Mar 062017
 

Momenteel ben ik met iets nieuws bezig, dit maal niet alleen zoals ik dat het liefst heb als ik mijn werken maak.

Ik ben namelijk begonnen aan een project dat uiteindelijk,”Boetlek Underground Escape” is gaan heten. Boetlek Title: Boetlek Underground Escape in het Centrum voor Labiele media te Dordrecht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Spacetower is de naam van een dronken zanger van het levenslied,die door de jaren heen is gaan denken dat hij de beste vertolker van de Rock and roll is die er ooit heeft rond gezongen op de aardbodem, of die er ooit nog geboren zal worden, daarbij is hij voor een oude man wel erg soepel in de heupen. En Boetlek was al eerder werkzaam in de Astma Boys en in de Krimpos, wie kent de legendarische formaties niet. Naar hem is de band dus genoemd. Maar hoe graag de aan chronische impotentie lijdende zanger ook anders zou willen, hij is slechts een klein onderdeel van de band. Op moment van schrijven bestaat Boetlek Spacetower uit vier mensen als ik ze zo noemen kan, want over hun ware afkomst doen de vreemdste geruchten en mysteries de ronde. Gelukkig ben ik wars van geruchten en mysteries omdat ik daar nooit naar luister, ik verzin ze zelf wel. Maar de leden waaruit Boetlek Underground Escape nu bestaat zijn dus Boetlek Spacetower, Stoog Lastplak die buiten elke Rotterdamse muur van zijn handschrift heeft voorzien, ook een gevoel voor de meest weerzinwekkende dans moves en gooit hij graag dingen stuk, eerder zat hij in het Astma Boys stuntteam, die voor de Astma Boys de optredens deden, zodat de Astma Boys Boetlek en Pinksnake belangrijkere zaken konden doen. Van dit Stuntteam zijn op You tube beelden te vinden als u onder Astma Boys zoekt. Het probleem met Stoog is dat wij hem nog altijd zoeken, mocht u hem vinden, rood haar, heeft wel iets weg van Vincent van Gogh en is in het bezit van blauwe ogen en een bochel op de penis, breng hem na een grove mishandeling terug in de Boetlek Underground Escape waar hij verder niemand kwaad kan doen. De beruchtste van de Boetlek Underground Escape is Kutwyv die zowel solo als met de beruchtste noise band de FCKNG BSTRDS de hele wereld tot een onveilige plek maakte, met hun optredens, waarvan het een Gods wonder is dat er nooit dode zijn gevallen, doordat dode veelal liggen, en dus niet meer vallen. En dan Not last and not least Pedro Propaganda die de bijbel leest en soms dingen doet die doen denken aan een opgebaarde berg antrax. Hij ziet er op het eerste gezicht onschuldig uit, maar in het tweede gezicht blijkt niks minder waar, hij slaat namelijk vrouwen, bijt kinderen en haat mannen met een hoofd. En dan de tovenaar van de Boetlek Underground Escape, jawel the one and lonely mister DJ Killer Bee Honey, deze onbescheiden vlegel, zorgt als het hem uitkomt voor geluiden die ook wel muziek worden genoemd die het publiek in een droom doen komen waar ze nooit meer zullen uitkomen, u mag zelf uitmaken of dit een nachtmerrie is of een natte droom.

Het doel van Boetlek Underground Escape is dat ze steeds iets anders ten gehore en geziene zullen brengen. U kunt het denk ik het best vergelijken met een mixer waar u allerlei tijden aan muziek in propt, en die er uitkomen als Boetlek Underground Escape, u zult nu denken, ja nou weet ik nog niet daapse schrijvert, en dat is nu juist onze bedoeling daarvoor mag u dan naar onze optreden komen.

Over optredens geschreven, een leuk ezelsoortje naar ons allereerste optreden die plaats vond op zaterdag 25 Title: Boetlek Underground Escape in het Centrum voor Labiele media te Dordrecht | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza februari, de dag dat Kutwyv een heus festival uit haar mouw schudde, en nog wel ten gevolge van haar verjaardag in het Centrum voor Labiele Media in de stad der Schapenkoppen te Dordrecht. De dag voor dit optreden vernamen Pedro Propaganda mijn verlengstuk en ik dat we de enige waren die zouden optreden tijdens dit festival als zijnde Boetlek Underground Escape. We hadden wel een klein probleem, er was namelijk geen muziek voor het optreden, en dat geeft toch meestal muziek zijn meerwaarde, muziek. Kutwyv had het druk met organiseren, de gastvrouw zijn, cadeaus uitpakken en weggooien en optreden in bijna iedere act die er optrad, We belde Merijn van Ham net zo onbekend onder zijn artiestennaam Listen To Merijn of hij muziek voor ons wilde maken, graag een stuk van twintig minuten te lang. Dit zouden uiteindelijk twintig minuten stevige acid house worden met heel veel extra geluidjes en het gezang van Pedro en mij vervormd tot Chipmunks stemmetjes. Zo hielp Merijn het eerste optreden van de Boetlek Underground Escape van een flink handje, waarvoor dank natuurlijk. Zonder jou Merijn hadden wij geen muziek gehad. Wij waren de derde performance van de avond op deze heel bijzondere plek waar de zon nooit komt, echt underground dus dat Centrum voor Labiele Media. Voor het eerst van mijn lange leven sloot ik zelf mijn mic aan op mijn versterker, wat was ik gelukkig. Xandra Severien had een prachtig kostuum voor mij gemaakt met op mijn borsten twee antieke maskers uit Indonesië. Pedro droeg een wit pak die schilders na gebruik weggooien. En hij deed mijn masker op, waardoor ik er geen had., en zelf op het podium wordt ik liever niet herkend of anaal door genomen. Juist die twee dingen staan mij erg tegen. Pedro moet gedacht hebben, jij kan niet alles hebben Boetlek, dus neem ik het wel, de verweerde klootzak. Tijdens ons optreden kon ik mezelf niet horen, maar erger het publiek kon mij ook niet horen, dit omdat zo vertelde Killer Bee Honey mij later, omdat ik had moeten vragen of de jongens van het geluid een mic op mijn versterkertje hadden moeten richten. Aan de andere kant had het publiek het reuzen naar zijn zin, en werd er iets gedaan dat in de verste verte iets weg had van dansen . Ons eerste optreden is terug te vinden op You tube en onze muziek op Soundcloud. Het was voor Pedro en mij geweldig om het eerste optreden in het Centrum voor Labiele muziek te hebben, speciaal voor Kutwyv. Het tweede optreden van Boetlek Underground Escape zal 25 Maart zijn in schoenenwinkel Mascolori om 19:00 uur, hier zal Kutwyv gelukkig meedoen en zijn we bijna compleet. Helemaal compleet met Killer Bee Honey erbij zullen wij 14 April optreden tijdens het op The Burning Man festival na, grootste underground festival ter Wereld optreden in Galerie Lambiek, namelijk het vijfdaagse SOTU festival in onze hoofdstad. Tot ziens dan maar.

