Jun 042013
 

Indrukken in de vorm van alle stemmingen die een mens kan beleven op een vliegveld lopen langs mij heen, komen op mij af, dringen mijn Title: Sterkwater | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza hersens in om daar te verzinken tot niets of misschien beter tot weer iets, daar wil ik verder niet over piekeren, want van piekeren en tobben ga je volgens een streng te gelovig altijd gelukkig persoon waar ik de naam van ben vergeten sneller dood. En dus omdat ik graag al het  risico in mijn leven uitsluit pieker ik niet, nooit en te nimmer, dat is volgens die te gelovige malloot slimmer. Moge onze lieve Heer dat op geld beluste monster snel tot zich nemen, ik heb niet eens zin de klootzak op internet met steek woorden op te zoeken. Wat kan een mens als ik iemand haten waarvan hij de naam niet eens meer weet, het leven, nee mijn leven is prachtig.

Waar waren wij gebleven, op het vliegveld, Schiphol genaamd. Ook ik liep met een koffer op wieltjes als een soort mini vrachtwagen iemand te zijn, een reiziger net terug van weg geweest. Eigenlijk slaat het nergens op, ik bedoel de zware koffer achter mij, want voor reizen door je hoofd heb je helemaal geen koffer en al helemaal geen zware koffer nodig, de reinste onzin, en daar gebruik ik dan ook nog een vliegveld voor. Maar zoals iemand ooit als eerste stelde,¨één ieder zijn hobby¨. Al ga ik persoonlijk liever voor ,´ieder zijn meug¨. Iedere week zit ik minstens één maal per week tussen de reizigers die niet in het hoofd reizen op een bankje, ik kijk dan naar de brommende ijzeren vogels, en droom weg naar een bestemming in mijn hoofd, dus ik heb de werkelijkheid wel degelijk nodig voor mijn reizen. Na zoń reis ga ik lekker naar huis met de trein, met een hoofd vol avonturen die mij niet veel koste, geen geld noch moeite, ik raad het eéń ieder aan. Maar na deze hoofdreis viel een magere man met prachtige olijf groene ogen mij op, tussen alle reizigers. Niet vanwege zijn ogen, maar omdat hij mij zonder sorry te zeggen tegen de grond duwde en in snelle pas voortliep om andere mensen om te duwen. Ik wilde geen vloekende eenheid worst zijn, zoals de andere die werden omgeduwd, en daar dus scheldend bleven liggen, en zette de achtervolging in, zonder koffer in, die koffer zal nu wel ergens opgevangen zijn in het weeshuis der koffers, en seksueel misbruikt worden door een Katholieke monnik, die schijnen dat graag te doen, en waren ze maar de enige. Het was niet moeilijk te weten waar de man met de olijf groene ogen ongeveer liep, want ik volgde het spoor van liggende mensen, waar ik er zo nu en dan één bij duwde, maar dan zei ik wel, ´sorry politie´, die geef ik altijd de schuld, de politie. Na tien minuten lag zo´n beetje heel Schiphol op de grond te schelden. Zo kon ik goed zien hoe de kerel een toilet in glipte. Ik deed het zelfde. Er was verder niemand in het toilet, één toilet deur zat dicht, die trapte ik open, daar lag hij op de grond te voelen aan een buil die het deurtje hem had bezorgd na mijn karate trap, het kan even zo goed een trap van de Ikea geweest zijn, daar wil ik van af wezen. Angstig keek het magere bezwete mannetje mij aan, en piepte met een schoor hoog stemmetje,¨Meneer niks doen, ik ben onschuldig, ze willen mij dood maken¨.Ik zette mij handen op mijn smalle mannelijke heupen en schreeuwde in deze ietwat verwijfde houding,¨vind je het gek dat ze jou het leven uit willen slaan, als je iedereen omduw zonder sorry te zeggen´. Terwijl ik van mezelf stond te schrikken, ik schreeuw normaal nooit met mijn handen op mijn smalle mannelijke heupen namelijk,  vertelde het mannetje dat een groep dames hem wilde vermoorden, omdat hij een gouden lul had, waar mensen vruchtbaar van werden. Ik deed een stapje achteruit, ik vind kinderen leuk, maar niet in mijn buik. Wat een onzin zei ik toen. Straks ga je ook nog zeggen dat je een pratende anus hebt. Ik had het echter mis, hij zei helemaal niet dat hij een pratende anus had, wat kan een mens zich vergissen. Hij zei wel dat ze zijn gouden penis eraf wilde snijden, en op sterk water zetten, en er vervolgens een sprookje, sorry kerk om heen te bouwen. Toen vroeg ik hem iets waar ik mij tot op de dag van vandaag mij nog voor schaam, namelijk,¨laat je lul dan maar eens zien¨. Het mannetje ging staan, ritste zijn broek open, en verblinde mijn de ogen, ik zette mijn zonnebril op, en zag daar een gouden plasser hangen. Ik was diep ontroerd, helemaal van de kaart, maar omdat ik vaak naar Thailand reis, en een Thai geen emotie´s toont, hield ik mijn gevoelens binnen, ergens tussen mijn mild en de dikke darm in, dat is verder niet belangrijk als je geen medicijnman in opleiding bent. Ik gebaarde dat het mannetje met de gouden lul, die nog mooier was als zijn olijf groene ogen zijn broek weer naar beschaafde hoogte kon optrekken. Ik liep naar de deur deed die open en keek de aankomsthal in, daar lagen de mensen nog altijd te schelden, ik begon te begrijpen waarom er een bond tegen vloeken was, die was er omdat hij dus geen enkele zin had, tof. Maar niet iedereen lag te schelden, in de nabije verte zag ik een peloton mooie vrouwen aankomen, met kapmessen in een rechterhand, ze rende synchroon  Snel deed ik de deur dicht, kroop het toilet in naast het angstig bevende mannetje, en deed het toilet deurtje dicht. Na drie dagen was de kust veilig, en verliet ik met mijn goud gelulde vriend het toilet. Iedereen liep weer op Schiphol, alsof er niks gebeurd was, wij wisten wel beter. Zo liep dit verhaal goed af, ik heb inmiddels een huis vol vrolijke kinderen, met op de schoorsteen mantel een gouden lul op sterkwater, maar mijn huis zal nooit een kerk worden, waar onvruchtbare de mensen de gouden lul komen kussen, rot op!

