Mar 072019
 

Net terug van mijn moeders verjaardag in Rotterdam. Op de heen en terug weg las ik in de mooie biografie ,”het litteken van de dood over Jan Wolkers van Onno Blom. Op de terugweg werd ik hier behoorlijk in gestoord door een meid met koptelefoon op haar kop, waarschijnlijk om zichzelf niet te horen, die loeihard door de overvolle wagon iemand van Rotterdam Alexander tot en met Amersfoort raad vroeg aan iemand, die ze vervolgens blijkbaar verbeterde, waarom vraag je dan in raad, “stomme vingerplant”, ga lekker dood of iets van dien aard. We hadden haar gemakkelijk kunnen verslinden met zijn allen daar in die wagon, iedereen had er aan de gelaat uitdrukkingen te zien gericht op die parmante imbeciel, maar wij hielden ons netjes in, want dat mag niet, maar zou mij wel helpen mijn dikke biografie nog lekkerder te lezen. Ik lees graag biografieën, en zeker over eigenwijze soms onuitstaanbare dwars drollen als Jan Wolkers. Ik heb een hele collectie biografieën in mijn bibliotheek. Ik zal maar eens wat namen noemen; Lou Reed, David Bowie, Pablo Picasso, Diego Madonna, Prince, Atje Keulen-Deelstra, Ronaldo, een flink aantal van Johan Cruyff, Rene van der Gijp, Wim Kieft, Andy van der Meyde, Pier Paolo Passolini, Edith Piaff, Frida Kahlo, Messi, Hennie Kuiper, Freddy Maertens, Gerrie Knetemann, Jan Janssen, NICO, Andy Warhol en heel veel meer, lekker even in het leven van iemand anders duiken voor de dromen komen.

Nu is er deze week bij de online winkel BOEKEN een boek van mij uit, CHECK ONE, een dik boek met 365 tekeningen van mij, met een voorwoord in het Duits, Engels en Spaans van de Hamburgse kunst verzamelaar Dirk Bernhard Schmitz. We hebben er drie jaar over gedaan het boek samenstellen, het is geen biografie, maar wel de basis van alles wat ik in mijn leven doe, tekenen. Ik ben er trots op, dan heb ik dat er in ieder geval al van mee gepakt. Het had even zo goed in plaats van trots, diep triest kunnen wezen, dan had ik dat gehad.

In de shop op mijn website ga ik gewoon door met het bouwen van mijn tekenparadijsje, het gaat inmiddels al wat op een stad lijken :)

Het boek kunt u bestellen op: https://www.boekenbestellen.nl/boek/check-one/11551Title: CHECK ONE nog steeds geen bestseller | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 March 7, 2019  Posted by at 22:26 Pieters Proza No Responses »
Mar 032019
 

Title: RIP Bram de Krosse | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ergens in 2014 leerde ik Bram de Krosse uit Raalte kennen, via Facebook. Ik had een oproepje geplaatst of iemand interesse had in strip en fanzine’s uit mijn galerie Slaphanger Rotterdam.

Hierop reageerde Bram, en een afspraak in Nieuwleusen was het gevolg. Vrijwel direct konden we gemene delers delen, wat een ontmoeting er vaak leuker op maakt. Hij vertelde dat hij schilderde en om deze gave te perfectioneren nam hij lessen bij zijn vriend, kunstenaar Gerard te Wierik eveneens uit Raalte, die zowel Bram als ik bewonderen in zijn veelzijdigheid, en belangrijker de eigenzinnige uitvoering van diens schilderijen. Het verbaasd mij keer op keer dat Gerard niet Wereld beroemd is.

Sinds ons eerste bezoek belde of later faceappte wij elkaar meerdere malen per week, om lekker over zijn of mijn ideeën te hebben. En vooral Bram had heel veel plannen en ideeën die hij allemaal heeft afgemaakt, dit lukt niet alle kunstenaars die ik ken, plannen zat, maar vooral uitstellen. Nu is het ook zo dat Bram helaas wist dat zijn tijd beperkt was, op zijn drieëntwintigste levens jaar werd bij hem een hersentumor ontdekt ter grote van een klein colablikje zei hij altijd. Een zware operatie volgde.

