Mar 292019
 

Het blijft iets heel moois, vind ik om een ooievaar een toch betrekkelijk groot beest in de weilanden te zien staan. Er is geen mooier rood dan de snavel van een ooievaar. In Drenthe en Overijssel kom ik de rakkers heel vaak tegen. Vanaf mijn scooter vergeet ik ze maar zelden te groeten, wat ik bij reigers trouwens ook doe. Waar de reiger dan zwaar geiriteerd met zijn kop tussen de schouders wegvliegt, negeert de ooievaar mij volkomen, wat het mijn inziens ook nog heel slimme vogels maakt. Want wie mij groet zie ik als mijn beste vriend, en geef ik een knuffel. In Staphorst ter hoogte van Restaurant Halfweg, komen heel veel ooievaars ieder jaar samen, voor vertrek naar warmer oorden. Een heel weiland vol veermannen, machtig mooi man. Er staat er altijd wel één bij met autistische trekjes, die staat dan ver van de groep aan de bosrand.Title: Rare jongens die Ooievaars | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Bij begraafplaats IJhorst heb je vanaf een prachtig pleintje uitzicht over het mooie Reestdal, er staat daar ook een ooievaars nest op een hoge paal, het schijnt dat de familie Ooievaar het daar zo mooi vinden, dat ze gelijk aan de mensen op het kerkhof er nooit weggaan, zelfs niet voor een jaarlijkse vakantie naar warmer oorden. Het zou natuurlijk de crisis kunnen zijn, maar zelf denk ik dat ze hun stekkie heel mooi vinden, en echt het is er ontzettend mooi.

De ooievaar staat als symbool voor het brengen van baby’s, alsof het beest niks beters te doen heeft. Wat een rot sprookje, tenminste dat dacht ik tot de dag van vandaag. Want vandaag reed ik tussen Havelte en Meppel weer in de buurt van een Begraafplaats, een Joodse, toen ik aan de overzijde van de weg een stelletje ooievaars wild aan het paren zag, het vrouwtje neem ik maar aan, had moeite om niet in de sloot geneukt te worden. Ik stopte er even voor, want zo dacht ik, dit zie je niet iedere dag. Ik werd gestoord door een klappend geluid, vlak voor mij stonden er twee ooievaars nog wilder te paren, het klappende geluid kwam van hun snavels. En alsof de situatie, vooral met mij als verwrongen bioloog, meer bio-onlogischloog stond er nog een stelletje ooievaars te rammen. Ik was een beetje in de war van deze orgie, in de lucht tussen de takken door zag ik nog meer ooievaars vliegen en op takken zittende hun beurt af wachtende. Het leek wel alsof men hier hoereerde. Waarschijnlijk werd hier het baby sprookje ooit bedacht. Fietsers die mij passeerde keken mij verbaasd aan, die dachten waarschijnlijk dat ik een paar setjes robot ooievaars liet paren, het zag er zo onecht uit daar. Toen ik begon te piekeren over wat meneer de uil hier wel niet van denken moest, besloot ik mijn weg te vervolgen naar Havelte.

 March 29, 2019  Posted by at 22:01 Pieters Proza No Responses »
Mar 272019
 

Eigenlijk laat ik het denken over mijn leeftijd of over leeftijden en hoe die dan voelen altijd aan andere over. Eigenlijk vind ik het een beetje bullshit, ik bedoel hoort er een bepaald gevoel bij een leeftijd ? Het is toch niet voor niks dat je gelijk welke leeftijd dan ook je soms goed voelt en soms totaal niet, er zijn zelfs mensen die wisselen deze gevoelen de hele dag af, maar ik wil het nu niet over vrouwen in de overgang hebben. Zelfs voor vrouwen in de overgang (ga ik het er toch over hebben) staat geen leeftijd voor. Ik zie het altijd als een omgekeerde pubertijd. Maar ik kan makkelijk praten als man zonder de overgang. Ik ben überhaupt overal langzamer meer dan het gemiddelde, mijn midden leven crisis is nog ver weg, niet eens inzicht, dus ik verwacht hem niet meer. Ik ga geen rijbewijs halen om een sport auto te kopen, misschien één met trappers, dat zou nog een beetje sportief zijn. Mijn pubertijd ben ik wel uit gegroeid, maar heeft de nijging aldoor terug te komen in mijn leven, erg vermoeiend allemaal voor mij en mijn omgeving. Ik ben twee keer getrouwd heb kinderen, al zijn die van de buren, wat heel verstandig van der buren is, aangezien ik niet over vaderlijke dan wel moederlijke gevoelens bezit. Opvoeden, dan moet ik mijn eten delen, daar pas ik voor. Nee mensen ik vind het maar niks iets aan leeftijden hangen, leeftijd is heel persoonlijk. De één wordt oud geboren, de ander gaat jong dood, en dan bedoel ik hier van geest.Title: 50 jaar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Leeftijd genoten, ook zo’n opgedrongen iets, misschien maakt het voor de gene die met mij omgaan het uit, maar mij zal het een boeren metworst zijn hoe oud de gene is waar ik mee omga, als het maar boeit, daarbij mag een leeftijd niet in de weg staan, en ik heb het hier niet over seks hebben, dat moet soms met het ligt uit, dan is dat leeftijd probleem ook opgelost bij het de copulatie.

