Dec 282013
 

Het gebeurde mij op een maandag morgen, dus op dinsdag ochtend ergens in het najaar van 2015. Ik stond een glas Title: Door den Duvel bezeten | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza water en twee bakken koffie het wit porselein in te urineren, net toen ik mij afvroeg waarom urine geel is en niet fris blauw, voelde ik een kriebelen aan mijn kringspier, hij was zeker nog niet uitgeslapen en was nog wat aan het gapen, doet hij geregeld, maar maakt dan meestal geluidjes waaruit blijkt dat hij zijn tandjes nimmer poetst. Maar het kriebelen deed mij pijn, en duurde net iets te lang. Langs mijn rug keek ik mijn bilspleet in, er was niks aan de kont, dus ging ik door met plassen, was eigenlijk niet eens opgehouden. Toen ik de neus van mijn lul snoot in een toilet papiertje, 3 lagen dacht ik, ging het pijn doen aan mijn aars gewoon verder, alsof er een rugby elftal op bezoek kwam en er via mijn mond weer uitkwam, ik voelde het nu overal in mijn lichaam, ik werd bang, maar bleef in de badkamer, ik wilde mijn vrouw niet al te ongerust maken, ik rolde inmiddels over de koude tegels. Toen hield het op, en leek ik te horen’”’ zo binnen”. Maar het kon even zo goed mijn bovennatuurlijke verbeelding geweest kunnen zijn, die zit mij wel vaker overdwars. Maar Xandra had waarschijnlijk mijn gestommel vernomen en vroeg of het ging, vanuit haar hemelbed. “Ik riep terug dat het ging” maar schrok van mijn stem, het leek alsof iemand een versterker met echo effect mijn reet had in gepropt. Mijn vrouw hoorde blijkbaar geen verschil gelukkig. Ik sloop onze villa uit. Buiten in de tuin stond ik als een op hol geslagen tbs’er alle plantjes die Xandra daar zorgvuldig met veel liefde had gepland kapot te huppelen. Ik wilde niet maar deed het toch.

Toen sprong ik op mijn scooter en gaf gas, er gebeurde niks, toen draaide ik mijn sleutel in het contact en deed de handeling nogmaals, ik reed op mijn achterwiel weg, over mijn lieve talentvolle buurman kunstenaar Monobrain heen, zonder hem te groeten. Normaal gaat mijn Kymco Dink krap 65 kilometer per etmaal, nu ging ik dik 200 per uur. Al snel reden er een rij politie wagens op mij schietend achter mij aan, één voor één reden de honds trouwe dienders zich te pletter, ik lachte, nou ja mijn lichaam lachte, ik zat er in gevangen en was de besturing kwijt. Terwijl mijn lichaam op mijn scooter dood en verderf zaaide had ik de tijd om met mijn rug tegen mijn lever de situatie te overdenken. Voorzichtig werd het mij duidelijk, de Duivel was via mijn maagdelijke kringspier (als hele dikke drollen niet mee tellen) mij lichaam binnen getreden. En ik kon het allemaal alleen maar aanzien. Aanzien hoe mijn goede naam verbrijzeld werd, snel zou ik op tv te zien zijn, Pieter die het land vernietigd.

Toen kwam ik aan in de Hofstad, de stad van ADO,  Gruppo Sportivo,  The Golden Earring, Direct, Abba, Shocking Blue, de Haagse Schhol, Wieteke van Dort, Han van Meegeren, Michael Bogart, Anouk, Sander van de Pavert, Sjaak Bral, Henk Bres, Haagse Harrie, Bart Chabot, Marnix Rueb, Piet Zwart, Theo van Doesburg,  en jawel het Binnenhof waar wij de scooter parkeerde. Een trouwe diender ging voor ons staan, en zei halt, ik hoop zo dat de man geen vrouw en kinderen had, het was gruwelijk hoe ik hem vertrapte. Het lachen van de Duivel maakte mij misselijk, zo stond ik dus te kotsen in mijn eigen lichaam, ja een rare Piet(er) ikke. We liepen regelrecht op het torentje van Premier Rutte af, In plaats van eerst netjes te kloppen trapte ik de deur uit zijn oude voegen, zo bij de Premier op schoot. Gelijk aan de helaas al lang overleden Pipo de Clown, zei Rutte geschrokken,”Sapperdeflap”, gevolgd door het Spaanse wordt Carmaba, en daarna het oer Hollandse, “wat heb ik nou aan mijn fiets hangen. De Premier wilde nog doorgaan met het uitdrukken hoe de situatie hem verbaasde, maar met een enorme dreun sloeg ik zijn gebit aan gruzelementen, daar ging zijn beroemde BIG smile, zo het torenraampje uit het water in. Weer voelde ik mijn anus pijn doen, de Duivel vertrok weer. Ik stond verstijfd, al mijn spieren deden pijn. Buiten hoorde ik overal politie wagen, zieken auto’s en genezen brandweer wagen. We waren omsingeld, de Duvel sprong vrolijk heen en weer, tussen mij en de arme Premier Rutte. De Duivel duwde mij om, nog net kon ik zien hoe zijn staar als laatste stukje het politieke gat van Rutte in ging. Toen hoorde ik via een megaphone mijn naam,”iemand riep erdoor dat hij politie was, en ik mijn mijn handen omhoog naar buiten moest komen. Ik keek de tandloze Premier die mij gebaarde de opdracht op te volgen. Er zat niet veel anders voor mij op, en zo werd ik buiten door wat potige politie agenten tegen de straat steentjes gewerkt. De volgende dag vertelde ik onder eden de waarheid, want zoals een oud spreekwoord luid,”eerlijkheid duurt het langst”, in dit geval levenslang.