Bram leerde ik kennen als iemand met niet alleen ongelofelijk originele ideeën, hij voerde ze ook heel mooi uit, waardoor zijn exposities meer als een partij schilderijen op een rijtje onder een Tl-buis waren. Hij won er twee kunstprijzen mee. Zo schilderde Bram een zelfportret waarvan de ogen bewogen. Na de aankoop van een 3d printer werd Bram buiten kunstenaar ook nog een wat verwarde uitvinder.

Zelf vonden wij het in ons geval de vriendschap boven de kunst gaan, en daar hadden we het dan ook vaak over, en we maakte elkaar lekker belachelijk met alle respect, dat wel.

We hebben samen Bennie Geil gemaakt, een schilderij met een censor, dat als u hem bekijkt de plasser van Bennie omhoog komt ongeacht uw leeftijd of geaardheid, zelfs voor dieren krijg Bennie hem omhoog. Later maakte wij een serie portretten van vrienden, familie en kennissen, Bram deed het portret en ik de achtergrond op LP formaat. Er hadden nog veel projecten samen en hij individueel gevolgd als die rot ziekte niet was terug gekomen, en Bram vanmorgen om 11:00 tot zich had genomen. Hij was net een week vierendertig. Ik zal mijn vriend Bram nooit vergeten, en een stukje van hem in mijn leven en werk mee nemen.

Dankjewel lieve Bram

zie hier zijn werk: https://www.facebook.com/bram.dekrosse

 March 3, 2019  Posted by at 17:40 Pieters Proza 7 Responses »
Feb 282019
 

Al flink wat jaartjes, maak ik dagelijks tekeningen. Soms lijken ze op de desbetreffende figuur, maar echt belangrijk acht ik dat zelf niet. Ik zet het neer zoals ik wil, dan blijft het tekenen waar mijn leven om draait spannend, en dan is het mee genomen als men er goede tussen vind. Maar waar kunt men die dan vinden, nou sinds kort in de shop van mijn website pieterzandvliet.com

Buiten mijn vrije tekeningen en dieren, vindt u er eigenlijk alles en iedereen die ergens een indruk op mij hebben achter gelaten. kunstenaars, fotografen, dichters, filosofen, Heilige iconen, vrienden, familie, acteurs, zonderlingen (gek op), wielrenners, voetballers, andere sporters, muzikanten van klassiek tot Hip hop en alles daar tussenin, moordenaars, serie moordenaars, gangsters, gekken, Politici, dictators, helden, anti helden, uitvinders en ga zo maar een week door. En wekelijks komen er nieuwe tekeningen bij, en vallen er weer weg die verkocht worden. Het is mijn levenswerk dus ik hoop met mijn winkel nog lang en gezond door te gaan. In het verleden exposeerde ik al tekeningen series in het Gemeentehuis van Dalfsen, Artotheek Schiedam, REM gallery San Antonie Texas, Parsons gallery Parijs, Sala de Tarragona, Amposta Catalonië, en tijdens Raamkunst aan de Plantage Schiedam. Ik hoop dat de bezoekers van mijn shop middels de tekeningen benieuwd worden naar de geportretteerde figuren, want daar schuilen de mooiste verhalen achter. En gelukkig er mag gelachen worden in mijn levenswerk, ik heb er mijn maffe kronkels namelijk ook geplaatst.

Nou dan wens ik u veel plezier en hoop ik dat de kijk cijfers weldra zullen toenemen, koop cijfers zijn van minder belang, aangezien u al voor zo’n beetje alles moet betalen in uw leven. (maar u mag wel kopen hoor)

