Mijn vrouw Xandra werkt hier in het dorp (Nieuwleusen) in de bibliotheek

Ik breng en haal haar graag op, om lekker door de boeken te neuzen, allereerst om iedere keer mijn record zo lang Title: Willem Sluitspier 1799-1870 | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mogelijk niet te niesen te verbeteren, maar buiten deze sport waar ik steeds beter in word, en dat met een stof allergie, ik ben gewoon niet te geloven, besta ik wel echt, het kan haast niet anders of ik ben een figuur uit een sprookje, maar ik wijk uit, ik vind het heel fijn om boeken te huren en die vervolgens te lezen, heerlijk. Liefst zou ik de boeken niet meer terug brengen.

 

Ik ben nu al een tijdje in een dikke pil van Arend S. Megma (1882-1894) een Friese schrijver geboren en tevens overleden te Franeker bezig. Het boek is een biografie over de Utrechtse toneelschrijver Willem Sluitspier 1799-1870  tragisch om het leven gekomen ten tijden van zijn begrafenis, niemand wilde het kloppen horen dat er op deze grauw grijze zomerdag over het kerkhof klonk, niemand, omdat er buiten de grafgraver niemand aanwezig was, en de grafgraver had een groot gezin, dus die deed net of hij het panisch geklop van de arme Willem Sluitspier niet hoorde.

 

In het paspoort van Sluitspier dat de cover van zijn biografie siert staat als beroep vermeld toneelschrijver, dat was Sluitspier maar ondanks zijn gezeul langs theaterzalen door heel Europa is er nooit een toneelstuk van hem uitgebracht, van alle landen in Europa is het niet zo heel vreemd dat die geen heil zagen in de toneelstukken van Sluitspier, men kon allereerst geen touw van het de stukken tekst in het Nederlands beschreven, vast knopen, en ten tweede al hadden ze dit gekund was de kans klein dat ze de stukken van Sluitspier beter konden begrijpen als de Nederlandse teksten. Biograaf Arend S. Megma heeft de stukken tekst van Sluitspier wel in handen gekregen, en wilde er een aantal zelf uitbrengen, maar hij overleed op veertien jarige leeftijd aan een gebrek aan adem, wat we tegenwoordig astma noemen. Wel heeft Megma de helft van zijn leven aan de biografie van Sluitspier besteed. Het werd geen bestseller, ik was dan ook verbaasd dat het door mij geleende exemplaar met de hand geschreven was, in een keurig handschrift, dat wel. Willem Sluitspier schreef hele lange zinnen, die geen acteur zou kunnen onthouden, schreef zelf de muziek, die geen oor zou kunnen verdragen, en wilde werken met geuren die het publiek in geblazen zouden moeten worden, en zijn stukken zaten vol dood en bederf, dus u begrijpt dat geen theater, niet eens een open lucht theater op deze experimentele toneelstukken zaten te wachten. Doodzonde, Nederland had zich hier mee op kaart kunnen brengen. Sluitspier is zelfs na zijn dood nooit beroemd of alsnog steenrijk geworden, dit in tegenstelling tot bofkonten als Vincent van Gogh, die dit wel na zijn dood werd, en vele andere creatieven. De Wereld is onrechtvaardig, maar heeft dan ook nooit beweerd dat ze rechtvaardig zou zijn.

 

Laatst had ik nog een uur staan zwaardvechten met mijn vriend Jeroen Smit, die ik liever niet bij naam noem, dus vergeet die naam zo snel mogelijk weer, ik heb overal mijn mannetjes die u het knap lastig kunnen maken, u zit net als ik toch niet op een schrale reet te wachten, vergeten dus. Ik was dus met hem aan het zwaard vechten, dat ons leven er van afhing, hij beweerde dat William Shakespeare de grootste toneelschrijver aller tijden is, maar daar was deze chauvinistische hond het niet mee eens, ik ging voor Willem Sluitspier bij wie die Engelse hofnar nog niet in de schaduw mocht schuilen tegen de zon. Nu staat mijn tegenstander nog altijd in mijn tuin te zwaardvechten met een boom, ik heb hem wijsgemaakt dat ik mij kan veranderen in een boom.

 

Ik zal er persoonlijk voor gaan zorgen dat Willem Sluitspier erkent zal worden als de grootste toneelschrijver aller tijden, zijn stukken zullen de musicals doen vervagen (sorry Joop). Iedereen zal hem kennen, alsnog. Hij zal tevens heel rijk worden, dat verdient…… ik gewoon.