Oct 242015
 

De dagen zijn onwerkelijk. Misschien hoort dat bij de Herfst, bij mij, of is het de combinatie. Het maakt Title: Dyanko van Breemen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Various niet uit, mijn dagen zijn onwerkelijk. Vorige week werd Dyanko van Breemen een goede vriend van mij vlak voor zijn huis aan de Wolphaertsbocht, Rotterdam aangereden door een auto, terwijl hij vrolijk op weg was naar een concert in WORM, viel te lezen op een berichtje dat hij krap een kwartier voor dit verschrikkelijke ongeval op zijn Facbook pagina had geplaatst. In het ziekenhuis overleed Dyanko 32 jaar oud. Ik zie hem nog binnenlopen als pak hem beet zeventien jarige, wat bleek, stijl haar en zijn kenmerk, twee enorme wenkbrauwen, één wenkbrauw was pas echt raar geweest. Hij was samen met Marc en Erik Smol. Hierna kwamen de Grafischeschool studenten minstens één keer per week in Galerie Slaphanger door de strips en muziek zochten.

Ze brachten wat later ook leuke samenwerking projecten, Marc en Dyanko. En weer later gingen ze samen muziek maken en traden op door het land, als bijvoorbeeld de Kunstvlaai te Amsterdam.

Ik vroeg ze ook eens op te treden bij mijn Expositie in Pand Paulus te Schiedam. Er knalde knoertharde onvervalste noise door de boxen in de voormalige kerk, waar dominee/dichter Francois Haverschmith nog heeft gepreekt. Een aanrader is zijn bundel Snikken en grimlachjes. Maar goed Marc en Dyanko hebben om precies dertig seconden hun Hel op aarde kunnen performen toen een woedende man binnen rende, en op onvriendelijke manier te stoppen. Cultuur barbaren zijn helaas nog steeds niet uitgeroeid, dat komt nog wel een keer.

Dyanko was ook bezig met een solo project, genaamd Murderville (Moordrecht) waar hij toen woonde. Normaal moet ik bekennen dat ik het vaak saai vind naar iemand achter een laptop te zien staan, waar geluid dan wel muziek uit komt, maar Murderville bracht hier verandering in, door als een soort robot verkleed, de meest achterlijke dansjes te doen achter zijn laptop.

Na het sluiten van Galerie Slaphanger zagen Dyanko en ik elkaar niet zo vaak meer, wel hadden we vaak online contact. Bijvoorbeeld toen hij zich dood verveelde bij zijn vader in Frankrijk en we nachten naar elkaar lettertje typte, die woorden vormde om zijn verveling wat op te leuken. Vaak stuurde hij zijn nieuwe muziekjes of prachtige zwart wit tekeningen. Nu onder de naam Copagod. Ik miste Dyanko vaak, maar dacht altijd ik zie hem wel weer. Dat is dankzij een klootzak die veel te hard reed nu onmogelijk.

Ik hoop dat Dyanko daar boven verder kan, met waar hij hier gebleven was, het ga je goed kanjer….

 October 24, 2015  Posted by at 19:03 Pieters Proza, Various 2 Responses »
Oct 142015
 

Acht jaar woon ik nu in Nieuwleusen, dagelijks bezig in mijn atelier, zoals ik dat vroeger aan de Hoofdstraat 307 te Schiedam deed, en daarvoor aan de Volmarijnstraat 24 te Rotterdam, en ja we worden oud Pieter, aan de Havenstraat 145 b in mijn ouderlijk huis te Delfshaven te Rotterdam. Er is niet alleen in mijn werk iedere verhuizing veel veranderd, maar ook in de werk omstandigheden, en hoe ik alles bekeek, laten we zeggen dat de tijd bij mijn ouders het duidelijkst in het teken stond van verwerken, een ander deed dat in een dagboek, ik deed het in tekeningen die ik weer weg gooide na verwerking. Nu klinkt het alsof ik dit volledig zelf wou, maar het is dus achteraf bekeken, toen had ik een constante ruis vol met dingen die ik maar niet begreep in mijn hoofd, met veel woede aanvallen ten gevolge. Aan de Volmarijnstraat was de ramp niet minder, ik was vaak in de war, weet nog dat ik een gat in de vloer had gezaagd, waar ik dood leuk alles in gooide wat ik kapot had gemaakt. Maar langzaam aan begon ik steeds meer een striptekenaar te worden, begon minder te sporten, en zat veel thuis. Toen ik mijn huidige lieverd ontmoette, begon ik in 1994 met het smelten van Kunststof en verwerkte hier Barbies in, hier mee exposeerde ik regelmatig met veel succes. Om gezondheid redenen begon ik met schilderen, en doe dat nog steeds.

Toen wij verhuisde naar Nieuwleusen, het was de keuze een Penthouse aan het central park te New York of een appartement te Nieuwleusen, dus kozen wij natuurlijk voor Nieuwleusen, zeg ik altijd als iemand weer eens vraagt,”vanwaar Nieuwleusen”. Omdat café de Brouwerij zo leuk is, nou goed. Het was goedkoop, groene omgeving en veel minder afleiding of onaangename prikkels.