Onze Premier is nu dus bezeten door de Duivel, en ik kan er niks aan doen. Ik hoop u wel, het beste.

 December 28, 2013  Posted by at 19:47 Pieters Proza No Responses »
Dec 252013
 

Lieve President Bashar al-Assad,

 

Allereerst wil u en uw familie, vrienden een zalig kerstfeest wensen. Waarschijnlijk geeft u niet zoveel om het kerstfeest, maar de wens komt uit een goed hart moet u maar denken.

Hoe voelt u zich de laatste tijd, al dat geweld om u heen lijkt mij geen pretje, uw kinderen Title: kerstbrief aan de President | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunnen niet eens leuk buiten spelen. Ik moet veel aan u denken, zeker tijdens kerst, ik probeer dan altijd aan iemand te denken die het moeilijk heeft, iemand die leeft in onzekerheid, iemand die niet weet of zijn hoofd er in 2014 wel opblijft zitten. Kon u maar voor een dagje hier zijn, in Nederland, bij mij thuis. Ik laat u dan proeven van spijzen die u vreemd zullen zijn, de kerstkrans zult u uw vingers bij aflikken, en ik zet heerlijke thee, echte zwarte thee zonder smaakjes. We luisteren dan naar diverse kerstliedjes, vooral over vrede Dan heeft u even rust, even tijd om goed na te denken.

 

Ik kan mij zo voorstellen dat u zichzelf heel belangrijk vind, uw wijlen vader Hafiz was immers de vorige President van het ooit zo prachtig mooie land Syrië, Dan voelt u zich niet geheel ten onrechte heel wat. U wilt het erfgoed van uw vader niet verliezen. Maar echt ik weet zeker dat uw vader niet zal klagen als u zich door het hoofd schiet na eerst even uw spijt te hebben verklaard aan de mensen in uw land, over alle doden die u op uw geweten heeft. Ik bedoel dan moet je toch wel een bord voor je kop hebben zo groot als de Verenigde Staten. Hoe kan iemand zich zo belangrijk voelen of willen voelen. Helaas bent u niet de enige gestoorde dictator, en u zult naar alle waarschijnlijkheid niet de laatste zijn. Ik denk stiekem dat u nooit nadenkt over u zelf, want ook u bent bang voor uw eigen macht, dus laat u alleen maar doen, dood en verderf zaaien. Ik en waarschijnlijk de meeste mensen op deze aarde zouden geen kind kunnen vermoorden, maar u moord er duizenden uit, van die prachtige onschuldige wezentjes. Vriend zeg nou zelf, denkt u dat u het nog mee maakt dat er vrede komt in uw land, dat er straks nog mensen zijn die zonder bijbedoelingen in alle oprechtheid, die Assad is een plaatboef, maar we houden van hem, no matter what he did. Ik denk het niet eigenlijk Ik denk dat u niet oud gaat worden, nee ik zeg niet hoop maar denk, want zelfs uw dood heeft geen zin meer, daar komt geen mens voor terug. U kunt bijvoorbeeld vanuit een gevangenis helpen aan een onderzoek, naar hoe denkt een dictator, wanneer begon het macht hebben te kriebelen. Dan helpt u geheel niet vrijblijvend mee aan hoe herken ik de dictator voor hij aan de macht komt. Misschien herkennen we de dictator dan wel als kind, en kunnen we er zo iets aan veranderen. En de mooie Asma uw vrouw lijkt mij een pientere vrouw, maar hoe kan ze van iemand houden die dood leuk zijn eigen bevolking laat uit moorden, of is ze zo bang dat die bevolking haar anders gaan vermoorden, dat de angst bij u thuis regeert. Mocht u de oorlog winnen dan heeft u geen bevolking meer, overal ruikt het naar de dood, op iedere hoek van de straat is op zijn minst één persoon doodgeschoten. Dat is toch morbide, en dat u dan President bent over uw gezin, want meer is er niet, dat is toch niks voor een trots man als u bent. Neem een voorbeeld aan de Kerstman, dat is een lul, maar hij is lief voor kinderen en niet zo bazig. U heeft oogheelkunde gestudeerd, en de opleiding niet afgemaakt, omdat u de zaken van uw vader moest overnemen., ik denk dat dit gelul is, u heeft buiten een bord voor uw kop (kogel vrij staal dat bord) ook nog eens hele slechtte ogen, u bedoeld het niet kwaad, maar door uw slechtte ogen kunt u niet zien dat u op een nederlaag afstormt, en helaas met heel veel gevolgen. Pleurt toch op man, je bent helemaal niet belangrijk en zal herinnert worden als een massa moordenaar. Ik wens u een kort 2014