 June 4, 2013  Posted by at 16:57 Pieters Proza No Responses »
Jun 032013
 

Title: Wereldrol | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Zonder dollen, hoe kan ik in tachtig woorden over de Wereld rollen.

Ik besluit een poging te wagen, rol mijn vergeelde Wereldkaart uit, en ga er op liggen, zet mijn lichaam in beweging, en rol van hot naar her, Over bergtoppen en diepe dalen, door Wereld zeeen en koude meren, geen land laat ik onberoerd, geen land zal aan mijn lichaam ontkomen. Daar is mijn vrouw, met in haar hand een telefoon, ze fluisterd mij toe, ze komen je halen.

 June 3, 2013  Posted by at 22:23 Pieters Proza No Responses »
May 282013
 

Gisteren was het eindelijk een prachtige zonnige dag. Na mijn therapie te Zwolle, besloot ik met mijn scooter de binnenstad in te rijden. De Title: Weersomstandigheden | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza terrasjes zaten gezellig vol, alles is mooier als de zon schijnt, nou ja, zo zie ik dat. Ik besloot als één van de weinige zo bleek in boekhandel de Slegte, eens lekker boeken te neuzen. Stiekem hoopte ik dat mijn vroegere boekenspeur partner het zelfde zou doen in de Slegte in Rotterdam aan de Coolsingel, maar het zat er niet in, mijn webmaster was natuurlijk weer druk aan het werk.