Volgens mij ben ik in die acht jaar nooit meer in het centrum van Rotterdam geweest. Een keer een weekTitle: Fijn lekker, lekker fijn Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza bij Ricardo Suares te Hillgersberg, een aantal maal bij mijn ouders in Schiebroek, nog wat andere malen bij mijn zusje die in de Es aan de Maas woont, en dat was het wel een beetje. Eigenlijk zag ik Rotterdam dus alleen veranderen op televisie, en wist niet wat ik ervan moest denken. En oh ja ik bezocht ook nog twee keer met mijn Zwolse matti Arjan Regterschot met enorm veel plezier de Kuip. Nu komen hier veel vrienden uit Rotterdam op bezoek, dus ik hield mij op de hoogte, en wilde nu toch maar eens proberen naar Rotterdam te gaan. Ik bedoel mijn grote held Keith Haring exposeerde in de Kunsthal. Op uitnodiging van mijn goede vriend Peter van Hemert ging ik dus een weekend naar Rotterdam. Hij woont in de Resedastraat op Zuid, en met de metro zit je dan in een poep en een warme stinkende ruftuffer in hartje centrum Rotterdam. Bij station Maashaven werd ik opgewacht door gebroeders Peter en Rob van Hemert, aan de overkant bij een klein stieren beeldje stond een hoge wolkenkrabber, waar wij naar binnen gingen, en in de lift zoefde naar de twintigste verdieping waar de lieve ouders van Peter en Rob wonen, Louis en Carla.

Ik sloeg haast tegen de plavuizen, toen ik het uitzicht over Rotterdam zag. Het SS schip de Rotterdam, deTitle: Fijn lekker, lekker fijn Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Kuip, de Moskee, Katendrecht, Brielselaan, de Maassilo, Zuidplein, de Euromast en jawel een tractor. En allemaal hoge flats die ik nog nooit in het echt had gezien, prachtig. Alsof ik onder een zware steen vandaan was gekomen, en in een andere tijd om hoog was gekropen om de Maasstad te bekijken.

Onder de gort droge Rotterdamse humor heen, kon ik buiten het uitzicht ook van de kunst aan de muren en in de vorm van glazen en stenen beelden op de grond genieten. Louis en Carla hebben een mooie collectie opgebouwd. Een kikker viel mij op, in glooiende verf streken gezet op het canvas. Een grote C van copyright eronder maakte het werk af. Bleek het van Peter van Hemert te zijn, die nooit iets had verteld over zijn schilderen. Helaas is hij alweer een paar jaar gestopt wegens gebrek aan de juiste gevoelend om tot schilderen te komen. Ik hoop dat hij het weer oppakt, misschien eerst eens met wat tekenen, want net als ik, schildert hij als een tekenaar. Hij zou het kunnen doen als hij naar één van zijn platen uit de niet geringe collecte luistert. Title: Fijn lekker, lekker fijn Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Desnoods komt hij af en toe naar Nieuwleusen, of ik naar Rotterdam om de feeling te vinden, moet lukken. De volgende dag gingen Peter de mysterieuze kunstenaar en ik zei de geschifte op weg naar de kunsthal, ik voelde mij als een klein ventje misselijk van de spanning omdat hij op schoolreisje ging. Wel leuk, twee Rammen opstap, ik ken verder geen mannelijke Rammen. We besloten onze verjaardag in april samen te vieren, dus dan tweeën we eigenlijk onze verjaardag. Maar goed, ik heb verder niet bewust veel met astrologie. Sommige dingen moet je aan andere overlaten, mogen ze ook wat. Keith Haring, nou ja die expositie zou ik zo weer willen zien, WOW, en mijn complimenten aan de Kunsthal. Er hingen en hangen nog tot februari 2016, de werken die Haring met krijt op zwarte ondergronden in de reclame abri’s van de New Yorkse metrostation maakte, en helemaal vet, de beroemde neon expositie in de Leo Castelli galerie, was er nagemaakt met de echtte werken. Ja een wanna see.

Na de Expositie gingen we naar de nieuwe markthal, waar het heel druk was, indrukwekkend, maar ik Title: Fijn lekker, lekker fijn Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza hou niet van hallen en zijn geroezemoes. Dus besloten we een super lekkere hamburger te eten bij de Burgertrut, en dat lukte dubbel en dwars. Na een bezoekje aan Jody James Cambell, een vriend die al jaren aan de korte Hoogstraat zijn beelden man ding doet geheel in het zilver, zeven dagen per week, acht uur per dag. Ja dat is aanpezen. En dat allemaal omdat hij niet genoeg kan optreden als blues pianist, en dat zou wel moeten, hij is echt heel goed, kan ook niet anders met als vader Alabama James Cambell, de laatste echtte blues pianist van zijn generatie, die ergens in Rotterdam woont. Hierna bezochtte wij platenzaak Demonfuzz records, waar de eigenaar wat cd’s voor deze pick up loze schrijver opzocht en Jochem mede eigenaar van Mascolori schoenen aan de nieuwe Binneweg, er stonden weer veel nieuwe schoenen die mij het Title: Fijn lekker, lekker fijn Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kwijl uit de broodmolen deden lopen, en binnenkort worden er van mij schoenen en sokken gepresenteerd met een expositie, u bent hiermede alvast voor dat ik een datum weet uitgenodigd. De volgende dag ging ik met Peter en zijn ouders naar Katendrecht, dat was misschien wel het meest verrassend, wat is dat ongelofelijk leuk geworden, het is als een dorpje vol verrassende kunstwinkeltjes, restaurants en barretjes als bijvoorbeeld de Ouwehoer, dit moet u zien en mee maken. Ik zou zeggen tot kijk in Rotterdam.