 

Met bedenkelijke groet

 

Pieter Zandvliet

 December 25, 2013  Posted by at 18:05 Pieters Proza No Responses »
Dec 242013
 

Net heb ik weer een werk af,”Mama di Roma”. Ik heb ter verandering eens geprobeerd mijn Title: Inspiratie in mijn genen    | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza eigen gedachten een beetje te volgen ten tijden van het werken aan Mama di Roma de afgelopen dagen. Allereerst kan ik niet zonder muziek, ik heb geluisterd naar de Nederlands talige rockband Breekpunt, mijn eigen Krimpos, This Heat een experimentele band uit de jaren zeventig die mij naar vreemde stemmingen trekken, Prince, Shirley Bassey, Coolio, Alberto y los Trios Paranoias, Mekons United, Elvis Presley, John Spencer en de Greedence Clearwater Revival, van sommige één cd van andere meerdere. Gevarieerd als hulp voor mijn werk, dan blijf ik niet hangen in dezelfde sfeer en het werk ook niet, zo fijn muziek en oren die het doen.

Ik merkte dat ik in dit geval de hoofdfiguur als eerste heb getekend, haar hoofd die ik moederlijk mooi vond, daarna het lichaam van een honden teef met de borsten van een dame. En dan als de reis op in dit geval papier begonnen is ga ik puzzelen, denken, piekeren, welke kant ga ik op, ga ik geen kant op, welke dikte ga ik het doen, en dan ontwikkelt er langzaam een Wereld om Mama di Roma heen. Het is soms ontspannen, dan weer opperste concentratie, zweten en pijn in mijn hand. Zo ongeveer ontstaat mijn werk, de dans met mijn nieuwe werk, die in het geval van Mama di Roma wel iets van een Tango weg had.

Soms vraag ik mij af hoe het komt dat ik verslaafd ben aan tekenen, sinds ik mij kan heugen teken ik, dag in dag uit. Mijn moeder is een creatief mens, maakte vaak onze kleren, en doet nu nog allerlei creatieve cursussen en geeft les. Mijn vader had twee rechterhanden, maakte van alles, van een houten boot tot de motor van een mammoettanker in de haven van Antwerpen, hij repareerde auto’s maar creëerde er ook een aantal, hij ontwierp een tijdje leren dames tassen, trimschoenen, fietstassen en karretjes en zo vertelde mijn moeder tekende hij voor mijn geboorte altijd de cartoons die toen in de Panorama stonden tot in de puntjes na. Helemaal vreemd is mijn teken liefde das niet. Mijn Oom Thijs Keijzer uit Leiden was buiten zijn werk als vloerenlegger tevens een zeer getalenteerd schilder. In opdracht maakte hij stadsgezichten van meestal Leiden, maar bij mijn ouders thuis in Schiebroek hangt er  een winters werk van de Kolk in Delfshaven die hij maakte van een onduidelijke kranten foto. Oom Thijs schilderde aan een ezel in zijn keuken. Het rook er altijd heerlijk naar olieverf, vermengt met de kook geuren van mijn tante An. Tussen wat mijn favoriet was de schilderskunsten van Mijn oom Title: Inspiratie in mijn genen    | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza en de kook kunsten van mijn tante was het maar moeilijk kiezen. Ik verheugde mij er in de auto naar mijn geboorte stad Leiden al op wat mijn oom nu weer aan het Schilderen was. Ik was gek op zijn Leidse poorten en zee gezichten, waarin hij geweldig de zonnestralen door de wolken heen kon schilderen, het zou te gek zijn als ik ooit aan zo’n werk kom komen, dan hoef ik hier in Overijssel de zee wat minder te missen. Erg veel indruk heeft een kruisiging in Delfblauw op witte tegeltjes door mijn oom geschilderd op mij gemaakt. Hij exposeerde regelmatig zijn werk in restaurant de Burcht in het Centrum van Leiden. Mijn tante An was een fanatiek antiek verzamelaar , dus gingen wij in het weekend vaak stad en land af naar antiek beurzen en antiekhandels, ja een beetje cultuur in mijn jeugd ontbrak het niet aan, fijn om aan terug te denken.

