Nov 272019
 

Na een heerlijke douche deed ik mijn strakste zwarte merkloze broek aan, zonder onderbroek, dat scheelt weer dat ik mijn merkloze oranje horloge om moet, mijn plasser geeft namelijk precies aan dat het twaalf uur is, hij wijst dan naar mijn navel. Ook trek ik mijn merkloze coltrui aan, evenals mijn merkloze zwarte sokken en mijn lieveling merkloze sneakers. U zult misschien denken dat ik sluik reclame wil voorkomen, maar dat denkt u helemaal mis. Ik ga namelijk een winkel overvallen, en dan moet men niet op de bewaking camera van de Big Bazar op het Marktplein in Nieuwleusen mij aan mijn merken kunnen op sporen. Mijn vrouw vertel ik, dat ik naar een merkloos bal ga, in een naamloze stad, daar trapt de lieverd altijd in al ze in haar inloop kast is, waar ze tegenwoordig homoseksuelen helpt met tips over een leven uit de kast.Title: Verwarring alom | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

 
Nog even doe ik mijn merkloze zwarte handschoenen aan en mijn bivakmuts zonder gaten, ik wil namelijk niet dat mensen denken dat ik bij een groep hoor die drie gaten in hun bivakmuts hebben, ik hou niet van groepen en al helemaal van groepen met een gedrag. Buiten hoor ik dat mijn buurman Rolf mij groet, ik groet vriendelijk terug, niet te vriendelijk dat brengt maar ellende, en daar weet Marco van Basten alles van. Ik zie niet dat Rolf zijn groene Jaguar aan het melken is, ik zie eigenlijk helemaal niks, doe alles op gevoel. Niet veel later voel ik dat een auto over mij heen rijd, wat kut kinderen op fietsjes, en test ik mijn paal hardheid door zo´n beetje elke paal onvrijwillig aan te randen voor ik eindelijk bij mijn doelwit aan strompel. Wat een tyfus leven hebben die arme overvallers eigenlijk. Buiten de rood gele winkel wacht ik tot alle klanten hebben afgerekend en de winkel verlaten, klanten die naar binnen willen vertel ik dat ik de Big Bazar weldra zeer gewelddadig ga over vallen. Een oud dametje verstaat mij verkeerd, en denkt dat de over allen in de aanbieding zijn , die stomp ik buiten Oosten en rol ik onder een rijdende auto. Dan eindelijk ga ik met mijn broodmes naar binnen, het is natuurlijk geen echt broodmes, maar een vleesmes om verwarring te scheppen. De vriendelijke rondborstige dame achter de kassa vraagt mij of ze mij kan helpen. Dat van die ronde borsten gok ik maar, want ik kan haar alleen horen. Ik wil het geld uit de kassa schreeuw ik, gelukkig heb ik de buitendeur gesloten. Ik hoor dat ze wat geld in een tasje doet, ze geeft het netjes aan. Net als ik weg wil gaan, vraagt ze of ik er iets op tegen heb als ze mijn postcode noteren. En wat doet deze merkloze lul, hij geeft zijn postcode aan het meisje door. Die vriendelijke kut opvoeding van mij zit weer eens flink tegen. Ik doe mijn muts af, geef het tasje met geld terug aan het verbaasde meisje. Zeg sorry, en verdwijn haar leven weer uit.
 November 27, 2019  Posted by at 21:07 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)