Oct 072013
 

Afgelopen vrijdag vroeg er een dame van de organisatie van “Kunst te Kijk”” aan Xandra, of zij een idee had hoe je mensen naar kunst kon Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza trekken. Xandra antwoordde, “met de kunst”. Misschien een beetje droog maar het zou natuurlijk wel zo moeten zijn. Deze expositie was in modewinkel La Vida te Nieuwleusen. U zult nu denken om mensen naar kunst te trekken heb je ook nog een goede locatie en organisatie nodig. Het is echt meer dan een uitnodiging, poster, flyers, plaatsen op Facebook en een advertentie in het plaatselijk sufferdje. Bij deze opening stonden twee jongens mee te drummen op een cd van weet ik veel wat voor hippe muziek. Het was een wat holle ruimte, wat mensen bleven waarschijnlijk uit beleefdheid staan kijken naar de drummers, en hebben nu een gehoor beschadiging. De kunst stond in de etalage, was dus binnen nergens te zien. Ik besloot dat dit mijn laatste etalage expositie was.

Men denkt ook vaak door kunst bijna weg te geven, en het laag te prijzen mensen aan te trekken. Mijn idee is dat dit ten Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza eerste onterecht is, voor kunst dient men toch wel iets over te hebben, en ten tweede mensen die nooit kunst kopen, zullen dit ook niet gaan kopen of een galerie bezoeken door de prijzen te drukken. Ik denk dat een galerie een eigen identiteit ontwikkelen, niet van de ene kunst naar de andere springen, geen allegaartje worden, kunstenaars of stromingen zoeken die in elkaars verlengde liggen, zodat bezoekers weten dat ze in jou galerie voor een bepaald soort kunst terecht kunnen. Zo hoef je het ook niet alleen op de bewoners in de omgeving te richten, wat sowieso meestal niet werkt.

In 1994 startte ik onervaren een Galerie op, Galerie Slaphanger te Rotterdam. We hadden er maandelijks nieuwe exposities van veelal strip en graffiti kunstenaars. Underground zogezegd,Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza we verkochten er fanzines, strips, muziek en t’shirts die in het verlengde lagen van de kunstenaars die er exposeerde. Zo kwam er langzaam maar zeker een eigen publiek op gang, ik moet hier wel bijvertellen dat wij subsidie kregen om de huur te betalen. Maar het publiek kwam uit heel de Wereld naar Slaphanger, nog voor het digitale tijdperk. De Galerie was uniek, en ik denk dat mensen daar naar zoeken, iets bijzonders wat ze nooit meer vergeten. En dan nog kan het lelijk misgaan, het blijft natuurlijk kunst, en dat is hoe dan ook een luxe product, waarvan veel mensen niet beseffen hoe mooi het kan zijn, en je huis tot iets bijzonders kan maken, want zoals een wijsneus ooit zie (ik niet dit keer),”een huis zonder kunst is maar een huis”.

Een aantal maanden geleden kwam Jeroen Smit een galeriehouder/vriend van Galerie Bruelle uit Steenwijk met het idee Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mijn webwinkel te exposeren in zijn galerie. Over uniek gesproken, mijn kunst gaat zo offline van de virtuele wereld naar de werkelijkheid, een nieuw concept was geboren. Men kan zo mijn kunst als winkel exposeren, waar men maar wil, we zijn momenteel zelfs bezig met Tomo en Masae Kaneda uit Japan. Maar eerst natuurlijk de opening van Pieters Store in Steenwijk 9 november om 15:00ur geopend door Ex kunstwinkel houder van ‘t Walvis uit Schiedam, Dhr Frank van der Donk. We willen er de door mij beschilderde houten klompen te koop aanbieden, doosjes, schilderijtjes en schilderijen, samenwerkingen met andere kunstenaars die ik door de jaren deed en nog altijd met veel plezier doe.

Bijvoorbeeld met Rene Maagdenberg uit Meppel, wij vormen al drie jaar het duo de PieReneters. Als extra is er ook een Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza expositie van de PieReneters ten tijden van de expositie van Pieters Store in Steenwijk, een expositie te Atelier Rond te Meppel, ongeveer tien kilometer verderop.