 December 24, 2013  Posted by at 19:54 Pieters Proza 2 Responses »
Dec 232013
 

Op televisie spreekt men regelmatig over dit dorp uit Overijssel. In negatieve zin helaas, Title: Kunstenares Stien Eelsingh in Staphorst | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza men zegt dan, je komt toch zeker niet uit Staphorst, als men iets van iemand anders ouderwets vind. Ik woon nu vijf jaar op zeven kilometer afstand van Staphorst, kom er regelmatig, de mensen zijn er vriendelijk. En ja je moet niet zomaar een vrouw in klederdracht fotograferen, want het is immers gewoon de kleding die sommige Staphorster vrouwen dragen, en niet om zich aan te kleden voor de toeristen. De boerderijen zijn geschilderd in een mooie groene kleur met vaak blauwe kozijnen, wat goed tegen vliegen blijkt te zijn. Twee jaar geleden ging ik er met mijn Webmaster naar een modeshow van de Spaans/Colombiaanse modeontwerper Ricardo Ramos  die een collectie geïnspireerd op de Staphorster Klederdracht heeft ontworpen. Er is een Museum in Staphorst waar ik een paar jaar geleden in aanraking kwam met het werk van Stien Eelsingh 1903-1964, deze Zwolse kunstenares was een top tekenares en tijdgenote van Charlie Toorop, en het werk van beide dames heeft wel iets van elkaar weg. Een hele sterke lijnvoering met krachtige koppen. Voor de tijd waarin Stien in haar beroemde witte Boerderij woonde, was het bijzonder dat de Staphorster gemeenschap haar opnam. Nu is dat allemaal niet meer zo heftig, aan de mensen te zien die er wonen uit alle windstreken. Stien Organiseerde avant-gardistische voorstellingen waarvoor artiesten uit het Westen des lands kwamen. Ook hield ze er uiteraard exposities van haar eigen werk. Men kwam overal vandaan naar de witte boerderij om haar werk te bewonderen en te kopen. Misschien dat Stien landelijk niet zo bekend is geworden doordat ze vooral in haar eigen boerderij exposeerde en zeldzaam in musea of Galeries. Wat echter niks over haar prachtige werk zegt. Intens legde de kunstenares de Staphorster gemeenschap vast, bruiloften, agrariërs op het land, spelende kinderen en begrafenissen. Stien is zelf ook op de authentieke Staphorster manier begraven in het dorp, dus met paard en wagen, en daarachter wandelend de stoet. Mede door Stien Eelsingh van wie ik haar werk en leven ben gaan bewonderen na mijn bezoek aan het museum te Staphorst. Nee ik vind Staphorst niet ouderwets, het is toch mooi dat mensen er nog in klederdracht leven, het is vooral de oudere generatie die dit draagt, en dan alleen de dames. Alle kleuren in de kleding heeft zijn betekenis, waar u over kunt lezen in het museum.

Tegenwoordig zit er een leuk Restaurant in de witte Boerderij die de naam van de Title: Kunstenares Stien Eelsingh in Staphorst | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunstenares draagt. Wel leuk is dat uit respect voor de gelovige van Staphorst Stien haar boerderij op zondag gesloten hield. Ook ik ga niet op zondag naar Staphorst, dan gaat men er naar de kerk, zoals al eeuwen. Maar verder raad ik u echt een bezoekje aan, en de bossen liggen er om de hoek.