Boetlek Underground Escape: https://soundcloud.com/cascosongs/sets/boetiek-spacetower-underground

Mascolori https://www.mascolori.nl

SOTU Festival https://eventium.io/events/1648444552127190/sotu-festival-2017

Centrum voor Labiele media https://www.facebook.com/clm.dordrecht/?hc_ref=PAGES_TIMELINE&fref=nf

 March 6, 2017  Posted by at 01:00 Pieters Proza No Responses »
Feb 172017
 

Alvorens ik aan dit stukje begin, wil ik even stil zitten bij de vandaag overleden illustrator Dick Bruna die de Title: Graf gans | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Various Wereld een schat aan mooie tekeningen en boekjes en heel veel aanverwanten heeft geschonken. Natuurlijk werd Bruna bekend, of misschien kan ik beter schrijven werd Nijntje bekend door de groot meester. Volgens mij is alles wat u iemand wilt uitleggen, het best te doen via een kartonnen boekje met Nijntje, wie is er niet mee groot geworden? Waar ik ontzettend veel van hou is de covers die Bruna maakte op de detective boekjes uit de jaren zestig, strak, eenvoudig (echt niet) en hele unieke kleuren combinaties. Ik herinner mij een televisie uitzending waarin bekende Nederlandse kunstenaars werd gevraagd Nijntje na te tekenen, het lukte niemand, mooi toch ?

Maar goed in schreef al vaker dat ik op het platteland woon met uitzicht over een heel groot groen grasveld, in de

Title: Graf gans | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Various

Pieter Zandvliet

volksmond weiland, er komt natuurlijk wel meer onzin uit een volksmond. Toen ik mijn huisje mei 2016 introk, hoopte ik op het geluid van lieve vogeltjes, af en toe een loeiende Bertha, een stelletje in het hooi die het geluid van de liefde voortbrengen en natuurlijk het ronkende geluid van een tractor. Maar helaas wordt alles overstemd door een gans met een naar mijn idee zware hersens beschadiging. Iedere dag ga ik hem of haar een beetje heel erg veel meer haten. Laat ik hem voor het gemak het gemak als het mannetje zien, de andere gans wandelt geluidloos achter te blèrende debiel aan. Als ik vroeger op tv mensen hoorde klagen over de ganzen voor hun deur die zoveel lawaai maakte dacht ik altijd zeikerds, daar ben ik nu op terug gekomen, ik heb het over één zo’n graf gans, die mensen spraken over 40 dwaze ganzen. Als ik naar Graf gans toeloop, hij staat gelukkig achter een hek, begint hij direct naar mij te bijten met dat irritante sis geluid van hem. Als er iemand het recht heeft te bijten ben ik het wel, zijn strot zou ik willen afbijten. Dat vind de stille gans ook, want hij bijt altijd naar de graf gans , als die mij wil bijten. Dagelijks probeer ik hem dood te kijken, wat tot op de dag van vandaag nog niet heeft willen lukken. Het is gewoon treurig. Heel de dag, en erger de nacht loopt hij als een idioot te schateren, in allerlei toon geluiden, het moet de reïncarnatie van een hele slechtte zanger zijn, Als ik dan eindelijk dromenland bereik, verziekt hij dat uitje ook nog, doordat ik hem zelfs in mijn dromen kan horen, dan lijkt het alsof iedereen in mijn dromen met een hazenlip praat, soms aangenaam, maar vaker echt helemaal niet. Toen ik begin dit jaar terug kwam uit Rotterdam hoopte ik stiekem dat hij geslacht was voor heerlijke ganzenlever met kerst, maar ik stapte de taxi nog niet uit of ik hoorde hem alweer, waggelend kwam hij op mij toegelopen, de rand debiel. Eigenlijk zijn de twee ganzen, mijn buren, een soort Ying en Yang, goed en heel kwaad, maar voor mij is de balans ver te zoeken. Het liefst zou ik zijn kop er afknippen met een vlijmscherpe heggenschaar, of nog veel mooier een ouderwetse zeis. Maar het idee dat de andere lieve gans dit zou moeten mee maken staat mij tegen. Misschien zou ik het pratend met hem moeten oplossen, maar daar zal hij vast niks van begrijpen, hij kijkt zo ontzettend stom uit die niet zeggende ronde oogjes van hem, volgens mij zijn die er gewoon opgeplakt. Bezoekers zeggen bijna allemaal, wat leuk je hebt ganzen, dat zijn betere wakers dan honden. Allereerst zijn de ganzen gelukkig niet van mij, en ten tweede heb ik niet het idee dat iemand mij wil stelen. De hele wijze bezoekers vragen mij dan, of ik wel wist dat de Romeinen ze al hadden als waakhonden, volgens mij waren die fout in de oorlog, deden mooie dingen maar dat ze een gans voor een hond aanzien zegt mij genoeg, soort zoekt soort in hun nichterige jurkjes, gelukkig zijn ze er al heel lang niet meer, nu graf gans nog.

