Sep 082013
 

Goedenavond, dit is het  journaal verzorgd door Pieter Zandvliet

President George Wacko Bush is verhuld met de gezamenlijke actie van zijn leger in Irak, men heeft besloten voor Title: Oud nieuws | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kerstmis eens niet aan te vallen dan wel terug te trekken, ze gaan voor de combinatie, en zullen proberen het gezamenlijk tot een spetterend hoogte punt te brengen, wat de vrouwelijke groenhemden zullen doen liet Bush weten was nog niet duidelijk.
Maar volgens Bush moet dit geheel tot een voorbeeld gaan vormen, en niet alleen met kerst, de weg ligt open naar Wereld vrede zei Bush met zijn domme glimlach.
Franse wetenschappers, hebben jaren onderzoek gedaan naar Bush en degene die in hem geloven. Ze hebben allereerst nog nooit zo’n plezier in een onderzoek gehad.

Pierre Sac verbaasde zich er keer op keer over dat men zo goed gelovig in de Amerikaanse president kon zijn, je gelooft toch ook geen Miljardair die jou zegt de shoarma boer om zeep te helpen omdat hij is wie hij is? Het onderzoek gaat verder……
In Panama aan zee, heeft een zestien jarige student Fries, zich van het leven beroofd door zijn mond vol te proppen met toilet papier, net zolang tot het ademen onmogelijk werd, Knud stierf met een Mitrailleur in zijn handjes, waarop een briefje zat, waar weer opstond, als ik niet stik roei ik de hele school uit. We hopen dat vele zijn voorbeeld in de hele Wereld met dezelfde snode plannen zal volgen verklaarde een ontroerd schoolhoofd.
In de Rotterdamse wijk Schiebroek is ene An Zandvliet door een arrestatie team gearresteerd, (de nieuwslezer schrikt, want dit blijkt zijn moeder te zijn, maar hij leest dapper door, met in zijn hoofd zijn grote voorbeeld Fred Pedaalemmer), An begin de arrestatie vredig, maar haar man Piet Zandvliet werd woest en klom zijn dak op, waar hij per ongeluk werd afgeschoten, gelukkig had hij geen kleren aan, zodat zijn balzak de val brak. An zei huilend later op het politie bureau, al jaren deze extreem sterke koffie zette. Waarop de brigadier zei, “bij heroïne krijg je toch ook geen koekje Annie”, ze spuwde de leuke peuk in het gelaat, waarop zij hardhandig de cel in verdween. De PVDA politicus Wouter Bos, was al jaren tegen het gebruik van sterke koffie, en hoopt dat An Zandvliet naar behoren gestraft zal worden.
De gratis kranten Spits en Dag zijn van plan samen te gaan, en zo het file probleem tegen te gaan,”Dag Spits”.
Deze grap brengt ons bij ons volgende bericht, in Nederland zal de doodstraf weer worden ingevoerd, alleen voor makers van flauwe grappen. Verschillende televisie omroepen hebben met opheffen van hun zendtijd gedreigd na het vernemen van dit toch wel schokkende bericht.
Terroristische organisatie hebben vanmorgen te Staphorst besloten alleen nog bommen te plaatsen, of zich zelf dan wel kikkers op te blazen midden in de woestijn, dit omdat het daar geen kwaad kan, de optie van ETA kopstuk Jorge Trompetta voor het Wittehuis word in acht genomen..
Dan tot slot het weer, weer!
Het enige weer dat zeker en goed voorspeld word, is het weer van gisteren.
Goedenavond

 September 8, 2013  Posted by at 22:41 Pieters Proza No Responses »
Sep 072013
 

Uw werk lijkt wel wat op Herman Brood, zegt een vriendelijk edoch niet minder Title: Kijk en vergelijk niet | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza vervelende vrouw, terwijl ze goed naar mij kijkt, en veel minder tijd nodig had met het bekijken van een schilderij, voor ze tot haar stelling kwam., En als de vrouw dan de enige was, tja, maar dat is ze dus niet, honderden gingen haar voor. Dat is toch niet leuk voor Herman Brood, oh ja die is al dood, en hoort het naar aller waarschijnlijkheid niet, ik mag het voor de man hopen. Want het is niet leuk als men vergeleken wordt, al is het vaak goed bedoeld, geloof mij geen kunstenaar vind dit leuk, maar wij weten allemaal dat vergelijken zeer menselijk is, we doen het namelijk zelf ook, cirkeltje rond.

En toch heb ik het idee dat er een oplossing is, namelijk beter kijken, en je mee laten slepen door een werk. Ga in een museum (komt u mijn werk overigens niet vaak tegen) elk werk bekijken, maar kijk snel rond, neem op wat u pakt, en neem voor die werken de tijd. En ik begrijp zo’n entree kaartje is prijzig, dus vindt ik dat de regering in moet stellen dat bezoekers van de Musea, vaker naar de lopende expositie waar die een kaartje voor kochten terug mogen komen, zodat men langzaam aan, alles in zich op kan nemen. Alleen de reiskosten zijn dan natuurlijk wel een probleem, we kunnen niet alles hebben. En ik vind trouwens dat kunstenaars korting moeten krijgen bij een museum bezoek, misschien dat ze daar tegenover even een willekeurig wc in het museum kunnen schoonmaken, zo niet, dan geen korting. Shit laat mijn perzik pit op de grond vallen…

Bij mij mag u trouwens ongeveer een kwartier naar een werk kijken, wilt u langer kijken kunt u hem kopen, en dan niet flauw doen, en op uw horloge gaan zitten kijken, want dan kan een kopstoot hard aankomen.