Ook is het Blindbox project van de Zwolse kunstenaar Jerry van der Bol, die Pieter vroeg een editie voor de box te maken,te zien en te koop in Pieters Store. Ook hebben de kunstenaars samen werkjes voor Pieters Store gemaakt.

Met Xandra Severien mijn vrouw heb ik ook een aantal werken gemaakt, wat wij zo nu en dan doen voor Pieters Store.

Een droom is uitgekomen, door de door kunstenares Edith Walraven en Parisa Gholami  mogelijk gemaakte gezeefdrukte panty’s van haar Title: Galerie Bruelle exposeert webstore | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Panty label DRK BLND uit Dordrecht. Er wordt ten tijden van de opening tevens een film gemaakt. Men kan er op de foto met een masker voor het gezicht, ook is er een loterij voor een originele tekening, lekkere hapjes vervaardigd door Jeroen Smit die tevens kok is. En er zijn nog veel meer verassingen. Als dit geen mensen naar mijn werken trekt word ik tuinhek te Staphorst…

www.bruelle.nl/

www.drkblnd.blogspot.com/

www.piereneters.nl/

http://www.blindboxedart.nl

 October 7, 2013  Posted by at 16:55 Pieters Proza 2 Responses »
Oct 062013
 

Via Facebook leerde ik Ximo Nebot Pereira kennen.Title: Laat verslag van mijn expositie te Amposta Catalonië | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Hij woont in Sant Carles de la Rapita in het Zuiden van Catalonië in de provincie Tarragona.

We chatten regelmatig met elkaar, over kunst maar vooral over het mij zo geliefde Catalonië.

Ik schreef dat mijn oma Sara altijd de wens had gehad ooit een keer naar Spanje te gaan, na het overlijden van mijn opa Willem, maakte mijn oom Wim dit voor zijn moeder mogelijk. Hij ging met haar en zijn vrouw Willy op vakantie naar Tarragona in 1972. Mijn oma overleed daar door een hersenbloeding, wat voor mij de band met deze plek heel intens maakt, ja ik blijf toch kunstenaar. Zelf ging ik met mijn ouders dezelfde oom en zijn zoon Ronald in 1977 voor het eerst naar Tarragona, en ben er nadien vaak geweest. Ximo die vrachtwagen chauffeur is, begon werken van mij te kopen. Ik vroeg hem na een tijdje of hij misschien kon regelen dat ik een keer in Catalonië kon exposeren, en zo geschiedde.

3 mei 2013 was de opening van mijn expositie in Fundacio Catalunya- La Pedrera te Amposta. Een schitterend mooi Title: Laat verslag van mijn expositie te Amposta Catalonië | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza plaatsje aan de Elbe Rivier. Er wonen heel veel kunstenaars, en zo bleek wel liefhebbers van kunst. Burgemeester Manel Ferré deed de opening, hij kwam aan gehaast uit Barcelona, wat een dikke twee uur rijden is. Samen met een delegatie wethouders. Meneer Roberto Rallo deed een prachtige toespraak, en het was ongelofelijk druk. Het was heel gemoedelijk, en iedereen wilde met mij op de foto, en ik met hun. De hele verdere week kwamen er mensen jong tot oud. Voor mij was de cirkel rond, maar heel graag wil ik natuurlijk de cirkel met exposities in Spanje groter maken, en hopelijk zal ik ooit gaan wonen in Catalonie, wat niet wil zeggen dat ik het in de Gemeente Dalfsen niet uithoudt, want ik raad een ieder aan die van natuur houdt, er op zijn minst een keer te logeren, en u bent natuurlijk van harte welkom dan een bezoekje aan mijn Atelier in de oude melkfabriek te brengen.

 October 6, 2013  Posted by at 23:22 Pieters Proza No Responses »
Oct 042013
 

Title: Koninkrijk Wondelgem | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Europa staat op springen, overal armoe en verdriet, zelfmoorden en immense geldnood, werkeloosheid die langzaam overgaat in moedeloosheid er is geen greintje hoop meer. We zijn moed heel moe, we kijken uit naar gebeurtenissen als verjaardagen, Sinterklaas, kerstmis, Pasen, sport toernooien kortom de dingen die ons kunnen vermaken. Maar een beetje apart, lekker anders is ver te zoeken. Wij komen er niet meer op, en onze televisie makers schotelen ons dagelijks de zelfde sterren uit, die al lang geleden gedoofd zijn. In reis programma’s zien we altijd de zelfde plaatsen vol zielig vertier. Wat moeten we nog, wij slapen zelfs als we klaar wakker zijn.