 February 17, 2017  Posted by at 21:10 Pieters Proza, Various No Responses »
Feb 172017
 

Eigenlijk loop ik al minstens sinds 2006 met het nu volgende idee in mijn rare hoofd. Ik kwam erop tijdens het Title: The Drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunst festival Raamkunst in de Plantage te Schiedam, in 2006 dus. Ik had toen 139 kleine ramen beplakt met originele tekeningen van een villa aan de Tuinlaan. . Toen ik er voorstond, was ik erg trots, en realiseerde dat ik best op een machine ben gaan lijken die het liefst de hele dag zou tekenen, en ik moet zeggen dat vaak in de buurt kom van die wens. Het verschil tussen mij en een machine is dat ik nooit dezelfde tekening maak, en daar natuurlijk in tegenstelling tot de machine een keuze in heb. Toch bleef het idee malen, en ik ben eigenlijk geen man van ideeën, ik bedenkt ten tijden van mijn creëren, (jeetje wat zijn dadels uit Iran toch heerlijk) Maar zo nu en dan heel soms ontstaat er een plan, die ik wegduw, maar die op ongelegen momenten van niet creëren keihard terug komt van nooit weggeweest. Zo dus tevens de Drawing machine. Nu is hij dan eindelijk een feit, dit doordat kunstenares Lorna Buckley mij heeft uitgenodigd met mijn Drawing machine te staan in een oud klooster of iets dat erop lijkt in Gouda, Lorna werkt er de hele maand april aan een Installatie die u zeker moet gaan bekijken. Mijn Drawing machine zal er ten tijden van de Open Ateliers 2017 in Gouda staan, hou mijn website in de smiezen.

Van dozen zal er een box worden gemaakt door de handige Lorna Buckley. Ik ga daar inzitten, en als motor van de Title: The Drawing machine | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza machine fungeren. Continu zal er zullen er de geluiden gemaakt door muzikant en goede vriend Serge Epskamp te horen zijn. Laat ik het zo schrijven, ik liep een kwartier door het huis en nam de geluiden van die mijn mond maakte als ware ik een machine, en geluiden die ik maakte door op dingen te tikken of in te knijpen op. Dit stuurde ik naar Serge, en die bewerkte het tot het nummer Drawing machine van de band waar wij samen inzitten,”Boetleks secret place”. Dus perfect als geluid illustratie voor de Drawing machine. Bezoekers kunnen een tientje in een gleufje van de Drawing machine doen, en ontvangen na een tijdje een originele Zandvliet uit een wat grotere gleuf van de Drawing machine. Normaal kost een tekening in de webshop 50 Euro, maar de Drawing machine is andere koek, daar krijgt men korting, en heeft dus altijd dikke winst bij aankoop van een tekening. Na Gouda zal de Drawing machine van 12 t/m 16 April op het SOTU festival zijn ding doen. Ik hoop dat bij deze geïnteresseerd is geraakt in de Drawing machine en hem misschien op uw kunst festival of waar u hem vind passen en wilt hebben, neem dan vooral contact met mij op. pieterzandvliet.wordpress@gmail.com

 

Met dank aan mijn sponsoren: Cascosongs , Lorna Buckley

 February 17, 2017  Posted by at 00:00 Pieters Proza 2 Responses »
Feb 162017
 

Net zoals in mijn leven komt Galerie Slaphanger regelmatig in mijn stukjes terug. Zeven jaar van mijn leven was ik met collega’s, die bijna allemaal nog steeds mijn vrienden zijn in mijn dagelijks leven. Het is erg leuk dat ik als ik Title: Noise wereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza weer eens een vriend of vriendin tegen kom, vaak bezoekers van de galerie, die toen pubers waren nu dertigers zijn, en vaak een stuk volwassener in het leven staan dan ik, gelukkig niet allemaal. En wat stelt het nu eigenlijk voor volwassen worden, dan ben je het als je achttien bent, zit er een scheet dwars bij onze regering dan wordt er gesteld dat u volwassen bent als u één en twintig bent. Er komt een tijd dat het dertien jaar is dat men volwassen is. Met ons lichaam heeft het dus blijkbaar niks van doen volwassen zijn, de geest ook niet, nee de politiek stelt één ieder gelijk door er een leeftijd aan op te hangen, Leuk allemaal, maar het maakt alles wel een beetje zinloos. Dat zou de politiek toch moeten tegen gaan, er alles aandoen, eens goed zijn best te doen, hoe men eens niet alles over één kant te scheren, en dit geval een nummertje te geven. De mens wat meer als individu te bekijken, onmogelijk denkt u, en ik ook, maar trachten een weg te vinden om mensen beter uit te laten komen als individu zou toch al mooi zijn. Natuurlijk is een mens een kudde dier en zoekt mensen waar hij zich bij thuis voelt, waar hij of zij iets mee delen,

Het lijkt als ik het bovenstaande terug lees, ik heel wijs doe, maar eigenlijk ben ik gewoon even de draad kwijt, Title: Noise wereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza naar waar ik eigenlijk over wil schrijven , en dat is zeker niet te suggereren dat als meneer de minister naar mij zou luisteren het allemaal wel goed komt met ons land, en in feite gaat het in tegenstelling tot veel landen hier helemaal niet zo slecht, vind ik.