Een andere vraag die men als kunstenaar vaak krijgt te verwerken, of misschien alleen ik omdat ik er zo slecht uit zie, is, “kunt u er van leven”. Nee ik ben al hartstikke opgevreten door de maden, nou goed. Als iedereen die mij die vraag heeft gesteld iets had gekocht was deze vraag helemaal overbodig, en wat heeft men aan de informatie of ik er van kan leven, blaas mijn zak op, tuitje hang erbij…

Nee dat zeg ik niet, maar denk ik vaak wel stiekem. Misschien is het leuk als kunstenaars onder dit zeurderige klaag stukje kunnen schrijven welke vragen die kregen die ze tegen de borst stootte.

 September 7, 2013  Posted by at 22:08 Pieters Proza 2 Responses »
Sep 042013
 

Boos kijk ik in de ogen van Cor, Cor Nuco, de ruwe bolster kleine pik, waar ik altijdTitle: Iedereen het land uit | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mee ruzie, en het never nooit mee eens ben. Cor Nuco is een racist, zijn motto is, “alle buitenlanders het land uit”, hierbij is hem zijn botten hersens blijkbaar ontschoten dat hij zelf in Italië werd geboren uit een Nederlandse moeder die geen Italiaanse plasser onbewogen kon laten, zo zou zijn vader dus uit elk land kunnen komen, ik geef toe dat met dit on weten het moeilijk dealen is is als racist. Cor Nuco is een Wilders fan, al vind hij het niks dat Geert vrienden is met Israël, een raar kapsel heeft, geen vrouw is en een een Limburgs accent heeft.

 

Ondanks alles zou ik niet zonder de besnorde zeikzak Cor Nuco kunnen. Het is goed om zijn domme opmerkingen aan te vallen, hem in elkaar te slaan, hij is om de één of andere reden een pacifistische racist, dus terugslaan doet hij niet. Xandra mijn vrouw wordt er wel eens gek van dat geschreeuw in huis, ze hoort en ziet alleen mij, gelukkig maar, ik moet er niet aandenken dat ze Cor in bed aan mijn voeten einde ziet snurken. Niemand ziet Cor, behalve ik, de lafaard.

Vanmorgen was het weer eens raak, ik was bezig met een werk, van een Nelson Title: Iedereen het land uit | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Mandela als kind, toen hij zuchtend achter mij kwam staan. Na een minuut zijn gekreun aan gehoord te hebben vroeg ik hevig geïrriteerd wat er aan het jatje was. “Het is toch Gods geklaagd dat die Marokkanen, Polen, Bulgaren, Turken en alle andere buitenlanders hier maar kunnen blijven wonen, zonder dat wij ze uitmoorden”, antwoorden hij. Na dat ik stevig uithaalde op zijn klootzak, wat hem in één deed krimpen, zei ik dat als de buitenlanders het land uit moesten, de Nederlanders ook het land uit moesten. Niet geheel onterecht keek Cor Nuco mij vreselijk dom aan, zoals alleen hij dat kan, godverdomme wat dom. Ja, ging ik verder, als er hier meer als vijf mensen in één keer worden vermoord, is het altijd een Nederlander, oplichters zoals bijvoorbeeld Peter Kapitein directeur van Alpe Huzes die even twee ton verduisterde, was op zeker geen Pool, en al die bonus pakkers zijn ook geen Marokkanen, dus alle Nederlanders het land uit, op naar Mars van mijn part. Cor Nuco vond dat die Nederlanders dit wel in hun eigen land deden, dus…. Waarop ik schreeuwde,”des te erger””. Het gevolg was weer een eenzijdige knokpartij.

 

We komen er denk nooit uit samen, we zijn als Israël en Palestina, als Pakistan eTitle: Iedereen het land uit | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza n India, als China en Tibet, als Taiwan en Taitwo, Als Rusland en Amerika , water en vuur zeg maar. Beter zouden we samen oplossingen vinden voor problemen die er niet zijn als je maar normaal doet en een beet verder denkt dan dichtbij.

 

Ik beloof u, we gaan ons best doen Cor Nuco en ik, tts snel…

 September 4, 2013  Posted by at 00:19 Pieters Proza No Responses »
Aug 232013
 

Het is crisis, ja echt waar, voor degene die het nog niet door hadden.

