Mar 212014
 

Gisteren 20 maart was het dan zover, ik ging eindelijk naar een concert van de uit Ghana afkomstige gitaar virtuoos Ebo Taylor, twee weken geleden won ik namelijk twee vrijkaartjes van Radio 6. Op mijn scooter reden Xandra en ik naar Station Zwolle. Xandra had de kaartjes al online besteld voor de treinreis naar Utrecht, in de Ekko zou het concert gaan plaatsvinden, buiten twee entree kaartjes lag er ook nog een cd en poster van Ebo op mij te wachten. Op het station zagen wij dat de trein die ons in drie kwartier naar de prachtig mooie Domstad zou rijden, was uitgevallen, de gele klootzak, dacht ik nog. Een conducteur vertelde dat wij dan de trein naar Amsterdam Zuid moesten nemen en daar overstappen op de trein naar jawel Utrecht. Met enige twijfel besloten wij het erop te wagen, een behoorlijke omweg.

Terwijl de trein door de Flevopolder reed, dacht ik aan Geert Wilders en zijn schandelijke uitspraken, om weer alle lampen op zich Title: Gele klootzak | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza gericht te krijgen, en het lukte weer, tot ver buiten de lands grenzen. Het moet ons toch een keer lukken deze man dood te negeren, hem te laten schreeuwen tegen een dove muur, maar goed ik geef toe zoals u kunt lezen. En weet u wat ik zo raar vind, als iemand anders iets over of tegen hem schreeuwt moet die voor het gerecht of het land uit, wat een kut gozer is het toch. Steeds moet ik denken aan een klein Marokkaans jongetje met mooie bruine ogen en krullen op zijn ronde hoofdje die met autootjes op de veilige grond van de huiskamer zit te spelen, en achter hem op de televisie hoort schreeuwen dat er minder Marokkanen in Nederland moeten zijn. Hij springt op, rent naar zijn moeder die haar prachtige lang golvende bruine haar kamt, starend in de spiegel van de gang. Het jongetje vraagt aan zijn moeder waarom ze weg moeten, en waar gaan ze dan heen. Zijn moeder aait over de kleine knul zijn hoofd, en zegt dat hij niet naar mannen met geblondeerd haar en Geert Wilders heten moet luisteren, daar is er altijd één teveel van. Het jongetje loopt weer naar zijn autootjes, zijn moeder droogt een traantje met een doekje weg…

Met Geert in de trein, lekker handig ben ik. Een vliegtuig zette zijn daling in, om op Schiphol te landen, wat vind ik dat toch mooi, hij hoeft zijn vleugels er amper voor te bewegen. Mijn gedachten dwaalde van Geert naar het vermiste Maleisische vliegtuig. Zomaar verdwenen, gigantische zoek acties, maar tot dusver ten spijt. Wat zou er gebeurt zijn, zit er uiteindelijk een verfilming in, een boek… Iedereen kan alleen maar speculeren, wat er gebeurt is, misschien over vijftig jaar nog wel, dat weet ik vandaag nog niet. Eindelijk komen wij in Amsterdam Zuid aan, het is druk op het trein station. Xandra gaat wat buiten de menigte staan, en ik voor de gezelligheid ook maar. Al is de gezelligheid ver te zoeken, die is in Utrecht alweer een half uur aan de gang, als de trein naar Utrecht er om tien uur nog niet is, besluiten wij de trein terug naar Zwolle te nemen. In Weesp moeten wij overstappen op de stoptrein naar Zwolle, we zitten dan hatelijk dicht bij Utrecht. Ik besluit er niet van te balen, geniet van alle mensen, uit alle windstreken in de trein, zo vaak zie ik die niet in Nieuwleusen. Ze hebben allemaal één ding gemeen, ze kijken verveeld naar een beeldschermpje in hun handen, één pot nat mensen. Het is wachten tot er een aanval op de Iphone komt van Geert Wildenbras, verstop hem maar vast….

 March 21, 2014  Posted by at 23:28 Pieters Proza No Responses »
Mar 132014
 

Het wielren seizoen is gelukkig weer begonnen. Actief neem ik deel, kijk altijd van achter mijn tekentafel of ezel naar de Televisie, meestal naar de BRT, want zoals men zegt, als er twee fietsen naast elkaar rijden zend de Bels het uit, en gelukkig maar. De Nederlanders doen het tot dusver prima, wat het net even iets leuker maakt om te kijken. Ik verheug mij met volle teugen op een geweldig wielren seizoen..