Toch lieve knappe lezers, er is nog één wondertje die tegen alles op kan, het heeft alles, zelfs goede muziek, dagelijks kunt u de verslagen van het plaatsje, namelijk het schone maar alles behalve onschuldige Koninkrijk Wondegem lezen, op Facebook, waar u hun pagina, door een knopje, leuk kan vinden. De verhalen zijn niks onthullend en zelfs een beetje geil. De link vind u onder aan dit stukje.

Ik zou natuurlijk een drol met klootjes zijn, als ik er niet acht jaar en vier minuten onderzoek heb gedaan voor mijn lezers. Nou mensen ik heb mij er geen moment verveeld. Alles aan mijn lichaam is verzadigd, ik ben er zelfs even Koning geweest zonder dat iemand het door had. Ach laat ik maar op houden met deze promotie, ga het zelf ervaren door één druk op de link, heel veel plezier in Wondelgem, doe ze de groetjes van me.

https://www.facebook.com/groups/111247022291039/?fref=ts

 October 4, 2013  Posted by at 22:35 Pieters Proza No Responses »
Oct 032013
 

En jawel in de roze Honda Claustrofobie van mijn vriend Jeroen Smit reden wij, Jeroen dus en een verstrooid Title: Verjaardag vol verassingen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunstenaar genaamd Rene Maagdenberg en tevens vriend van in de richting van de immer bruisende havenstad en volgens veel Amsterdammers het enige Metropool van Nederland, Rotterdam. Het was namelijk een bijzondere dag, de dag dat mijn Webmaster ter Wereld kwam. Zijn verjaardagen zijn altijd een groot feest, wij hadden er zin in. Jeroen had de cd “Met mijn verlopen kop aan de top”, van Jacques Herpes in de auto opstaan. Rene lag onderwijl op de hoedenplank zijn baard te trimmen. Heel gezellig dus. Jeroen zong luidkeels mee met Herpes, terwijl ik van de nood een lieve deugd maakte, en mijn overlijden vast zat voor te bereiden, je weet immers nooit wanneer die langskomt.

Zo kwamen we aan bij de webmaster keurig in een kostuum van goedkope snit als altijd, en zijn prachtige Chinese vrouw Cheng Liang. Mijn webmaster was niet echt blij met de V8 Camera die Rene nog op zijn zolder der mysteries had liggen, maar hij wist zijn teleurstelling goed te verhullen, door zo als ieder jaar te doen alsof hij ons cadeau geweldig vond. En net als ieder jaar, had hij ons dit keer niet verwacht, dit omdat hij ons nooit uitnodigt. Nog voor dat mijn webmaster de deur tussen buiten en binnen had opengedaan, begon Jeroen al over computers met hem te praten, Chips en mega bitches u kent dat slappe gelul vast wel. De kamer zat vol als altijd, vol VIPS, Gijs Gans, Donald Duck, Mickey Mouse, Maurice de Hond, Dagobert Duck, Katrien Duck, Daffy Duck, Schuurmans Kat, ja en Harry Mens. Natuurlijk waren er nog veel meer mensen, maar daar is de ruimte op mijn computer te beperkt voor. Ik nam plaats naast Dagobert Duck waaraan ik wat van mijn kunstwerken probeerde te verkopen, de oude lul negeerde mij, en zat te klagen over zijn hang zak, die hij zijn zware jongens noemde. Rene verdween met Katrien een kast in. Jeroen stond mijn webmaster nog altijd breed gebarend om zijn zwakke vocabulaire wat kracht bij te geven over computers te lullen, mijn webmaster knikte terwijl hij aan zijn Sherry nipte. Deze verjaardag was anders als alle andere, het was warmer en de muziek had een opwindende beat. Al snel kreeg ik door wat er aan het jatje was, mijn snode webmaster wilde een orgie organiseren, en die gaan filmen en duur verkopen. En ja hoor recht tegenover mij zakte een schaars geklede Dame langzaam over Willy’s Wortel. Ik kom misschien als een wildbeest over, maar niks is minder waar, ik rende naar de buitendeur, en liep ontredderd Rotterdam in. Ik kan dit verhaal en de verdere verjaardag dus niet verder voor u beschrijven, daarvoor moet u bij Jeroen en Rene zijn…