 October 14, 2015  Posted by at 22:53 Pieters Proza 2 Responses »
Oct 092015
 

Gisteren was ik eindelijk weer eens in een stripwinkel, de Boekenhalte aan de Assendorperstraat te Zwolle. De eigenaar was de nieuwe strips aan het uitpakken, en vroeg of ik ze wilde bekijken, dat wilde ik wel, maar ik had net bij het platenwinkeltje wat vette Garage rock and roll cd’s voor een drol gekocht, en had nu nog maar vijf Euro in mijn zak. Dus zei ik dat hij nu niks aan mij had, en ik mezelf niet gekker wilde maken als ik al was, en snel weer een keer terug zou komen.Title: Stripwereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Na deze woorden tegen mijn hebberige wil in uitgesproken te hebben, zag ik natuurlijk nog heel veel pareltjes uit het Universum van de nog altijd geweldige stripwereld. Bijvoorbeeld het boek, “de cartoons van een Berber”, van de Marokkaans Nederlandse Abttoy, bij een vriend had ik dit boek al eens zitten inkijken. De cartoons zijn heel mooi getekend en de grappen pijnlijk goed. Abttoy neemt humor als wapen tegen het moslim terrorisme, en daar is hij toch wel heel scherp in. Zijn tweede boek,”De as van het kwaad” is ook geweldig, een aanrader wat mij betreft.

Ik kocht twee tweede hands strips voor 250 ieder, van Martin Veyron, “Baren Terzijde, Laag aan de Title: Stripwereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza grond, en Berroyer Gibrat, “Goudard, beide uitgegeven Uitgever. Allebei deze strips stonden in één van de beste stripbladen aller tijden, de RHAA LOVELY. Ik was dus weer in mijn nopjes, vette rock and roll door de boxen en lekker ouderwets een strip op mijn schoot. Wat mij opviel in de stripwinkel waren mannen in het pak die in tegenstelling tot deze arme maar gelukkige kunstenaar wel door de nieuwste strips en graphic novels bladerde, en met stapeltjes naar de glunderende stripboer liepen met hun buit. Een geheel nieuw strip publiek is langzaam ontstaan, deze helden in het pak zijn de redders van de stripwereld, gelukkig maar. Want het is een mooie wereld, ieder land ter Wereld heeft zijn eigen striptekenaars en cartoonisten voort gebracht, en er komen er misschien niet meer zoveel uit als vroeger, maar ze worden op zeker op allerlei mooie wijze door de uitgevers uitgebracht, vroeger had je slappe of harde kaft, en dat was het wel een beetje, nu zijn er geweldige varianten, in allerlei soorten en maten, u moet maar eens opzoek naar de schaarse stripwinkels die er nog zijn. Ik denk dat men op den duur wel weer strips zal gaan kopen, zoals de vinyl platen nu ook weer op weerde geschat worden, strip verdienen dat ook.

Veel mensen zijn gestopt met het lezen van strips in hun jeugd, Suske en Wiske, Kuifje, Lucky Luke, Title: Stripwereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Marvel comics, Nero, Guust Flater, Asterix en Obelix en ga zo maar even door. En dat zijn natuurlijk leuke strips, niks mis mee, super basis, maar er is heel veel meer, de auto biografische strips zijn in de loop der jaren ook steeds populairder geworden, van zowel mannelijke als vrouwelijke tekenaars, die gaan over dromen, liefdes, muziek, eigenlijk van alles waar de meestal niet al te gelukkige hoofdfiguur tegen aan loopt. Ik zal wat namen noemen, Barbara Stok, Maaike Hartjes, Joe Matt, Robert Crumb, Peter Pontiac, Julie Doucet, Peter Bagge om u op weg te helpen in de strip voor volwassenen. Maar ik denk zelf dat het juist leuk is om zelf een stripwinkel te bezoeken en lekker door de bakken te struinen zonder aan de tijd te denken, en zo nieuwe dingen te ontdekken, echt waar het is de moeite zeker waard, en mocht u er geen genoeg van krijgen, er worden jaarlijks door het hele land stripfestivals en beurzen georganiseerd, waarvan u zeker het Haarlems stripfestival eens moet bezoeken, het Pink pop van de stripwereld zeg maar.

Ik wens u heel veel plezier met uw nieuwe of oude hobby.