Mijn favoriete renner aller tijden is de helaas veel te vroeg overleden Amsterdammer Gerrie Knetemann. Als dertien jarig ventje heb ik Title: Gerrie Knetemann | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza bij de Rijwielfavoriet aan de Schiedamseweg in Rotterdam vaak staan staren naar prachtige wielerposters, op één van die posters stond de legendarische sprint tussen tijdrit fenomeen de Italiaan Francesco Moser en jawel Gerrie Knetemann die onverwachts de sprint met band dikte won, en zo Wereldkampioen werd. Voor Nederland met Peter Post zijn Raleigh ploeg waren de mooiste jaren in het wielrennen, de Postbodes, zoals de renners van Peter Post genoemd werden wonnen heel veel wedstrijden en zelfs de tour de France van 1980 met Joop Zoetemelk. Ik volgde het wielrennen in die tijd intens, en las alles wat los en vast zat over de wielersport en zijn prachtige verhalen. Ik vond het gers als Mart Smeets Gerrie Knetemann na een wedstrijd interviewde, en hij er weer wat mooievaak zelf verzonnen wielerjargon uitgooide. Heel verdrietig was ik toen Knetemann op een geparkeerde auto reed tijdens een koers in België, en meer dood dan levend in het academisch ziekenhuis van Gent belande. Ik schreef hem een beterschap kaartje, en kreeg een foto met handtekening van de Kneet terug, die ik helaas ben kwijt geraakt. Een jaar later lag ik zelf in het academisch ziekenhuis van Gent, nadat ik een auto was ingereden, waarvan een meisje opeens de deur opendeed. Ik was gelukkig niet zo gewond als mijn held Gerrie, maar ik was stiekem trots om in het zelfde ziekenhuis als Gerrie Knetemann te herstellen. Toen dacht ik dat dit een voorteken was, van een wielercarrière die zijn weerga niet kent voor mij, een mens kan zich vergissen.

Rust in vrede lieve Gerrie…

 March 13, 2014  Posted by at 20:59 Pieters Proza No Responses »
Mar 122014
 

Ben ik net bezig met het componeren van een Juffrouw werk die zijn weerga niet kent, komt er een veel te hip liedje uit mijn labieltje, het Title: Mijn beste vriend | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza is natuurlijk Kabouterse, die mij van uit zijn opblaasbare paleis te Paramaribo Suriname belt. “Wat nu weer Desi”, vraag ik geiriteerd aan mijn vriend. Zijn bericht blijkt belangrijker dan ik dacht, hij verteld mij dat hij eindelijk een naam voor zijn piemel heeft. Ik vindt het belangrijk dat mijn vrienden en vriendinnen een naam aan hun plas uitsteeksel of insteeksel geven. Desi wilde er steeds onderuit komen, maar ik had de druk er op gezet, door hem te zeggen dat hij nog een minuut had om een leuke naam te bedenken, anders zou hij tot mijn lange rij ex vrienden gaan behoren.”Nou knul wat is de naam voor je rakker”, vroeg ik nieuwsgierig. Uitgelaten schreeuwde Desi, dat hij zijn piemel Ilse had genoemd. “Ilse “, dacht ik hardop verbaasd. Ja man, Ilse de Lange. Hoe komt hij erop, ik sprak met gepaste trots dat ik erg blij was met een vriend als hij, en hing woest op, had die kloot viool even genadeloos mijn compositie verstoord.

Toch zijn vrienden ook voor mij belangrijk helaas. Ze kosten tijd en moeite, en soms heb je dan ook wat. Bijvoorbeeld dat kleine gozertje met die mooie ogen van hem. Hij doet er echt alles voor mijn beste vriend te zijn, bijna verdacht als ik niet wist dat juist hij de grootste hijgende hetero is die onze Wereld rijk is, al moet ik zeggen dat hij hem er net zo hard bij een Teddybeer in duwt, het is me er één. Ondanks dat hij dus zijn best doet mijn beste vriend te zijn, moet ik hem vaak corrigeren, en luistert hij nooit. Hij likt bijvoorbeeld geregeld liefkozend aan mijn tenen, iets dat voor normale mensen als een marteling in de oren zal klinken. Hij heeft walgelijke eet gewoonte, zijn lievelings- gerecht is rouwe pens, en zijn tanden poetsen vergeet hij ook nog al eens, dus mijn vriend stinkt behoorlijk uit zijn bekkie. Hij poept graag op straat en pist overal in huis, behalve op het toilet. Hij moet dus nog het nodige aan zijn gewoontes gaan doen voor hij mijn beste vriend zal worden. Nou ik ga hem uitlaten, verzinnen we gelijk een leuke naam voor zijn hondenlul.