Op de tweede verdieping bij de strips vond ik een boekje uitgegeven door Oog & Blik/ De Bezige bij van mijn grote favoriet, nou toch zeker één van mijn vele favorieten, namelijk de Amerikaanse striptekenaar Jim Woodring. Voor de prijs van maar 4,50, het juiste bedrag voor een arme maar oh zo gelukkige kunstenaar als ik. Het boekje heet Weersomstandigheden. Meteen moest ik denken aan mijn vriend en geweldig kunstenaar Hein Dingemans woonachtig te Schiedam. Buiten dat hij sterk werk maakt, is één van zijn andere specialiteiten een grote liefde voor het weer, hij kan, en ik lieg niet, op foto´s aan de wolken zien welke dag het toen was, tamelijk bizar vind u niet. Zijn werk is over de hele Wereld geëxposeerd, en permanent kunt u werken van hem zien in zijn atelier in Galerie Herenplaats te Rotterdam, of Google zijn naam even, en zie en geniet van zijn Wereld.
Maar goed even terug naar de Slegte in Zwolle, waar ik een vreugde sprongetje maar net kon onderdrukken, nog net niet huppelend liep ik naar de kassa, van de Slegte en rekende mijn pareltje vrolijk af. Ik moest helaas terug naar boven, omdat ik het inkijk exemplaar mee had genomen. Na mijn pinpas bijna vergeten te hebben, liep ik aan het boekje ruikende langs de terrasjes naar mijn scooter. Thuis besloot ik het er van te nemen, ik ging in een luie stoel (en die stoel is lui hoor) in de vers gemaaide tuin liggen, wat ruikt dat toch heerlijk gemaaid gras.

Slaperig van die goud gele rakker aan de blauwe hemel, begon ik met het lezen in mijn boekje. Nou ja lezen, er staat geen tekst in, dus word Title: Weersomstandigheden | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ik gedwongen goed te kijken. En als er een meester is, in het mensen goed te laten kijken is het wel jim Woodring. Al snel merkte ik dat in mijn boekenkast het zelfde boekje staat, maar dan de Amerikaanse. Och dat maakte niet uit, ik merkte het niet zo zonder tekst en ging stug door. Het is alsof je droomt, een wereld vol dieren en vreemde, hele vreemde figuren, het hoofdfiguur is een lelijk wat sullig kaal varkensmens. Ook Frank die normaal de hoofdrol in de strips van Woodring speelt, komt voor in de strip. En zoals wij Nederlanders gewend zijn (en niet alleen wij Nederlanders) komen alle weersomstandigheden heden in het boekje voor.
Ik weet bijna zeker dat u ook een fan zal worden na het kijken van dit absoluut meesterwerkje.
Op mijn linker boven arm prijkt al jaren een poppetje van Frank, dat hoeft u natuurlijk niet te doen als fan, maar ik zou zeker opzoek gaan naar meer van Woodrings werk. Ik kwam mijn held (gadverdamme wat klinkt dat triest) een keer tegen op de stripdagen te Haarlem, na al mijn moed bij elkander geschraapt te hebben, liet ik de verbaasde tekenaar mij Tattoo van Frank zien, hij lachte, en zei dat hij hoopte dat ik er nooit spijt van zou krijgen, vast niet, zei ik trots. Vier zelf moorden later, kan ik u zeggen dat ik er nog altijd geen spijt van heb,¨Viva Woodring¨.

 

www.jimwoodring.com/‎                                                                                                                                                                                         Frank

 May 28, 2013  Posted by at 21:43 Pieters Proza No Responses »
May 282013
 

Anderhalf jaar is Bob de Bouwer druk aan het ver en opbouwen van Museum de Fundatie te Zwolle.Title: Goed aardig gezwel | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Ik ben altijd een beetje huiverig als men met de tengels aan een oud en bovendien mooi gebouw gaat zitten. Weer zo´n prestige kwestie, die veel geld kost en het zicht van een mooie stad verziekt. Maar in dit geval is niks minder waar, men heeft de toch alle mooie stad Zwolle een prachtig cadeautje geschonken, op het dak van het museum is een prachtige verdieping bij gebouwd, een goed aardig gezwel ligt als een kever op zijn eten, in dit geval het museum. Ik ben erg benieuwd hoe het er van binnen uit zal zien. 31 Juni zal Prinses Beatrix het museum her openen., dus ik zou zeggen op naar Zwolle, en vergeet vooral geen leuke stads wandeling te maken, het is zeker de moeite waard.