 

 

 

Leuke links:

Stien Eelsingh : http://www.stieneelsingh.nl/stieneelsingh/

Ricardo Ramos : http://ricardoramos.webs.com/

Restaurant Stien : http://www.stien.nl/

Museum : http://www.museumstaphorst.nl/

 

 December 23, 2013  Posted by at 20:11 Pieters Proza No Responses »
Dec 222013
 

Het is mij opgevallen dat tegenwoordig iedereen speelt met het woord Kerstmis, of die kogel ronde Kerstman het nou waardeert of niet. Kerstplus van Albert Heijn vond ik zelf wel leuk moet ik zeggen.

Wel grappig dat ze zo ook een beetje reclame maken voor hun concurrent van de Plusmarkt. Ik eet mij jaarlijks naar Title: Kerstmaster | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza de klote, ben dan misselijk, dus dan krijg je Kerstmisselijk, en dat is toch ook best een leuke. Misschien een goeie voor het reclame bureau van mijn Webmaster en mij. Nu we het toch weer over die ellendige op anus gefixeerde maniak hebben. Kerstmis is het feest van het jaar voor mijn Webmaster, ja zo zegt hij altijd, ik ben nu eenmaal een feest beest, hij zegt dat dan alsnof hij het Braziliaans carnaval zelf uitgevonden heeft. Het gaat zelfs zover bij zijn liefde voor het kerstfeest, dat hij vorig jaar rond Kerst is getrouwd, gelukkig in China, waren wij met kerst van die betweter af. Maar het kan niet altijd feest zijn, dit jaar komt hij met heel zijn familie, hij en zijn lieftallige vrouw mijn Webzuster het kerstfeest hier vieren. In zijn Fiat Polio rijd hij dan van het Westen naar het Oosten, het arme autootje afgeladen met door hem zelf alvast klaargemaakte gerechten, en Biologisch zegt hij bij ieder compliment dat hij krijgt. Dan neemt hij ook nog een zooi ellendige kerst cd’s mee, Elk liedje zingt hij uit volle borst mee, het is mij er eentje mijn Webmaster. De gesprekken zullen wel weer over de nieuwste technologische apparaten en aanverwanten gaan. Hij zal wel een Kerstapp mee brengen, zelf bedacht. Gekscherend noemen we hem Appie Happie, laat hij het niet horen, want hij neemt zichzelf serieus. Het is ook nog een zeur, die het altijd maar over uiterlijkheden heeft, en dat terwijl hij zelf altijd hetzelfde zalm kleurige maat pak jaar zero draagt, met een scherp gestreken vouw in zijn broek, doet hij ook zelf, strijken is een vak apart is zijn stelling. Hij keurde het Kerstman pak wat ik aan had vorig jaar af, en het kerstpakje van mijn vrouw ook, na twee minuten hield ik pas op met het woest verwilderd knijpen in één van zijn tepels, hij zat op zijn knieën te jammeren, de tranen rolde over zijn wangen naar zijn behaarde onder ontwikkelde liezen. Dit hield hem voor een tijdje rustig. Misschien moet ik dit jaar maar eens twee stalen knijpers bij zijn overdreven entree op zijn tepels klemmen, op zijn ballen hoeft niet, aangezien hij al een rot vervelend hoog stemmetje heeft.

Maar ik moet mijn Webmaster nageven dat hij wel voor leven in de brouwerij zorgt, en er iets leuks voor zichzelf voor te maken, de kerst. En tja ik gun hem zonder al teveel liefde zijn dagje hoor, ben de rotste niet. Ik zou mij bijna op de dag gaan verheugen, benieuwd ben ik niet in ieder geval.

 

Pieter en mijn Webmaster wensen u Fijne feestdagen

 December 22, 2013  Posted by at 17:38 Pieters Proza 4 Responses »
Dec 222013
 

Ongeveer twee dagen geleden las ik dat het Marokkaanse Raja Casablanca van het Title: Niks is onmogelijk maar... | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Braziliaanse Atletico Mineiro had gewonnen, de club van Ronaldinho. Die na de wedstrijd niet alleen zijn shirt wisselde met een tegenstander, maar ook de rest van zijn out fit werd uitgedeeld aan zijn gretige tegenstanders. Ik had tot mijn schaamte nooit gehoord van Raja Casablanca, maar ik was natuurlijk meteen één en al interesse, helemaal verrassend was het niet dat Raja deze wedstrijd won, ze waren immers de beste van het Afrikaanse continent geworden, en speelde deze halve finale dus in het toernooi van de Wereld cup voor clubteams. Net zijn ze klaar met hun finale, ze verloren met 2-o van Bayern München waar ze zich alles behalve voor hoeven te schamen, dat is de Duitse machine, en dat zijn de beste zoals u weet, aangedreven door de Catalaan Guardiola. Ik vrees dat Bayern voorlopig onverslaanbaar zal blijven. Ik had het schitterend gevonden als Raja dit geflikt had. Ik hou van de underdogs, clubs die ons in Europa niks zeggen, maar na deze tweede plaats natuurlijk wel, hoop ik.