 October 3, 2013  Posted by at 18:56 Pieters Proza 2 Responses »
Oct 022013
 

Title: John F. Kennedy werd niet vermoord door Pete Sandcreek | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Het was een dolle boel daar in Texas, een feestdag in het plaatsje Dallas. De President reed door de straten in een open Cadillac, met aan zijn zijde vrouw Jacky Kennedy, die later de plasser van de Griekse Olie magnaat Onnasis besteeg. Dit tot afgrijzen van diens vrouw de wonder schone opera zangeres Maria Callas. Zelden heb ik mensen zo gemaakt zien lachen als Jacky en John daar in die mooie Cadillac, al moest ik het hebben van zwart met wat witte beelden op de buis, die ik hierna heb weg gelazerd, wat heb je aan een kleuren televisie die zwart met witte beelden uitpoept, weg ermee die zogenaamd goede ouwe tijd. Overal vrolijke vlaggetjes van de Stars en Stripes, wat bijzonder mag heten omdat de Texanen hun eigen vlag die van Rebels, de lonestarr hebben.

Het was gezellig, jammer van al de beveiliging, waar onze Geert Wilders jaloers op zal zijn. Veel minder jaloers zal Geert zijn op de kogel die door het hoofd van de President werd geschoten. Wat een onverlaat, je schiet toch niet zomaar de President van Amerika het leven uit, gun de man zijn feestje. Vraag mij eigenlijk af, of alle beveiliging na deze moord, stukje Wereld geschiedenis, de laan is uitgestuurd. Lee Harvey Oswald werd snel ingerekend, en zelf een dag later dood geschoten, er gaan geruchten dat hij niet werd doodgeschoten door de moord op de President (die volgens Marylin Monroe heel slecht en snel de liefde bedreef, alsof er een wild konijntje hijgend tussen haar hagel witte dijen lag te wip kippen)Maar goed Lee Harvey werd dus niet doodgeschoten vanwege de moord, maar vanwege de afzichtelijke rotkop die op zijn kippen nek ruste. Het is maar uiterlijk zou je denken, zijn moordenaar dacht daar helaas voor Lee Harvey anders over.

Een probleem is wel dat Lee Harvey nooit heeft kunnen vertellen of hij de President daad werkelijk heeft dood geschoten. Men heeft flink wat geld verdiend met speculeren wie dan de President vermoord zou kunnen hebben. Ik speculeer rustig mee, maar zal er niet veel aan verdienen, hooguit een verbod om Amerika te bezoeken, en dat is echt vervelend, Amerika lijkt mij best leuk, al betwijfel ik of het echt bestaat, want niet alles in films moet je aan nemen als waarheid. Om even op Lee Harvey terug te komen, hij stond niet bekend als een schietgrage idioot, waaruit half de Verenigde Staten lijkt te bestaan, ze moeten er dadelijk speciaal voor de Arme slachtoffers een Staat bij stelen, de Staat van ontbinding, verschrikkeLIJK. Lee Harvey was volgens zijn moeder meer een knuffelaar, zijn moeder moest hem altijd met haar slof weg meppen bij bezoek, waar de kleine lelijkerd tegen aan stond te schuren met iets dat voor penis moest doorgaan in zijn derdehands broekje. Laat God veel plezier beleven met de idioot zijn ziel. Als ik moest kiezen tussen een moordenaar en een knuffelaar schoot ik ze allebei dood. Maar het probleem is in de eerste plaats dat ik geen wapen bezit, en in de tweede plaats dat ik geen moordenaar ben.