Veel plezier

 May 28, 2013  Posted by at 14:25 Pieters Proza No Responses »
May 242013
 

Met mijn Chinees geïllustreerde mok Earl grey thee, en niet zomaar Earl grey thee, nee deze heerlijke blaadjes zijn over gevlogen uit Parijs, en niet in het ordinaire ruim vol koffers, nee in een prachtig mooi blikje (snik) op de schoot van de meest fris geurende piloot, en ik kan u zeggen die man ruikt fris, niet te geloven, hij lijkt in zijn eentje wel een heel lavendel veld vol bloemetjes. Persoonlijk kwam hij mij het blikje Earl grey thee brengen, helaas was ik druk bezig mijn dag in te vullen, dus meer als bedankt kon er niet af mijnerzijds, maar hij begrijpt dat wel, de scheet.
U zult misschien denken, wat maakt die Pieter zijn Earl grey thee interessant, jokt hij niet een beetje. Nou dan denkt u goed na, want mijn blikje thee lag gewoon tussen de koffers, en daar had de piloot geen weet van, al geurde hij wel heerlijk.

Nu wel, ik zat dus mijn kopje leeg te slurpen, toen het journaal vrouwtje in mijn Televisie mij vertelde dat de eerste plastic kogel uit de 3D Title: Eerste Hersenen rollen uit de 3D printer | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza printer was gerold. Achter mij vernam ik een zwak applausje vergezeld van een enorme gaap, het was Elvis mijn hondje, die hier dus cynisch op reageerde, en gelijk had dat pis monstertje van mij. Evenals het pistool dat drie weken geleden werd uitgeprint was ik niet onder de indruk. Na het geweld in Engeland waar een Moslim man door racisten met vijf messteken werd neergestoken, en een paar dagen later een militair werd afgeslacht, was het toch allerminst wat ongepast om nu melding te maken van een plastic kogel. En de kogel is trouwens niet uitgevonden, maar na gemaakt, niks wat de 3d printer print is uitgevonden, de uitvinder is degene die de 3D printer bedacht, en ook die had al naar andere printers gekeken voor hij hem bedacht. En dan heeft men het over uit de printer rollen, nou het duurt nog knap lang zoń kogel printen. Ik zie het al voor me, twee cowboy´s gaan een duel aan, de ene meest gemeen kijkende cowboy is de uitdager, de andere vriendelijk ogende cowboy heeft namelijk zijn overleden oma misbruikt. De uitdager gaat verliezen, hij loopt ver vooruit op zijn tijd, hij heeft namelijk een 3D printer in bezit, er is alleen één probleem, het aftellen voor het duel is al begonnen, maar de plastic kogel is nog niet uitgeprint….

Om weer even terug te komen op onze tijd, zouden die zogenaamde uitvinders van Pistolen en kogels wel nadenken over de gevolgen van hun uitvinding, of is het alleen maar het nieuws willen halen, en verder schijt hebben aan de gevolgen. Ik bedoel het is nu een koud kunstje een vol vliegtuig in te komen met je plastic pistool (trouwens kinderen spelen er al jaren mee) en de piloot te dwingen op een landing op een zogenaamd belangrijke plaats, het huis van de uitvinder van het wapen bijvoorbeeld, nou dan kan ik mijn Earl grey thee zelf gaan halen in Parijs.