Prachtig vindt ik het ook dat de amateur voetbalclub JVC Cuijk de club waar Hans Kraaij Title: Niks is onmogelijk maar... | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Junior technisch directeur is, tot de kwart finales van de KNVB beker, die door dit soort situaties wat mij betreft meer gaat glimmen, dingen worden onvoorspelbaar, en dat maakt sport zo mooi. Het zou toch wat zijn, een amateurclub die de KNVB beker pakt, ja het is onwaarschijnlijk en volgens mij nog nooit eerder gebeurt, daarom des te leuker als het zou gebeuren, een jongensboek dat uitkomt. Alleen het erover dromen vind ik al leuk.

Als ik bijvoorbeeld naar de Marathon van Rotterdam kijk, steevast zit ik ieder jaar voor de buis, niet omdat ik het zo spannend vind hoor, er wint meestal een afgetrainde Afrikaan uit Ethiopië of Kenia en dat is die jongens hartstikke gegund en nog veel meer. Maar wat zou het enorm gaaf zijn als er een kerel (nog mooier en onmogelijker zou een vrouw zijn) die opeens in de kopgroep loopt, de commentator vraagt zich af wie Lars Nieshoos uit Appelscha in hemelsnaam is. Hij is niet aangesloten bij een atletiek vereniging maar heeft wel een licentie van de KNAU. De commentator zegt op het tien kilometer punt dat Nieshoos het al knap lang bij houdt op zijn rode sokken met afgelopen Nikes. Na twintig kilometer heeft de commentator wat dingen na laten trekken over de mysterieuze hardloper. Maar in geen wedstrijdlijst komt zijn naam voor, en hij loopt hier gewoon in de kopgroep, waar man na man moet afhaken. Als men over het dertig kilometer punt komt, zie je de Afrikanen verbaasd naar die witte Nederlander kijken, die vrijwel continu een wazige glimlach heeft, het is alsof ze met een robot hardlopen. Na 35 kilometer haakt de laatste haas af, en neemt Nieshoos zowaar de leiding, de commentator van de NOS kan een hoog gilletje van verbazing niet inhouden, hier gebeurt iets legendarisch. Iets wat wij misschien nooit meer zullen mee maken. Een Keniaan pikt het niet langer versneld en slaat een gaatje van tien meter. Nieshoos versneld niet mee, de andere drie koplopers kunnen het tempo maar net bijhouden, en laten de Keniaan ook gaan. Het gat loopt uit naar dertig meter, en er zijn nog maar een krappe twee kilometer naar de finish op de Coolsingel te gaan, normaal is het daar rumoerig, maar nu kan je er een speld horen vallen, iedereen kijkt naar het grote scherm, iedereen vraagt zich af wie die kerel uit Appelscha is. Dan met nog één kilometer te gaan versneld Nieshoos, het is meer een vroege eind spurt. De drie andere koplopers moeten Nieshoos laten gaan, maken gebaren dat ze verward zijn. Het gat naar de Keniaan is in afzienbare tijd dicht gelopen, het is erop en erover, met de Finish lijn in zicht rent Lars Nieshoos aan de leiding, die hij niet meer af zal geven, de doodse stilte op de Coolsingel heeft plaats gemaakt voor hysterie, de mensen gaan helemaal los, ze zijn werkelijk nog nooit zo ontzettend blij geweest met een winnaar als vandaag.

Ja dat zou toch leuk zijn… Ik weet het niet realistisch. Ongeveer zoiets als dat er een Nederlander de honderd meter sprint van Usain Bolt wint zonder dat zijn bovenbenen uit elkaar scheuren, of dat de Ijslandse voetbalclub Akranes de Wereldbeker voor voetbalclubs wint, maar goed het zou leuk zijn.

een site met geweldige waar gebeurde sportverhalenhttp://stuyfssportverhalen.wordpress.com/