Maar er worden toch records gebroken die men pak hem beet tien geleden niet voor mogelijk had gehouden, Het werk de kaartspelers van Paul Cézanne werd voor twee honderd miljoen verkocht.Title: De man van 99 miljoen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik gun ieder zijn geluk en geld om dat te verzieken, maar 200 miljoen voor een schilderij terwijl er zoveel armoede is, nee dat gaat gewoon te ver. Nu zal Kunstenaar Paul Cézanne er niks meer van merken, en ik denk dat er geen schilderij is dat zoveel waard is, zoveel plezier aan de beschouwer oplevert, en niks ten nadele van het werk, maar hier klopt iets niet, dit zijn Maffia maatjes onder elkaar, die de kunstwereld in een kwaad dag licht zetten. Maar goed dit is natuurlijk geen kunst maar handel, en die is sterker als wat dan ook. Als de handelaar zegt dat iets geweldig is en zeker 200 Miljoen waard, wie is de koper dan om te zeggen mag er 199 en een half miljoen af? Ik hoop dat het werk een mooi plaatsje heeft gekregen…

Lang niet zo duur maar tot dus verre wel de duurste voetballer ooit is vandaag Title: De man van 99 miljoen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza verhandeld, namelijk Gareth Bale, die voor 99 Miljoen naar Real Madrid verkast. Ik moest toen ik het belachelijke nieuws las, meteen aan de krottenwijken rond Madrid denken, en vervolgens aan alle andere armoede op de Wereld. Die arme (nou ja arme) Gareth Bale moet dit dus gaan waar maken, hij moet voor dat bedrag alle andere sterren doen vergeten, vijf doelpunten per wedstrijd maken, en toch de wedstrijd spannend houden, hij moet Messi, Cruijff, Zidane, ploeggenoot Ronaldo, Romario, Maradona, Pele, Falcao en Neymar in één persoon vertegenwoordigen, Gareth moet ook nog inzetbaar zijn als keeper en welke positie in het veld of in de kleedkamer  op zijn hondjes r ook, hij moet na de wedstrijd het grasmaaien (alleen bij thuis wedstrijden), de spelersbus besturen en last but not onbelangrijk, hij moet voor dat achterlijke bedrag tevens het remedie tegen kanker, hart en vaat ziekte en Aids in handen hebben. Het is om te kotsen, ik hou van voetbal net als van kunst maar de handel gaat mij te ver. Volgens mij kunnen alle clubs in onze Eredivisie en de eerste divisie op dit bedrag jaren draaien., en dan te bedenken dat Real Madrid eigenlijk al verzopen in in zijn schulden. Ik vind dat er net als voor kunst een grens gesteld moet worden op de bedragen, dan gaat men vanzelf weer normaal zijn. Toch hoop ik dat Gareth Bale wonderen gaat verrichten, wat hij ook doet, het is al niet meer voor niks….

 August 23, 2013  Posted by at 23:15 Pieters Proza No Responses »
Aug 232013
 

Op de Nederlandse buis bestaat het programma de Mode politie, waarin twee vlotte dames, zich ongevraagd uitlaten over mensen die in hun makkelijke kloffie boodschappen doen,bekritiseren over juist ja, hun kloffie. Heel onbelangrijk, en misselijkheid opwekkend, maar deze ellende bestaat al jaren, dus dan doen de meiden van de mode politie het in ieder geval niet alleen voor zichzelf.

En men kan er natuurlijk ten aller tijden niet naar kijken.

 

Dat is heel anders met de cultuur politie, wat een schavuiten zijn dat, je zou ze zo op sterkwater zetten, ik bedoel dan ben je van ze af, zoutzuur is de oplossing voor elk probleem, een wondermiddel, mijn oma gebruikte het al (dit jok ik).

Maar om mijn lieve oma in vrede te laten rusten, ga ik verder over de door mij intens gehate cultuur politie. Ze hebben Title: De Cultuur politie | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza geen eigen tv programma, maar zijn vaker op tv als welke andere programma’s ook. Overal ter Wereld behalve in het Stinkende steegje van Rombout, zie je ze in de journaal uitzendingen verschijnen de klootzakken. Ze zien er allemaal het zelfde uit, een hoofddoek, een baard en een Jelaba (mannen jurk). De vlotte meiden van de mode politie zouden er gelijktijdig ongesteld van worden.

 

De cultuur politie heeft het maar druk, ze schieten heldhaftige meisjes door hun hoofd, blazen van alles op, dit allemaal voor hun geloof. Nou ik denk dat ze de kanker van hun geloof vertegenwoordigen, ze zetten miljoenen mensen in een kwaad dag licht. Men noemt de cultuur politie meestal Terroristen, ze noemen zichzelf liever Taliban. Ze kennen het verschil niet eens tussen geloof en cultuur, het is allemaal zo negatief, daar zaai je misschien dood en verderf mee, verder kan je er niks mee. goed,  we geven ze ook de kans niet hun goede bedoelingen te laten zien, door ze op te jagen, maar ik heb het idee dat het met hun ideeën  er niet gezelliger op word. En een heel klein beetje leuk moet het leven toch wel zijn. En ik hoop echt dat er snel een tijd zal komen dat mensen weer naast elkaar kunnen leven, met welke godsdienst overtuiging of geen enkele dan ook. Maar de cultuur politie is natuurlijk niet de enige boosdoener, eigenlijk maar een heel kleintje in vergelijk met wat de grootmachten doen en opdringen zijn ze helemaal niks. Ik denk dat het nooit meer goed komt, schrijf ik met een sigaar tussen mijn lippen, zonder enig gevaar om mij heen, het is allemaal zo vreemd en triest, niet te beschrijven….