Wie wel een moordenaar wilde zijn was ene Pete Sandcreek uit Paris Texas. Deze twintig jarige pompbediende stondTitle: John F. Kennedy werd niet vermoord door Pete Sandcreek | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza dertig meter bij het gebeuren van de President moord klaar met een schietijzer onder zijn jasje. Hij had geen hekel aan President Kennedy, in tegendeel hij leek wel wat op hem, hij deed er in ieder geval zijn best voor. Maar hij wilde beroemd worden ten koste van de moord. Woest was Pete toen hij de mensen hoorde gillen, en de Cadillac hard voorbij zag langs scheuren met een bebloede Jacky, en een al bijna dode President naast haar. “Drommels, drommels, drommels”*, schold Pete ietwat onbeheerst. Huilend van woede en verdriet rende hij de mensen massa in, drie straten verder zakte hij door zijn knieën, en gilde naar de Hemel, helaas kon ik door zijn spraakgebrek en het feit dat ik pas in 1969 geboren werd niet horen wat Pete naar onze lieveheer schreeuwde, en ik denk dat wij daar niks aan missen. Ik hou er niet van als mensen in mijn verhalen schelden, je hebt zo die Papegaai van de Bond tegen vloeken in je kruis hangen.

Maar nu naar het moraal van dit verhaal, Pete Sandcreek heeft het niet gedaan, heeft zijn schietijzer in een rivier geworpen, en is tot zijn pensioen een onbekende maar vrij gelukkige pompbediende gebleven, nou ja, tot vandaag dan :)

*Fuck Fuck Fuck

 October 2, 2013  Posted by at 17:45 Pieters Proza No Responses »
Oct 012013
 
Title: Tante Ada    | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Delfshaven is nu een deelgemeente, toen ik er opgroeide was het nog gewoon een wijk in Rotterdam. In de negentiende eeuw was het een plaatsje dat bij Delft hoorde, Piet Hein en kunstenaar Kees van Dongen werden er geboren en de Pelgrimvaders vertrokken er in hun schip de Speedwell om de Nieuwe Wereld te gaan stichten.

Nou dat is toch niet mis hoor ik u denken. Nee dat is niet mis, maar waar je nooit iemand over hoort lullen, is over Tante Ada onze over buurvrouw in de Havenstraat, dat ga ik dus maar doen. Ze was ongeveer 1 meter 60 klein en mollig. Haar bijnaam was olienoot al weet ik niet waarom. Mijn vader noemde haar stronttonnetje, al deed de lafaard dit nooit als Ada het hoorde. Voor haar keek hij wel uit, Ma Flodder zou er een straatje voor om lopen. Die liep op kaplaarzen, heel leuk en ordinair, maar Ada liep weer in weer uit het liefst op haar blote voeten zo zwart als roet.

Ze had een zoon en een dochter net als haar konden die niet of nauwelijks lezen. De vader van deze kinderen woonde al jaren in de kelder van hun huis, het was niet duidelijk of ze gescheiden waren. Nu ging ze met een zuiplap die ze continu vernederde en in elkaar sloeg als hij meer als drie fluitjes bier per dag dronk. Er gingen geruchten dat Ada vroeger met jonge jongens, de zogezegde nozems van Delfshaven een nummertje maakte, op een oude fiets moet je het leren, maar deze fiets zou een blinde nog afslaan. Regelmatig sloeg ze trouwens vrouwen en mannen in elkaar die haar niet bevielen. En echt hoor die kon vechten.

Als we haar hoorde gillen, verlieten we thuis de televisie zette stoelen voor de ramen, en keken hoe Ada iemand afdroog. Haar huis zat vol huisdieren, die stonken verschrikkelijk, en zaten onder de schurft en gezwellen, haar kinderen noemde ze die liefkozend. Mijn moeder onderhield een oppervlakkig buren contact met Ada, die niet oorspronkelijk uit Delfshaven kwam , maar uit Gelderland. Maar ze praten plat Rotterdams, dus ze zal hier wel als kind zijn komen wonen.

Eigenlijk was Ada een ramp op twee benen. Ze had een hekel aan buitenlanders, maar met haar scharrels had ze daar geen problemen mee. In de zomer stalde ze bijna gezellig stoeltjes uit, om vervolgens mensen die langs liepen te beledigen, dat ze arrogant waren of in het ergste geval kankerhoer. Ja veel mensen zullen haar die ziekte verwenst hebben.

Ooit maakte ik een strip over haar waarin ze de Burgermeester van Delfshaven Pueblo was. Helaas heb ik die niet meer, ik zou een schilderij aan haar kunnen wijden, maar als ik die zou maken met het oog op een slimme verkoop, dan kan ik dat beter laten. Een standbeeld zou haar meer ten goede komen, als een status symbool voor mensen uit een achterbuurt bijvoorbeeld. Maar ik ga stoppen over Ada, want mocht een omroep knakker dit stukje ter ogen komen ben ik de lul. Ik wil absoluut geen real Ada life show op Televisie, dan gaat al het pure eraf.