 October 9, 2015  Posted by at 00:49 Pieters Proza No Responses »
Oct 022015
 

Vorige week was ik zoals best vaak aan het speuren in een Kringloop winkel, ditmaal in mijn hometown Title: Zwarte Piet is Nederlandse cultuur | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Nieuwleusen. Buiten wat mooie lijsten en wat oude boeken vond ik een zwarte Pieter pruik met vlechtjes. U begrijpt dat ik hier meteen een profiel foto voor mijn altijd bruisende Facebook pagina in zag. Wat ik misschien beter niet had kunnen doen, was de pruik na afrekenen meteen op mijn hoofd zette. Het viel waarschijnlijk niemand echt op, dit omdat ik niemand tegenkwam behalve voorbij razende auto’s op de N 377. Vrolijk liep ik het terrein op, en kwam zo een nieuwe werknemer van REFAC tegen, het bedrijf van onze huisbaas. Ik stelde mij vriendelijk voor aan de Somalische man, die niet verblikte of verbloosde. Ik was al vergeten dat ik de belachelijke Pieten pruik ophad, had zat dus als gegoten. Toen kwam de immer vrolijke Erik de werkplaats uit gelopen, en hij zei meteen, hey Pieter moet jij je niet schminken. Door de grond zakkende trok ik de pruik af. De Somaliër kwam bij ons staan. Erik begon over onze cultuur, dat die hele discussie onzin was, men moest begrijpen dat zwarte Piet een onderdeel van onze cultuur was.

Laten we wel wezen, we hebben het hier over een meestal kerel, met zijn benen in de panty van zijn vrouw die kindertjes bang maakt, geschminkt is, met de lippen van een opblaas pop, en dan probeert stoer te praten. Onze cultuur, we hebben toch wel meer te bieden als Zwarte Piet. Als Zwarte Piet daadwerkelijk onze cultuur is, dan zou je moeten begrijpen het hoe en waarom mensen zich juist aan deze belachelijk vertoning ergeren. Want Zwarte Piet hoe leuk ook voor kindertjes, ook voor mij vroeger, hij is hoe dan ook gebaseerd op een slaaf, en ja dat is ook onderdeel van de Nederlandse cultuur. En ja die slaven werden geleverd door andere zwarte Afrikanen, maar als wij die niet van ze kochten, hadden zij geen handel. Het is allemaal niet goed te praten, en het is natuurlijk ook niet slecht of kwetsend bedoeld onze ouwe trouwe Zwarte Piet, maar er even bij stil staan waarom mensen hierdoor gekwetst zijn zou allerminst de moeite waard zijn, in plaats van gelijk met stront naar elkaar te gooien? Dat geeft al helemaal geen leuker kinderfeest. Er moet toch een beetje leuke oplossing voor iedereen te bedenken zijn, en echt ik denk niet dat men verder gelijk alles van onze cultuur wil afnemen.

Dan kunnen we altijd verder praten met elkaar, praten wel te verstaan, blijven communiceren, niet generaliseren. We moeten het met elkaar doen, dat lijkt mij duidelijk.

Ik heb zelf eens Zwarte Piet gespeeld voor mijn nichtjes, ik had een pruik liggen en schmink maar zo snel geen pak. Dus trok ik een jogging broek aan met een oranje voetbal shirt en trimschoenen, net echt, nou mijn nichtjes hadden het natuurlijk meteen door, Ik was hun geschminkte getikte oom, en niet een geschminkte vent in een apen pakkie met een panty aan,, zeg maar een stukje Nederlandse cultuur.

 October 2, 2015  Posted by at 22:12 Pieters Proza 1 Response »
Sep 282015
 

 

In dezelfde stad geboren als grootmeester Rembrandt, sleutelstad Leiden. Net als hij
Title: Tachtig miljoen laten we het even niet doen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunstenaar al wil ik mezelf geen grootmeester noemen, en dat deed hij waarschijnlijk ook niet.Maar als je ziet wat de man maakte, ja dan mocht hij wat mij betreft zelfs zichzelf grootmeester noemen. En dan bereiken dat je na eeuwen de natte droom bent van Minister Jet Bussemaker met twee schilderijen, twee huwelijks portretten van Maerten Soolmans en niemand minder dan Oopjen Coppit, weelderige hoed af voor Rembrandt.

Maar zeker niet voor minister Jet Bussemaker. Hoe mooi een schilderij is, of van welke vergane grootmeester die er helemaal niks aan kon doen, en nu waarschijnlijk pijn in zijn rug heeft van het op volle toeren draaien in zijn graf om de maffe wereld van nu, vol idiote parasieten, in de zogenaamde crisis, nee dat kun je niet goed praten. Laat de schilderijen waar ze zijn, het Rijks museum moet een keer tevreden zijn. Het zijn immers maar schilderijen, ik vindt een half miljoen zure Euro’s al heel veel geld, al is het misschien het beste schilderij ooit gemaakt, dan is Tachtig miljoen gewoon onbeschoft, onredelijk, abnormaal, idioot, geschift. Dat kan Jettie echt niet maken, ze moet wel een heel goed politicus zijn deze daad recht te praten, wat mij betreft mag ze dan opgesloten worden in een inrichting, met twee slechte replica’s van Maerten en zijn geliefde Oopjen boven haar bed. Dit is stelen terwijl iedereen er bij zit, in deze tijd, maar eigenlijk geen ene tijd kun je dit verantwoorden, laat die schilderijen waar ze zijn, ze worden er goed verzorgd, anders waren ze er al niet meer, wat dat betreft een vette pluim voor de Familie Rotschild. Een pluim van het Nederlands volk kan Jettie waarschijnlijk wel vergeten, een nog veel vettere fluim zal haar deel van de naar ik mag hopen in opstand gekomen Nederlands volk zijn. Waar minister Bussemaker op deze manier voor zorgt, of aan bijdraagt want het sterft helaas van deze nog goed bedoelende idioten, is dat mensen een hekel aan kunst krijgen, en dat is toch onnodig, je kunt zoveel meer voor de wereld doen met die tachtig miljoen, maar dat kan men zelf wel bedenken, en dan toch zeker Jet Bussemaker, die als minister juist is afgestudeerd om goed te denken, en niet om zich te laten verleiden door een nogal persoonlijke schilderijen van een getrouwd stelletje toevallig geschilderd door Rembrandt van Rijn. Die man is samen met Vincent van Gogh toch al omgedoopt tot de Mickey Mouse en Donald Duck van de Nederlandse kunstwereld, overal kun je ze voor misbruiken, het verbaasd mij dat Vincent nog niet voorbij is gekomen met zijn afgesneden oorlel in een reclame voor, “Beter horen”. Met onze oordopjes had Vincent nu nog kunnen horen hoe groot hij nog is geworden, en helemaal terecht trouwens.