 August 23, 2013  Posted by at 16:32 Pieters Proza No Responses »
Aug 212013
 

Toen ik vernam dat de King of Pop, bekender als Michael Jackson was overleden, was ik een beetje blij, vooral blij voor Title: King of Pop (opgedragen aan Michael Jackson en zijn aapje) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Meneer Jackson zelf. Ik heb zo het idee dat er geen ongelukkiger persoon als hij was, in ieder geval was hij één der ongelukkigste, en men zal denken, dat heeft hij toch zelf gedaan, door bijvoorbeeld zijn kop te laten verbouwen door een blinde plastisch chirurg met lepra, en ja waarom eigenlijk hij was een behoorlijk knap manneke (zie foto) , en daar bleef steeds minder van over.

Maar zoals eigenlijk niemand, had hij zijn leven niet in de hand, en op zeker hij niet, iedereen bemoeide zich met zijn leven, tot het hem fataal werd, weer een dokter gaf hem de King of Pop het laatste duwtje zijn bittere graf in, waar de wormen naar alle waarschijnlijkheid de dode ster met rust laten evenals de maden, want de maagjes van die beestjes zijn ook niet meer wat ze ooit waren.

Maar één ding staat vast er is een bijzonder uniek persoon heen gegaan, natuurlijk er gaan iedere dag belangrijkere unieke personen, in de vorm van vaders, moeders, opa’s, oma’s, zonen, dochters en noem ze maar op, u zult hier van schrikken, maar ze gaan iedere dag bij hoopjes, gelukkig komen er iets minder snel ook weer nieuwe. Maar ondanks alle talentenjachten ten spijt, een tweede Michael Jackson komt er nooit meer, hoeveel mensen hier ook van dromen of droomde, zoals een blond klein mager ventje van krap veertien jaar, een heel leven voor zich, en al veel ellende achter zich, hij die magere kut puber wilde best Michael Jackson zijn, en Bernard Hinault, dus een leuke combinatie zat in zijn hoofd. Hij oefende de danspasjes van Michael, die er in de hele verste verte niet aan deden denken, wat de pret in zijn kamertje niet mocht drukken. De meesterlijk langspeelplaat Thriller draaide hij grijs, de plaat was van zijn jongere zusje. Hij had zelf vooral singeltjes, zijn eerste aankoop was het singeltje “On the Radio”, van Donna Summer uit de koopjesbak van Ter Meulen te Rotterdam, de dame stond op het singeltje met een pet schuin op haar zwarte krullen, hij kon er uren mee zoet zijn zullen we maar zeggen, hij was niet voor niks een puber prop vol hormonen die het hoofd op hol brengen, en het hoofd de onder organen. Er waren nog geen home computers, maar de RSI in menig pols was er al sinds er mensen op Aarde rondliepen, en dan heb ik het niet eens over de apen, maar die kunnen de pols met de mond afwisselen, dat is mooi meegenomen, scheelt blessures, in ieder geval de blessure in de pols. Andere singeltjes in het beperkte single Title: King of Pop (opgedragen aan Michael Jackson en zijn aapje) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza koffertje van de Puber draaide ook niet om de muziek, maar vooral om de dames op de hoesjes, om er wat te noemen voor de muziek liefhebbende onder mijn lezer; Love me just a little bit more” van de Dolly Dots, “Upside down” van Vanessa die verrekt mooie benen bezat, “Let’s get physical” van de sportieve Olivia Newton-John maar de absolute topper in de ruk parade was eveneens van Donna Summer, en wel “I feel love”, want hierop hoorde je gezucht, waarschijnlijk een oudje met longproblemen voor ingehuurd, maar dat mocht de pret niet rukken. Misschien een leuk idee als u onder dit stukje (dat kan allemaal op het web) uw favoriete ruk of of vinger vette hits schrijft, het hoeft natuurlijk niet, maar hou u alstublieft niet in, dat is slecht voor de maag zei mijn gynaecoloog.

Maar goed buiten een begenadigd zelf genieter, was de puber iemand die er van droomde Michael Jackson te zijn, in ieder geval een week van zijn leven. Hij keek alle clips van de swingende wereldster, en wilde ook van die zwarte schoentjes als zijn idool, daar zou hij op kunnen dansen als Meneer Jackson. Alsof het hem in de schoenen zat, dan zou iedereen steenrijk en ongelukkig zijn, maar dan zouden ze vast wel weer iets verzinnen waardoor er minder rijken waren, namelijk door de weinige niet dansers tot sterren te maken, kloot hoofden, zaad arme drollen….