 March 12, 2014  Posted by at 22:08 Pieters Proza No Responses »
Mar 112014
 

Net het boek,”Waarom ik zo van Sparta hou”, van Spartaan Hugo Borst uit. Heerlijk om in het Oosten des lands over mijn cluppie te Title: Sparta spinsels | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza lezen. En geweldig beschreven, ik denk niet dat iemand beter kan schrijven over Sparta dan Hugo Borst. Maar goed hij kan sowieso intens mooi schrijven, mijn favoriet en een absolute aanrader is zijn boek ,”Alle ballen op Heintje”. Een geweldig mooi boek over voetbal vriendjes. Ik verheug mij al op zijn net verschenen boek over een analyse op Bondscoach en oud Spartaan Louis van Gaal, “O,Louis”. Mijn vrouw Xandra is nu het boek,”Waarom ik zo van Sparta hou”, aan het lezen. Ze merkte vanmorgen op, als fervent Feyenoord supporter dat ze door het boek begint te begrijpen wat een Sparta fan zijn inhoud, dat is pas echt zwaar, zei ze mij met meelij aankijkend. Ik ervaar het als mooi en draag het met trots.

Vroeger wilde ik niks liever dan voor Sparta voetballen. Maar het mocht niet van mijn vader die ook al voor Feyenoord is (ik ben zeker niet tegen Feyenoord trouwens). Op de één of andere manier had mijn pa een hekel aan Sparta, dat zijn Joden zei hij, waar ik uit opmaak dat hij niet alleen een hekel heeft aan de prachtig mooie kasteelclub, hij is ook nog anti semiet, maar tja het is mijn pa maar die het zegt, de oetlul. We hebben er terecht vaak ruzie over gehad daar in mijn opgroei gebied Delfshaven. Gelukkig mocht ik wel naar de wedstrijden van Sparta gaan kijken, van mijn moeder, die neutraal was, niet voor Feyenoord, niet voor Sparta, heel verstandig, al zou ik het meer laf noemen. En dan, wat maakt het uit dat Sparta Joden zouden zijn, al waren het Zee meeuwen?

Na schooltijd ging ik dikwijls op mijn fiets naar trainingen van Sparta kijken. Soms droomde ik weg, wilde ik het trainingsveld oprennen en de bal het goal in schieten door de benen van keeper Pim Doesburg, en zo ontdekt worden door de leukste coach aller tijden Barry Hughes. Gelukkig heb ik mijn droom nooit tot werkelijkheid gemaakt. Wel kreeg ik een kans bij het Bolle boffen toernooi aan de Abraham van Stolkweg nabij de Energiehal drie penalty’s af te schieten op Pim Doesburg. Stront zenuwachtig was ik, had twee nachten wakker gelegen, en precies uitgedacht hoe ik mijn grote held kon gaan verassen. Nou het was inderdaad op Pim Doesburg schieten, want dood ongelukkig schoot ik drie keer in de armen van Pim, die vriendelijk knipoogde na mijn blunder. De zondag na mijn afgang, was ik op de Sparta tribune zelfs bang dat Pim mij zou herkennen, het Sparta sjaaltje zat flink om mijn gezicht gedraaid, voor het geval.

De spelers van Sparta schoten na een wedstrijd vaak plastic ballen met daarop reclame voor, Radio Modern, de tribunes op. We vochten als leeuwen voor zo’n klote bal, ik heb er nooit één te pakken gehad, wel een dik oog en een tand door mijn lip, je moet iets voor je club over hebben, ik denk dat de spelers om ons geknok in een deuk hebben gelegen. Ik hoop echt dat Sparta weer een treetje hoger zal komen na dit seizoen, al ziet het er alles behalve rooskleurig uit. Zo niet, dan maar weer hopen dat ze het volgend seizoen redden, Don Leo Beenhakker zal er alles aandoen.