Men zou niet zo bezitterig hoeven zijn, als men niet zo erg met grensjes bezig zou zijn, goed Rembo is in Nederland ter wereld gekomen, en heeft hier zijn hele leven geschilderd, maar waarom zou je de werken speciaal moeten hebben, je zou ze eventueel alleen kunnen tentoonstellen, wat dat betreft ben ik een voorstander van rond reizende exposities , dan kan iedereen die ze een keer wil zien, voor niet al teveel geld genieten van het bruidspaar. Ik hoop dus van harte dat Jettie met deze asociale actie heel erg hard op haar bek gaat. Tot slot nog een tip, wees zuinig met uw trouw fotos, die kunnen nog geld waard worden…

 September 28, 2015  Posted by at 12:27 Pieters Proza No Responses »
Sep 272015
 

Na Cigar box festival Delta Calluna heb ik de smaak te pakken, en trok ik er voor een lange rit van zeker tien minuten op mijn ouwe trouwe scooter op uit naar de Amerikaanse dag, jawel weer bij Café Calluna te Ommen. Boek er nou voor volgend jaar een vakantie, want die sfeer vind je nergens. Op de normaal stille land weggetjes reden nu troepen ronkende Harleys e, kwamen er van links en rechts Amerikaanse auto’s te voor schijn. Het was net of ik op mijn Kymco uit het verre Taiwan in de jaren vijftig ergens in Amerika was beland. Niks was minder waar natuurlijk, we reden allemaal naar Café Calluna voor de Amerikaanse dag van 2015. Aangekomen zag het zwart van de meest geweldige motors, ik zette mijn scooter maar aan de overkant van een smal kanaal dat langs camping Calluna loopt. Na een geruststellende knipoog naar mijn scooter, dat het allemaal wel goed kwam, en dat het baasje hem nooit in de steek zou laten liep ik de leren mannen en vrouwen bende in. Er was een leuke markt met de juiste kleding voor de motor rijder, Vintage kleding en sieraden. Er klonk door de boksen rock and roll, en de sfeer was druk en gemoedelijk. Ik liep een stukje langs de motoren en werd bij een Italiaanse Laverda motor staande gehouden door een man met een enorme hond aan de lijn. Hij vroeg hoe ik de motor vond Mooi zei ik wel gemeend. Hij vertelde dat hij vroeger een precies dezelfde had, maar dat die na een week in brand was gevlogen. Je zult hem dan wel missen zei ik maar. De tranen stonden in de man zijn ogen. Ik liep maar door op mijn Mascolori schoenen in een Pieter Zandvliet jasje. Ze hadden het reuze naar hun zin tussen de vele Cowboy boots en houten klompen, net als ik zelf trouwens. Ik stak een dikke sigaar in de brand, en was klaar voor de Brabantse Johnny Cash Tribute band Def Americans. Dat klonk prima, mensen danste, mooi weer helemaal perfect.

Tevreden reed ik na het optreden op hus an. En daar genoot ik van het Wereld kampioenschap op de weg voor wielrenners in het Amerikaanse Richmond, om in de Amerikaanse dag stemming te blijven. De Oranje mannen deden het goed, maar de winnaar werd helemaal terecht de Slovaak Peter Sagan, de grappigste renner aller tijden, en nog een klasbak ook. In de ronde van Spanje werd hij nog van zijn sokken gereden door een motor, maar zijn wraak was zoet. Ik vond het weer een heerlijke dag met veel energie voor de volgende week.

http://www.cafecalluna.nl/

http://www.defamericans.nl/

http://www.mascolori.nl/

http://www.kymco.nl/

 

Foto”s

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Mijn Kymco

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Bandbus Def Americans

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Camping Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Harley

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Chalet Camping Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Camping Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Camping Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Def Americans

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Giant motor chopper Cafe’Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Mascolori on my feets

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Def Americans

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Def Americans

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Selfie

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Selfie

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Mijn buurtjes ook op de Amerikaanse dag

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Auto met houten bumpert

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Camping Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Amerikaanse dag Café Calluna

Title: Amerikaanse dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

The end…

 

 

 September 27, 2015  Posted by at 23:00 Pieters Proza No Responses »
Sep 202015
 

Title: Lola Española | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

In de straten van Badalona leerde ik met mijn zusje Angelique van familie, vriendjes en vriendinnetjes Spaans praten. Wij kwamen er al sinds 1977 ieder jaar, en ik probeer nu minimaal één keer per jaar vrienden te bezoeken. Buiten mijn geliefde Catalonië heb ik met mijn vrouw Xandra veel andere plaatsen in Spanje met veel plezier en vooral interesse bezocht. Geregeld maak ik werken waar mijn liefde vaak niet overduidelijk in naar voren komt. Lola Española is een werk waar Spanje heel duidelijk naar voren komt, het is tot dus ver tevens het grootste werk dat ik heb gemaakt over Spanje. 100X140 cm met Acryl verf op een zwart beschilderd canvas doek.