 October 1, 2013  Posted by at 18:33 Pieters Proza No Responses »
Oct 012013
 

Title: Hoetsekabula    | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Het is vrijwel zeker, alle geloven hebben gelijk, de Wereld gaat er aan. En met heel veel geluk zijn wij de gene die dit mee gaan maken, schrijf ik in mijn handen wrijvend, wat op zich al moeilijk is om te doen. Maar mocht u hier even niet aan toe zijn, sluit u dan vandaag nog aan bij een net uit mijn reet gescheten geloof aan, namelijk,”Hoetsekabula”.

Hoetsekabula gaat overal tegen in. Het is trouwens het eerste geloof dat nu net in Nederland van start gaat. De God bent u zelf, u bent namelijk het belangrijkste wat de Wereld, wat zeg ik, het Universum nodig heeft. U kan schapen en scheppen wat u maar wil, met een beetje creativiteit bent u al hartstikke origineel. U bent het helemaal en dat iedere dag, elk uur en elke minuut, wat is Hoetsekabula blij met u.

Het maakt echt niet uit wat u doet, uw neus uit baggeren, kinderen baren, en of uw de schompes werken, het maakt niet uit, wij veroordelen u niet. Wie zijn wij dan wel zult u denken. Wij zijn nu al u en ik, is dat niet leuk en fijn, dacht het wel. Mocht u al geloven in een religie, dan haten wij u niet hoor, lekker blijven geloven.

Het bidden bij Hoetsekabula bestaat uit het zeggen van Hoetsekabula, pal na dat u een stuk bruin restafval in de WC pot hebt uit geperst. Vergeet dit nooit, ook niet in een openbaar toilet. Spreek het altijd uit vol trots, u mag de uitroep gepaard laten gaan met een klap op uw borst of borsten. Hoetsekabula heeft uw geld niet nodig, dat mag u opmaken aan hoognodige dingen, wij hoeven niks te onderhouden behalve wat ons lief is

Dan kan ik net zo goed niet geloven, zou u denken. Maar dat is niet waar, Hoetsekabula is meer als niks, Hoetsekabula is mooi en fijn. Sluit u aan, en wees een God om van te houden ………….

 October 1, 2013  Posted by at 00:07 Pieters Proza No Responses »
Sep 302013
 

Title: Mohammed cartoons | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Dood moe word je ervan dat gezanik over die cartoons. En nu begin ik er ook al over. En ook mijn woorden zullen weer niet gaan bijdragen aan slimmere mensen waarschijnlijk. De laatste jaren hoorde je eigenlijk nooit meer iets over cartoons. En iedere dag worden er overal ter Wereld cartoons gemaakt en vele ook gepubliceerd. Maar zoveel roem als de cartoons van de Deense cartoonisten kregen cartoons maar zelden.

Ik sla cartoons persoonlijk erg hoog aan, elke cartoonist heeft zijn eigen stijltje. Er worden al jaren grote festivals georganiseerd waar cartoons van uit heel de Wereld worden opgehangen.
Nu denk ik dat de cartoonisten eerder zelf zullen worden opgehangen. Ik vind het een schot voor open goal om Moslims op deze manier te beledigen, de meeste Moslims doen toch niks verkeerd lijkt mij. Waarom pak je niet iets anders om je vrijheid van mening uiting te bewijzen. Maak zieke grappen over de jongens die jouw krant financieren. Grote rellen, protesten en nu zelfs doden voor een paar zielige grappen op papier over de profeet Mohammed.

Hier zouden de Moslims toch beven moeten staan, laat die zielige heidenen lekker lachen (al betwijfel ik of de cartoons wel leuk genoeg waren). En inderdaad na twee maanden barste de bom pas, dus het duurde blijkbaar een lange tijd voor dat de grappen door drongen. Maar over al die andere hele goeie cartoons die er op deze toch prachtige maar o zo vermoeiende Wereld zijn gemaakt hoor je werkelijk niks. Alleen dingen die niet mogen vallen op, nooit eens een pluim voor een sterke cartoon. Het wachten is op rellen van woedende cartoonisten die heel hard lopen te schelden en als dwaze moeders rond rennen op zoek naar doelen die ze kunnen aanvallen, omdat hun beroep op een negatieve manier de aandacht krijgt.