Deftige naam voor een galerie trouwens, galerie de Copulatie, het draait immers om het creëren bij kunst.

En toch nu ik over twee weken op 14 April vijftig word, als alles een beetje mee zit, en vooral niet tegen is best raar. In de eerste plaats een hele prestatie van mij dat ik dat bijna gehaald heb, het zat mij vaak niet mee, ik had het zelf niet verwacht van mezelf. En als ik het zelf al niet verwacht, dan is er weinig vertrouwen in mijn zijn en wezen, edoch ik ben er nog. De laatste weken vroeg ik mij af, wat is er nu allemaal zo anders geworden. Uiteindelijk best wel veel. Mijn harde schijf bevat heel veel meer data, waar ik vaak niets mee kan, maar waar ik wel mee moet dealen. Ik zuig namelijk heel veel ruis op, die ik eigenlijk voor maar heel weinig procent begrijp, en die zo dus niet altijd kan verwerken, ik ben er gelukkig aan gewend. En ik heb er medicijnen tegen, ik vrees trouwens dat ik zonder die pilletjes de vijftig niet had gehaald, maar dat ter zijde.

Wat mij vooral bij mezelf opvalt, en daar schrijf ik over, is dat je helaas veel meer te vergelijken in je hoofd hebt, zo van, oh dat lijkt op dat, is geïnspireerd door die, en veel andere dood doeners die de leuke dingen des levens soms vreselijk kunnen bederven. Misschien is dit wel de leeftijd beperking die onze Jonge heer die hoog in de Hemel zijd, heeft ingesteld, omdat wij anders keer op keer het zelfde in een ander jasje beleven. Lees de geschiedenis er op na, en men ziet dat alles altijd herhaald word, en het draait altijd om geld dus overleven, en daar zou men na drie honderd jaar flink op uit gekeken kunnen zijn.

Nou lieve mensen ik ga de draad in dit verhaal zoeken.

 March 27, 2019  Posted by at 22:04 Pieters Proza No Responses »
Mar 192019
 

Gisteren avond maar weer eens met mijn vrouw naar het theater geweest, en wel Theater De Kring in Spier te Drenthe. Het zou een hilarisch theater zijn van theater makers, Rien Maagdenvlies, Sasja Nekkramp en Peter Strontvlieg (what’s in a name), genaamd Poppenkast voor volwassenen. We hadden er zin in na de trieste gebeurtenis van eerder op de dag in Utrecht. Op de scooter richting Spier zongen wij oude liederen die militaire vroeger zongen, en wie weet nog steeds. Het Kring theater is niet groot maar wel gemoedelijk, tot onze verbazing was de voorstelling gratis. Waarom werd mij tijdens de voorstelling verder wel duidelijk.Title: Poppenkast voor volwassenen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De voorstelling begon met het geilste nummer, of kan ik beter schrijven het nummer wat voor geil staat van Jane Birkin en Serge Gainsbourg,”J taime…moi non plus, ik heb het maar allebei opgeschreven dan kunt u zelf kiezen. Frans gehijg waar menig astma aanval niet tegen op kan vulde de zaal. Gelukkig maar want echt druk was het niet. Op het podium stond een gigantische poppenkast, echt voor grote mensen zeg maar. Achter de gordijntjes van de poppenkast zag ik drie silhouetten van die mannen, twee mollige en een lange. Ze hadden seks met elkaar. Waarom niet beetje Gayporn om mee te beginnen is het halve werk. Gezamenlijk kwamen de heren klaar. Toen viel de muziek stil, en zei één van de mannen, oh we zijn al begonnen. Niemand in de zaal moest er om lachen, dus deed ik het maar uit beleefdheid, dat wel.