 

 

 March 11, 2014  Posted by at 21:19 Pieters Proza No Responses »
Mar 102014
 

Jarenlang kreeg ik de kriebels van opdrachten, en vond ze maar zelden leuk. Maar ik heb een manier gevonden om het leuker te vinden een opdracht uit te werken. Vijf jaar woon ik nu in Overijssel en kan mij beter concentreren in alle nodige rust die ik nodig heb om een opdracht goed uit te werken. Buiten mijn stijl, waar ik maar iedere kunstenaar dagelijks aan werkt, heb ik ook specialiteiten ontwikkeld. Zoals bijvoorbeeld foto’s geprint waar ik op schilder. Zoals op de de foto te zien is. één van de twee werken,”moment 1” gedoopt, eerst maakte ik foto’s van gebouwen (details) van bekende gebouwen in de wijk Roombeek te Enschede, met daaroverheen figuren die ik daar zag rondlopen. Deze werken zijn twee jaar geëxposeerd in,”De Woonplaats”.Title: Kunstwerk in opdracht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Een andere specialiteit die ik eind 2004 bedacht, was het uitfrezen van mijn kaderlijnen in hout. Één van deze werken,”Chica Bonita” hangt in de Tweede kamer.

Verder leent mijn werk zich natuurlijk voor allerlei doeleinden. Men kan altijd een afspraak maken hierover te komen praten onder het genot van een bakkie thee of koffie.

Ik zou zeggen, maar omdat u mij dan niet hoort zou ik schrijven, kom eens langs in Nieuwleusen.

Natuurlijk blijft het vrije werk mijn favoriet, maar tja, welke kunstenaar heeft dat niet.

Zie contact op deze website voor adres informatie.

Title: Kunstwerk in opdracht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Chica Bonita 100×100 cm 2005

 

 March 10, 2014  Posted by at 23:52 Pieters Proza No Responses »
Mar 082014
 

Als kleine jongen bezocht ik al heel wat bruine kroegen, meestal om mijn vader er op te halen, en er zelf te blijven hangen achter een Title: Mijn droom schilderij | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza flipperkast of een jukebox. Aan de overkant van mijn ouderlijk huis aan de Havenstraat in Rotterdam, zat Café de twee lantaarns. Aad de barman was bestorven van voetbal, en had honderden voetbal foto’s tegen de wanden van de gezellige rokerige bar. Vaak was zijn café de plek waar mensen samen kwamen om naar Het Kasteel, de Kuip of Woudenstein af te reizen. Super leuk was dat. Prachtig vond ik dat je vroeger achter een muurtje kon pissen, waar een gleuf zat waar je in moest pissen, en onderwijl kon je de wedstrijd van Excelsior volgen, met wat pech kreeg je een leren bal op je bolus tijdens jet pissen. Waarschijnlijk heeft mijn grote held Olympisch boks kampioen Bep van Klaveren en groot Excelsior supporter daar vaak zijn blaas geleegd, scheldend in onvervalst Rotterdams. Maar goed een handtekening had ook leuk geweest.Title: Mijn droom schilderij | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Na mijn bezoek aan Rotterdam vorig weekend, en de prachtige kunstwerken boven de portiek woningen aan de Statensingel, laaide mijn droom weer op. De kunstwerken gaan over de de haven, waar ik ondanks mijn verhuizing naar Overijssel altijd verliefd op ben gebleven, boten vind ik zo fijn om naar te kijken en heerlijk bij de fantaseren, daar heb ik echt geen hengel bij nodig. Dat zachte gebrom van een scheepsmotor, iets mooiers is er niet, en dan de smeerlucht alle boutjes en moertjes, genereus. Mijn droom is om ooit een groot schilderij te maken van een groot cruiseschip die Rotterdam verlaat, ik vind dat zo mooi, vroeger al kon ik weg dromen bij een wandschildering in Cafe het Derde wiel aan de Pieter de Hooghstraat, van jawel een cruiseschip dat naar New York afvaart. Overal kleine bootjes er om heen, feestelijk spuitende sleepboten onder een dikke gele laag nicotine. Dat werk wil ik nog eens maken. Ik heb zelden vooraf ideeën die ik wil uitwerken, ik ervaar de spinsels en maak er een werk van, maar dit werk is zich al jaren aan het ontwikkelen in mijn gekke kop. Heel spannend wat het uiteindelijk gaat worden, hoe groot, voor wie…

Vast staat dat ik er mijn best voor ga doen als nooit ter voren, maar eerlijkheid halve doe ik dat altijd.