 December 22, 2013  Posted by at 00:52 Pieters Proza No Responses »
Dec 202013
 

Vannacht droomde ik zoals iedere dag wel, ik heb een hekel aan dromen, maar ik denk dat Title: De Rode Duivels Wereldkampioen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mijn hersenen het nodig hebben. Ze worden behoorlijk belast, soms voor mijn gevoel met wel meerdere dromen per nacht. Niet te onthouden, maar zoals vannacht dus had ik een droom die ik besloot te onthouden en hier met mijn miljoenen publiek te delen. De droom was overwegend rood van kleur, hij was vrolijk van begin tot eind, onze bondscoach zou hem te gek vinden, aangezien er vrijwel continu juichende mensen in voor kwamen, volledig ontroerd, ze hadden het geflikt, ze hadden de groepsfase fluitend overleefd, Daarna Ghana, Argentinië beide met 3 tegen nul punten aan de kant gezet, in de halve finale versloegen ze het Uruguay van kannibaal Luis Suarez met een moeilijke 2-1, en thuisland Brazilië werd in de finale overklast met 1-3, eindelijk werden de Rode Duivels Wereldkampioen. België stond op zijn kop. In mijn dromen blijk ik een Belg te zijn, want ik danste in een prachtig rood voetbalshirt tussen de Belgische duivels, wat was ik blij. Maakte mij allerminst druk om de vroege uitschakeling van onze Oranje Leeuwen, die zelfs geen doelpunt hadden gemaakt. Ik sprak plat Vlaams met de voetballers, en bleek hun beste vriend, een coach kon ik nergens ontwaren, het zou zomaar kunnen dat ik dat was.

In tegenstelling tot de dromen van Marten Luther King hoeft deze droom wat mij betreft niet uit te komen, maar als er een land is wat ik het bijna net zo gun Wereldkampioen te worden als Nederland, is het wel België. Ik ben opgegroeid met de BRT, wij keken daar graag naar, omdat het altijd relax was met goeie films en heel weinig reclames, nog steeds kijk ik er graag naar. En ja België is een wielerland, en dat is aan mij wel besteed. En België is ook nog het land van de strips en de super geweldige stripwinkels, jeetje wat een land, ik kom zelfs nu ik niet meer droom bijna klaar, Henk Westbroek en zijn Goedendoel hadden het maar goed gezien met hun liedje België, Vlaanderen boven nog zo’n knaller van Amsterdammer Raymond van het Groenewoud. Het is dat Overijssel ook goed te doen is, anders was ik nu ter plekke verhuisd, had mijn paspoort in de reet van Wilders gepropt, en een Belgische aangevraagd, zeker en vast. Of ik hem zou krijgen weet ik natuurlijk niet, een goede vriend en geweldig kunstenaar uit het Metropool Deerlijk nabij Kortrijk genaamd Hendrik Gardyn (uitspreken als Hendrik Gardyn) vertelde al dat het niet makkelijk om Belg te worden, daar moet je of in België geboren voor zijn uit Belgische ouders die ook Belgische ouders hebben die nog in leven zijn, en dan is er nog een kans zo zei hij terwijl hij een Straffe Hendrik aan de lippen zette, u begrijpt dat ik hem hierdoor amper kon verstaan, dat je ook Belg kon worden als je ergens in uitblonk, als voetballer, wielrenner, kunstenaar, striptekenaar of als prostitué. Wat een mogelijkheden, die krijgen de mensen van verre in Nederland niet, voor de laatste wordt zelfs je paspoort ingenomen door een zweterige impotente pooier. Je zult je best moeten doen vriend zei Georges de Caluwe een andere maat van mij, die onder anderen Koning van vrijstaat Wondelgem is, het vrijstaatje ligt in de stad Gent, en is zeer de moeite van uw bezoek waard. Volgens Koning Georges die zo gaan de geruchten ongelofelijk groot geschapen is voor zijn leeftijd, zei dat ik meer moest oefenen met mijn kunsten, wilde ik mij kunnen meten met de Belgische grootmeesters, als bijvoorbeeld, Pieter Rubens, Kamagurka ,Herr Seele, Geert Couke of een Dommy Gielen, en dan zijn dit alleen nog maar wat mannelijke wolkenkrabbers in de Kunstwereld.

Ik nam afscheid van Georges, het zou mij vast niet lukken, en daarbij vind ik dat kunst geen wedstrijd zou moeten zijn, van wie de beste is. Maar ik vind wel meer, nu nog wat geluk en dit jochie is dik tevreden. Trouwens ik weet niet of u weleens of beter iedere dag het Belgisch journaal mee pakt, ik wel, en bijna dagelijks is er na het journaal een politiebericht met weer iemand die er vermist is, ik heb het idee dat iedere Belg drie keer per maand vermist is.

