Dec 152013
 

De Krimpos, mijn legendarische Big Band van twee personen, namelijk ondergetekende enTitle: PIJPPOP | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mijn Webmaster voelen zich een beetje schuldig naar onze fans, of fan zo u wilt, wij zijn niet op de hoogte van het aantal fans wij bezitten. Maar zoals mijn zalige oma zaliger altijd zei,”wie het kleine niet deert, wil blijkbaar iets groters hebben”, ja mijn oma haar gezegdes hadden nooit iets te maken met het besproken onderwerp, daarom alleen al was mijn oma zalig, en dat wist het oude beukennootje, ze likte namelijk altijd haar vingers als ze iets lekker zonder bestek had gegeten, mijn zusje en ik keken dan snel onder onze schoenen, niet of er poep onder zat, maar omdat wij oma niet aan haar vingers wilde zien likken, onze maagjes waren in die tijd nog niet zo sterk. Nou oma bedankt, ben even de draad kwijt, altijd fijn, terug naar de Hemel lieverd, doe de groetjes aan opa en de rest die ik vergeten ben, ciao.

We willen kortweg iets doen voor onze fans, maar wij hebben al onze inspiratie vergooit tussen 1997 en 2003 toen kwam er om de tien minuten een teepje of cd uit van de Krimpos, ja en zelfs voor ons houdt het dan op, er zit blijkbaar een limiet aan gezamenlijke inspiratie. Als vrienden trokken wij ons los van elkaar. Maar wat wil het geval, kwam ik mijn Webmaster tegen in Café de Brouwerij hier in het immer roerige op springen staande Trampool (een Metropool rijd namelijk altijd zwart zegt Geert Wilders). Hij zat daar met zijn grote bruine Bambi ogen voor zich uit te staren naar een poster van een bandje uit de omgeving, namelijk de Nederlands talige Spaanse kragen (staan op internet als Spaansekraag) met een oude jenever voor zijn snufferd. Ik kwam bijna doorlopend klaar van blijdschap, mijn zaad stond tot aan onze knikkende knieën. We omhelsde elkaar alsof we elkaar vroeger veel hebben bevredigd, maar niks is minder waar, we haten bevredigen, en zeker elkaar, als het nou een ander was. Al snel kwamen wij op onze inspiratieloze geesten. Hoe nu verder.

We moeten nog altijd onze laatste cd the Best intentions eens uitbrengen, maar geen label heeft interesse in onze muziek, die veel te futuristisch is.

Na wat meer borrels en koude gele rakkers, die ik stiekem in een Hongaarse hangplant leeg gooide, was nog een klus op niet op te vallen boven op de bar, waar de plant boven hing, pleuris Hongaarse hangplanten, verbranden allemaal. We hadden het dus ver de pop festivals die ons land rijk is, misschien lag daar een idee voor ons. Mijn webmaster sprong opeens enthousiast als een kind dat vernam dat Robert M verhangen is aan de sneltrein naar Tjernolabiel, op, “We noemen het “PIJPPOP”, de overige bezoekers van de Brouwerij keken op uit een oer vervelend leven, en begonnen op ons in te steken, gelukkig zonder wapen, maar de beweging alleen al zag er verdomd gevaarlijk uit, we namen de benen, gooide die buiten neer en rende weg, lachend om ons idee voor een pop festival voor onbekende muziek, Let op want volgend jaar heeft ons land PIJPPOP, see you there!

 December 15, 2013  Posted by at 18:54 Pieters Proza  Add comments

  3 Responses to “PIJPPOP”

  1. HAHAHA…..lig hier in een scheur….dat had ik even nodig zeg. ,,We omhelsden elkaar alsof we elkaar vroeger veel hebben bevredigd” De mooiste zin ooit volgens mij :D

  2. Erg aandoenlijk

 Leave a Reply

(required)

(required)