Met een vrolijk deuntje gingen de gordijntjes van de poppenkast open. Er kwam een pop van Creoolse origine omhoog die ons welkom heette. Vanuit de poppenkast werd er hardop gefluisterd, dat die pop niet meer kon, en de pop werd vervolgens onthoofd en de zaal in geworpen. Dit zelfde ritueel herhaalde zich met een rondborstige pop en nog wat poppen die in deze tijd echt niet meer konden. Zo was er dus even geen pop te zien en hoorde wij de poppenspelers ruziën over welke pop ze nu zouden nemen voor de voorstelling. Toen zei er één ik neem die lelijke wel. Waarop een ander zei, dat ben ik, haal je hand uit mijn reet. Vieze nichten”, riep een kerel met een Duitse pet op zijn hoofd en een vette joint in zijn bakkes, hij had wel wat weg van Jezus. Zelf hoopte ik ook dat ze nu door hun homo grappen heen waren. Als ze die maakte om te scoren konden ze beter gaan voetballen. Eindelijk kwam er weer een pop met rode krullen omhoog, die de zaal wederom welkom heette, hij stelde zich voor als Tinus, tenminste dat vermoed ik want ik vernam Tyfus te horen. Hij begon met een slechtte grap over de gebeurtenis in Utrecht, dat was wel Trammelant vandaag in Utrecht hé lieve mensen. Er viel een doodse stilte, hier en daar werden wat middelvingers naar Tyfus uitgestoken, men had niet door dat een pop niks kan zien blijkbaar. Snel werd er een pop van een heks de lucht in gestoken, die Tyfus een mep gaf, en met een hoog stemmetje schreeuwde dat je geen grappen mocht maken over gebeurtenissen als in Utrecht. Tyfus wou nog iets zeggen, maar de poppenspeler waar hij aan vast zat kreeg in de poppenkast waarschijnlijk een hoek op zijn adamsappel, waardoor Tyfus verdween om niet meer terug te komen. Het gestuntel ging maar door, en al snel liepen er mensen weg. De show was niet meer te redden. Maar wij bleven zitten, we wilde ons kaartje eruit halen, ook al was die gratis. Uiteindelijk moesten Sandra en ik toch nog heel hard lachten, toen de drie heren parmant achter hun poppenkast naar voren kwamen, en ons bedankte voor het applaus dat ze niet kregen, met een enorme klap belande de poppenkast op zijn drie poppenspelers, het deed aan hun gezichten en hier en daar wat bloed te zien erg pijn, waardoor wij eindelijk konden lachen, en toch nog vrolijk naar huis gingen.

 March 19, 2019  Posted by at 21:50 Pieters Proza No Responses »
Mar 152019
 

Vandaan onze kamer met de de omvang van een gymzaal kijk ik door het raam onze tuin in naar buiten, en buiten kijkt waarschijnlijk naar mij, buiten wil immers ook weleens iets moois zien. In de verte zit mijn vrouw de hond te melken. Mijn vrouw Sandra loopt namelijk graag voor de trends uit, en volgens haar is hondenmelk vele malen geneeskrachtiger dan welke andere soort melk ook. Onze hond Floris vind het allemaal best, hij is niet zo moeilijk de lieve lobbes. Als hij maar niet denkt dat ik zijn melk, of de daar van vervaardigde kaas ga opeten. Ieder zijn bezigheden, al valt dit mijn inziens onder eigenaardigheden en de wat oudere Floris kaas valt onder eigenaardig verleden.

Title: Hondenkaas | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Floris

Ik heb al heel veel klompjes kaas verpakt met de eigenwijze hondenkop van Floris erop. Toch ik durf het Sandra niet te vragen, heb onze tuinmuur laten verhogen op gelijke hoogte van de klaagmuur zodat men haar niet kan zien melken, maar zou dit niet onder dieren mishandeling vallen, dat wilde melken aan de grootste tepel die Floris rijk is. Ze gebruikt uierzalf en aan het zachte tevreden van brommen zal het Floris aan zijn worst wezen wat nou wel of niet mag.

Via een speciale Facebook pagina verkoopt de hondenkaas als een tierelier, en staan er alleen maar goede recensies van de gebruikers van onze producten onder. Er zijn zelfs plannen meer honden met grote tepels aan te schaffen. Mijn boerinnetje heeft grootse plannen, crème, zalf en capsules bedenkt ze in haar opblaasbare lab. Sandra test zelf alle producten uit, en is er zoals begrijpelijk erg over te spreken, het helpt eigenlijk tegen een heleboel, en is volkomen biologisch, hoe bio onlogisch dit ook mag klinken. Sandra en haar hondenkaas zullen op de korte termijn de medicijn MAFFIA verdrijven zei ze vanmorgen aan het ontbijt nog,en dan moet de medicijn MAFFIA echt oppassen voor die kleine meid van mij. Ik hoop dat dit goedje de Wereld er beter op zal maken, er nooit meer iets gebeuren zal met zieke geesten die willekeurige mensen dood schieten of opblazen. Floris brengt nu al genoeg binnen, en is tevreden met zijn natje en zijn droogje.