Na wat geklooi, heb ik de 3D printer zelf in elkaar geflanst, met een oud Espresso apparaat, een aquarium bak, en nog wat rotzooi, stond het Title: Eerste Hersenen rollen uit de 3D printer | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza ding midden in onze huiskamer. Ik gilde Sparta, omdat ik geen fan van Eureka ben, en huppelde met Elvis die in mijn kuit hing in het rond. Ik besloot eerst een gif groene dildo op zak formaat uit te printen. Dat ging prima, ik gooide het ding weg, waarop Elvis hem achterna rende, en er weer mee terug kwam. Ik negeerde dit natuurlijk, ik wilde iets nuttigs uitprinten, opeens wist ik het, ik printen plastic hersens uit voor de uitvinder van het pistool en een paar extra voor de uitvinder van de kogel. De eerste plastic hersens zijn dus een feit. U zult het vanavond wel horen van het journaal mannetje in uw TV.

 May 24, 2013  Posted by at 10:29 Pieters Proza No Responses »
May 232013
 

Soms voel ik mij een Koning die woont in zijn schatkamer. Een schatkamer die uit boekenkasten bestaat, vol strips, boeken,fanzines en Title: Kuifje  zwarte knots | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza bijzondere tijdschriften. Soms neem ik even de tijd mij als Koning te gedragen. Mijn vrouw Xandra heet dan in mijn hoofd Maxima en Elvis mijn hondje Amalia, en de cavia´s zijn de rest van de Koninklijke posse, heel plezierig, als ik daar de tijd voor neem. Heel officieel loop ik dan naar één der boekenkasten, en doe een weelderige willekeurige greep in mijn enorme collectie, terwijl ik denk, FUCK E BOEKEN. Vandaag was het weer zo´n heugelijke dag, ik deed weer een greep.

En mijn hand pakte een klein boekje, een genummerd exemplaar, en wel nummer 576 van de 750 exemplaren die er ooit zijn gedrukt door Ramona Productions. Er zit een stempel in van de Arrondissementsrechtbank Utrecht, en is getekend door Drs. P.R. Van Zaligenzeik en Prof. Henk Kutjebef. En dan zaten er in het mapje, wat ik zo Koninklijk greep ook nog twee boekjes door dezelfde makers, namelijk, Guust Flater ´m erin en Suske en Wiske – Knappe kier. Allemaal genummerd en getekend voor zo zie ik op het prijs stickertje ooit door deze Hoogheid aangeschaft voor maar 15 Gulden. En dan is het ook nog verboden erotiek, zo las ik ergens op het internet. Nou menig kleuter zal meer geschokt zijn door Ernie en Bert, maar ze mogen er zijn. Ik bespaar u verder de verhaal lijn, voor zover die in deze boekjes op hangzak formaat van belang zijn. Maar het is toch leuk dat men middels mijn greep in de schatkamer van Zandvliet te weten komt dat deze boekjes bestaan. Er zijn nog meer exemplaren die ik helaas niet heb , namelijk:; De gloeiende gluurder (niet te verwarren met de Glunderende gluurder), Flater seksfestijn, de Berbers kut, de Knallende kut, Flaterende odol, het Zwarte zaad en Stripgekut in Utreg–City, dit voor de liefhebbers.Title: Kuifje  zwarte knots | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 

Ik zal eens wat vaker gaan grijpen in mijn schatkamer en zo af en toe met u delen wat ik weer voor moois heb gegrepen..

Ciao

 

Title: Kuifje  zwarte knots | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 May 23, 2013  Posted by at 00:29 Pieters Proza No Responses »
May 222013
 

