Nov 152019
 

Reïncarnatie mooi woord vind ik, het idee er achter vind ik ook mooi. Of het echt bestaat, of gewoon heel goed verzonnen is laat ik om dat ik geen bewijzen voor handen heb die het tegendeel aan kunnen geven in het midden. Dus laat ik er maar is goed in dit stukje letters over na gaan denken, hard op dan kunnen mijn eventuele lezers mee lezen. Uiteraard wil ik bejaarden en baby’s niet over één kant scheren, maar vaak lijken ze wel op elkaar. Rimpels en plooien, dun, weinig of geen haar, hebben een luier om, geen tanden in hun mond en ze zijn niet te verstaan. Dan zou je denken dat in de levenslijn van geboorte naar overlijden er een logica is, dat als we van de levenslijn een cirkel maken het overlijden van de bejaarden netjes overgaat in de geboorte. Reïncarnatie is een feit, zou het echter niet zijn dat men vaak nog met alles erop en er aan de pijp aan Maarten geeft, wat moet Maarten toch met al die pijpen? Joost zal het wel weer weten.Title: Reïncarnatie | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Ik denk dat de waarheid ligt tussen de dood en de geboorte, want daar gaat men reïncarneren. Wat ga je in die tussentijd voor je weder geboorte allemaal doen, in ieder geval alles vergeten, want anders zou er iemand zijn die je kan vertellen wat je in die tussentijd deed, en daarvoor. En natuurlijk zijn er mensen die er prachtig over kunnen vertellen, of er boeken over schrijven, maar het blijft vaag en misschien daarom wel zo’n mooi idee. Aangezien ik geen zweefvliegtuig ben, ga ik u vertellen hoe het ongeveer gaat. En nee ik ben geen Goeroe en op Facebook en Instapgram heb ik al meer dan genoeg volgers die mij niks zeggen en ik hun niet.

Oké je blaast je laatste adem uit, laat ik het gezellig en aangenaam blijven, je overlijd tijdens het slapen in het bed dat je altijd al wilde hebben, en nu eindelijk in de aanbieding bij een dure beddenzaak kon kopen. Je leven was geweldig, op je hart na was je nog kern gezond, en hebben andere mensen ook nog iets aan je lichaam. Na je dood beland je ergens in een warm land op een bloedhete dag op een enorm plein waar iedereen het zelfde afschuwelijke rode merkloze trainingspak draagt, het stinkt er enorm naar stront, dat zal wel ergens zin voor hebben bij reïncarneren, dat weet ik verder ook niet, ik kan niet alles weten gelukkig. Opeens gaat iedereen dansen op de muziek in zijn hoofd, in je hoofd ja, dit systeem is bedacht voor doven mensen, dan horen ze muziek. Ook jij danst mee, het ziet er niet uit, maar het is zo gezamenlijk wel erg gezellig. Iedereen is hartstikke blij, na een paar maanden dansen ben je alles vergeten, had je net zo goed iemand anders in een rood trainingspak kunnen wezen. In werkelijkheid zijn je gedachtes je tijdens het dansen afgenomen en bij een niets vermoedend zaadje in geplaatst, niet dat die zich hier aan stoort, maar hij draagt het wel mee in zijn hoofdje na negen maanden, net als jij dat onbewust van vele andere voor jouw in je hoofd deed.

Als het kindje geboren is, gereïncarneerd, dan is jouw dansende lichaam verder overbodig en verdwijnt het naar nergens. Dit lijkt mij de meest logische manier voor reïncarnatie. Waarom dit allemaal gebeurd is heel simpel, uit eindelijk net voor dat de Wereld vergaat, krijgt de dan levende persoon, al zijn bewustzijnen te samen, zodat die niet alleen in zijn lichaam hoeft te zijn op dit spectaculaire moment. Welterusten…

 November 15, 2019  Posted by at 23:10 Pieters Proza  Add comments

  2 Responses to “Reïncarnatie”

  1. We zullen het nooit weten! Ik vraag me echter wel af hoe we dan weer in de zak van ander man terecht komen. Maar geloof is geloof!

  2. Ja ze krijgen het in de zak, maar hoe blijft een raadsel, een geloof inderdaad Mevrouw Zandvliet

 Leave a Reply

(required)

(required)