Feb 232018
 

Momenteel ben ik tussen het verhuizen door en het inrichten van een Galerie genaamd Pieter Zandvliet, waar alleen werken van mij of samenwerkingen met andere kunstenaars hangen heel erg aan het genieten van de Olympische Winterspelen van Pyeongchang waar de Nederlanders het weer super goed doen. Ik denk dat ik over mooie sport momenten net zo enthousiast kan zijn als schrijver Martin Ros is over zijn geliefde Italiaanse wielrenner Fausto Coppi, zo mooi hoe deze kerel vol passie kan praten over onder anderen wielrennen. Ik heb natuurlijk Coppi helaas nooit zien rijden, hij was al overleden ver voor mijn geboorte, maar door de boeken van Ros, heb ik toch het idee dat ik daar naast de witte dame (de vrouw waar Coppi mee vreemd ging en later tot afschuw van veel katholieke Italianen trouwde) stond mee te schreeuwen voor de grote kleine kampioen. Ook Jean Nelissen, Theo Koomen en Mart Smeets injecteerde mij met mooie anekdotes uit het verleden. Heerlijk lezen over wielrennen, net het echtte leven. Bevriende sport haters begrijpen er maar niks van, dat is en hoef ik gelukkig ook niet uit te leggen, het is een gevoel. Wat dat betreft zijn mijn dagen te kort voor al mijn interesses. Voor bijvoorbeeld een mooie actie op het voetbalveld kunt u mij wakker maken, nee verwacht die niet van, maar als Messi als een glibberige aal een zooi arme verdedigers passeert en vervolgens een prachtig doelpunt maakt, dan geniet ik met heel veel mensen te gelijk. Het maakt mij dan niet zoveel uit wie de actie maakt, al zou ik die acties het liefst zien van een Sparta speler, maar er zijn dagen dat je die in het Kasteel van Spangen niet zal zien. Wat niet is kan nog komen. Het mooiste sportmoment voor mij was de Olympische gouden medaille van turner Epke Zonderland. Buiten een prachtige oefening was de spanning ook niet te snijden, en ik moet zeggen dat presentator Hans van Zetten zijn enthousiasme heel goed wist over te brengen, geweldig.Title: Verzamelaar van mooie sport momenten (1) | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Sport is ook een afleiding van mijn kunst gedachtes, alleen tijdens het kijken of doen aan sporten ik niet bezig met kunst, voor de rest zit ik altijd en overal met mijn hoofd in mijn kunst gevangenis. Ik heb altijd een sporter willen worden die er van kon leven. Maar ik wilde teveel en was waarschijnlijk toch te weinig getalenteerd. Ik wisselde het sporten af met tekenen, een soort Ying en Yang voor mij. Nu ben ik een kunstenaar die er niet van kan leven, al moet ik zeggen dat ik er nog best aardig uit zie voor een lijk. Men zegt een kunstenaar moet lijden, ik heb besloten dat ik daar zoveel mogelijk voor pas, Ellende ontziet niemand, om daar nou mee te gaan pronken, dat is aan mij niet besteed. En alles wat ik mee maak komt vroeg of laat duidelijk of verstopt in mijn werken voor. Ook sport komt er in voor, tekeningen van sporters maar soms ook op een schilderij, meestal de gekte die voel bij sport verwerkt in een sportfiguur. Nou ik ga schaatsen kijken.

 February 23, 2018  Posted by at 10:42 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)