Vanmorgen vroeg zaten mijn vrouw en ik aan onze eettafel ons ontbijt op te eten. Xandra zou weldra vertrekken naar haar werk in de Title: Tafelgenoten en het journaal ook nog een beetje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Bibliotheek en ik zou iets later vertrekken naar mijn of beter de Psychiater te Zwolle . Ik had er geen zin in, maar weet dat het verstandig is met de vriendelijke kerel over mijn medicijnen te hebben. Xandra stond nog niet geheel onder de douche of mijn hondje Elvis zat op haar plaats tegenover mij. Hij zat mij daar aan te kijken, alsof hij mij allemaal moeilijke vragen wilde gaan stellen. Terwijl hij zo keek, bedacht ik mij, dat ik een uur later tegen over de psychiater zou zitten, Elvis had dan plaats gemaakt voor Meneer de Vries. Al eerder had Xandra dus plaats gemaakt voor Elvis. Drie totaal verschillende tafelgenoten, wat een afwisselend leven. Drie per dag is voor mij echter genoeg, en niet te lang dan is het allemaal goed te doen, dan ga ik hun en zij mij niet vervelen. Want een beetje regelmaat is nooit weg in deze barre tijden. Barre tijden, als je het journaal niet kijkt, valt het allemaal wel mee met dat barre, dan schiet het langs je heen en houden anderen zich er mee bezig. Ellende neemt zo al je tijd in, dingen waar je echt helemaal niks aan kunt doen, de vader die voor hij zichzelf vermoord zijn twee prachtig mooie knulletjes vermoord en schandelijk in een buis verstopt, had hij zichzelf maar eerst omzeep gebracht, of nog beter had zijn vader zijn kwakkie tegen de potkachel aangespoten, dan had het met een sisser afgelopen, Syrië en noem het maar op allemaal vreselijke gebeurtenissen waar wij niks aan kunnen doen, en onze tijd aan verspillen, ik ook hoor., alsof u daar iets aan heeft, dat ik dat ook doe, maar je zal je maar belangrijk voelen zoals ik, zwaar beladen persoontje die ik mij waan, vooral niet opletten, negeer mijn gezwam net als het journaal, je hebt er niks aan. En dan het grijze winderige natte klote weer, langzaam trekt het ons de zomer in, naar de Herfst waar dit weer eigenlijk thuis hoort, maar het weer is niks ander dan verspilling, slecht weer, mooi weer, het doet maar wat het wil, we kunnen er helaas niks aan veranderen, het is ons lot evenals het journaal,veel mensen, ook ik weer, zeggen vaak, even het nieuws kijken, ik moet toch op de hoogte blijven, waarom weet ik eigenlijk niet, om een praatje te hebben met mijn buurman, ik wil helemaal niet met hem praten, laat staan over het journaal, er zijn belangrijkere zaken….

 May 22, 2013  Posted by at 14:33 Pieters Proza No Responses »
May 212013
 

U kent dat wel zo’n zinnige zondag, een goede bui na een goede vrijpartij met partner of hand en dan zin in een mooi naspel.Title: Neergeschoten | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Wij vulde dat in door te besluiten dat we op mijn scooter naar Bergen op zoom te rijden.
De reis voorliep voorspoedig zonder al te veel verassingen.
Op Eén na dan, na dertien jaar merkte ik op dat mijn vrouw zittend plaste, ik heb daar verder mijn mond maar over gehouden.
Wilde haar goede bui niet bederven.

Al snel reden we de binnenstad van Bergen op Zoom binnen, iedereen keek geïrriteerd naar ons, dit omdat mijn uitlaat veel te veel herrie maakte.
Wij zaten daar ook erg mee, en boden iedere chagrijn onze excuses en wat te drinken uit mijn fles olie aan.
We gingen in een trendy grand café op de Grote markt wat drinken.
Ik liep de trap op naar de toiletten, toen een man zei Meneeeeeer.
Verbaasd zei ik dat ik naar de WC zocht.
Die zijn daar niet, maar beneden onder de trap, zei de oetlul, alsof ik daar dagelijks kwam.
Vrolijk liep ik langs hem, om vervolgens het heren bidet helemaal vol te stoppen met toilet papier.
Het eten was prima.
We besloten na het eten de synagoge te bezoeken, na een partijtje arm worstelen, want Xandra wilde eigenlijk naar de Seks boetiek.
Dan had ze maar meer pap moeten eten.
We kregen een hele toffe rondleiding van een vrouw met een groot kruis aan haar ketting, naar alle waarschijnlijkheid geen Joodse vrouw.
Hierna liepen we naar het Markiezenhof waar een expositie was van politiek tekenaar Ophof, u weet wel van dat dametje die een kernbom wegtrapt.
Heel gaaf.
Toen gingen we de mooie tuin in, we stonden te genieten van de mooie gevel, toen ik dacht dat ik gebeten werd door een horzel, maar niks was minder waar.
Er was een vette kogel tussen mijn kijkers terecht gekomen.
Wat moest ik doen, ik keek naast me waar Xandra onder mijn bloed zat, ze gilde en tranen schoten de lucht in uit haar grote bruine ogen, heel mooi om te zien.
In de verte stond een kereltje met een pistool, volgens mij was het een verdomde Indiaanmoslimtsjetsjeenjunkvolkert . B, maar daar wil ik verder even van af zijn.
Nog altijd stond ik daar met die kogel in mijn hersens.
Ik besloot te doen wat mij in zo’n geval te doen stond, namelijk dood neervallen.
Wat er verder om mij heen gebeurde kreeg ik natuurlijk niks van mee, ik was daar eindelijk van afgesloten.
Wel begon ik er op los te fantaseren, of Xandra nu eindelijk gelukkig zou worden, of dit gezien zou worden als een belangrijk keerpunt in onze vaderlandse geschiedenis, of er daar op het Markiezenhof in Bergen op Zoom een standbeeld (liefst liggend) zou komen te ……. Liggen.
En dan waarom zou de gemene Indiaanmoslimtsjetsjeenjunkvolkert . B mij doodgeschoten hebben, had ik misschien zijn Dove zusje ooit per ongeluk misbruikt, of erger zijn moeder of kussen.