Op de Facebook pagina heeft Sandra ook beschreven hoe honden liefhebbers op eenvoudige manier zelf de hondenkaas kunnen maken. In combinatie met kruiden en specerijen smaakt de hondenkaas niet alleen heerlijk, het geneest dan nog veel meer, en is niet verslavend. Wij wensen u veel succes.

 March 15, 2019  Posted by at 16:47 Pieters Proza 2 Responses »
Mar 072019
 

Net terug van mijn moeders verjaardag in Rotterdam. Op de heen en terug weg las ik in de mooie biografie ,”het litteken van de dood over Jan Wolkers van Onno Blom. Op de terugweg werd ik hier behoorlijk in gestoord door een meid met koptelefoon op haar kop, waarschijnlijk om zichzelf niet te horen, die loeihard door de overvolle wagon iemand van Rotterdam Alexander tot en met Amersfoort raad vroeg aan iemand, die ze vervolgens blijkbaar verbeterde, waarom vraag je dan in raad, “stomme vingerplant”, ga lekker dood of iets van dien aard. We hadden haar gemakkelijk kunnen verslinden met zijn allen daar in die wagon, iedereen had er aan de gelaat uitdrukkingen te zien gericht op die parmante imbeciel, maar wij hielden ons netjes in, want dat mag niet, maar zou mij wel helpen mijn dikke biografie nog lekkerder te lezen. Ik lees graag biografieën, en zeker over eigenwijze soms onuitstaanbare dwars drollen als Jan Wolkers. Ik heb een hele collectie biografieën in mijn bibliotheek. Ik zal maar eens wat namen noemen; Lou Reed, David Bowie, Pablo Picasso, Diego Madonna, Prince, Atje Keulen-Deelstra, Ronaldo, een flink aantal van Johan Cruyff, Rene van der Gijp, Wim Kieft, Andy van der Meyde, Pier Paolo Passolini, Edith Piaff, Frida Kahlo, Messi, Hennie Kuiper, Freddy Maertens, Gerrie Knetemann, Jan Janssen, NICO, Andy Warhol en heel veel meer, lekker even in het leven van iemand anders duiken voor de dromen komen.

Nu is er deze week bij de online winkel BOEKEN een boek van mij uit, CHECK ONE, een dik boek met 365 tekeningen van mij, met een voorwoord in het Duits, Engels en Spaans van de Hamburgse kunst verzamelaar Dirk Bernhard Schmitz. We hebben er drie jaar over gedaan het boek samenstellen, het is geen biografie, maar wel de basis van alles wat ik in mijn leven doe, tekenen. Ik ben er trots op, dan heb ik dat er in ieder geval al van mee gepakt. Het had even zo goed in plaats van trots, diep triest kunnen wezen, dan had ik dat gehad.

In de shop op mijn website ga ik gewoon door met het bouwen van mijn tekenparadijsje, het gaat inmiddels al wat op een stad lijken :)

Het boek kunt u bestellen op: https://www.boekenbestellen.nl/boek/check-one/11551Title: CHECK ONE nog steeds geen bestseller | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 March 7, 2019  Posted by at 22:26 Pieters Proza No Responses »
Mar 032019
 

Title: RIP Bram de Krosse | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ergens in 2014 leerde ik Bram de Krosse uit Raalte kennen, via Facebook. Ik had een oproepje geplaatst of iemand interesse had in strip en fanzine’s uit mijn galerie Slaphanger Rotterdam.

Hierop reageerde Bram, en een afspraak in Nieuwleusen was het gevolg. Vrijwel direct konden we gemene delers delen, wat een ontmoeting er vaak leuker op maakt. Hij vertelde dat hij schilderde en om deze gave te perfectioneren nam hij lessen bij zijn vriend, kunstenaar Gerard te Wierik eveneens uit Raalte, die zowel Bram als ik bewonderen in zijn veelzijdigheid, en belangrijker de eigenzinnige uitvoering van diens schilderijen. Het verbaasd mij keer op keer dat Gerard niet Wereld beroemd is.