Maar ik ben ervan overtuigd dat we er wel weer uitkomen, en er later gezamenlijk uit zullen komen, wij zullen er dan niet meer zijn, nee wij worden dan uitgelachen omdat we zo primitief waren in deze tijd. Aandoenlijk dom bijna, dan zal er Allah of God zich allang geopenbaard hebben, en ons de les hebben verteld, nee de Wereld vernietigen gaat hem zelfs te ver. Met zijn grote vinger zal hij alle rotte mensen uitdrukken, zodat we opnieuw kunnen beginnen.

stukje uit 2006
 September 30, 2013  Posted by at 18:11 Pieters Proza No Responses »
Sep 292013
 

Title: Fiesta | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Met mijn toenmalige vriendinnetje zat ik bij mijn ouders op de grijspluche bank naar een video te kijken. Mijn ouders waren niet thuis, dus we hadden het rijk alleen. Het was een vakantie video. Harde muziek en dansende mensen werden gefilmd. Vanaf de grond, want er kon ook onder de rokjes meegekeken worden.

De cameraman was ik, op een feestje dat een week ervoor had plaatsgevonden bij twee vrienden thuis in Badalona, Catalonië . Ik wist niet dat ik gefilmd had, dus al helemaal niet vanaf de grond. Soms gaf ik, lazarus, wat commentaar. Zeg maar dòmmentaar, want buiten dat het onverstaanbaar was, leek ik ook de kluts kwijt. Er zat al heel wat tequila achter de kiezen. Ricardo moet een groot deel van het feest op het toilet hebben gezeten met diarree. We hadden bij de apotheek medicijnen tegen moeilijk poepen gekocht, in plaats van tegen diarree! Hij heeft drie van de zeven vakantiedagen op het toilet gezeten.  Je ziet mij soms vrolijk dansen, veelal alleen, maar soms ook obsceen schurkte tegen de chica’s aan. Nuria en Antonio waren ongeveer even oud als ik: Begin twintig. Mijn vader had  Nuria ontmoet tijdens een zakelijke verkoop in Barcelona. Hij en zijn zakenpartner hadden het goed gedaan, want ze hadden een paar duizend knuffeldieren verkocht aan de baas van Nuria.

Mijn pa had verteld dat ik met een vriend een weekje kerst zou komen vieren in Barcelona en  Nura nodigde ons bij haar thuis uit voor dit dubieuze feestje. Mijn vriendinnetje naast mij op de bank vond de video begrijpelijk minder leuk, maar ik negeerde haar gezeur, want ik had de film nog niet gezien. Ze vond de dames op de video vieze hoeren, maar ìk was eigenlijk de hoer. Dat durfde ze niet te zeggen, denk ik. Na een tijdje zag je mij op de video achter een grote waterpijp zitten, vrolijk Nederlandstalige liedjes zingend voor het enthousiaste publiek. Vooral de dames, want de blikken van de mannen waren minder gezellig, de meesten kon ik mij niet eens herinneren. Af en toe verschijnt een grauwe Ricardo in beeld, die mij vraagt mee te gaan en het feest te verlaten, maar ik huppel mijn halfdode vriend vrolijk voorbij. Dan zie je dat een kerel tegen mij aanduwt. Hij is ergens boos om. Andere personen komen tussenbeide. Ik blijk het niet helemaal door te hebben, want ik probeer hem vriendschappelijk de hand te rijken. Als hij die weg mept, valt het kwartje in de alcohol en geef ik de boze kerel een trap in zijn maag, met een stomp eroverheen op zijn gezicht. Een meisje begint hard te gillen en vliegt mij aan, geholpen door haar vriend met bloedneus. Ik sla ze allebei van mij af en loop de kamer uit. De cameraman van dat moment wordt verrot gescholden. Dan klikt het beeld weg. Als hij weer aangaat is het ochtend en zit ik met Ricardo aan de waterpijp. Iedereen is weg, alleen Nuria loopt rond.