U ziet een grote Spaanse waaier met daarboven op zeven hoofden, Spaanse hoofden van: San Francisco, El Grego, Miguel Cervantes, Lola Española, Lorca, Reina Isabela, Velasquez.. Lola Española is een zigeunerin in mijn hoofd ontstaan, ze bestaat dus niet echt zoals haar buren op de waaier. Onder de waaier heb ik de zoveelste ode aan de kleine schilders reus Pablo Picasso gemaakt, namelijk wat details uit zijn zwarte/witte Guernica. In het rood onder mijn bescheiden Guernica kunt u twee maal Don Quichot zien, met daarnaast de Italiaan Columbus, al beweerd men in veel landen waaronder Spanje dat de ontdekkings- reiziger daar geboren is. En naast Columbus op de wereldbol, ziet u het beertje van de stad Madrid onder een boompje met naast hem de wel bekende Spaanse stier. Dit werk is eigenlijk een remix van Spanje geworden. De vogels staan voor de vrijheid die ik persoonlijk voel als ik weer in Spanje ben, begrijp me goed ik voel mij absoluut niet vast zitten in Nederland, maar ik ben altijd weer blij als ik het weer heb geflikt in Spanje te zijn, op de één of andere manier is dat voor mij nooit van zelf sprekend. In de dunne groene lijnen ziet u beroemde Spaanse gebouwen, en de blauwe lijnen zijn weer die mooie bergen die in veel van mijn werken zijn terug te zien zijn, Ooit hoop ik dat iemand het werk koopt die heel veel van Spanje houdt, en heel veel van dit werk kan genieten, alsof die op zijn favoriete plekje in Spanje is, altijd wanneer hij/zij of allebei naar Lola Española

 September 20, 2015  Posted by at 23:48 Pieters Proza No Responses »
Sep 182015
 

Title: Wereld Burger | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Vanaf vandaag lanceer ik deze nieuwe rubriek in Pieters proza, de naam, is de naam van het werk waar ik het over ga hebben, en ik wil het voorlopig over werken gemaakt door mij hebben. Mocht niemand de stukjes lezen, die kans is immers aanwezig, dan is het voor mij fijn het geheugen wat op te frissen, ik onthoud ook niet alles, en al helemaal niet bijna alles.

Dit keer wil ik het hebben over een werk geschilderd en getekend op canvas, grootte 80 x 120 cm, en de naam is World citizen, in het oude vertrouwde Nederlands Wereld burger. Met internet zijn we dat inmiddels allemaal, wij wereld burgers surfen in een poep en een scheet het web over, daar kan moeder spin niet tegen op. Het donker blauwe haarloze hoofdfiguur is de wat naïeve wereld burger, om hem draait het allemaal, in ieder geval heeft de goede man, laat ik hem Vincent noemen, het idee dat het allemaal om hem draait, en waarom niet, het moet immers ergens om draaien, om te voorkomen dat het niets is. In witte dunne lijnen heb ik gebouwen en door mij geliefde bergen op het lichaam van Vincent gezet, dit heeft verder niks met tatoeages te maken. Het is een reisverslag in beeld van Vincent. De achtergrond heb ik in dit geval gespoten met gele verf. Zo heeft het een zonnig effect, zelf reis ik ook graag naar de zon, nou ja, naar plekken dichterbij de gele hete donder.

Edoch heeft wijlen Prins Bernhard hier een muts op, waarschijnlijk was de schavuit van Oranje net als zijn bril overigens, zijn pet vergeten. De kop van de Prins zijn pijp heeft dezelfde kop als Bernard. Hierop kwam ik eigenlijk door mijn moeder, die steevast zegt als er iemand een pijp rookt,”twee rotte koppen aan één steeltje”, ja het is mij er ééntje die Anneke Zandvliet de Jong uit Schiebroek. Schuin onder de Prins in licht blauw gewaad, zien we mijn grote heldin Malala Yousafzai. Zowel de Prins als de jonge activiste zijn op hun manier wereldburgers, net als Vincent.

De roze hartjes staan voor de vrede, die ik zo graag zou zien over heel de wereld. Ik heb al ideeën, naar het Witte huis verstuurd per ouderwetse post, om een mogelijkheid te scheppen voor een ieder die elkaar dood wil schieten dan wel verkrachten dit op de Planeet MARS te kunnen doen. Wie weet gaan ze er daar in Amerika iets mee doen, niet lezen naar alle waarschijnlijkheid en in de prullenbak gooien, dat is ook wat mee doen natuurlijk. Ze willen waarschijnlijk niet naar MARS, mietjes.