Sinds ons eerste bezoek belde of later faceappte wij elkaar meerdere malen per week, om lekker over zijn of mijn ideeën te hebben. En vooral Bram had heel veel plannen en ideeën die hij allemaal heeft afgemaakt, dit lukt niet alle kunstenaars die ik ken, plannen zat, maar vooral uitstellen. Nu is het ook zo dat Bram helaas wist dat zijn tijd beperkt was, op zijn drieëntwintigste levens jaar werd bij hem een hersentumor ontdekt ter grote van een klein colablikje zei hij altijd. Een zware operatie volgde.

Bram leerde ik kennen als iemand met niet alleen ongelofelijk originele ideeën, hij voerde ze ook heel mooi uit, waardoor zijn exposities meer als een partij schilderijen op een rijtje onder een Tl-buis waren. Hij won er twee kunstprijzen mee. Zo schilderde Bram een zelfportret waarvan de ogen bewogen. Na de aankoop van een 3d printer werd Bram buiten kunstenaar ook nog een wat verwarde uitvinder.

Zelf vonden wij het in ons geval de vriendschap boven de kunst gaan, en daar hadden we het dan ook vaak over, en we maakte elkaar lekker belachelijk met alle respect, dat wel.

We hebben samen Bennie Geil gemaakt, een schilderij met een censor, dat als u hem bekijkt de plasser van Bennie omhoog komt ongeacht uw leeftijd of geaardheid, zelfs voor dieren krijg Bennie hem omhoog. Later maakte wij een serie portretten van vrienden, familie en kennissen, Bram deed het portret en ik de achtergrond op LP formaat. Er hadden nog veel projecten samen en hij individueel gevolgd als die rot ziekte niet was terug gekomen, en Bram vanmorgen om 11:00 tot zich had genomen. Hij was net een week vierendertig. Ik zal mijn vriend Bram nooit vergeten, en een stukje van hem in mijn leven en werk mee nemen.

Dankjewel lieve Bram

zie hier zijn werk: https://www.facebook.com/bram.dekrosse

 March 3, 2019  Posted by at 17:40 Pieters Proza 7 Responses »
Feb 282019
 

Al flink wat jaartjes, maak ik dagelijks tekeningen. Soms lijken ze op de desbetreffende figuur, maar echt belangrijk acht ik dat zelf niet. Ik zet het neer zoals ik wil, dan blijft het tekenen waar mijn leven om draait spannend, en dan is het mee genomen als men er goede tussen vind. Maar waar kunt men die dan vinden, nou sinds kort in de shop van mijn website pieterzandvliet.com

Buiten mijn vrije tekeningen en dieren, vindt u er eigenlijk alles en iedereen die ergens een indruk op mij hebben achter gelaten. kunstenaars, fotografen, dichters, filosofen, Heilige iconen, vrienden, familie, acteurs, zonderlingen (gek op), wielrenners, voetballers, andere sporters, muzikanten van klassiek tot Hip hop en alles daar tussenin, moordenaars, serie moordenaars, gangsters, gekken, Politici, dictators, helden, anti helden, uitvinders en ga zo maar een week door. En wekelijks komen er nieuwe tekeningen bij, en vallen er weer weg die verkocht worden. Het is mijn levenswerk dus ik hoop met mijn winkel nog lang en gezond door te gaan. In het verleden exposeerde ik al tekeningen series in het Gemeentehuis van Dalfsen, Artotheek Schiedam, REM gallery San Antonie Texas, Parsons gallery Parijs, Sala de Tarragona, Amposta Catalonië, en tijdens Raamkunst aan de Plantage Schiedam. Ik hoop dat de bezoekers van mijn shop middels de tekeningen benieuwd worden naar de geportretteerde figuren, want daar schuilen de mooiste verhalen achter. En gelukkig er mag gelachen worden in mijn levenswerk, ik heb er mijn maffe kronkels namelijk ook geplaatst.

Nou dan wens ik u veel plezier en hoop ik dat de kijk cijfers weldra zullen toenemen, koop cijfers zijn van minder belang, aangezien u al voor zo’n beetje alles moet betalen in uw leven. (maar u mag wel kopen hoor)