Maar goed naar Slaphanger waar dus veel individuen kwamen en gingen, soms zelfs voor de trein of aan een boom, want er alleen voorstaan in het leven is natuurlijk niet de makkelijk, ook niet als je daar voor kiest. Buiten dat ik de Galerie runde, maakte en maak ik nog steeds kunst, en ben ik sinds kort aangespoord door Lorna Buckley die als veertien jarig meisje vanuit Vlissingen in Rotterdam Slaphanger bezocht, ze is nu beter bekend als Kutwyv haar artiesten naam, met noisebezig. Dat wil wel zeggen op mijn manier natuurlijk. En dan is het iets dat op muziek lijkt, eerder had ik projecten als de Astma Boys, Krimpos, Collectief Spriet, Basta man en DR.Drek, the Dickheads, Truck van Renthal and Boetlek Spacetower, Micro-phobic en de Hitmakers, waarvan op internet Title: Noise wereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza wel dingen te vinden zijn, en dat was super leuk om te doen, alles passeerde de revue, we probeerde alles uit, en kwamen zo op mooie of juist afschuwelijke dingen. Mijn nieuwe project heet, Boetlek Underground Escape, Ons eerste optreden zal in de Bunker te Dordrecht zijn 25 Februari, dankzij alweer Kutwyv, die er binnen no time een festival heeft uit gepoept, buiten dat de Noise bitch solo optreed zal ze ook met ons project mee doen, waar wij erg blij mee zijn. Helaas zal Killer B Honey er dan nog niet bij zijn, onze geluid machine, en tot dusver het brein van het orkest. Tot zover deze reclame, nu terug naar Kutwyv die overal ter Wereld zorgt dat er Noise festivals tot stand komen met internationale artiesten die noise maken, vaak maar zeker niet altijd een massa geluid, Ruis, getik, gebonk, geschreeuw, akoestisch maar veelal elektronisch, ongeveer tien keer zo anarchistisch als bijvoorbeeld punk. Het is niet gemaakt voor een groot publiek, en dit is zeker niet de bedoeling, wel is iedereen welkom, wat blijkt aan de belachelijk lage entree prijzen. Want zeker is dat u heel veel te zien krijgt, prachtige kostuums, gedrochten, freaks en vooral mensen die niet in een hokje passen, zelfs niet op deze festivals, ‘Losse flodders festivals”, de naam veranderd niet, ook niet als het festival in Londen, Washington of in Moskou is, niet omdat Kutwyv zo nationalistisch is aangelegd, ze vindt het grappig hoe buitenlanders de naam Losse Flodders uitspreken. Noise is misschien de minst toegankelijke performance die er bestaat voor Jan Publiek, het is wel de meest toegankelijke vorm van creativiteit die er is. Je koopt een mengpaneel sluit die bijvoorbeeld op een gitaar pedaal aan, en die op Title: Noise wereld | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza een versterker, en je kunt noise maken, nou ja je hebt dan de basis. Je kunt dan zelf een act bedenken, een groep formuleren, of je aansluiten bij andere noise projecten. Een goed voorbeeld van een noise groep die dit jaar twintig jaar bestaat en om de zoveel tijd van leden wisselt is de FCKNG BSTRDS, hun concerten zijn de Hell, al je zintuigen worden tot het uiterste getergd, wat zeker de pret niet mag drukken, als monsters in geweldige pakken, kruipen ze over elkaars heen, en produceren dus een enorme geluid.

Wat ik zelf zo goed vind van de noise wereld, ik gaan geen scene schrijven, is dat ze gezamenlijk voor de kosten die er nodig zijn voor een festival die vaak drie dagen duren opdraaien. En de acts worden uitbetaald in lekker eten. Want natuurlijk is er geen geld, maar wel een uitlaatklep, wat natuurlijk veel belangrijker is. Mocht u denken dat lijkt mij wel iets, de noise om zelf te maken, of naar toe te gaan, ga opzoek naar de boven staande namen, en binnen de kortste keren komt u in een wereld die ver buiten de andere wereldjes staat. Er zijn Noise labels waar u zich verder kunt verdiepen in noise makers, en echt voor een drol heeft u al een noise tape. Veel vermaak zou ik zeggen.

 

 February 16, 2017  Posted by at 00:29 Pieters Proza No Responses »
Feb 132017
 

Title: Kinderen en meer gedichten | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Kinderen

Kinderen, een zak van vol

Laat maar hangen

 

Prut

Achter de wolken schijnt de zon

Joh, nee wij zijn dom

Morgen weer een nieuwe dag

En vast over morgen weer één

Schelden doet geen pijn

Moet jij is opletten

Rozen verwelken, schepen vergaan

Toch jammer dat er zoveel flauwe gedichten bestaan

Het leven is één groot feest

Gelukkig niet

Ik heb het licht gezien

Heb je hem wel uit gedaan

Het is te mooi om waar te zijn

Inderdaad

Van werken is nooit iemand dood gedaan

Dream on

 

Boerenland

Iedere dag zie ik een weiland

eigenlijk wel meer

Meestal zijn ze groen

Ik kan ze zien van uit mijn raam

Alleen overdag

Koeien zie ik er zelden

Wel een suf schaap

Steeds op een andere plek

met een touw om zijn nek

Zelden staan zijn kaken stil

Hoe zou hij smaken op de gril

Hoogtepunten zijn soms een vrolijk haasje of een geile poes

Dolle boel op het weiland

Terwijl ik werk gebeurt daar van alles

De boer op zijn tractor

Maar het hoogte punt van de dag komt laat op de avond

Een melk wagen waarvan je alleen de talloze lampjes ziet

rijd dan het erf op, ja dagelijks

Alsof een ruimteschip is geland

Op mijn uitzicht het weiland

Het mooie boerenland

 February 13, 2017  Posted by at 00:47 Pieters Proza No Responses »
Feb 092017
 

Via whats app kreeg ik vandaag via mijn alerte neef Robin de Koning een kort filmpje.