 February 28, 2019  Posted by at 20:56 Pieters Proza No Responses »
Oct 312018
 

Daar sta ik dan als gitarist van een naar het schijnt wereld beroemde band, aan de duizenden mensen voor het podium te zien. De andere band leden hebben net als ik lang, heel Title: Eindelijk op Pinkpop | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza lang haar. Hoe we heten en wie die gasten zijn is mij een compleet raadsel. Ze zijn er klaar voor, ze hebben er zin in.
Behalve ik, want ik zou het liefst hartstikke dood zijn.
Want ik besef mij opeens dat ik geen noot kan spelen, wat doe ik eigenlijk in een rockband met lang heel lang haar. Heb ik de echte gitarist vermoord. Ik draai mij om naar de band, en net als ik wil vragen of iemand mij even wat basis principes van de gitaar kan uitleggen telt de enthousiaste drummer af, de klootzak De band gaat los, met onze overdreven opgemaakte zanger, die op en neer springt en verdomd rot kan zingen. Ik daar in tegen sta nog altijd naar de snaren te kijken die iemand op mijn gitaar heeft gespannen, ik durf de pret niet te bederven door ze te betasten, ik geef dan de voorkeur aan een dames kruis, daar komt ook geluid uit als je heel goed je best doet. Maar daar heb ik nu niks, noppes, nada aan voor al die mensen, ik durf niet eens naar ze te kijken.
Stiekem zie ik veel ros in het publiek, zijn we een gay band ? Mijn kont voelt verder zoals altijd en ik heb geen keelpijn, er staan tevens veel dames in het publiek wild te zijn, dus het moet Pinkpop zijn. Ik kijk naar het nageboorte van een lijk, onze zanger,en zou wel met hem willen ruilen, hij op gitaar ik veel beter zingen dan hij. Maar door het kabaal zou hij mij niet horen. Voorzichtig leg ik de gitaar neer, tegen alle rock and roll in. Ik begin te dansen, gelukkig mist niemand het virtuoos gitaar spel. Wel missen ze de drummer, want ik ben over het snoer van de bassist het drumstel in gevallen. Terwijl de lelijke drummer woest verder drumt op mijn hoofd, hoor ik het publiek duivels om mijn hoofd schreeuwen. Snel spring ik op, zie een plas regen water en duik erin. Op dat moment zwemt er een potvis langs en beland ik met mijn hooft in diens anus, als een aambei zwem ik zo met hem weg, ver van Pinkpop. Mijn lange, hele lange haar is nu ook verdwenen, zit weer stijlvol zoals dat bij mij hoort. De anus als een droogkap erom heen even daar gelaten. Het beest zwemt sierlijk, en ik volg, veel keuzes heb ik verder niet. Net als ik mij afvraag waar de benauwde reis naar toe gaat laat het enorme beest een scheet en schiet ik aan tafel in de Wereld draait door, aan tafel bij Mathijs van Nieuwkerk en tafelheer Ali. B met de andere bandleden woest kijkend om mij heen.
Als Mathijs mij vraagt, Waarom ? Wordt ik eindelijk wakker uit deze belachelijke droom.

 October 31, 2018  Posted by at 13:39 Pieters Proza No Responses »
Oct 292018
 

In 1998 reisde mijn ex vrouw Xandra haar zoon Itam en ik schreef de gek af naar Rome voor een weekje vakantie.Title: Rome Yin Yang stad | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De stad van de beste en meeste dictatoren ooit, waar men zich waant in een decor uit een Romeinse film, ware het niet dat dit allemaal echt is, hier en daar wat ingestort.

We hadden er zin in.

Het was augustus en belachelijk heet, nu heb ik daar nooit last van, maar in een stad voor een week iedere dag als zombies wandelen door een stad, ja dat is andere koek.

Niet zeiken Zandvliet, een camping vind je al helemaal niks.

In de trein vanaf het vliegveld droomde ik al weg als in naar de huizen keek waar wij dicht langs reden, op elk balkonnetje stond een Italiaanse filmster de was op te hangen. Ik ben gek op Italiaanse films, met een voorkeur voor de oudere films, dus kon ik daar lekker aan denken en in wegzakken als de werkelijkheid mij teveel werd, en dat werd het nog al eens. Rome heeft het vreemde uit de films van Federico Fellini en het keiharde uit de films van Pier Paolo Pasolini en dat maakt het een voor mij bijzondere stad.

Ons hotel aan de Via Nationale was oud maar goed onderhouden, aan de balie checkte wij in, bij mensen die ons geen blik waardig gunde, een goed begin is het halve werk.