 February 28, 2019  Posted by at 20:56 Pieters Proza No Responses »
Oct 312018
 

Daar sta ik dan als gitarist van een naar het schijnt wereld beroemde band, aan de duizenden mensen voor het podium te zien. De andere band leden hebben net als ik lang, heel Title: Eindelijk op Pinkpop | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza lang haar. Hoe we heten en wie die gasten zijn is mij een compleet raadsel. Ze zijn er klaar voor, ze hebben er zin in.
Behalve ik, want ik zou het liefst hartstikke dood zijn.
Want ik besef mij opeens dat ik geen noot kan spelen, wat doe ik eigenlijk in een rockband met lang heel lang haar. Heb ik de echte gitarist vermoord. Ik draai mij om naar de band, en net als ik wil vragen of iemand mij even wat basis principes van de gitaar kan uitleggen telt de enthousiaste drummer af, de klootzak De band gaat los, met onze overdreven opgemaakte zanger, die op en neer springt en verdomd rot kan zingen. Ik daar in tegen sta nog altijd naar de snaren te kijken die iemand op mijn gitaar heeft gespannen, ik durf de pret niet te bederven door ze te betasten, ik geef dan de voorkeur aan een dames kruis, daar komt ook geluid uit als je heel goed je best doet. Maar daar heb ik nu niks, noppes, nada aan voor al die mensen, ik durf niet eens naar ze te kijken.
Stiekem zie ik veel ros in het publiek, zijn we een gay band ? Mijn kont voelt verder zoals altijd en ik heb geen keelpijn, er staan tevens veel dames in het publiek wild te zijn, dus het moet Pinkpop zijn. Ik kijk naar het nageboorte van een lijk, onze zanger,en zou wel met hem willen ruilen, hij op gitaar ik veel beter zingen dan hij. Maar door het kabaal zou hij mij niet horen. Voorzichtig leg ik de gitaar neer, tegen alle rock and roll in. Ik begin te dansen, gelukkig mist niemand het virtuoos gitaar spel. Wel missen ze de drummer, want ik ben over het snoer van de bassist het drumstel in gevallen. Terwijl de lelijke drummer woest verder drumt op mijn hoofd, hoor ik het publiek duivels om mijn hoofd schreeuwen. Snel spring ik op, zie een plas regen water en duik erin. Op dat moment zwemt er een potvis langs en beland ik met mijn hooft in diens anus, als een aambei zwem ik zo met hem weg, ver van Pinkpop. Mijn lange, hele lange haar is nu ook verdwenen, zit weer stijlvol zoals dat bij mij hoort. De anus als een droogkap erom heen even daar gelaten. Het beest zwemt sierlijk, en ik volg, veel keuzes heb ik verder niet. Net als ik mij afvraag waar de benauwde reis naar toe gaat laat het enorme beest een scheet en schiet ik aan tafel in de Wereld draait door, aan tafel bij Mathijs van Nieuwkerk en tafelheer Ali. B met de andere bandleden woest kijkend om mij heen.
Als Mathijs mij vraagt, Waarom ? Wordt ik eindelijk wakker uit deze belachelijke droom.

 October 31, 2018  Posted by at 13:39 Pieters Proza No Responses »
Oct 292018
 

In 1998 reisde mijn ex vrouw Xandra haar zoon Itam en ik schreef de gek af naar Rome voor een weekje vakantie.Title: Rome Yin Yang stad | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

De stad van de beste en meeste dictatoren ooit, waar men zich waant in een decor uit een Romeinse film, ware het niet dat dit allemaal echt is, hier en daar wat ingestort.

We hadden er zin in.

Het was augustus en belachelijk heet, nu heb ik daar nooit last van, maar in een stad voor een week iedere dag als zombies wandelen door een stad, ja dat is andere koek.

Niet zeiken Zandvliet, een camping vind je al helemaal niks.

In de trein vanaf het vliegveld droomde ik al weg als in naar de huizen keek waar wij dicht langs reden, op elk balkonnetje stond een Italiaanse filmster de was op te hangen. Ik ben gek op Italiaanse films, met een voorkeur voor de oudere films, dus kon ik daar lekker aan denken en in wegzakken als de werkelijkheid mij teveel werd, en dat werd het nog al eens. Rome heeft het vreemde uit de films van Federico Fellini en het keiharde uit de films van Pier Paolo Pasolini en dat maakt het een voor mij bijzondere stad.

Ons hotel aan de Via Nationale was oud maar goed onderhouden, aan de balie checkte wij in, bij mensen die ons geen blik waardig gunde, een goed begin is het halve werk.

Het we hadden een enorme kamer met twee verdiepingen.