 March 8, 2014  Posted by at 23:17 Pieters Proza 1 Response »
Mar 072014
 

Vanmorgen vroeg belde Rene Maagdenberg mij van het matras. Hij vroeg of ik zin had in een Tupperware party bij hem thuis in Meppel.

Mijn vriend Rene is iemand die van bijzondere dingen houdt, dingen die anderen niet zo snel zouden doen. In dit geval echter is het een Title: Tupperware party bij mijn charmante vriend Rene | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ding dat iedere vrouw al eens gedaan heeft, dus dacht Rene ik bel Pieter of hij ook komt.Ik vroeg hem nog of het misschien een erotische Tupperware party was, maar nee, heel serieus worden er door een charmante dame Tupperware producten gepresenteerd die levensmiddelen vers houden. Uit medelijden stemde ik toe, een Tupperware party is immers maar net iets erger als de begrafenis van iemand waar zonder je niet verder wil leven. Balend en scheldend reed ik op mijn scooter naar Meppel, ik reed door rood waar ik maar kon, tegen het verkeer in op de rijksweg om onder mijn afspraak uit te komen, maar wonderwel kwam ik helaas levend aan bij mijn lieve vriend te Meppel. Hij stond wat droevig voor zich uit te kijken, in de deur opening van zijn riante villa, als kunstenaar heeft hij goed geboerd. “Wat scheelt er mijn beste”, vroeg ik opgewekt door zijn somber gelaat. Hij vertelde dat iedereen had afgezegd, alle twee, waaronder de charmante Tupperware dame die ons haar plastic shit moest aanpraten. Na wat verboden seksistische opmerkingen over waarom de dame waarschijnlijk niet kon komen, om mijn vriend wat op te vrolijken, klommen wij het huis van de heer Maagdenberg in.

Hij zette een heerlijk potje van zijn beruchte kruidenthee, die goed te doen is met je neus goed dicht geknepen. Hij haalde onderwijl alle Tupperware bakjes uit zijn kasten, om daar aan mij een verhaaltje over te vertellen. Ja lieve mensen, Rene laat zich niet uit het veld slaan door wat afmeldingen, helaas. Ik deed net of ik luisterde, naar de driftig gebarende en vertellende Rene, hij is soms wat eenzaam en alleen. Ongemerkt zat ik met een laptop op schoot, waar die dingen uiteindelijk horen, warm kruis verzekerd. Ik bekeek wat Afrikaanse kunst op Dogfart.com die zeer de moeite waard is. Na drie uur was de Tupperware party afgelopen.

Na mijn handen gewassen te hebben, bespraken wij mogelijke expositie mogelijkheden voor ons gezamenlijk project de PieReneters, een Title: Tupperware party bij mijn charmante vriend Rene | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza succes verhaal sinds 2010. Ik bedoel wie heeft er geen kunstwerk van ons aan de muur hangen, dan wel in de tuin springen. Na het minder serieuze werk gingen wij mannen dingen doen. Rene zette een plaat op van The Cramps. Hij had nog een verassing zei hij glunderend als een kind dat een lolly krijgt, en verliet de huiskamer, hierdoor kon ik een groen marsmannetje uit mijn neus aan zijn design bank afvegen. En daar was hij weer, met een potje nagellak, nee niet zomaar nagellak, we zijn immers kunstenaars. Nee dit was een speciale kleur, speciaal omdat de kleur geen naam had, Hoe mysterieus, weldra begonnen wij dol enthousiast elkanders nagels te lakken, het zag er geweldig uit, wat mooi. Natuurlijk gingen we elkaars haar doen, showde Rene zijn nieuwe overal aan mij, het werd steeds leuker. Zo ziet u, een dag kun jezelf leuk maken. Na het tutten, gingen wij muziek maken, Rene heeft heel veel muziek instrumenten, misschien ter compensatie van …..

Ik pakte vrolijk een banjo. Maar Rene had een ander idee om muziek te maken. Hij deed zijn broek uit, slip op de enkels, voorhuiden naarTitle: Tupperware party bij mijn charmante vriend Rene | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza achter, en begon met zijn vinger over zijn eikel te wrijven, u weet wel hoe vage mensen doen als ze muziek uit een glas krijgen, heel vervelend, en ja hoor hij kreeg er een deuntje uit of van. Hij knikte enthousiast met zijn hoofd naar mijn broek, wilde dat ik mee ging doen. Eerst even plassen zei ik, en reed drie minuten vrolijk weer naar huis, het was een leuke dag.