De Puber vroeg zijn vader te hulp , nee niet bij het rukken, maar om voor hem na te denken over de Michael Jackson schoenen, een dag later kwam zijn pa, die als hobby schoenen maakte en kleine uitvindingen deed, met de schoentjes voor de dag. Hij had onder oude voetbalschoenen van het merk Patrick de noppen weg geslepen. Ze waren nog stoerder als de schoentjes van Michael Jackson, vond de puber. Met twee schuine witte streepjes op de hiel. Ze waren stoer, tot de puber een zwarte broek die te klein was aan trok, witte slobberige tennissokken, een nep versie van het rode jasje dat Meneer Jackson droeg en een wielerhandschoen aan zijn rechterhand. Zo ging hij op de fiets, niet naar een danszaal of discotheek, maar naar school.

Op mijn fiets aangekomen liep ik zo stoer mogelijk naar mijn vrienden die voor de Grafisch Lyceum stonden te wachten Title: King of Pop (opgedragen aan Michael Jackson en zijn aapje) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza tot we de betonnen ellende in moesten. Ik werd uitgelachen, maar dat kon mij niet schelen, het ging mij immers niet om de jongens, maar om de meiden, die opvallend ver weg stonden deze morgen van de waarheid. De bel ging en we liepen naar binnen, het eerste wat ik deed was heel hard op mijn bek vallen, gelijk ging ik weer staan, alsof het een grap was, maar ik gleed weer uit op het spek gladde linoleum. Er zat al een gat in mijn broek en in mijn neppe jasje. Ik keek naar de trap waar ik op moest, dit zou wel eens mijn dood kunnen worden. Alle leerlingen waren inmiddels boven, ik durfde geen stap meer te verzetten, trok heel voorzichtig mijn schoenen uit, viel op mijn witte tennissokken bij de bolle kale lelijke conciërge zijn kantoor binnen, en vertelde dat ik misselijk was. Zijn antwoord was in plat Rotterdams,”van je spiegelbeeld zeker”. Ga maar naar huis puistenkop, ik geef het wel door, oprotten”….

 August 21, 2013  Posted by at 22:45 Pieters Proza No Responses »
Aug 182013
 

Met mijn wandelstokje besloot ik ondanks de pijn in mijn rechtervoet een wandeling langs de Hulsterplassen hier in Title: Zo zit het in de Hemel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Nieuwleusen te maken.

Al snel werd ik moe, en ging even zitten op een bankje, waar ik al eens eerder op ging zitten in mijn verhaal, Zelfmoord. Een man in een veel te warme regenjas. Goedemorgen zei ik. De man draaide zich om, en zei vriendelijk met een onvervalst Leids accent, dag Pieter, je bent groot geworden. Even moest ik op adem komen, dit was mijn Opa Willem Zandvliet, waar was hij al die tijd geweest, ik bedoel de goede man was in 1972 op zestig jarige leeftijd gestorven, zo was mij ter oren gekomen. Toen mijn hart weer langzaam dienst ging doen, zei ik Opa, met een vraagteken achter dit drie letter woord. Mijn Opa lachte, ja jongen Opa, ik wilde weten hoe het met je ging hier op Aarde, zo aan je buik te zien gaat het goed met je. Ik knikte, en had de behoefte op mijn opa zijn schoot te gaan zitten, en hem aan zijn neus te trekken. Ik liet dit maar uit mijn hoofd. Mocht u weg van Oma vroeg ik toen maar.”Ja, eindelijk Pieter, je weet dat je Oma niet makkelijk is, zelfs God klaagt soms steen en been over het eigenwijze gedrag van je Oma. Ik moest lachen, die Oma toch.

Opeens besefte ik dat dit het moment was om meer te weten te komen over de Hemel zonder hiervoor eerst te sterven. “Opa hoe bent u na uw overlijden afgereisd naar de Hemel” was mijn eerste vraag. Mijn Opa dacht na, terug naar 1972, “Ik werd opgehaald door de bekende dood, nam plaats achter hem, op zijn paard, en zo zweefde wij door de wolken naar de Hemelpoort, waar ik plaats nam achter in een enorme rij. Trouwens, er reden een heleboel doodskoppen op paarden af en aan, met overleden mensen. Het duurde uren voor ik voor Petrus stond, die in zijn boek controleerde of ik erin mocht. Terwijl de bullebak dit deed, zei ik dat als hij mij weigerde ik hem een stoot voor zijn raap zou geven, ik had niet voor niks zo’n pijn geleden. Ik wachtte zijn antwoord dan ook niet af, en liep onder de Hemelpoort door naar binnen.