In de ruime badkamer liet ik een flesje oranje vitamine E olie vallen, die maar meteen de geur van deze vakantie was. We keken uit op de drukke Via Nationale, op de rand aan de buitenkant van het raam lag een met zaad gevuld condoom, we konden hem net niet zijn laatste zetje geven naar het asfalt of de toep waar dan misschien een voorbijganger zou denken, wat hebben de vogels in hemelsnaam gegeten vandaag. Aan het eind van de Via Nationale stond het paleis van justitie waar Benito Mussolini zijn gezellige toespraken ooit brulde, de goedzak. De volgorde van onze vakantie in Rome is mij helaas ontschoten, en gelukkig best veel, zodat dit een niet te lang verhaal gaat worden, dus begin ik maar bij ons bezoek aan het Vaticaan, laatste woon en rustplaats van de Paus, zo had Pauze paleis ook een mooie naam geweest, maar dat kan niet op tegen Sint Pieter natuurlijk.

Het is erg indrukwekkend allemaal, om over dat gigantische plein, waar wij Nederlanders jaarlijks door de Paus bedankt worden voor de bloemen die wij nooit zelf gaven. Overal mensen die waarschijnlijk het zelfde kwamen doe als wij, potten kijken. Ooit reed over dit plein een zoon van een Paus te paard met een groot zwaard, willekeurige pelgrims te onthoofden, gewoon voor de lol hoor, verder niks bijzonders, dreven er in de rivier de Tiber lijken waaronder die van een Paus die het waarschijnlijk niet zo goed gedaan had. Allemaal lief en vredig de geschiedenis. Xandra had een shirt zonder mouwen aan, een hemd heet dat geloof ik. Daarmee mocht zij van een chagrijnige klootzak het Vaticaan niet binnen, stel je voor dat het ze opwond, en ik maar denken dat die gasten alleen op kinderen vielen, mooi niet dus. Maar zo snel lieten wij ons niet uit het veld slaan, de volgende dag trok Xandra gewoon een jasje aan, lekker warm.

Binnen was het de moeite waard, overal lagen er Pausen dood te zijn, met daar op een gigantisch beeld van de Paus, één graf lag al te wachten op de volgende Paus. Op de grond zitten mocht niet, liet een andere chagrijn mij weten.

Na uren wachten in een achterlijke rij voel gelijkgestelde suffe toeristen als wij voor de Sixtijnse kapel konden wij eindelijk naar binnen. Ik had toen besloten nooit meer in een lange rij te gaan staan voor wat dan ook, en daar heb ik mij tot op de dag van vandaag aan gehouden, met gemak trouwens. We slopen door de beschilderde gangen , in slakke gang met honderden mensen naar de kapel, ik heb het idee nog altijd dat het de mooiste schilderingen zijn geweest die ik nooit heb gezien, zelfs in slakke gang is dit niet te doen, je zou er op zijn minst even stil voor willen staan, maar dat ging niet zonder een wapen, je werd gewoon naar voren geschoven. In de kapel moest je stil zijn, en terecht, wij werden sowieso stil van de schilderingen, maar de meeste mensen praten in allerlei talen gewoon door, wat een ramp.

We hebben verder in die week heel veel moois gezien.

Maar ik heb nog nooit meegemaakt dat ik in één week alleen maar onvriendelijke mensen ben tegengekomen, misschien baalde men, het was immers vakantie tijd voor de Italianen dat ze niet op vakantie konden, dat hoop ik dan maar. Rome is voor mij een Yin Yang stad, mooie stad vol klootzakken. Maar sinds ons bezoek wil ik er altijd weer heen, om het tegendeel van mijn oordeel te vinden in e”en van de mooiste steden ter Wereld.