Langzaam dringt het gezeur van mijn vriendinnetje tot mij door. Ik vraag of ze op wil rotten.Dan begint ze te huilen. Ik aai haar ongeïnteresseerd. Ze kust mij en ik haar. Ze haalt mijn plasser uit mijn jeans. Ik laat het toe. De goedzak. Zij kust hem. Hij kust haar terug. Zij doet haar ding. Ik kom klaar. Ze begint weer over de hoertjes op de video. Ik vraag haar weg te gaan, voorgoed.

Voordat we zouden trouwen, kinderen krijgen en zielsgelukkig scheiden…

 September 29, 2013  Posted by at 23:02 Pieters Proza No Responses »
Sep 282013
 

Zoals misschien wel bekend uit mijn eerder geschreven stukjes, mocht u die gelezen hebben, ben ik gek op muziek. En Title: Elpee Hoes ontwerp | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza daar probeer ik mijn leven lang zo breed mogelijk in te blijven, dus er is geen muziek soort waarvan ik zeg die komt mijn muziek collectie niet in, ben niet verplicht te luisteren. Ik heb natuurlijk mijn favorieten, maar ook dat zou al een boek werk opleveren zou ik die hier allemaal willen opsommen, en de meeste hebben die reclame van mij al helemaal niet nodig.

Mijn kunst maak ik zelden of nooit zonder muziek aan, met muziek maak ik een reis in lijnen en contrasten, ritmes en teksten ze doen het goed in mijn kunst bolhoed, ja rijmen, zo ziet u hoeft niet altijd ergens op te slaan.

Ik ben ook gek op hoezen van langspeelplaten, maar wegens ruimte gebrek ben ik van mijn lp collectie af, en doe het nu met cd’s, dit houdt mij in beweging, heen en weer van tekentafel naar stereo en terug, soms met een pisstop op het toilet.

Ik heb tal van cd hoesjes gemaakt, voor onbekende bandjes van vrienden. En voor mijn eigen bigband de Krimpos. En Title: Elpee Hoes ontwerp | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza oh ja, ook een keer heb ik een zooi cassettebandjes met ranzige seks foto’s versiert. Uit baldadigheid, een nogal zweverige vriend, Jeroen, Rene, Ricardo, Fatih, Itam, Vincent, Arjan, andere Arjan, Peter, Gerrit, Theo, Hendrik, Hendrik Jan , Duco ik noem wat namen omdat ik geen namen wil noemen. Die vriend maakte namelijk zijn hoesjes zelf, en deed daar een avond lang heel interessant over, let wel gewoon uitgeknipte plaatjes die alles behalve goed waren. Ik vertelde hem mijn slaap onderdrukkend dat ik wat compilatie teepjes voor hem zou maken, en zo kwam ik denkend dat ik leuk was met de teepjes aan, de laatste keer dat ik een deur die dicht sloeg zo goed beluisterd en bekeken heb. Van je vrienden moet je het maar hebben, vuil vrouwelijk geslacht orgaan die Duco.

Twee jaar teug mailde een fan, zo vertelde hij uit New York, dat hij gek van mijn werk was, en als er iets is wat ik graag lees, is het dat wel. Hij was muzikant en wilde dolgraag dat ik een elpeehoes voor hem maakte, een dubbele nog wel. Maar hij kon er niet voor betalen, raar eigenlijk een dollar had hij toch nog wel ergens? Ik schreef dat ik het voor hem voor niks zou doen. Hij schreef dat hij mij beroemd zou maken in de States, wat blijkbaar iets te maken heeft woord steeds, want ik ben er nog steeds niet beroemd, wat mij dan ook geen sikkepit uit maakt, als ik maar leut heb. De Muzikant vertelde dat de plaat snel uit zou komen er was haast bij. Ik heb heel erg door gewerkt, een week lang iedere dag van vroeg tot laat, en stuurde het resultaat (zie fotos) naar hem op. Hij was er weg van, heeft ze ingelijst, en nooit uitgebracht. Zo kom je dus voor niks aan een echtte Pieter Zandvliet. Hij heeft ook nog een tatoeage op zijn gehele arm staan met figuren die ik Title: Elpee Hoes ontwerp | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza maakte van de elpee, dus ja hij moet haast wel een fan zijn…

 September 28, 2013  Posted by at 22:05 Pieters Proza No Responses »