Overal stonden groepjes mensen, het ene groepje wat groter dan het andere, de doden op te wachten. Mijn groepje stond er ook, mijn ouders hadden een bordje in hun handen, met mijn naam erop, het was net het vliegveld. Na elkaar omhelsd te hebben, liepen we achter een Engel aan naar een ruimte waar een enorm beeldscherm stond. Ik keek verbaasd mijn vader aan, die vertelde dat we nu ongeveer drie jaar naar de hoogtepunten uit mijn leven zouden gaan kijken, helaas ook de blunders, die ik maar even voor mezelf hou. Ik knikte, dat doe je als je Opa praat. Na twee maanden kijken werd mijn naam omgeroepen, je Oma was overleden, en we moesten weer naar de Hemelpoort om haar op te halen, zo vergaten ze gelukkig mijn film, en gingen we naar de film van je Oma kijken. Het mensje vond het gênant, maar dat hoort er nu eenmaal bij in de Hemel. Er gaan geruchten de ronde, dat onze Jonge heer een eigen kanaal wil starten op You tube om die films daar te plaatsen, leuk voor de nabestaanden vind hij, ik vind het niet zo’n goed plan, omdat niemand dan meer dood wil, maar goed ik ben God niet (liedje van Raymond van het Groenewoud). Na de drie jaar kijken naar de film van je Oma, maakte we kennis met God en veel andere Heiligen. Allemaal officieel. Vervolgens gingen we naar het gedeelte waar de Zandvlietjes verblijven, hun huisdieren el al. En daar wonen wij nu sinds 1972. We gaan naar concerten, en bezoeken eveneens overleden vrienden, het is er eigenlijk leuker dan op Aarde.

Ik was onder de indruk van Opa zijn verhaal, ontroerd zo gezegd. Opa mag ik u knuffelen vroeg ik met een iets te hoog stemmetje. Mijn Opa ging staan, en liep rustig weg, om zonder mij te groeten in het niets te verdwijnen, jammer….

 August 18, 2013  Posted by at 20:40 Pieters Proza No Responses »
Aug 102013
 

Het was langs de Rijksweg die van Rotterdam naar Delft gaat, dat ik op mijn racefiets vol trots een man in een Title: Wereldkampioen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Regenboogtrui inhaalde, een Wereldkampioen. Twaalf jaar was ik, net met voetbalschoenen verruild voor een Motobecane blauwe racefiets, en nu al sneller dan de Wereldkampioen. De Wereldkampioen was een man van in de zestig met een behoorlijke buik onder zijn Wereldkampioen trui, een wollen nog. Natuurlijk was dit geen Wereldkampioen, maar iemand die zichzelf graag voor lul zette, ieder zijn meug.

Een Wereldkampioen is toch iets heel speciaals, je bent de beste ter Wereld, dat verdiend al mijn respect, En een Wereld record is natuurlijk nog even iets unieker, dan ben je de beste aller tijden. Wat had ik dat graag geweest, een Wereldkampioen. Als kunstenaar zal ik dat nooit worden, die bestaan niet eens in mijn beroep, en terecht, want gelukkig heeft kunst niets met records te maken, althans niet de kunstenaars, hun werk kan natuurlijk voor een record bedrag verkocht worden, maar er is geen kunstenaar die dit zelf in handen heeft, en gelukkig maar, een kunstenaar traint alleen, voor wedstrijden die niet bestaan. De beste bestaat gewoonweg niet, het heeft allemaal te maken met smaak. Is een werk af, dan gaat hij een eigen leven leiden, de kunstenaar gaat dan verder aan een ander werk, of gewoon dood, maar daar hoef je niet speciaal kunstenaar voor te zijn, dood gaan we allemaal.

De beste aller tijden, dat is voor iedereen weer iemand anders. Ieder persoon heeft zijn eigen idee over wie nou de beste, kunstenaar, voetballer, zwemmer, bergbeklimmer of wat dan ook is. En dat maakt het zo leuk en verrassend. Zo zijn er mensen die denken dat je fan moet zijn van de beste club, maar daar heeft fan zijn niks mee te maken, fan zijn doe je met je hart voor iets, en dat zal nooit veranderen. Ik ben bijvoorbeeld fan van Sparta, en ik zou wel heel erg gestoord zijn als ik zou beweren dat mijn cluppie de beste is, ik ben een fan tegen wil en dank, ergens kwam de club in mijn leven en ging er niet meer uit. Soms denk ik dat je het beste nergens fan kan zijn, althans in de sport, dan kijk je oprechter, maar als er dan iemand wint, is het stukken minder mooi.

Eigenlijk leven wij nu wat sportliefhebbers betreft in een hele mooie tijd. Met op de sprint de theatrale Jamaicaan Usain Title: Wereldkampioen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Bolt of de bescheiden niet minder leuke Antilliaan Churandy Martina . In het voetbal hebben we Messi en Ronaldo, twee super voetballers, die normaal maar één keer in een generatie voorkomen, en ik denk zelfs dat er nog een paar aankomen. En wat te bedenken van Nederlands beste wielrenster Marianne Vos, die is alleen te vergelijken met Eddy Merckx, wat een weelde.

Ondanks alles, alle helden, wacht ik altijd op iets onverwachts in de sport, iets wat eigenlijk niet kan. Bijvoorbeeld een hardloper die tijdens een Marathon alle toppers voorbij loopt en wint. Een Amateur club die de KNVB beker wint, dat is voor mij het aller mooiste. Maar ook zonder dat kijk en wacht ik geduldig…

 August 10, 2013  Posted by at 22:36 Pieters Proza No Responses »
Aug 082013
 

Bram Bagger zit achter zijn computer, die nog stamt uit de tijd van, ja van wie Title: Het bittere leven van een Potloodventer | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza eigenlijk, men eigent zich de tijden maar toe, terwijl alleen de klok hier recht op heeft, dus laten we het houden op een computer waar internet mogelijkheden op uitgesloten zijn. Maar een spelletje kaarten kan er prima op. Bram doet dit dagelijks vele uren, sinds hij ontslagen werd bij een tuinders bedrijf. Hij had altijd al een bloedhekel aan, aan de planten en bloemetjes, zijn collega’s, aan alles eigenlijk.