De papegaai op het schilderij is mijn symbool voor de Wereldburger, dat beestje is er in alle kleuren en zie je overal ter wereld, en hij spreekt nog alle talen ook. Dit Aldus Wereld burger. Wereld burger is net terug van een jaar weg geweest, hij heeft op allerlei plekken in Zwolle gehangen, een soort tour. Toen ik hem op één van die plekken aan de muur hing. Vroeg een dame die er werkte, of deed alsof, wat het werk koste. Ik zei twaalf honderd euro. Ze keek mij boos aan, en zei,”nou dan ga ik hier ook iets ophangen, en zet er dezelfde prijs onder”.

Ik zei dat ze dat vooral moest doen (heel vriendelijk trouwens), dat zou ik leuk vinden. (en ik dacht sterf) Ze negeerde mijn antwoord, en ging verder met weet ik veel, ze had het werk niet eens bekeken.

 September 18, 2015  Posted by at 18:56 Pieters Proza No Responses »
Sep 162015
 

Staatssecretaris Sander Dekker vindt dat de publieke omroepen alleen nog educatieve programma’s Title: Hond bijt Sander Dekker maar in zijn klootzak | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza moeten maken, hij noemde,”De Wereld draait door”, zenuwachtig met zijn handen spelend een voorbeeld, en niet onterecht. Ik werd opeens geïnteresseerd in Biologie en natuurkunde en vele andere dingen die er in en om ons gebeuren, alsof ik nog niet genoeg interesses heb. Maar ik blijf de gekke stukjes film, Peter Pannekoek en natuurlijk Lucky TV het leukst vinden. Waarschijnlijk niet de items die Staatvervelia Sander Dekker bedoeld als hij het over, De Wereld Draait door heeft.

Net als mijn mening doet die er van Dekker toch ook niet toe, nou ja, zijn beslissingen doen er dus wel toe, en gelukkig die van mij niet.

Het is toch vreemd op zijn minst dat een Staatssecretaris zich gaat bemoeien met de programma’s die vak mensen maken, zeker als ze daar zo min mogelijk kijkers mee schaden. Rot toch op man, je kunt toch in onderhandeling met programma’s maken, ze vertellen wat ze misschien zouden kunnen veranderen. Vijfhonderdduizend en één mensen kijken dagelijks naar,”Man bijt hond”, met veel plezier, dat weet ik zeker. Het beste programma dat laat zien op een brood nuchtere manier mede dankzij Bram Bromet, mensen laat zien die heel bijzonder zijn, soms krijg ik het idee door,”Man bijt hond” (het enige programma waar ik een shirt van heb) dat alle mensen in Nederland heel bijzonder zijn, behalve Sander Dekker. Hoe kan je nou stellen dat Man bijt hond niet educatief zou zijn, het is immers altijd goed om te zien hoe mensen zoals jij en ik dingen anders doen, je gaat er menig maal verder bij doordenken, en soms geniet je ervan, wordt je verdrietig, boos of weet ik veel wat voor emotie er bij je op komt, maar Man bijt hond krijgt het voor elkaar, iedere dag opnieuw al jaren lang. Nou mensen u weet het al, die zeikende krullenbol van een pisbak secretaris, wil geen Man bijt hond, dus moet het verdwijnen. Dan kijkt hij er toch niet naar, waarom het voor andere bederven. Ik vind dat hij uit de politiek moet, want hij is niet leuk en al helemaal niet educatief.

“Lang Leven Man bijt hond”!!!

 September 16, 2015  Posted by at 23:59 Pieters Proza No Responses »
Sep 152015
 

Een paar weken geleden heb ik live niet ver van een drie hoofdige bluesband af die een Live CD aan het opnemen Title: Cigar Box Festival Delta Calluna Ommen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza waren aan de cover voor die band tussen een enthousiast publiek hard zitten tekenen aan een cover voor die zelfde live cd. Volgens mij is dit een uniek idee, van de zanger, Bo genaamd van de bluesband met de naam,”Bacon Fat Louis”. Ik wilde mij laten pakken door de muziek en sfeer, en dat is bij mij maar de vraag, want ik ben dikwijls weggelopen bij een live schilder performance, omdat de sfeer op een festival mij niet beviel, of dat ik gewoon niet lekker in mijn voorhuid stak.

Maar bi Fat Bacon Louis had ik hier in de verste verte geen last van, het was onvergetelijk en de band heeft er een fan voor het leven bij, en nog een knappe kerel ook, al schrijf ik het zelf.

De cover voor de cd, eigenlijk een schilderij op zwart geschilderd canvas heb ik in mijn atelier verder uitgewerkt, en gelukkig was de band er tevreden mee, en buiten een stevige som geld die ik hier voor ving, en andere cadeaus, waaronder een vette cd van de band, die u op hun website kunt aanschaffen, was het mij er om te doen de sfeer er zo goed mogelijk uit te laten komen.