Het we hadden een enorme kamer met twee verdiepingen.

In de ruime badkamer liet ik een flesje oranje vitamine E olie vallen, die maar meteen de geur van deze vakantie was. We keken uit op de drukke Via Nationale, op de rand aan de buitenkant van het raam lag een met zaad gevuld condoom, we konden hem net niet zijn laatste zetje geven naar het asfalt of de toep waar dan misschien een voorbijganger zou denken, wat hebben de vogels in hemelsnaam gegeten vandaag. Aan het eind van de Via Nationale stond het paleis van justitie waar Benito Mussolini zijn gezellige toespraken ooit brulde, de goedzak. De volgorde van onze vakantie in Rome is mij helaas ontschoten, en gelukkig best veel, zodat dit een niet te lang verhaal gaat worden, dus begin ik maar bij ons bezoek aan het Vaticaan, laatste woon en rustplaats van de Paus, zo had Pauze paleis ook een mooie naam geweest, maar dat kan niet op tegen Sint Pieter natuurlijk.

Het is erg indrukwekkend allemaal, om over dat gigantische plein, waar wij Nederlanders jaarlijks door de Paus bedankt worden voor de bloemen die wij nooit zelf gaven. Overal mensen die waarschijnlijk het zelfde kwamen doe als wij, potten kijken. Ooit reed over dit plein een zoon van een Paus te paard met een groot zwaard, willekeurige pelgrims te onthoofden, gewoon voor de lol hoor, verder niks bijzonders, dreven er in de rivier de Tiber lijken waaronder die van een Paus die het waarschijnlijk niet zo goed gedaan had. Allemaal lief en vredig de geschiedenis. Xandra had een shirt zonder mouwen aan, een hemd heet dat geloof ik. Daarmee mocht zij van een chagrijnige klootzak het Vaticaan niet binnen, stel je voor dat het ze opwond, en ik maar denken dat die gasten alleen op kinderen vielen, mooi niet dus. Maar zo snel lieten wij ons niet uit het veld slaan, de volgende dag trok Xandra gewoon een jasje aan, lekker warm.

Binnen was het de moeite waard, overal lagen er Pausen dood te zijn, met daar op een gigantisch beeld van de Paus, één graf lag al te wachten op de volgende Paus. Op de grond zitten mocht niet, liet een andere chagrijn mij weten.

Na uren wachten in een achterlijke rij voel gelijkgestelde suffe toeristen als wij voor de Sixtijnse kapel konden wij eindelijk naar binnen. Ik had toen besloten nooit meer in een lange rij te gaan staan voor wat dan ook, en daar heb ik mij tot op de dag van vandaag aan gehouden, met gemak trouwens. We slopen door de beschilderde gangen , in slakke gang met honderden mensen naar de kapel, ik heb het idee nog altijd dat het de mooiste schilderingen zijn geweest die ik nooit heb gezien, zelfs in slakke gang is dit niet te doen, je zou er op zijn minst even stil voor willen staan, maar dat ging niet zonder een wapen, je werd gewoon naar voren geschoven. In de kapel moest je stil zijn, en terecht, wij werden sowieso stil van de schilderingen, maar de meeste mensen praten in allerlei talen gewoon door, wat een ramp.

We hebben verder in die week heel veel moois gezien.

Maar ik heb nog nooit meegemaakt dat ik in één week alleen maar onvriendelijke mensen ben tegengekomen, misschien baalde men, het was immers vakantie tijd voor de Italianen dat ze niet op vakantie konden, dat hoop ik dan maar. Rome is voor mij een Yin Yang stad, mooie stad vol klootzakken. Maar sinds ons bezoek wil ik er altijd weer heen, om het tegendeel van mijn oordeel te vinden in e”en van de mooiste steden ter Wereld.

