Jun 152019
 

Normaal val ik mensen niet lastig met mijn gevoelens, edoch één maal moet de eerste keer zijn.

Net werd ik thuis gebracht van mijn werk in het Knabbelbos te Elim. Niet als tuinder gelukkig, daar heb ik mezelf lang geleden voor afgekeurd. Maar ik beschilderde bordjes voor bezoekers van deze wonderschone tuin. In de auto hoorde ik op de radio het trieste nieuws dan de negen en tachtig jarige moeder van een wereld beroemde zanger die mij verder niks zegt aan de gevolgen van een gestopte hartslag is overleden. Ik was vrolijk, maar dit sloeg meteen om in een droevige droefheid die zijn gelijke niet kent.

Dewy Mulder de oprichtester van het Knabbelbos kon ik niet meer zien door de tranen die mij het zicht ontnamen. Ze probeerde mij te troosten, maar het was tevergeefs, wat is de dood toch hard, opeens is iemand er niet meer, hoor je nooit meer hun stem, zou je er alles voor over hebben nog een keer de stem van de overleden persoon te horen, al zou die de oren van je kop zeiken. Er zit dan niks anders op als rouwen tot je er een schrale reet van krijgt bijvoorbeeld.

Maar wacht eens even als ik de zanger niet ken, dus zijn negen en tachtig jarige moeder al helemaal niet, ik wist verdomme niet eens dat die mensen ooit geboren waren, laat staan dat ik verwachtte dat de pijp aan Maarten hebben gegeven. Wat zou Maarten met al die pijpen doen trouwens?

Nu ben ik dus heel droevig dat er iemand in het verre Noord Amerika is gestorven die ik nooit heb gekend, een voor mij onbekende, die dus voor vele niet onbekend is. Wat een trut dat je op de roem van je kloterige beroemde kut zoon iets zou moeten voorstellen. Net goed eigenlijk dat ik die oude teef nooit heb gekend. Als ze maar niet van de radio denken dat ik naar haar begrafenis ga, en ik hoop dat er niemand zal gaan, ook haar idiote zoon niet met zijn kut stem. Dat er echt niemand op de hele Wereld denkt, wow de moeder van kuttenkop is overleden, laat ik naar de begrafenis gaan, echt helemaal niemand die er over twijfelt te gaan, naar die ouwe stinkerd. Waarschijnlijk is dood gaan het enige dat het oude mensje goed heeft gedaan in haar niets zeggende leven. En dan toch op het allerlaatst nog wel even Wereldnieuws op de lokale radio zijn, knap hoor oude taart met die zure rimpel pruim van je. (heb ik van horen zeggen hoor)Title: Trieste dag | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Je kan veel over mijn familie zeggen, maar niet dat ze populair willen zijn, tot op heden was er nooit één die bij diens sterven zo nodig even op de radio wilde komen, laats staan op televisie. Dat is alleen besteed en en droevige mensen die denken doordat ze bekend zijn, dat iedereen ze wel kent en ze via de radio aan al hun bekenden moeten laten weten dat ze het hoekje om zijn. Laat ik er verder geen woorden aan vuil maken, zelfs dat ze kunnen op pleuren is in dit geval overbodig. RIP

 June 15, 2019  Posted by at 22:15 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)