Fat Bacon Louis speelt Delta Blues, oer blues waar ik heel veel van houd. Het is geen moment saai en ze Title: Cigar Box Festival Delta Calluna Ommen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza weten het publiek goed te vermaken, met bijvoorbeeld een preek uit de bijbel van Bo, en dat voor een ongelovige. Op de live avond in hun studio de Hippie hut, vroeg Bo of ik op 13 september zin had om een door hem georganiseerd, Cigar blues festival, Delta Calluna, bij Café Calluna te Ommen wilde komen. Ik heb heel weinig met festivals, maar dat wilde ik wel mee maken vlakbij huis te Ommen. En dus reed ik op mijn scooter de bewuste dag inde richting van Ommen. Ik had er wel een optreden van mijn buurvrouw die in een gospelkoor zingt moeten afzeggen, je moet er iets voor over hebben, dan maar mijn lieve buurvrouw. In het centrum van Ommen hoorde ik nergens muziek, en ik vond al helemaal geen Motor stop Café Calluna. Maar ik was ruim op tijd, dus reed ik alle uithoeken behalve de goede hoek van Ommen opzoek naar Café Calluna, ik besloot maar aan een ouder echtpaar te vragen of zij het café kende. En gelukkig wisten ze mij de weg te wijzen.

Toen ik over de Hessenweg richting het café reed, wist ik het opeens, het café was nog geen tien minuten van mijn huis af, ik vond het als ik er langs reed altijd heel gaaf uitzien, grote zelf gemaakte houten motoren voor reuzen, staan er voor, ik had er al eens foto’s van gemaakt.

Toen ik aankwam was Gumbo and the Monk op zijn gitaar vervaardigd aan een sigarenkist aan het Title: Cigar Box Festival Delta Calluna Ommen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza spelen . Op de markt kon je zelf op de speciale instrumenten spelen, net toen ik dacht laat ik het eens proberen, zat een kerel er geweldig op te spelen, ik besloot het maar bij luisteren te houden, ik speel overigens geen gitaar, maar rook wel sigaren. Bo had zelf twee podiums gebouwd waardoor het leek alsof de muzikanten gezellig in een blokhut speelden. De Amerikaan Justin Johnson bespeelde niet alleen virtuoos op allerlei sigaren doosjes gitaren, hij vertelde gelijk tijdig over de geschiedenis van de blues. Onderwijl bestelde ik een Texas burger, die zo groot was dat ik drie dagen geen honger meer had. De sfeer was geweldig, allerlei leeftijden waren lekker met elkaar aan het babbelen, in mijn randstad ogen heel bijzonder. Herman Ouboter was een band die volgens mij niet met de leuke sigaren gitaren speelde, ze speelde hele strakke blues.

Ik kwam echt los bij The Boothill Stompers Skiffle band, de zanger zei, dat ze oude lullen muziek maakte omdat het publiek zo jong was, prachtig. Als gast hadden ze een paar nummers de Blues Budah, een gigantische kerel op een mond harmonica. Het swingde als een tierelier, wat gaaf.

Even ging het stort regenen, maar dat kon mij niet deren. Ik wilde niet naar huis, nog lange niet. Onder het spelen van Boothill Stompers blues, keek ik naar het hoofd podium waar de volgende artiest al klaar zat, geheel gekleed en geschminkt in zilver, de Duitser Rocco Recycle, die in zijn eentje drumde en gitaar speelde, niet op een sigaren doos gitaar, maar op een gitaar vervaardigd uit een benzine jerrycan, omdat hij geen sigaren rookte maar wel veel reisde, vertelde hij. Erg tof vond ik de danser naast Rocco, in de vorm van een kleuter die een hamster hoofd op had en de show stal, later hoorde ik dat dit het zoontje van eigenaar Bert van Café Calluna was. Rocco en het zoontje speelde verdomd leuk op elkaar in, alsof ze het al jaren deden. Na Rocco recycle gingen The Bucket boys los, Straat muzikanten van de allerbeste soort met kritische teksten, die ze heel leuk en niet al te opdringerig verkondigden. Twee jongens op een plastic jerrycan, de één speelde er bas op, de ander drumde erop, en daarnaast speelde de derde artiest op een oude banjo de sterren van de hemel. Ik heb een cd van ze gekocht die sinds zondag mijn cd speler niet meer uit is geweest.

Inmiddels was het donker en speelde Cigar box Henry op zijn mooie sigaren doos gitaar natuurlijk harde blues met friends. En toen eindelijk mocht Bacon Fat Louis los gaan, als laatste act van het tweede Cigar Box Festival knallen. En dat deden ze, het publiek danste er vrolijk op mee, ik kon mij nauwelijks nog bewegen, had de hele dag gestaan, maar met mijn hoofd wiegde ik vrolijk mee.

Na de derde toegift was het helaas tiet om op hus an te goan. Waarschijnlijk staat Fat Bacon Louis nog steeds te spelen, al was de stem van zanger Bo al een tijdje eerder als de band naar huis gegaan. Ik hoop echt u er volgend jaar te zien, want het is een kleinschalig gratis festival die zijn weerga niet kent.

En Café Calluna, ja daar ga ik vaker komen. Nog blijer dat ik in Overijssel woon :)

Wat websites die ik echt even moet bezoeken:

http://www.cafecalluna.nl/

http://www.baconfatlouis.nl/

https://www.facebook.com/gumboguitars

http://www.justinjohnsonlive.com/

www.roccorecycle.de/

https://www.facebook.com/TheBucketBoyz

http://herman-ouboter.webnode.nl/

https://www.facebook.com/cigarbox.henri

 

 

 September 15, 2015  Posted by at 23:46 Pieters Proza 1 Response »