 October 29, 2018  Posted by at 12:37 Pieters Proza No Responses »
Oct 212018
 

Zoals ik al eerder schreef over de geheime bar hier op het Plevierplein in het stukje, “het Plevierplein gaat los”, een geheimzinnige bar die na sluiting als een lift de aarde weer in verdwijnt. Wijlen Willy Vandersteen geestelijk vader van Suske en Wiske, tegenwoordig meer Willy Onderdesteen zou van deze bar een voor Suske in Wiske een leuke titel hebben bedacht, bijvoorbeeld de Barre bar. Maar goed die bar is ontdekt door de Teeken club rakkers, of misschien kan ik beter schrijven door de uitbater Rolf Dunnink zal ik hem maar noemen, want hij blijft liever anoniem.
Hij had op Facebook over de Teekenclub gelezen en was onder de indruk, of misschien gewoon onder invloed van Bacchus zaad, Alcohol waardoor hij de werken van de Teeken club gaaf vond, en dit wel op een muur in de bar wilde hebben. Natuurlijk was de Teeken Club niet meteen enthousiast, onze secretaresse Angela Nomden krijgt om het kwartier wel een opdracht voor ons binnen, die we vaak afslaan, maar na ander halve minuut gaven wij herbergier Rolf ons Akkoord.
Daar was hij erg blij mee, alle mensen op het Plevierplein behalve nummer 4 (daar woont namelijk al eeuwen zoals men in heel Nieuwleusen en omgeving wel weet een Clit masseuse wat niet meer is als een heks van deze tijd is), die eigenlijk zo’n beetje tegen alles is behalve tegen haar eigenwaan ideeën en geribbelde paaltjes, dus wat haar betreft mogen de immer positieve goedlachse Tekenclub leden een pijnlijke dood sterven. Title: Illegale Bar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Zaterdag jongstleden ben ik als leraar van de Tekenclub begonnen met de eerste olijke lijnen op de muur van de bar. Van Rolf en zijn vriendbuurmancollega en ordinair zuipmaatje Lars mocht ik mijn eigen muziek op zetten. Dit sloeg ik vriendelijk af, omdat ik niet zo graag naar mijn eigen muziek luister (u kunt dit wel doen op bijvoorbeeld soundcloud Boetlek Underground escape, de Krimpos, Oraal en de Hitmakers) Ik koos voor oude Gabber opnames uit Parkzicht Rotterdam en begon lekker te tekenen met Lars Kalter en Rolf achter mij. De oudste dochter van Rolf (zegt hij) Ashley en haar Poolse vriendinnetje ook aan de bar aan het tekenen, het begon zowaar gezellig te worden daar in dat kleine café zonder haven. Het werd pas echt gaaf toen de twee en half jarige zoon Dylan van Lars, los ging op de puur Rotterdamse gabber, ik heb plannen met mijn kleine matti een rondleiding door Rotterdam te gaan doen, dat lijkt ons wel gaaf.

Avonds genoot ik een maal van replica MC Donald hamburgers vervaardigd door Aline Kalter-Ekkelenkamp de moeder van Dylan en Annelies Dunnink-sol de vrouw van Lars, ik kan er naast zitten hoor, ik bemoei mij nooit met relatie problemen, ik creëer ze wel trouwens, niet in het echt hoor, alleen in deze sexy verhaaltjes.

De dag na deze eerste dag zondag heet die dag geloof ik, kwamen twee vrienden van Sandra Zandvliet en mij ons verblijden met een bezoek, jawel kunstenaar AKA boetseer Koning en seks verslaafde Guido Tuink en zijn toekomstige vrouw performance kunstenares van OA de roemruchte FCKN BSTRDS Kutwyv Lorna Buckley. Natuurlijk schepte ik op over mijn piemel (die ze volgens Guido nu wel kende) ook op over de Bar van Rolf en Annelies. Die wilde ze wel zien, en zo geschiedde, niet veel later verplichtte Rolf ook Lorna en Guido tot deelname aan de muurtekening. Maar wat graag gaven de doerakken hier gehoor aan. Lorna tekende een reuzen slak vergezeld van een slakke spoor zo’n beetje door de hele bar heen, en Guido was een paar uur bezig met een doodskop, en recepten van lekkere sausjes onthouden. Ondanks deze wan vertoning zien wij het gezellige stelletje nu als volwaardige leden van de Teekenclub, wat moeten die mensen anders doen.