Voor zijn vrouw Ria Bagger- Plak is het een ramp, ze wou dat haar man een hobby had, en zich buitenshuis kon vermaken. Nu heeft hij wel iets dat hij in samenspraak met zijn vrouw al jaren doet, door het hele land en met vakantie in een willekeurig ander land, behalve in het dorp Hattem waar Ria en Bram wonen, maar eigenlijk is dit geen hobby, meer een ziekte, waar Bram mee geboren is, zo denkt hij tenminste, Ria is de enige die dit weet, zelfs Leendert en Marijke hun kinderen die al jaren op zichzelf wonen weten niets van hun vaders afwijking, Bram is namelijk potloodventer.

Naakt onder een regenjas gaat hij in zijn Honda Civic opzoek naar plekken om Title: Het bittere leven van een Potloodventer | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mensen zijn Hollandse garnaal te tonen. Hij is nog nooit opgepakt, ja een keer voor te zacht rijden, hij had een slachtoffer die op een fiets reed op het oog, maar het slachtoffer reed op een fietspad naast de rijksweg, en dan is de rijkspolitie altijd in de buurt om je in de kraag te vatten. Bram kwam weg met de smoes dat hij onwel was geworden van pijn op zijn borst, de snoodaard. Verder is het in al die jaren nooit voorgekomen dat men Bram kon betrappen op zijn werkzaamheden als zijnde potloodventers, buiten de wel willende wetsdienaars, hebben de mogelijke slachtoffers Bram er ook nooit op kunnen betrappen dat hij zijn zwaar behaarde Pielemans liet zien. Simpelweg omdat Bram hem nooit heeft laten zien. Al jaren wacht hij op het mooie moment dat iemand vol afschuw recht in de ogen, sorry, recht in zijn kruis kijkt, en gaat schreeuwen om de Politie, of erger om een aantal hooligans. Maar de arme Bram durft niet, de drempel is te hoog, evenals tuinman is Bram een mislukt potloodventer, misschien wel de enige ter Wereld. Ria weet van dit probleem, waar ze maar wat gelukkig mee is, ze zou het niet overleven als ze haar Bram op zouden pakken, gênant. Ze hebben in huis wel eens geprobeerd dat Bram haar liet schrikken, maar steeds schoot ze in een lachstuip, iets dat het probleem van Bram alleen maar groter maakte. Bram verzameld al jaren verhalen van potloodventers en hun belevenissen, hier van is een speciale website,”geengezicht.Be”. En hij bezoekt dagelijks tussen het kaarten door de website , “slijpendiehap.nl” een website met verhalen van slachtoffers , dit op de laptop van Ria, want die wil haar man wel in de gaten houden.

Vandaag werkt Bram haar op haar zenuwen, die vechten tegen de hardnekkige hormonen die gepaard gaan met de overgang. Hij zit daar maar te kaarten. Dan schreeuwt ze dat hij iets nuttigs moet gaan doe. Snel verdwijnt Bram de slaapkamer in, om daar niet veel later naakt op zijn half hoge laarsjes weer uit te komen.. Hij hoeft niet te vertellen wat hij gaat doen, en loopt de gang in, Ria roept hem na dat hij zijn jas niet moet vergeten. Grommend naar zijn vrouw trekt hij de verweerde regenjas aan, en vertrekt. Even later omdat iets vroeger niet meer mogelijk is, rijdt Bram naar de Weeribben, een natuurgebied nabij Steenwijk. Het is koud vandaag, maar Bram kan tegen een stootje, zou hij vandaag durven, zou hij het eindelijk mee maken dat iemand van hem schrikt, en wie weet een verhaal over hem gaat schrijven, hij hoopt het zo. Potloodventen is natuurlijk niet normaal, je bezorgt met je trauma, trauma”s bij anderen, maar ach eentje meer of minder kan toch wel, denkt Bram terwijl er een traan langs zijn wang de vergetelheid van zijn harde bestaan in drijftEr zijn nauwelijks mensen in dit mistige weer aan het wandelen. Brat groet een oud mannetje met een wit kapiteins petje op zijn grijze haardos, de man groet vriendelijk terug. Als de man is doorgelopen opent Bram baldadig edoch voorzichtig zijn regenjas en laat de man zijn rug, zijn plassertje zien. Het is de generale repetitie, hoopt Bram. Veel later vermoeid van het wandelen krijgt Bram twee dames op middelbare leeftijd in de smiezen, ze zitten gezellig hun boterham te verorberen. Bram bekijkt de dames. Hij haalt alle moed en meer uit zijn lichaam, dan springt hij uit de bosjes tot op een meter van de verschrikte dames vandaan, trekt zijn regenjas wijd open, als een volleerd potlood venter, en probeert een verwilderd gelaat te hebben.