Goh dacht ik, die dame naakt in dat ruime bad lijkt diva La Paay wel (gebrek aan diva’s denk in Nederland) Wat bleek het was de zeven en zestig jarige Plastricia zoals Robin haar omschreef . Voor haar stond de man die haar filmde, hem zag je niet, alleen zijn lul vrolijk voor het gezicht van Paay, die de lul vrolijk toelachte, Het was erg gezellig, net toen ik dacht dat ze de leuter eens ging verwennen, en waarom niet, kwam er een flinke straal urine uit de penis, die Paay professioneel in haar mond opving, alsof ze nooit anders deed. Je moet er van houden natuurlijk.

Wat later zag ik dat Paay morgen aangifte tegen de lul gaat doen. Dit delen is schandalig zei de aandacht Title: Gezeik met Paay | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza smekende rotnicht Gordon, weet lul wel wat hij Patricia aandoet, wel zei hij dat het niet handig was dat ze de uitvoering van een levend toilet liet filmen door de waterende piemel. Misschien wist Paay het niet, had de lul zijn tepel verwisseld voor een camera, ze kunnen immers alles tegenwoordig, maar het is wat onwaarschijnlijk. Veel geschreeuw dus, alsof iedereen dit toch weleens doet, en waarom Patricia dan niet. Misschien is ze van plan weer te gaan zingen, wat ik niet hoop, maar dan moet haar engelen strot gesmeerd zijn, Er werd al gezegd dat dit de grootste claim die ons land ooit gehad heeft gaat worden, en terecht zo stelde men.

Dus lieve Medelanders als wij nu op reis gaan denkt men niet die vervoerd vast drugs, stemt op de pedo partij, zet zijn onder gedwongen op de wallen onder een rood lampje, maakt aan de lopende band XTC, nee nu denkt ook nog iedereen dat wij gek zijn op zeik in het buitenland, met dank aan lul en Patricia. Dus zij is niet de enige die zich hoeft te schamen, we doen straks allemaal met haar mee. Ik heb dus totaal geen medelijden met Patricia en haar gezeik….

 February 9, 2017  Posted by at 19:50 Pieters Proza No Responses »
Dec 122016
 

Jezus een goede vriend in mijn collectie, nodigde mij een paar weken geleden uit om met hem naar een Samba spelende band uit Brazilië zou in Amsterdam optreden, met daarna een party. De naam van de band was mij en is mij nog steeds ontschoten. Er zouden veel Brazilianen op af komen volgens Jezus, dus veel mooie dansende billen verzekerde hij mij. We hadden een deal, Amsterdam here we come”. Na een paar weken opscheppen tegen iedereen die mijn verhaal over het Samba optreden waar naar ik naar toe zou gaan met Jezus, stond daar de zilver grijze Peugeot van Jezus voor mijn deur. Jos een vriend van Jezus, die eigenlijk Mozes heet, maar dan krijgt dit verhaal een Bijbels geurtje, die naam gebruik ik dus niet. En al snel reden wij in dikke wiet mist richting de hoofdstad. We kwamen er te vroeg aan, dus nam Jezus het wijze besluit maar even een kroegje te pakken in Amsterdam. Uit mijn ooghoek zag ik,”Café Korpershoek”, een café waar geen muziek wordt gedraaid, de plek waar als ik in Amsterdam ben, een bakkie pleur drink. Ik kom er graag, omdat het de enige plek ter wereld is waar ik niet naar muziek luister. Ik doe thuis namelijk nooit de muziek uit, ik moet dan dus zo nu en dan ook even geen muziek, dit kan dus in Café Korpershoek, heel fijn.Title: Kontjes kieken | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Al snel waren Jezus en Jos, ik was met twee van de drie j’s op stap. In gesprek met twee nette dames van middelbare leeftijd, de één iets jonger als de oudere, beide rok dragend met verborgen spleet, verzorgd haar van een biologisch afstotende shampoo gebotteld in een niet nader te beschrijven voortreffelijk wijn jaar voor Lapland. Jos, vooral Jos was Engels met een zwaar Drents dialect tegen de dames aan het praten, nou ja praten, hij vroeg meer, dit deed Jos, die overigens na een paar minuten al een vriend voor het leven voor mij is, hij stelde een vraag door eerst iets verkeerd te veronderstellen over de dames. Ik zal een voorbeeld geven, “So you are from a big city”. Ik hoop bij zo’n veronderstel vraag altijd dat de dame dan zegt inderdaad, opkijkt, niet naar de klok aan de wand kijkt, is het al zo laat, “ik moet nog even een motor agent betrappen op een verkrachting van een holle boom”, sorry, tot in het hiernamaals. Maar meestal komt er dan een gezellig gesprekje waar niemand echt op zit te wachten, ik zeker niet. Toen vertelde Jos mij bij de les houdend, dat ik een kunstenaar ben, een hele beroemde, om het voor mij wat makkelijker te maken, maar goed ik liet op aanvragen van een dol enthousiaste Jos mijn schoenen zien aan de lady’s. De zwart witte Outline schoen uitgebracht door Mascolori schoenen in Rotterdam, door mij van print voor zien, en speciaal voor de samba avond aangetrokken. Een slecht idee, naar later in dit spannende stukje. De dames wilde foto’s maken en vonden het prachtig Terwijl ik quasi geïnteresseerd op een viltje zat te tekenen, siste ‘Jos in mijn oor dat de vrouw naast mij haast van haar stoel afdreef van haar geilheid, ik schrok op van mijn bierviltje en keek recht in de ogen van de Canadese dame van middelbare leeftijd, een hard werkende man liefhebbende, drie zonen, wat paarden en een mooie hond nog meer liefhebbende hebbende. Ze glimlachte, en ik glimlachte terug, gelukkig had dit plaats in een micro seconde van een micro seconde, voordat de dame een verhaal over haar moeder, die nog in leven bleek te zijn kern gezond en Nederland alleen kennende van drie vergeelde foto’s van de Kinderdijk, Hunne bedden en nog een kaart van de Kinderdijk iets minder geel vergeeld, en verder de beelden die de oude dame op het internet kan vinden van ons Kikkerlandje, daar moet ze het wat Nederland betreft meedoen. Nou haar moeder dus mooi niet, ze wil haar moeder nog volgend jaar mee nemen naar Nederland, om deze pure schoonheid te laten zien. Ja interessante gesprekken kom je niet onderuit, helaas.