 October 29, 2018  Posted by at 12:37 Pieters Proza No Responses »
Oct 212018
 

Zoals ik al eerder schreef over de geheime bar hier op het Plevierplein in het stukje, “het Plevierplein gaat los”, een geheimzinnige bar die na sluiting als een lift de aarde weer in verdwijnt. Wijlen Willy Vandersteen geestelijk vader van Suske en Wiske, tegenwoordig meer Willy Onderdesteen zou van deze bar een voor Suske in Wiske een leuke titel hebben bedacht, bijvoorbeeld de Barre bar. Maar goed die bar is ontdekt door de Teeken club rakkers, of misschien kan ik beter schrijven door de uitbater Rolf Dunnink zal ik hem maar noemen, want hij blijft liever anoniem.
Hij had op Facebook over de Teekenclub gelezen en was onder de indruk, of misschien gewoon onder invloed van Bacchus zaad, Alcohol waardoor hij de werken van de Teeken club gaaf vond, en dit wel op een muur in de bar wilde hebben. Natuurlijk was de Teeken Club niet meteen enthousiast, onze secretaresse Angela Nomden krijgt om het kwartier wel een opdracht voor ons binnen, die we vaak afslaan, maar na ander halve minuut gaven wij herbergier Rolf ons Akkoord.
Daar was hij erg blij mee, alle mensen op het Plevierplein behalve nummer 4 (daar woont namelijk al eeuwen zoals men in heel Nieuwleusen en omgeving wel weet een Clit masseuse wat niet meer is als een heks van deze tijd is), die eigenlijk zo’n beetje tegen alles is behalve tegen haar eigenwaan ideeën en geribbelde paaltjes, dus wat haar betreft mogen de immer positieve goedlachse Tekenclub leden een pijnlijke dood sterven. Title: Illegale Bar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Zaterdag jongstleden ben ik als leraar van de Tekenclub begonnen met de eerste olijke lijnen op de muur van de bar. Van Rolf en zijn vriendbuurmancollega en ordinair zuipmaatje Lars mocht ik mijn eigen muziek op zetten. Dit sloeg ik vriendelijk af, omdat ik niet zo graag naar mijn eigen muziek luister (u kunt dit wel doen op bijvoorbeeld soundcloud Boetlek Underground escape, de Krimpos, Oraal en de Hitmakers) Ik koos voor oude Gabber opnames uit Parkzicht Rotterdam en begon lekker te tekenen met Lars Kalter en Rolf achter mij. De oudste dochter van Rolf (zegt hij) Ashley en haar Poolse vriendinnetje ook aan de bar aan het tekenen, het begon zowaar gezellig te worden daar in dat kleine café zonder haven. Het werd pas echt gaaf toen de twee en half jarige zoon Dylan van Lars, los ging op de puur Rotterdamse gabber, ik heb plannen met mijn kleine matti een rondleiding door Rotterdam te gaan doen, dat lijkt ons wel gaaf.

Avonds genoot ik een maal van replica MC Donald hamburgers vervaardigd door Aline Kalter-Ekkelenkamp de moeder van Dylan en Annelies Dunnink-sol de vrouw van Lars, ik kan er naast zitten hoor, ik bemoei mij nooit met relatie problemen, ik creëer ze wel trouwens, niet in het echt hoor, alleen in deze sexy verhaaltjes.

De dag na deze eerste dag zondag heet die dag geloof ik, kwamen twee vrienden van Sandra Zandvliet en mij ons verblijden met een bezoek, jawel kunstenaar AKA boetseer Koning en seks verslaafde Guido Tuink en zijn toekomstige vrouw performance kunstenares van OA de roemruchte FCKN BSTRDS Kutwyv Lorna Buckley. Natuurlijk schepte ik op over mijn piemel (die ze volgens Guido nu wel kende) ook op over de Bar van Rolf en Annelies. Die wilde ze wel zien, en zo geschiedde, niet veel later verplichtte Rolf ook Lorna en Guido tot deelname aan de muurtekening. Maar wat graag gaven de doerakken hier gehoor aan. Lorna tekende een reuzen slak vergezeld van een slakke spoor zo’n beetje door de hele bar heen, en Guido was een paar uur bezig met een doodskop, en recepten van lekkere sausjes onthouden. Ondanks deze wan vertoning zien wij het gezellige stelletje nu als volwaardige leden van de Teekenclub, wat moeten die mensen anders doen.

Maar lieve lezers, de grote dag was vandaag, Monday fun day, zoals Lennart dit altijd zo mooi zegt.
Voor de fans van. Van Lennart hij heeft zijn hoofd vorige week kaal laten scheren door Martijn, het staat hem goed, al missen wij zijn dromerige krullen. Vandaag gingen we de bar muur te lijf met Sandra, Lennart Mulder en ik. Martijn Oosterga moest nog wat dingetjes regelen die iets met porno te maken hadden en kwam tegen het vallen van de avond. Rolf de herbergier kwam om vier uur samen met Lars. We vonden het gezelliger met zijn vrouw en dochters, maar Rolf deed zijn best het tot een gezellige avond te maken.
Hij begon met het grillen van een naakte kip op een houtskool BBQ waar hij altijd erg over opschept.
Dus eigenlijk had hij het bij ons al gemaakt. We waren Lennart een paar keer kwijt, we vonden hem in de ijskast tussen de flesjes Heineken, dat schept een band zegt hij, arme jongen. Maar goed het begin van de muurschildering in de bar is er, mede mogelijk gemaakt door toekomstig kunstenaar Ashley die even liet zien hoe je in no time scherpe schepsels tekent, Lennart was er ondersteboven van, we hebben hem verder maar uit de buurt van de kinderen gehouden.
Ik hou u op de hoogte over de leukste club van Nederland, en dat zonder subsidie.

 October 21, 2018  Posted by at 16:41 Pieters Proza No Responses »