Rotterdam, we komen u per direct ophalen, uw vader heeft een ongeluk gehad. Ik zal mij aankleden, zeg ik verslagen als Boogie op zijn berg in Limburg.Tien minuten later zit ik stijf tegen mij vriendin aan achter in een politie busje.De besturende agent vraagt mij, of ik goed besef dat het ernstig gesteld is met mijn vader.Ik weet niet meer wat ik heb geantwoord. In het Dijkzicht ziekenhuis omhels ik mijn ingestorte moeder en zusje.Mijn vader blijkt te zijn aan gereden op het Kleinpolderplein te Rotterdam.Een auto die van de rijksweg kwam, reed met een snelheid van 130 kilometer per uur tegen mij vader aan.Ook ik barst in huilen uit. Daar ligt hij dan, op de intensive care, een vervormd hoofd in het verband, alles gebroken wat hij maar kon breken.In een diepe coma. Ik zie me weer fietsen achter zijn brede rug uit de wind.Vaak deed ik alle moeite om hem bij te houden.Soms keek hij om en zei dan vaak, grappend moet je niet overnemen.Dan lachte ik, maar was zeker niet blij.Van fietsen geniet je vaak achteraf. Mijn arme pa was pas 47 en in puike conditie toen hij door een idioot die ook nog eens door rood reed, uit zijn liefde gerukt.Wielrennen, wat hij helaas pas op 37 jarige leeftijd kon gaan doen, wegens meer tijd door verandering van baan.We keken er altijd al naar, en deelde dit als twee vrienden. Na twee weken ontwaakte hij uit zijn coma.Volledig in de war.Niet zo vreemd natuurlijk.Na twee weken ontsnapte hij uit het ziekenhuis, en werd hij door een buurvrouw gevonden in de buurt van mijn ouderlijk huis, toen nog in de Rotterdamse wijk Delfshaven.Hij hoefde niet meer terug, want hij zou die dag zo en zo opgehaald worden door mijn moeder. Sinds die dag zorgt mijn moeder al voor hem, hoe zwaar het ook is.Hij zorgt ervoor dat mijn moeder nauwelijks aan andere dingen kan denken.Soms huilt ze het bij ons of mijn zusje uit.Maar ik weet dat ze mijn vader nooit in de steek laat In mijn ogen (misschien is het niet zo) mijn vader nog steeds vooruit gaat.Hij is vrolijker, en wil constant iets voor hulp behoevende mensen betekenen.Dit verteld hij ons dan ook in geuren en kleuren, mijn moeder staat dan achter hem nee te schudden.Hij verzint het negen van de tien keer ter plekke. Grappig is dat mijn pa aan bijna iedereen die hij ontmoet meteen verteld dat hij toch maar even een auto heeft tegen gehouden die 130 kilometer per uur reedt.Tja dit jokt hij helaas niet.

Een wat ongelukkige topprestatie…….

CHECK: https://www.pieterzandvliet.com/homepage/boek-mijn-zoon-jordi-de-imbeciel/