Na afscheid van de dames te hebben genomen liepen Jezus en ik met achter ons heen en weer schommelende vrolijk tegen iedereen babbelende Jos aan.

Even later reden we zoekende door de haven van Amsterdam Noord op zoek naar de Braziliaanse samba band. En teveel later vonden we het gebouw waar de band al aan volle gang moest zijn, Maar Jezus en ik keken de zaal binnen en zagen misschien dertig mensen waarvan 29 kinderen en de rest was minderjarig, nee daar wilde Jezus geen ticket van dertig Euro voor kopen, de krent. Ik keek nog even met glimmende kraal oogjes naar de kindertjes, en liep achter Jezus aan, Jos lieten we maar even in de auto, hij was al niet meer te verstaan door het bier, nog minder te verstaan, want Jos praat diep Drents, niet te verstaan, er gaan zelfs geruchten dat de Hunnen het zelfs weigerde te spreken. We gingen terug naar het immer bruisende Amsterdam.Title: Kontjes kieken | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Niet ver van de vorige kroeg wilde Jos een kroeg in omdat hij nat regende. Jawel Jos een Boeren Hollandse jongen werd nat op de kruin. Niet veel later, vertelde Jos dat zijn diensttijd de mooiste tijd van zijn leven was, of zijn diensttijd was echt geweldig, ik bedoel gooi alle clichés er maar uit, Mooie vrouwen, een zak vol zaad en een lul als de Sputnick in je knappende slip, die je eigenlijk heel nichterig doet uitkomen, maar die je vriendin zo mooi vindt, heerlijk eten, drinken, drugs, een zwembad zo groot als een zwembad meestal is, drie auto’s die altijd starten en zichzelf wassen n het rijden, zowel buiten als van binnen, zijn ze daar mee klaar dan stuur je ze naar mensen die een auto als die van jou niet kunnen betalen, waar jou drie auto’s dan minder handige auto’s kunnen wassen, hiermee geld verdienen wat dan weer op jouw vette bankrekening wordt gestort door weet ik veel wie. Of Jos heeft gewoon een kut leven, en in zijn diensttijd was dat leven wat minder kut, “MAAR IK MAG TOCH HOPEN DAT ONZE HELDEN DIE VECHTEN VOOR VOLK EN VOORAL VADERLAND”* , TEGEN EEN BEETJE REGEN KUNNEN”. Er was geen donder aan in het café, maar de koffie was er om half één vroeg in de morgen goed te doen, niet zo lekker als thuis, maar ja daar bij mij thuis is het dan ook een stuk gezelliger, waardoor je niet zo let op de koffie smaak. Anne Frank keek mij van een zoveelste vergeelde zwart wit foto, in een goedkoop lijstje tussen de kerstballen aan de muur hangende mij lachend aan kijkt, Anne’s moet toch na de Bijbel de beste bestseller zijn ?, en anders toch het minst geheim gebleven dagboek ooit gepubliceerd . Een knipoog van mij haar deel, vergezeld van een door mij gemaakt zuiggeluid met getuite lippen, zonder schrijvers heb je geen schrijvers zeg ik altijd maar, soms. We gingen snel naar de volgende kroeg op mijn kroegentocht op Amstel Radler en af en toe tussen de regen druppels wat wiet druppels door. Dat wil zeggen, want Jos wilde nog steeds niet nat worden, zat was hij al een tijdje. Dus gingen we weer zo’n kut café in met gezellige Nederlandse krakers, deden ze dat maar kraken. Let wel lieve lezeres, “ik vindt ieder zijn smaak of spraak”, dat maakt onze aarde juist zo mooi, wat oorlogen daar gelaten (hihi) . En ik vindt ook dat er helaas veel mensen zijn, dan wel worden betrokken in dezelfde smaak en gewoonten, maar een kniesoor die daar oplet met zijn kniesoren, ieder zijn smaak. En ook vind ik nog, dat mijn smaak heus niet de beste smaak is, ik ben geen Hitler, maar zelf hou ik heel veel van mijn smaak, heerlijk, mijn smaak is zalig echt waar. Achter de bar stond een lang individu met platina blond krullend Shirley Temple haar met de rug naar ons toe. Ik vraag mij af wat het individu voor geslacht draagt, en dat doet Jos niet, hij vraagt Mevrouw namelijk of hij mag storen. De man draait zich om naar Jos, die alleen zegt, “”oh ik had iets anders verwacht”. Waarop de man die helemaal geen vrouw van voren blijkt te zijn vraagt”, wat Jos dan verwachtte”, maar Jos deed zijn bestelling, alsof hij niet net nog een vergissing maakte. Moet die gast maar niet zo’n poedel op zijn kop hebben. Jos vertrouwde Jezus en mij toe dat hij van vrouwen met tatoeëringen geilde (Peter van Hemert ook maar dan wel Zuid Amerikaanse vrouwen die niet op je lul spugen) . “Ik heb ook tatoeëringen”, zei ik trots, terwijl ik de mouw van mijn dure blouse omhoog deed om het licht behaarde kutje op mijn onderarm te laten zien. In Blank Afrika kent men door deze tatoeëring van Kutventje, als de kaaskop met kutje op zijn arm, in zwart Afrika hebben de goede mensen tot mijn spijt nog nimmer van mij gehoord dan wel iets vernomen of verzonnen, laat staan van het kutje op mijn onderarm. Jos, Jezus en ik lagen natuurlijk in een deuk, ik heb mensen nog nooit zo hard om een grap van mij horen lachen, dit was überhaupt de eerste keer dat mensen naar alle waarschijnlijkheid om mij moesten lachen, en nog hard ook.Title: Kontjes kieken | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

