Oct 242019
 

Berk is een jongeman van twee en zestig jaar oud, hij ziet er alleen veel ouder uit.

Loopt alsof hij door een groep laatste Mohikanen tussen de billen is genomen. Van waar dan jongeman hoor ik u bijna denken, nou geestelijk is Berk blijven hangen bij een jaar of twaalf, vandaar eigenlijk. Zijn kut naam Berk heeft hij te danken aan zijn wijlen ouders, die hem onder een boom die toevalligerwijs Berk werd genoemd, benoemd. Het kan allemaal zo geschieden, en dat heeft het voor Berk dan ook gedaan. Berk leeft van een uitkering in een huis waar allemaal mensen ongeveer zoals Berk wonen. Er is continu begeleiding aanwezig. Wel heeft Berk een eigen kamer. Maar de rest moet hij delen met de andere bewoners. Berk vind het helemaal niet erg als er is één van zijn medebewoners overlijd, als het maar wel pijnlijk is, hij heeft het niet zo op welke vorm van leven dan ook. Als hij zo nu en dan met de trein reist, want treinen vind Berk grandioos, het mooiste wat er is. Dan bezoekt hij een stad of dorp. Om daar meteen naar de eerste begraafplaats (plek waar men doden onder de grond verzameld) te gaan. Als hij er vervolgens een tijdje rond wandelt, en soms zijn tong uitsteekt naar een grafsteen waar op aan de jaartallen blijkt dat die niet oud is geworden, en bij de baby’s het maar druk heeft met zijn tong uitsteken, zucht hij wel tevreden dat de leukste Amsterdammers (het ligt eraan welke plaats Berk bezoekt natuurlijk) hier toch gevonden zijn. Het ligt eraan hoeveel begraafplaatsen een stad of dorp heeft, maar in rap tempo struint hij ze in één dag allemaal vrolijk af. Hij is ook al een paar keer door de politie gearresteerd door nachtelijk begraafplaats bezoek. Dat mag niet, maar Berk vind dat het mooist, helemaal alleen, niks geen geween bij de graven van mensen. Wel neemt hij dan zijn knijpkat (hele irritante zaklamp) mee, om de data op de grafstenen te kunnen aflezen. Is die naar zijn tevredenheid, dan schijnt hij met zijn knijpkat in zijn domme gelaat, en steekt zijn dikke tong uit. Hij heeft eenmaal een week vast gezeten, omdat de politie Berk verdacht van necrofilie, wat moet je anders midden in de nacht op een kerkhof, dacht de rechercheur. Maar Berk gaf geen krimp, keek dom langs de ondervrager heen. En hij had ook geen paspoort bij zich. Uiteindelijk kwam Bram Achterzijde één van de begeleiders uit het huis waar Berk woont hem afhalen. Hierna heeft Berk zich maar beperkt door het bezoeken van begraafplaatsen bij zo’n slecht mogelijk weer, dan zijn er verder haast geen bezoekers. Dit waren eigenlijk wel zo’n beetjes de interesses van Berk, treinen en begraafplaatsen.Title: Zomaar over een Berk | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Dat er zoiets als bijvoorbeeld voortplanting bestaat is Berk, niet geheel ongelukkig vreemd.

Gerda Oostra een mede bewoonster van Berk is wel geregeld naakt en bloedgeil van Berk afgehaald, als ze Berk wild met haar schoon aan de haak 150 kilo weer eens aanranden. Berk laat het altijd maar, echt veel keus heeft de magere Berk ook niet als Gerda hem aanrand. Hij heeft er lichamelijk wel een paar keer wat bij opgelopen, wat kneuzingen, hier en daar wat gebroken en het meest verbazende een hersenschudding, dat heeft zo blijkt niks te maken met het geestelijk vermogen. Het is de arme Berk ook een paar keer overkomen dat hij ergens in Europa uit een goederentrein werd gevist door de Politie, dat zijn namelijk zijn lievelings- treinen, daar zitten normaliter geen mensen in (er zijn zoals wij weten helaas uitzonderingen). Hij was er dan weer eens ingeklommen om in het verre begraafplaatsen te gaan bezoeken. De simpele ziel rekende er echter niet op dat deze wagons meestal op industrie terreinen belanden, of in havens. Zo hebben de begeleiders hun handen vol aan onze ondernemende Berk. Tegenwoordig heeft hij net als criminelen een zwarte enkelband, zodat de begeleiders weten waar Berk ongeveer uithangt, maar meestal zijn die te laat als ze door hebben dat Berk weg is, en kunnen ze weer ver rijden om hem ergens op te halen.

Als Willem een zwijger was, dan is Berk dat zeer zeker, want hij kan praten maar verdomd het sinds zijn ouders bij een ongeluk op een cruiseschip waarop een vliegtuig neerstortte (wat verdrinken als geluk bij een ongeluk een stuk aangenamer maakte) omkwamen, doet Berk alle vragen aan zijn persoon af met wat debiel gegrom. Mocht u na dit stukje over zomaar een Berk hem willen ontmoeten, neem dan contact op met de heer Dick Laan, die u maar even moet googelen. Veel succes,

 October 24, 2019  Posted by at 23:04 Pieters Proza  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)