“Vuile tyfuslijert”, zegt een van de dames in plat onvervalst Rotterdams. Blij en zielsgelukkig met een grote grijns op zijn gelaat wil Bram de benen nemen maar de grootste vrouw grijpt zijn regenjas beet en trekt Bram in een ruk naar haar toe, hij valt op de grond. Wil weg krabbelen, maar krijg een schop tegen zijn hoofd met een zware wandelschoen, de dames beginnen scheldend, slaande en schoppend op de kreunende Bram in te trappen. Het lijkt uren te duren, in werkelijkheid duurt het vijf minuten eer de dames de benen nemen. Een uur later vind de verbaasde man met het kapiteins petje de naakte in een plasbloed liggende Bram, hij is dood, maar wel met een grijns op zijn gezicht, en daar was het Bram allemaal om te doen, leuker kon het niet worden…

 August 8, 2013  Posted by at 22:44 Pieters Proza No Responses »
Jul 232013
 

Over vrienden schrijf je geen recensie, maar daar in tegen over Goden weer wel!

Een indianen tooi aan pronkende veren voor mijn vriend Manuel Schiesser.Title: SLAM DICHTER MANUEL SCHIESSER | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Vanuit het Brabantse Oss kwam hij mij in de nog jonge avond uren ophalen in Schiedam, om naar zijn optreden in Amsterdam te gaan kijken.
Hij had zijn vertegenwoordigers driedelig pak nog aan.
Ook zijn vriendin Jackie en dicht liefhebber Peter Hagendoorn ( Held en Herman Brusselmans collectief) gingen mee.
Zoals gewoonlijk verwachtte ik met mijn pessimistische gedachtes dat Manuel er in de eerste ronde al uit geslamd zou worden, op deze maandelijks georganiseerde poetryslam in eetcafe Festina lente midden in de Jordaan.
Maar ik wisselde meteen van gedachtes toen Manuel de eerste woorden vol onvervalste passie op het publiek in het stampvolle kippenhok afvuurde.
Tering wat was hij op dreef.
Hij moest als eerste van de twaalf deelnemende dichters.
En voor allemaal neem ik mijn symbolisch petje af, want die doen het toch maar voor een consumptiebon hun ellende zo mooi mogelijk in sterke zinnen vormen.
Maar voor Manuel maak ik graag ook nog een buiging, niet waar hij bij is, dat is mij te link.
Hij stond daar niet alleen de sterren uit het luchtruim van Amsterdam naar beneden te lullen, hij dronk ook nog eens, maar drie biertjes, wat voor Manuel nog een veel grotere prestatie is.
Het is dat Jackie er bij was, anders had ik Manuel als een trotse moeder eens lekker geknuffeld.
En zo ging onze trots van Schiedam door naar de volgende ronde, KICK ASS!
En helemaal terecht.

In de jury zaten Sven Ariaans Slam poet, en Simon Vinkenoog, die waren Manuel tot nog toe goed gezind.Title: SLAM DICHTER MANUEL SCHIESSER | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
In de pauze wurmde we ons met moeite naar buiten toe.
Aan de gracht keek ik naar de woonboten, zouden die het publiek houden, als we met Manuel op ons schouders de volgende dag in een kutbootje zijn overwinning zouden vieren?
Ik kon niet wachten.
Hier stonden we dan, in het hart van de Jordaan, waar zoveel sterren gemaakt en weer weg gezonken waren, daar stonden wij met de heer Manuel Schiesser aan de vooravond van zijn grote doorbraak.
Maar alleen hij bleek er niet veel vertrouwen in te hebben door te gaan naar de volgende ronde.
Peter Hagendoorn was helemaal lyrisch, en was er al helemaal van overtuigd dat we die Amsterdammers een poepje zouden laten ruiken, tja zoals Feyenoord de afgelopen zondag tegen Ajax afging kon Manuel in ieder geval niet meer evenaren.
Jacky had het maar benauwd daar binnen in de kroeg, niks voor haar zei ze, maar ze was er voor Manuel, net als Peter en ik.
En echt hoor we zouden er allemaal moeten zijn voor Manuel, we hebben gewoon een topper nodig in de Rijnmond, boeken die gast!
Voor vijftig euro gaat hij helemaal los.
Succes gegarandeerd.
Maar helaas hij won niet in Amsterdam, ze waren er klaarblijkelijk nog niet aan toe in onze hoofdstad.
En niet veel later zat ik met een lege schoot op de achterbank richting Schiedam, ja mensen een lege schoot, op mijn schoot waar een enorme beker had moeten staan voor MANUEL!!!!!!

Mocht u ook eens een kansje willen wagen in Amsterdam, ga dan naar: http://www.cafefestinalente.nl/index.php SUCCES

Voor meer informatie over deze bundel kunt u kijken op de webwinkel https://www.pieterzandvliet.com/product/abracadabra/

 July 23, 2013  Posted by at 23:51 Pieters Proza No Responses »