En zo vertrokken de drie Musketiers naar het volgende tankstation, Musketier Jos schommelde nu de straat voor mij en Jezus, het kon in deze drukke stad zomaar eens Jos zijn laatste schommel gaan worden, bedacht ik mij vol afgrijzen. We naderde de Wallen en zijn mooie rode lampjes, zelfs met kerst gaan ze niet uit. Jezus vertelde dat hij wel een hoer wilde neuken, liefst een negerin, (Jezus stemt ook op Silvana Simons), Jezus was Mutsketier geworden, of moet ik verder grappen, en van Mutsketier wat al een giller is, nu eens op schrijven, het pas echt bond maken door in te typen terwijl ik in mijn mondhoek een sigaret heb hangen,”Mustsvertier”. Nou gedaan ik kon het niet laten. Hilarisch,”Jezus de Mutsvertier”, het zou zo de titel van een nooit gemaakte Oscar nominatie kunnen zijn. In de volgende kroeg, met jawel Nederlandstalige muziek, waarvan je gaat verlangen naar begrafenissen of goedkope crematies van nog veel goedkopere makers van deze Nederlandse smartlappen naar hangbuik stinkende dode spermacellen hoempa pa muziek. Jezus bekeek het slim en zei dat hij een hoer ging neuken. Hij vroeg nog of ik mee ging, maar ik had mij die dag al meerdere malen harde seks met mezelf gehad, waardoor de hoer voor mij geld over de balk zou zijn. Wel wilde ik nog vragen aan Jezus of ik mee mocht om te kijken, maar hij was al uit zicht, tussen andere volle en lege zakken. Jos was aan het flirten met een Engelse dame die zat te huilen, goed gezien van Jos, altijd leuk huilende mensen in de kroeg, mijn avond kon niet meer kapot, dat was hij namelijk allang. Ik deed mijn best het leuk te vinden in het café, en de twee lege kratten op de grond waren het leukst in de volle kroeg met mensen die ik niet kenden, en dit zorgvuldig zo wilde houden. Net toen ik besloot wat mensen in de kroeg een Colombiaanse stropdas voor kerst te geven, kwam Jezus binnen, en hing ik de Colombiaanse stropdassen weer op (zoek Google als je daar niet te beroerd voor bent, ik wel namelijk). Hey Jezus is het gelukt een hoer te neuken, zei ik net iets harder als de muziek in het gezellige café. Jos hing inmiddels om de Engelse jankhert heen, en keek uit zijn ogen, alsof hij het zo iets zou gaan laten zien wat om te janken is. Jezus en ik wilde dit niet zien, dus gingen we aan de Wallen wandel. Eerst langs de Afrikaanse vrouwen, ‘wat een gezellige vernederende wereld gehuld in rood licht. We maakte een rondje, toen nog maar één van Jezus dit keer. De hoeren keken lachend naar mijn voeten, ik keek naar mijn zere voeten, en zag dat ik mijn Mascolori Outlines, die jawel erg herkenbaar zijn, in het oog springend, maar als er ergens een plek is waar je niet herkend wild worden, dan is het toch wel de plek waar Jezus en ik nu liepen. Waarom liep ik hier ook alweer zonder van plan te zijn op een voor verwarmd matras plaats te nemen, om mij te laten berijden als het ros dat haar eigenlijke Prins berijd. Nou ik vluchtte weg uit de kut kroeg met geil dronken Jos, en zag nu Jezus bij een hoer naar binnen gaan. Ik liep door de regen terug naar de kroeg. Voor de rondleidingen die ik aan ISIS strijders geef, komen er dankzij deze enerverende stapavond weer leuke plekken bij. Ik keek de kroeg in of ik Jos zag, en ja hoor daar zat hij nog naast de Engelse zeef. En wat leuk overal in de kroeg zaten mannen in groene leggings, een leuk vrijgezellen feest was hier in de kroeg ten einde gekomen, de kerels waren verkleed als dwergjes, in deze kroeg kwamen ze vrouwen, vriendinnen of de dochters daarvan, en stonden die nu in dwergen pakje af te lebberen, om maar te bewijzen dat ze hetero zijn in een groene legging. Ik had ze zo allemaal dood willen schieten, zomaar even voor de gein, nee joh Politie, “ik moord niet voor een geloof, maar dwergen haat ik een beetje”. Zou me dat leuk zijn.Title: Kontjes kieken | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Maar goed ik wilde best wel heel erg graag terug naar Dalfsen, daar hebben ze immers ook Koeien en varkens. Gelukkig is Jezus geen treuzelaar, en liet hij mij de pleuris schrikken door naast mij te gaan staan voor de kroeg, en me uit mijn dagdroom van midden in de nacht te halen.. Na Jos los gebrand te hebben van de Engelse dweil. Had ik Jos vast die nu echt overal van alles zag bewegen. Al snel was mijn hulpvaardigheid niet meer nodig concludeerde ik, want ik had Jos laten vallen, plat op de Wallen, maar dan anders. Jezus nam het van mij over, dan kon ik mooi even geen sigaartje opsteken. Ondanks alles had ik dit best willen missen, maar dan had u mijn pennenvrucht moeten missen, en dat wil toch niemand…

 December 12, 2016  Posted by at 00:40 Pieters Proza No Responses »
Dec 072016
 

 

Het was mij het jaartje wel, wisselvalliger vol contrasten van aangenaam tot heel erg triest. “Zo gaan die dingen”, om er een zinnetje gestolen door de alom bekende Rotterdamse filosoof Peter van Hemert. En ja zo gaan die dingen, zo gaat het leven als een sneltrein vaart aan ons voorbij, nou ja aan mij in dit geval.Title: Raar jaar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik ben eruit, ik wil 2016 niet over doen, of toch een beetje, de domme dingen die ik gedaan heb uitwissen. Die hebben mij namelijk een huwelijk van 17 jaar gekost, en een vriendschap van bijna 24 jaar met Xandra Severien. Gelukkig zijn we nog steeds vrienden, en doen we de randzaken om de kunst heen nog altijd samen. Ik ben verhuisd naar een klein stukje boerderij woning met fenomenaal uitzicht over de weilanden. Soms kijk ik er zelfs naar. Ik woon met Iboe een houterige Nigeriaan, Alien die vaak in een andere Wereld is, Ted een beernicht, en de invalide Carlos en binnenkort komt ras katholiek Jan hier ook nog wonen. We hebben het maar druk hier. Gelukkig laten ze mij met rust en hoef ik niet voor ze te koken. Ik teken meer als ooit. Met persoonlijk gezien pareltjes van werken die er uit voort komen.