Maar lieve lezers, de grote dag was vandaag, Monday fun day, zoals Lennart dit altijd zo mooi zegt.
Voor de fans van. Van Lennart hij heeft zijn hoofd vorige week kaal laten scheren door Martijn, het staat hem goed, al missen wij zijn dromerige krullen. Vandaag gingen we de bar muur te lijf met Sandra, Lennart Mulder en ik. Martijn Oosterga moest nog wat dingetjes regelen die iets met porno te maken hadden en kwam tegen het vallen van de avond. Rolf de herbergier kwam om vier uur samen met Lars. We vonden het gezelliger met zijn vrouw en dochters, maar Rolf deed zijn best het tot een gezellige avond te maken.
Hij begon met het grillen van een naakte kip op een houtskool BBQ waar hij altijd erg over opschept.
Dus eigenlijk had hij het bij ons al gemaakt. We waren Lennart een paar keer kwijt, we vonden hem in de ijskast tussen de flesjes Heineken, dat schept een band zegt hij, arme jongen. Maar goed het begin van de muurschildering in de bar is er, mede mogelijk gemaakt door toekomstig kunstenaar Ashley die even liet zien hoe je in no time scherpe schepsels tekent, Lennart was er ondersteboven van, we hebben hem verder maar uit de buurt van de kinderen gehouden.
Ik hou u op de hoogte over de leukste club van Nederland, en dat zonder subsidie.

 October 21, 2018  Posted by at 16:41 Pieters Proza No Responses »
Sep 282018
 

Het komt niet iedere dag voor dat ik met mijn vrouw Sandra achterop mijn brommer door het prachtige Nieuwleusen rijd, dat is gemiddeld drie keer per dag. We reden langs Lei Ping, een restaurant dat alweer twee jaar gesloten is.

Het is nog steeds ingericht zoals de Chinezen het pand hebben verlaten. Ik kan u wijs maken dat Lei Ping gesloten is doordat er hondenvlees is gevonden in een vegetarisch Title: De Chinese Muul | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza gerecht. Maar de kans dat dit daadwerkelijk zo was is best klein. Sandra merkte op dat het ongelofelijk is dat het restaurant al zo lang leeg staat. Ik beaamde dit verstandig, want Sandra wordt niet graag tegen gesproken, voor je het weet pleegt ze op mij een mogelijke terreur aanslag. Wel begon ik erover dat je bij de concurrerende Chinees in Nieuwleusen voor niet al teveel geld een goed happie eten kan afhalen, bijvoorbeeld een bami gewoon met twee loempia’s. Dat vond Sandra gelukkig ook.

Thuis leek het haar een goed idee als ik twee loempia’s en bami gewoon ging afhalen bij Chinees restaurant de Lange Muur, ja over deze mooie naam heeft onze Chinees, de Chinees van Nieuwleusen goed nagedacht ik bedoel er is verder geen enkele Chinees die dezelfde naam heeft in Nieuwleusen. Waar ik blij mee ben is dat deze Chinees geen wok Chinees is, maar gewoon een lekker oubollige Chinees met op onze Hollandse smaak aangepaste Chinese gerechten. Gewoon overal beeldjes alsof je in een Chinese tempel bent, met Chinees Heineken bier en achter de bar een verveelde Chinese dame die bij binnenkomst aan je vraagt wat je wil eten. Twee loempia’s en een bami gewoon. Bami die gewoner is gebleven dan Frans Bauer, en in tegenstelling tot vrolijke Frans krijg je er sambal bij. Ik nam plaats op een bankje waar je gezellig tegen elkaar aan zit te wachten, gelukkig was ik de enige met de verveelde Chinese vrouw achter de bar. Net toen ik wilde vragen hoe ze toch op die originele naam waren gekomen van het restaurant ging de telefoon, ze nam op met,’goedenavond met de Chinese Muul’. Ik bedacht mij dat ik dan zou moeten antwoorden met’ hallo met de Hollandse Delta werken. Stiekem vond ik mijn gedachte erg leuk. Ik twijfelde of ik de verveelde dame haar avond kon maken, door mijn glapje aan haar te vertellen. Het leek mij verstandig dit glapje voor dit stukje letters te bewaren. Naar ik hoop kunt u er erg om lachen, en vind u het niet al te Lacistisch van mij zult vinden.

