En jawel in de roze Honda Claustrofobie van mijn vriend Jeroen Smit reden wij, Jeroen dus en een verstrooid Title: Verjaardag vol verassingen | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza kunstenaar genaamd Rene Maagdenberg en tevens vriend van in de richting van de immer bruisende havenstad en volgens veel Amsterdammers het enige Metropool van Nederland, Rotterdam. Het was namelijk een bijzondere dag, de dag dat mijn Webmaster ter Wereld kwam. Zijn verjaardagen zijn altijd een groot feest, wij hadden er zin in. Jeroen had de cd “Met mijn verlopen kop aan de top”, van Jacques Herpes in de auto opstaan. Rene lag onderwijl op de hoedenplank zijn baard te trimmen. Heel gezellig dus. Jeroen zong luidkeels mee met Herpes, terwijl ik van de nood een lieve deugd maakte, en mijn overlijden vast zat voor te bereiden, je weet immers nooit wanneer die langskomt.

Zo kwamen we aan bij de webmaster keurig in een kostuum van goedkope snit als altijd, en zijn prachtige Chinese vrouw Cheng Liang. Mijn webmaster was niet echt blij met de V8 Camera die Rene nog op zijn zolder der mysteries had liggen, maar hij wist zijn teleurstelling goed te verhullen, door zo als ieder jaar te doen alsof hij ons cadeau geweldig vond. En net als ieder jaar, had hij ons dit keer niet verwacht, dit omdat hij ons nooit uitnodigt. Nog voor dat mijn webmaster de deur tussen buiten en binnen had opengedaan, begon Jeroen al over computers met hem te praten, Chips en mega bitches u kent dat slappe gelul vast wel. De kamer zat vol als altijd, vol VIPS, Gijs Gans, Donald Duck, Mickey Mouse, Maurice de Hond, Dagobert Duck, Katrien Duck, Daffy Duck, Schuurmans Kat, ja en Harry Mens. Natuurlijk waren er nog veel meer mensen, maar daar is de ruimte op mijn computer te beperkt voor. Ik nam plaats naast Dagobert Duck waaraan ik wat van mijn kunstwerken probeerde te verkopen, de oude lul negeerde mij, en zat te klagen over zijn hang zak, die hij zijn zware jongens noemde. Rene verdween met Katrien een kast in. Jeroen stond mijn webmaster nog altijd breed gebarend om zijn zwakke vocabulaire wat kracht bij te geven over computers te lullen, mijn webmaster knikte terwijl hij aan zijn Sherry nipte. Deze verjaardag was anders als alle andere, het was warmer en de muziek had een opwindende beat. Al snel kreeg ik door wat er aan het jatje was, mijn snode webmaster wilde een orgie organiseren, en die gaan filmen en duur verkopen. En ja hoor recht tegenover mij zakte een schaars geklede Dame langzaam over Willy’s Wortel. Ik kom misschien als een wildbeest over, maar niks is minder waar, ik rende naar de buitendeur, en liep ontredderd Rotterdam in. Ik kan dit verhaal en de verdere verjaardag dus niet verder voor u beschrijven, daarvoor moet u bij Jeroen en Rene zijn…