Title: Sparta Rotterdam | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Opgegroeid in Rotterdam West, Delfshaven, was en ben ik een Sparta fan.
En dat is vaker lijden als genieten, maar dit seizoen 2012/2013 gaat het goed met Sparta, ze zullen op zeker promoveren naar waar ze horen, de eredivisie.
Een mooier cadeau is er niet voor het 125 jarig bestaan van de Kasteelclub.
Ik heb de verbouwing van het Kasteel altijd jammer gevonden, nou ja, niet de verbouwing, maar wel de verplaatsing van de ingang, die nu aan de achterkant van het stadion is, en niet meer aan de voorkant, waar men in vroeger tijden het Kasteel binnen kwam via de poorten,, waar Lijn 6 ons vanuit Delfshaven in een korte rit naar Spangen had afgezet. Soms stapte mijn Sparta maatjes en ik al uit twee haltes voor het eindpunt Kasteel Spangen, om de lange aflopende laan naar het stadion het Spartalied ten gehore te brengen, als echte Spartanen. Dit deden we ook begin jaren tachtig toen FC Utrecht op bezoek kwam bij Sparta. Maar het zingen hield meteen op toen wij zagen hoe voor het Kasteel de berucht staande FC Utrecht supporters de Sparta bus aanvielen. We waren gemiddeld twaalf jaar oud, en maakte rechts omkeer, om pas naar onze zitplaatsen te rennen toen de Politie de Utrecht sporters naar binnen had gemept.

Ik vind dat Sparta het mooiste stadion heeft, alleen vanwege het Kasteel waar de beelden van prachtige aapjes, ontworpen door de Leiderdorpse keramist  WC Brouwer de bezoekers aankijken. Voor meer werk van geweldige keramist moet u echt eens een bezoek aan Stedelijk museum De Lakenhal te Leiden brengen.

De sfeer is altijd prettig in het stadion, de uitslag brengt daar vaak geen verandering in.
Wat ik mij kan herinneren uit mijn jeugd is dat na afloop van een wedstrijd de spelers altijd plastikballen van Radio modern het Sparta vak werd ingeschoten, we vochten ervoor als leeuwen, even waren we geen maatjes. De keeper was Pim Doesburg, en Bonds coach Louis van Gaal voetbalde er ook. Spektakel bracht de Engelsman David Loggi, die meer Rode kaarten kreeg, als dat hij doelpunten maakte. Mijn favorieten speler was Michel Valke, en ik was groot fan van de Engelse coach Barry Hughes, de leukste coach ooit, welke andere trainer kan zeggen dat hij vier carnaval hits heeft gescoord, had een eigen Quiz op Televisie was figurant bij de Mounties en de ontdekker van Ruud Gullit ?

Het was altijd gezellig in Lijn 6 naar het Kasteel, we zongen onze kelen schoor en sprongen op en neer. In de Spanjaardstraat stapte steevast Sparta Piet in, die het Down syndroom had. Hij was bloed fanatiek. Bij de één of andere bingo heeft hij mijn moeder een keer een klap gegeven, die dacht leuk te zijn, toen ze hem er aan herinnerde dat Sparta dat weekend verloren had. Mijn vader heeft hem toen aangepakt, arme Piet. Op zaterdag kwam ik hem vaak tegen op de Schiedamseweg, waar hij alle winkels afging om ze daar te groeten, hij wist donders goed dat hij overal kwartjes en soms een bakkie leut kreeg.

Op een woensdag avond gingen mijn maatjes en ik naar Sparta die tegen FC Haarlem moesten voetballen. Ik had mijn nieuwe donkerblauwe Adidas trainingspak aan, en had er zin in In de tram merkte ik dat ik mijn geld was vergeten. Geen van mijn zogenaamde maatjes wilde mij geld lenen, ze zaten zelfs stom te giechelen. Bij het Kasteel aangekomen, verliet ik mijn vrienden. Ik besloot over het hek aan de zijkant van het stadion te klimmen. Natuurlijk scheurde ik uit mijn broek die aan het prikkeldraad bleef haken. Na over het hek geklommen te zijn, en te balen dat ik uit mijn nieuwe broek was gescheurd, kwam er een bewaker aangelopen met zijn herdershond. Tot mijn verbazing groette hij mij en liep door. Misschien zag hij mijn misdaad door de vingers dacht ik. Ik rende het terrein over naar het stadion, de trappen op naar boven. De wedstrijd was al begonnen, daar zag ik mijn vrienden zitten, bijna het hele vak hadden ze blijkbaar al ingelicht, want iedereen keek mij aan. Ik zag nu waarom, er hing een gigantisch bord met daarop,¨Vandaag gratis instuif¨.
Dat Sparta met 4-1 won maakte alles een beetje goed. Maar mijn moeder had hier geen boodschap aan, die was woest door de scheur in mijn trainingsbroek.