Wat kunst betreft zal ik niet klagen, in februari jongstleden kwam er Title: Raar jaar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza een door mij ontworpen print op schoen bij Mascolori in Rotterdam uit, de Outline schoen, waar van er ar nog maar enkele stuks verkrijgbaar zijn. Dat ging gepaard met een expositie in de Mascolori store aan de Nieuwe Binnenweg. En er komen volgend jaar nog twee nieuwe schoenen bij Mascolori van mij uit, hou deze website of die van Mascolori dus in de gaten. In de zomer exposeerde ik in Galerie Ijhorst en deed mijn zusje Angelique het openingswoord over mij, alsof ze het dagelijks doet. Het was een mooi ingerichte expositie, die het in Parijs zeker niet slacht had gedaan. Ik heb ook de tweede cd hoes van Bacon Fat Louis ontworpen, na hun live album. Dit maal is het een heel boekje geworden met een verhaal over e”en van de grondleggers van de Blues Henry Sloan, die zijn ziel aan de Boogie man verkoopt. De nummers en jingles op de cd gaan hier natuurlijk ook over, ergens volgend jaar zal hij met een spetterende release party uitkomen. Hou de website van Bacon Fat Louis dus ook maar in de gaten mocht u zin in goede muziek en dito party hebben.

Peter van Hemert en ik zijn dit jaar gestart met onze Hallo Allemaal Title: Raar jaar | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza filmpjes op een Facebook pagina, dit willen we gaan uitbreiden, we denken zelfs aan sketches, wordt in ieder geval leuk. Mijn oude band de Astma Boys bekend van de VPRO en Astma aanvallen, gaan ook weer dingen doen in 2017. En ik reis in april af naar Buenos Aires om verder te werken aan de docufilm “Maybe I should draw”, waarvoor Flor Scarano en Cecilia Garizoain een maand lang, ongeveer 130 uur aan film over en rond mij hebben gefilmd. Momenteel wordt er druk aan de film gewerkt in zowel Buenos Aires als Londen. In Dalfsen zoek ik driftig naar stukjes film van mij op de vaderlandse televisie, performances, en andere dingen die ik braaf verstuur naar Buenos Aires. Ik schrijf ook mensen aan die ook beelden versturen die we ooit samen maakte, en tja dan moet er 1 uur en tien minuten film op worden geleverd, die naar film festivals verstuurd zullen worden over heel de Wereld. Spannend dus.

Met Dewy Mulder presentatrice van Vechtdal FM radio met de programma’s “Blues meets rock” en “Route 728” allemaal online te beluisteren op Vechtdal FM, gaan we iets met kleding doen, nou ja Dewy gebruikt mijn kunst. Nou van hier naar daar dus, verschillende dingen, zoals mijn werken die vol contrasten zitten, daar ga ik maar in mee, want zo nu en dan is het best leuk.

 December 7, 2016  Posted by at 16:42 Pieters Proza No Responses »
Dec 012016
 

Gisteren was het dan zover, te ver wat mij betreft. Vanaf het begin was ik fanatiek gebruiker, misbruiker zo men wil van het prachtige netwerk Facebook. Daarvoor deed ik het op het oude Myspace, die ik nog altijd leuker vond, er kon toen al meer mee, je kon het beter en mooier pimpen met veel bewegende dingetjes. Maar op Facebook heb ik over de hele wereld creatieve mensen leren kennen, en dat is toch mooi. Edoch gisteren kwam daar een einde aan, buiten dat ik moe van mijn Facebook drop maar raak verslaving werd, was de druppel er nu toch echt mee te stoppen, dat één of andere zielenpoot mij bij het Facebook bestuur heeft aangegeven, die maakte zich blijkbaar druk over een foto cartoon van een man met zijn balzak tussen de deur, die ik op een andere Facebook pagina had geleend, op mijn tijdlijn heb geplaatst. Achteraf niet echt grappig, maar zeker niet een rede mij aan te geven, wat kan jou het schelen,, dan blokkeer je mij toch, ik ben dit soort mensen liever kwijt dan rijk.Title: Ook Facebook mag niet alles van mij | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Maar ik kreeg een keurig berichtje, of ik de foto wilde verwijderen, en maar even mijn paspoort in te scannen, en naar Facebook te sturen, Dit gaat dus te ver, de beroemde druppel, ik ga dat niet doen, en ook niet weer een andere account aanmaken, zit niet meer op de lagere school. Er is nu een vriendin die een Facebook fan pagina voor mij gaat maken en onderhouden, Cecilia Garizoain, dus daar kunt u misschien lid van worden, mocht u mij missen op Facebook. Het zal er in ieder geval een stuk rustiger beheerster aan toe gaan op mijn fanpage, wat een achterlijke naam, maar ja. U kunt natuurlijk ook gewoon af en toe een kijkje op deze website nemen, of mij emailen, mocht u iets willen vragen. En oh ja ik sta op Instragram, waar ik dagelijks mij ,”drawing of the day”plaats. Ja we blijven virtueel gewoon door ademen.

 December 1, 2016  Posted by at 23:38 Pieters Proza No Responses »