Maar na dit slechte toneelstuk moesten we weer terug naar ons huisje in Schiedam.
Onderweg bezochten we een Canadees kerkhof, vol jonge maar heel erg dode soldaten.
Daar besloot ik mijn leven om te gaan gooien, ik had dat al een paar uur hiervoor besloten, maar dit moment kwam zo mooi uit, tussen al die soldaten en mijn vrouw.
Ik pakte stoer mijn telefoontje, wilde mijn antenne uit trekken, maar mijn telefoon was blijkbaar veder ontwikkelt als mijn gedachtes, want een antenne ontbrak.
Ik drukte het nummer van de beste kunstenaar die er volgens mijn smaak in Nederland rond loopt.
Monobrain .
Ik smeekte hem nederig of ik met mijn hele hebben en houden bij hem in de Hondenkoekjes fabriek mocht komen wonen.
Ja zei hij geïrriteerd, maar ik ben nu bezig.
Dus zullen we volgend jaar verhuizen naar Overijssel.
Mijn stukjes zullen dus af gaan spelen in bossen en op weilanden,
Verandering doet eten zal ik maar zeggen.

En inderdaad een aantal maanden na het schrijven van het bovenstaande gebral, woon ik nog altijd in Schiedam.
Bij naderinzien wilde ik de door mij nog steeds geliefde Hondenkoekjes fabriek niet opzadelen met mijn persoon.
Wel wil ik nog steeds verhuizen.
Want ik ben opzoek naar verandering altijd.

 

En weer later nu dus woon ik alweer vier jaar in de Hondenkoejes fabriek :)

 May 21, 2013  Posted by at 14:16 Pieters Proza No Responses »
May 202013
 

Beste Pieter,

Hoe gaat het met jouw en je vrouw ?
Maak je nog steeds schilderijtjes?
Met mij gaat het…..

