May 132013
 

Een tandem vind ik een prachtige uitvinding. Op oude foto’s van baan wielrennen, van ergens in eerste helft van de twintigste eeuw, zag jeTitle: Tandem machtig mooi | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza stoere mannen op tandems zitten van soms wel vijf personen, team sport in optima forma, prachtig. Jammer dat dit onderdeel in het wielrennen niet meer bestaat. Het moet toch vreselijk hard zijn gegaan, beangstigend, op zoń klein houten baantje. In het Schiedamse Harga park zijn de resten van een wielerbaan te vinden. (zie foto) Toen ik nog in Schiedam woonde, ging ik er wel eens heen, om een rondje te lopen over de met groen begroeide oude wielerbaan, mijn gedachten dreven weg naar tijden die ik helaas nooit heb mee mogen maken, nou ja het mocht wel, maar ik was er nog niet. Het moet daar toch spannend en gezellig vertoeven zijn geweest. Hoe kan het toch dat dit opeens niet meer populair is, trok Fred Oster met zijn Weekend quiz het publiek soms weg, waren er leukere dingen, het zal allemaal wel.
Ik heb heel veel gelezen over die tijd, en renners als meervoudig sprinter op de baan Piet Moeskops, de Amerikaanse Afro American Mayor Taylor en ga zo maar door, misschien zijn de boeken en oude foto’s van deze helden wel minstens zo mooi als de werkelijkheid die ik heb gemist.

Men zou een jaarlijkse tandem race moeten organiseren, net als vroeger over een belachelijk lange afstand, met tandems van vijf personen, Title: Tandem machtig mooi | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza bijvoorbeeld van Goes in Zeeland Naar Finsterwolde in Groningen, dat moet toch te regelen zijn. Voor een goed doel bijvoorbeeld, de renners moeten zelf hun banden plakken, en eten meenemen in rugzakjes, of desnoods een karretje achter de tandem. Nog leuker zou zijn dat men een gedeelte van Europa door kruist, men in de nacht door rijd, en dat er om de zoveel honderd kilometer, 300 bijvoorbeeld een nieuw vijftal verse mannen klaar staat. Men zou het zo bijvoorbeeld met landen teams kunnen doen. Nou pak dit idee op, en werk het uit, ik zie er naar uit. En misschien ook leuk, degene die het waagt doping te gebruiken word naakt vast gebonden in een kooi vol bavianen.

Mijn tandem ervaring was niet op de baan, en al helemaal niet in een wedstrijd. Het was van Rotterdam Centraal tot en met een camping waar mijn zusje een caravan had op de Wouwse plantage in de buurt van Roosendaal. Mijn team genoot was mijn inmiddels welbekende stiefzoon Itam. Zoals altijd vertrokken wij pas om een uur of vier uit Rotterdam, waar wij een Sparta tandem hadden gehuurd, met maar liefst drie miezerige versnellingen, waarvan er één het niet deed, dat scheelde weer schakelen. Vrolijk reden wij richting de Willemsbrug, de Erasmusbrug was er nog niet, de Willemsbrug vind ik sowieso mooier dan de Zwaan. Het is een typische Rotterdamse brug, doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, de Zwaan is zo´n uitslover.
Maar goed, volgend mij zongen we liedjes, en maakte morbide grapjes die ik helaas verdrongen heb. Voorbij Barendrecht wilde Itam voorop zitten, nee niet in zoń mandje, hij wilde sturen. Maar doordat ik steeds mee stuurde, ging dit niet door. Helaas moest ik geen scheten laten, dat had toch zo leuk geweest, volgens mij heb ik één scheet gelaten, maar dat was een zachte, Itam rook niks, dan is er natuurlijk niks aan, een scheet laten, dat begrijpt u ook wel, u bent ook niet van gisteren.
De reis ging voorspoedig, en we hielden er een goed tempo in. We kwamen al vrij snel aan in de buurt van Roosendaal, in Stampersgat om precies te zijn. Daar aten we een vet patatje, en vervolgde onze weg. Het was niet ver meer, Het begon te schemeren, waardoor de weg wijzers onleesbaar werden, en wij flink de weg kwijtraakte, we gingen steeds harder rijden, en passeerde steeds weer de oorlogs- graven, met jonge soldaten die als ze niet zo ordinair waren dood geschoten misschien ook wel een keer verdwaald waren geweest en naar de Wouwse plantage aan het zoeken waren. Uiteindelijk kwamen we aan bij de camping, wat jammer was, was dat dit niet de camping was waar mijn zus op stond. Aan wat jongens met matjes, vroeg ik of zij de Wouwse plantage kende. Een dikke ventje, die verdomd veel weg had van Marnix Rueb stripfiguur Haagse Harry, vertelde in plat Haags dat hij wist waar het was, dan moest je het bos door. ¨KUT¨ dacht ik, weer dat bos door, mijn reet was zo rauw als een wasdroger, en die zijn rauw hoor. De jongens reden voor ons uit op brommertjes, best gezellig. Ze hebben ons niet verkracht of vermoord, beetje namaak Hagenezen, maar we waren ze des al niet te min dankbaar, eindelijk waren we op de camping.

 May 13, 2013  Posted by at 23:00 Pieters Proza  Add comments

  3 Responses to “Tandem machtig mooi”

  1. HAha…vertrokken we om 4 uur ‘s middags…..sukkels :P lig hier in een deuk.
    Mooie tocht was dat ;)

 Leave a Reply

(required)

(required)