Meer informatie over de PieReneters: www.piereneters.nl/

 

 March 7, 2014  Posted by at 22:44 Pieters Proza 2 Responses »
Mar 052014
 

De Russen staan klaar om de Krimp in te nemen, of eigenlijk hebben de Russen de Krimp al ingenomen. We hoeven niet te bezuinigen volgens onze Nederlandse regering, maar veel mensen hebben geen andere keus. En meer vervelende berichten die het leven er niet Title: Leuk nieuws | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza minder makkelijk opmaken. Maar dan op eens straalt er een sterretje van geluk en blijdschap met ongelofelijk leuk nieuws, u begrijpt al waar ik het over heb, maar ik zal het nog maar eens herhalen, want zoals geen spreekwoord luid,”goed nieuws moet je koesteren, dat is zeldzaam”. En zo is het maar net panty. Jaren stond hij op de tweede plaats, maar eindelijk  staat hij weer eerste op de lijst van rijkste mensen op Aarde, namelijk Bill Gates. Hierbij wil ik de goede man natuurlijk hartelijk feliciteren, dat verdiend een gouden medaille met Amelandse gele reuze robijntjes en doorsnede diamanten. Wat ontzettend leuk, iedereen blij voor de sympathieke immer bescheiden humorvolle slimme Billy. Dat scheelt vast een hoop zelfmoorden, vecht scheidingen, derde werelden, werkelozen, dalende huizen verkoop, honger en noem het maar op wat voor stompzinnige onnodige ellende. Hier kunnen wij wat mee, hier kunnen wij mee verder, naar wie weet wel onsterfelijkheid, wat is er mooier dan onsterfelijk lang arm zijn, vol zorgen in bittere droefheid in een lichaam dat beter had gekund, kinderen die je niet kunt verwennen, ouders die zeuren en geld van je willen lenen. En dan kunnen wij onsterfelijk sterven als de Aarde het begeeft, uitdooft gelijk een onwel riekende natte scheet.

Bij verkoop van een schilderij zou ik de helft willen storten op de rekening van Bill Gates, er op die manier alles aan doen dat hij de rijkste man ter wereld blijft. Nooit meer de saaie tweede plaats, dat waren voor ons aller niet echt de leukste tijden, maar die zijn nu voorbij, laten wij er met volle teugen van genieten, Proost op Bill Gates!

 March 5, 2014  Posted by at 10:05 Pieters Proza No Responses »
Mar 032014
 

Door allerlei redenen ben ik ongeveer drie jaar niet in de stad geweest waar ik opgroeide, maar zondagmorgen reisde ik met Xandra en onze voorbeeldige Spaanse vuilnisbak Elvis af naar Blijdorp, de wijk waar mijn stiefzoon Itam met zijn vrouw die jarig was woont.

Itam had heerlijke Chinese gerechten klaar gemaakt, het kon mij niet buitenlands genoeg. In de avond uren maakte ik met Xandra een rondje met Elvis. Een raam met groen licht viel mij op, er hing een opblaaspop, zie foto’ voor het raam. Beetje niet te plaatsen, maar dat is het leuke avontuurlijke van Rotterdam, ze doen altijd wat ze willen.

Opeens viel mijn oog op de meer dan prachtige bewerkte wandtegels aan de Statensingel die boven portieken waren geplaatst  en naar ik thuis opzocht, gemaakt zijn door Adriaan Marie van der Plas (1899-1974) en opgeleverd circa 1936 . Ik ben gek op werk als dit uit de jaren dertig t/m de jaren vijftig. Voor mij bestaat er geen Rotterdamse  kunst als dit soort werk.  De  afbeeldingen hebben als onderwerp bijvoorbeeld   de haven, de bouw, de verschillende kunsten, theater, scheepvaarte en de zee echt prachtig. Het is zeer de moeite van een wandeling waard. Blijdorp is sowieso een prachtige wijk, er hangt een rust die bijna on stads is. Ik had nog wel uren willen door wandelen, maar moest de volgende dag vroeg terug naar huis, heb nog wel snel wat foto’s gemaakt.

Het gaat geen drie jaar duren voor ik Rotterdam weer een bezoekje breng.

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Title: Prachtige kunst aan de Statensingel te Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 March 3, 2014  Posted by at 16:09 Pieters Proza No Responses »