Ik zat al diep in de vrijdag middag, toen ik besloot mijn dagelijkse sessie wolkstaren voor een keer over te slaan. Title: Fanmail | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Ik was heel erg geil, vreselijk.
Op zo’n dag kan ik met geen bewegend wezen meer een normaal gesprek voeren zonder hem/haar dan in mijn morbide gedachte aan mijn spuitpuist te rijgen.
En dat is moeilijk praten hoor.
Mijn eikel plakte al tegen de wand van mijn zweet nylon slip aan.
Gelukkig was ik al thuis, net uit mijn werk, het huis voor mij alleen.
Dit omdat ik al jaren alleen woon.
Ik liep naar mijn kamer en onderwijl deed ik mijn kleren uit.
Ik kon gewoon niet wachten.
Alle muggen in mijn slaapkamer zou ik gaan doodschieten met mijn dodelijk lava hete zaad.
In de slaapkamer besloot ik mijn slip met rits aan te doen, die ik voor mijn verjaardag gekocht had.
De reetveter trok ik wat verder mijn bilspleet in, alvorens ik op mijn bed plaats nam.
Per ongeluk drukte ik met mijn grote teen (het kan ook de teen ernaast geweest zijn) mijn TV aan.
Gadver Frans Molenaar de mode ontwerper deed zijn verhaal.
Mijn mannelijkheid werd opeens angstig klein.
Ik had die lul zijn pisbek wel willen vol schijten.
Ik besloot hem maar even aan te horen.
Hij had het over zijn wens alle Zebra’s ter Wereld te laten afslachten, zodat iedereen een mooi overhemd van Zebra leer zou aan kunnen.
Uniek vond hij dit.
Nou kon mijn zijn uniek idee me zwaar niet schelen.
Maar ik projecteerde het woord uniek maar eens op mij zelf.
Was ik wel uniek , ik rukte me al zo lang ik mij kon heugen af.
Ben nog nooit met een levend wezen naar bed geweest, en heb er al helemaal nooit mee geneukt.
En ik ben toch alweer 54 jaartjes jong.
Ik herinner mij nog de eerste keer dat ik klaar kwam.
Ik stond naast mijn wijlen grootmoeder (165 lang), ze las op de schommel stoel voor uit Roodkapje geloof ik.
Ik stond wat onschuldig met mijn knuistje in mijn korte broekje aan mijn piemeltje te frummelen.
Toen voelde ik een heel warm gevoel op komen, net toen ik mijn broekje naar beneden deed om eens te kijken wat er loos was, kwam ik klaar.
Oma vertelde rustig door, tot mijn grote schrik zag ik een druppel zaad langs haar wang lopen.
Ze pakte een zakdoek en haalde de druppel weg.
Ze glimlachte naar me, en zei dat ze van al dat vertellen ging zweten.
Maar goed terug naar een ander verleden.

Ik lag dus te luisteren naar Frans Molenaar, en ging me af vragen of ik ergens uniek in was.Title: Fanmail | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Triest moest ik concluderen dat ik echt nergens uniek in was.
Grienend viel ik in een diepe slaap.
Zwetend werd ik wakker, het was inmiddels al donker, wat het verhaal er verder niet beter opmaakt.
Ik had het, ik wist nu hoe ik uniek zou kunnen zijn.
Ik heb namelijk een erg groot plasgaatje.
U voelt hem waarschijnlijk al aankomen.
Ik stak mijn wijs vinger in mijn eikel gaatje en begon mezelf te vingeren alsof mijn leven ervan afhing.
Mijn lul werd keihard en het gaatje omsloot mijn vinger.
Al snel voelde ik mijn kolkende zaad omhoog komen, plop ik trok mijn vinger eruit en mijn zaad kwam er al vlak achter aan.
Ik was uniek, gelukkig.
Ik kon eikel vingeren en nog klaarkomen ook.
Het is fijn om uniek te zijn………………..
Groetjes een bewondeRAAR

 May 20, 2013  Posted by at 12:39 Pieters Proza No Responses »
May 182013
 

Zestien jaar is ze geworden, onze kleine lieve mooie Paike.

 

Een hele oude dame, een dame dat was ze, een hele lieve beschaafde dame.Title: Lieve Paike, 1997-2013 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza
Nog geen twintig minuten geleden is ze rustig ingeslapen, terwijl ik Paike aaide, duwde Elvis met zijn eeuwige balletje in mijn rug, waarmee het verschil tussen mens en dier even benadrukt werd.
In haar oortje heb ik van alles gefluisterd, tegen haar alleen, dus dat schrijf ik niet op.
Maar iedereen mag weten dat Paike ons lieve hondje is geweest en altijd zal blijven, dat houdt de dood echt niet tegens.
Rust zacht lieve Paike

 May 18, 2013  Posted by at 13:59 Pieters Proza No Responses »