 September 28, 2018  Posted by at 00:39 Pieters Proza No Responses »
Sep 112018
 

Ooit gehoord dan wel iets vernomen van de Teeken Club? Dat kan kloppen want deze tekenkunst fabriek bestaat nog maar een paar maanden.Title: De Teeken Club | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik mag het van mezelf best een beetje mijn club noemen, toen we een paar maanden geleden begonnen met het tekenen aan een enorme eettafel waar we op moment van dit schrijven nog altijd druk mee bezig zijn, was ik de enige kunstenaar, maar al na een paar uur veranderden mijn leerlingen in fanatieke teken tijgers, waar menig kunstenaar nachtmerries van krijgt, ze komen er aan jonge en oude talenten uit het wilde Oosten van on Kikkerlandje. Het is eigenlijk tot op heden een ongezonde mix van Drentse rouwdouwers en verdwaalde Westerlingen aan een grote tafel. Voorop staat plezier waarna slap lullen, lekker eten, drinken wat God verboden heeft, roken waar je trek in hebt, even weg van de gezonde revolutie die ons volgens de reclame wereld onsterfelijk gezond zou maken. Wij vallen liever de zo gehate maandag aan, en proberen die om te toveren tot fijnste dag van de week. Een maandag van den ochtend tot de late uurtjes zijn wij alleen maar aan het tekenen met verfstiften in alle soorten, maten en kleuren maken wij een tafel tot een geweldig kunstwerk waar van alles wel en niet op gebeurt, wij zelf raken er niet op uitgekeken.

Buiten de vaste Teeken Club leden, zijn er ook geregeld gasten die iets op de tafel zetten, de enige selectie is, is dat als wij zo’n tekening niet goed vinden, wij er over heen gaan en de gast nooit meer terugkomt. Momenteel zijn wij: Martijn Oostinga, Sandra Zandvliet, LennArt Mulder, Peter Van Hemert en ik zei de gek. Er staat een feestelijke opening van de tafel aan te komen die zijn weerga niet kent. Ook zijn we en vooral Martijn bezig met volgende projecten voor de Teeken Club die dus in het Drentse Zuidwolde huist. Sandra gaat onze Facebook pagina onderhouden waar u dus hartelijk lid van kan worden en op de hoogte kunt worden gehouden over de leukste Club van Nederland, En wij staan open voor leuke projecten natuurlijk, niet vergeten de buidel te trekken want voor niks gaat de zon op.

 September 11, 2018  Posted by at 00:04 Pieters Proza 2 Responses »
Jun 162018
 

Title: Keiharde kunst | Artist: Pieter Zandvliet | Category: News Pieters Proza
Mijn laatste expositie in Schiedam was in 2009 en in Rotterdam in 2005 dus werd het na vele exposities weer eens tijd voor een in Rotterdam waar ik opgroeide.
Richard Bennaars vroeg mij ,tijdens. de presentatie van mijn schoen die ik voor Mascolori schoenen ontwierp ,of het mij leuk leek in Galerie/atelier Herenplaats te exposeren met een kunstenaar uit de stal van Herenplaats. Als enthousiaste fan van Herenplaats zei ik meteen ja en doe ik dit samen met Hein Dingemans een geweldig kunstenaar en goede vriend van mij. En nu is het bijna zover, Vrijdag 29 juni 2018 wordt om 17:00 de expositie geopend met de naam,”Keiharde kunst”. Nee op de doeken van Hein en mij zullen geen ledematen uit elkaar springen of kindertjes worden verkracht door trollen. Keihard staat bij ons voor eerlijke kunst, wij zetten neer waar wij zin in hebben, bloed serieus met een vleugje humor en allerlei verwijzingen waar bij de beschouwer lekker kan fantaseren. Ik heb er heel erg veel zin in, het is lang geleden dat ik mijn werk zonder mij druk hoef te maken om tere zieltjes van bezoekers kan exposeren, want vaak is een plasser in een wereld van oorlog en geweld al uit den boze. En dat benauwd mij als kunstenaar. Richard Bennaars kwam naar Nieuwleusen en maakte een geweldige selectie uit mijn werken. En samen met Hein hebben wij op Herenplaats werken uit gezocht waarmee Hein gaat knallen. Ik heb nooit iemand een werk zo zien maken als Hein, hij gebruikt materialen als geen kunstenaar dat ooit eerder deed, buiten wat hij uitbeeld. Het is een eer om met mijn vriend te kunnen exposeren, en ik hoop dat u allemaal een kijkje komen nemen in Galerie Atelier Herenplaats.