Ik ga naar mijn mandje, dromen over België als reserve Belg.

een site met geweldige waar gebeurde sportverhalenhttp://stuyfssportverhalen.wordpress.com/

 December 20, 2013  Posted by at 23:43 Pieters Proza 2 Responses »
Dec 192013
 

Title: Oma kwijt. | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Oma kwijt.

Vader ging vreemd

Mijn moeder kwijnde weg op een hout bankje, daar in dat

Groene Baskenland

Oma nu had ik u nodig

Sinds een maand was ik u al kwijt

Meer nodig als ooit tevoren

Met de tranen in de ogen rende ik een berg op

Ik schreeuwde naar u

Maar u lieve Oma hoorde mij niet

Waarschijnlijk lag u met Opa in het riet

Radeloos uitgeput van het roepen

Keek ik door mijn tranen heen naar de blauwe lucht

Waar zou de hemel toch zijn

Geen wolk waar u achter kon schuilen

Waarom liet u mij toch zo huilen.

 December 19, 2013  Posted by at 19:39 Pieters Proza No Responses »
Dec 192013
 

Eerst wilde ik mijn zorgen plaatsen, die ik heb over de recente gratis sticker actie van Title: Theo Gootjes | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Geert Wilders, maar dat zal net zo weinig helpen als de actie zelf voor een leuker Nederland, dus pas ik even. Toch gebeuren er op een dag meer dingen in mijn leven als het Nieuws, als je dat nog zo kan noemen, want het nieuws over Geert, is steeds weer het zelfde alleen met een ander lintje erom. Al ben ik van plan zijn naam te gaan misbruiken voor mijn azijn lijn, “Wilders azijn lekker zuur”.

Maar goed ik wilde het niet over Wilders hebben, maar over kunstenaar Theo Gootjes. Ik kreeg vandaag een kerstkaart van hem binnen, een tekening van een plekje in Schiedam, zo herkenbaar, schitterend. Zowel de plek als de stijl van Theo waar ik zoveel van hou. Tot vijf jaar geleden woonde ik in dezelfde stad als Theo Gootjes, en als ik iets mis is het wel de exposities waar wij elkaar vaak tegen kwamen. Zijn lijnvoering is ongeëvenaard. Misschien dat u zijn Politieke cartoons uit het Vrije volk of het Rotterdams dagblad kent, die waren vlijmscherp, zowel van tekening als waar het op dat moment omdraaide. Het was voor mij een verassing dat ik bij mijn vrienden Hans en Jet een paar werken van Theo aan de muur zag hangen, tot dat moment waren alleen de cartoons bij mij bekend. Later liet Theo meer van zijn kunstwerken zien, en mocht ik een werk lenen. Mijn vrouw en ik vragen ons vaak af hoe het toch zou komen dat Theo Gootjes niet over de hele Wereld in de betere musea en galeries exposeert, niks zou minder terecht zijn. Ik ben de trotse bezitter van de Gootjes bijbel, de tekst van de bijbel is door Theo helemaal met de hand geschreven en er zitten heel veel prachtige illustraties in, u mag hem gerust eens bekijken, trek wel witte handschoentjes aan.

Bij een expositie in Kunstwinkel ‘t Walvis te Schiedam deden zowel Theo en ik mee, het thema waren vervalsingen, ik had een illustratie van Theo uit zijn Bijbel vervalst, tot mijn grote trots kocht Theo deze vervalsing ook, ik vertelde maar niet dat de echtte illustratie veel beter was, soms kun je maar beter zwijgen…………………………………………………………………………………..

Website van Theo Gootjes: http://home.wanadoo.nl/thgootjes/

Korte docu: http://www.youtube.com/watch?v=jqxjEH-d654

 December 19, 2013  Posted by at 19:29 Pieters Proza No Responses »
Dec 182013
 

Een gedicht die ik in 1994 voor mijn allerbeste vriend schreef

Mijn Lul

Mijn lul is mijn beste vriendTitle: Een gedicht die ik in 1994 voor mijn allerbeste vriend schreef | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Nooit doet hij lullig
Mijn lul is lollig
Mijn lul is mooi
Mijn lul is niet alleen van mij
Soms zie ik hem even verdwijnen de mijne
Als mijn lul plezier heeft heb ik dat ook
Mijn lul en ik hebben nooit ruzie
Mijn lul houd net als ik niet van de kou
Mijn lul en ik zijn onafscheidelijk
Soms heel soms voel ik me net als hij een lul

 December 18, 2013  Posted by at 10:25 Pieters Proza No Responses »