 

 June 16, 2018  Posted by at 19:11 News, Pieters Proza No Responses »
Feb 232018
 

Momenteel ben ik tussen het verhuizen door en het inrichten van een Galerie genaamd Pieter Zandvliet, waar alleen werken van mij of samenwerkingen met andere kunstenaars hangen heel erg aan het genieten van de Olympische Winterspelen van Pyeongchang waar de Nederlanders het weer super goed doen. Ik denk dat ik over mooie sport momenten net zo enthousiast kan zijn als schrijver Martin Ros is over zijn geliefde Italiaanse wielrenner Fausto Coppi, zo mooi hoe deze kerel vol passie kan praten over onder anderen wielrennen. Ik heb natuurlijk Coppi helaas nooit zien rijden, hij was al overleden ver voor mijn geboorte, maar door de boeken van Ros, heb ik toch het idee dat ik daar naast de witte dame (de vrouw waar Coppi mee vreemd ging en later tot afschuw van veel katholieke Italianen trouwde) stond mee te schreeuwen voor de grote kleine kampioen. Ook Jean Nelissen, Theo Koomen en Mart Smeets injecteerde mij met mooie anekdotes uit het verleden. Heerlijk lezen over wielrennen, net het echtte leven. Bevriende sport haters begrijpen er maar niks van, dat is en hoef ik gelukkig ook niet uit te leggen, het is een gevoel. Wat dat betreft zijn mijn dagen te kort voor al mijn interesses. Voor bijvoorbeeld een mooie actie op het voetbalveld kunt u mij wakker maken, nee verwacht die niet van, maar als Messi als een glibberige aal een zooi arme verdedigers passeert en vervolgens een prachtig doelpunt maakt, dan geniet ik met heel veel mensen te gelijk. Het maakt mij dan niet zoveel uit wie de actie maakt, al zou ik die acties het liefst zien van een Sparta speler, maar er zijn dagen dat je die in het Kasteel van Spangen niet zal zien. Wat niet is kan nog komen. Het mooiste sportmoment voor mij was de Olympische gouden medaille van turner Epke Zonderland. Buiten een prachtige oefening was de spanning ook niet te snijden, en ik moet zeggen dat presentator Hans van Zetten zijn enthousiasme heel goed wist over te brengen, geweldig.Title: Verzamelaar van mooie sport momenten (1) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Sport is ook een afleiding van mijn kunst gedachtes, alleen tijdens het kijken of doen aan sporten ik niet bezig met kunst, voor de rest zit ik altijd en overal met mijn hoofd in mijn kunst gevangenis. Ik heb altijd een sporter willen worden die er van kon leven. Maar ik wilde teveel en was waarschijnlijk toch te weinig getalenteerd. Ik wisselde het sporten af met tekenen, een soort Ying en Yang voor mij. Nu ben ik een kunstenaar die er niet van kan leven, al moet ik zeggen dat ik er nog best aardig uit zie voor een lijk. Men zegt een kunstenaar moet lijden, ik heb besloten dat ik daar zoveel mogelijk voor pas, Ellende ontziet niemand, om daar nou mee te gaan pronken, dat is aan mij niet besteed. En alles wat ik mee maak komt vroeg of laat duidelijk of verstopt in mijn werken voor. Ook sport komt er in voor, tekeningen van sporters maar soms ook op een schilderij, meestal de gekte die voel bij sport verwerkt in een sportfiguur. Nou ik ga schaatsen kijken.

 February 23, 2018  Posted by at 10:42 Pieters Proza No Responses »