May 232017
 

Net terug van een hectisch weekje Rotterdam, begin weer wat rustiger te worden in mijn nootje. Zoveel prikkels, het leken wel muggen die mijn hersenen indrongen om mij nog gekker te kunnen maken. Het is de prikkels nog bijna gelukt ook, dus ik blijf weer een tijdje weg uit de grote mooie stad. Het was super fijn om even bij mijn ouders mijn verhaal te kunnen doen over de uitreiking van mijn Ketelbinkie schoen, die ik niet zonder trots ontwierp voor Mascolori schoenen, aan de winnaar van de Ketelbinkie ondernemersprijs 2017. Burgemeester Aboutaleb nog een complimentje gemaakt over zijn Feyenoord Kampioen stropdas, en hem verteld tussen hem en alle loerende beveiligers dat ik zijn gezicht heb verwerkt in de zon op mijn werk ter ere van Ketelbinkie. Dat vond hij leuk.Title: Mama | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Dit wilde ik natuurlijk mijn ouders op de bank met een kop koffie en iets lekkers vertellen, maar mijn vader die op zeven en veertig jarige leeftijd op zijn racefiets op het Kleinpolderplein werd geschept door iemand die door rood reed met een gang van honderd en twintig kilometer per uur. Mijn vader was toen dus een jaar jonger dan ik nu ben, terwijl ik dit stukje in mijn Captain America intyp. U zult begrijpen dat mijn moeder toen haar man kwijt was, hij was er nog natuurlijk in levende lijven, maar met het denk vermogen van een kind van vijf jaar oud, een wel hele zware last voor mijn moeder. Van een gezonde kerel naar een wrak die zijn mond niet kan houden. Maar ergens is de onvoorwaardelijke liefde die mijn moeder voor mijn vader, mijn zusje mi, en de kleinkinderen heeft heel erg sterk. Eigenlijk iets ongelooflijks, ik sta steeds versteld van mijn moeder haar engelen geduld. Niet dat ze mijn vader niet af en toe achter het behang wil plakken, maar toch….

Mijn vader kletste natuurlijk gewoon door mijn verhaal over de uitreiking heen, hij verzon zoals gewoonlijk zijn eigen spannende verhalen, of mijn moeder en ik nou luisterde of niet, en ik moet zeggen dat zijn verhalen altijd spectaculairder zijn dan de werkelijkheid. Maar niet minder irritant als je iets wild vertellen aan iemand die wil naar je wil luisteren namelijk mijn moeder. Edoch ik kwam er met geen mogelijkheid doorheen. Mijn moeder ging een heerlijk wel vertrouwd prakkie koken, er staan foto’s van op mijn Facebook pagina, NOT! En ik luisterde naar mijn vader, en zag de lieverd die hij toch blijft voor mij, hoog boven Rotterdam vliegen opzoek naar ploerten, in zijn felgele super Piet pak. In werkelijkheid lag hij op zijn Super Piet bank, maar dat even daar gelaten.

Na de heerlijke maaltijd die dus niet op Facebook staat, stuurde mijn slimme moeder mijn vader erop uit voor een boodschap, zodat wij nog gezellig met een lekker bakkie pleur konden beppen. Op de dag van de Feyenoord onthulling was mijn vader nog vermist, maar op de één of andere manier komt hij gelukkig altijd weer thuis, dood moe van de vele kilometers wandelen, en natuurlijk een encyclopedie aan avonturen van Super Piet, mijn vader. Maar natuurlijk is er voor mij maar één superheld die echt bestaat en u zult begrijpen dat, dat mijn moeder is, Super Anneke. Of ze hier wat aan heeft weet ik natuurlijk niet.

 May 23, 2017  Posted by at 13:01 Pieters Proza No Responses »
May 132017
 

De immer geile klanken van George Clinton die overigens geen familie van Bill Clinton voormalig President van de Je Naait Me Steeds In Amerika en sigaren kenner, vult een huiskamer van een arbeidershuisje aan de Lekstraat te Schiedam. De bewoner Wim Esdoorn beweegt ritmisch op de muziek, voor een blanke ziet het er niet eens zo slecht uit, dat bewegen. Net als Wim op de bank wil gaan zitten om een pornofilmpje met alle gevolgen van dien, te gaan bekijken, wordt er aan de deur gebeld. Wim zet scheldend de muziek zachter en loopt naar de buitendeur, en wat niemand zou verwachten gebeurt, hij doet de deur open, echt waar in éen keer.

Wim gelooft zijn ogen niet, er staat een prachtig mooie vrouw die wat moeilijk kijkt. De oorzaak is een volle blaas, “hallo ik heb een wat rare vraag meneer, maar Title: Bijna maar toch helemaal niet | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza mag ik even van uw toilet gebruik maken”, vraagt de dame. Maar natuurlijk kom verder, het toilet is in de gang, antwoord Wim. Terwijl hij de mooie brunette hoort plassen, weet Wim niet waar en hoe hij moet gaan staan om niet al teveel als een lulletje lampenkap over te komen. De wc deur gaat open, “zo dat lucht op zeg”, zegt de vrouw naar Wim kijkend die nog steeds niet uit is hoe hij wil staan, en dus maar wat nonchalant tegen de gang muur aanleunt. Ïk vergeet mij voor te stellen, ik heet Jannie zegt de vrouw terwijl ze Wim een stevige hand geeft. Jannie is niet groot, maar dat is Wim zelf ook niet, de borsten van Jannie zijn behoorlijk groot, rij veilig zeg maar. “Ik heb alweer een rare vraag, heeft u misschien een glaasje water”. Wim die niet bang is uitgevallen, vraagt de dame plaats te nemen op de bank, als hij vervolgens een glas gemeente pils inschenkt. Leuk huisje hoort Wim, Jannie zeggen. Hij weet niet wat hij hier op moet zeggen, en doet of hij het niet hoort, gelukkig zijn daar geen gehoor apparaatjes voor. Jannie zit met haar benen over elkaar, Wim zet het glas op de salon tafel neer en neemt plaats naast Jannie. Voor hij kan vragen hoe ze in de Gorzen is beland, de Schiedamse wijk waar Wim woont, neemt Jannie het woord en verteld dat ze vertegenwoordigster is van biologisch afbreekbare encyclopedie series uit de jaren zeventig van de vorige eeuw. Wat interessant liegt Wim vriendelijk, ik heb ook een serie staan die ik graag kwijt zou willen op een natuurlijk verantwoorde manier. Dan moet je mij morgen even bellen, hier is mijn visite kaartje, zegt Jannie terwijl ze haar goedkope visite kaartje op tafel neerlegt. Wim kijkt beteuterd, want dit betekent dat Jannie weldra zijn leven weer uitgaat. Maar ze blijft zitten en kijkt de kamer door. Dan kijkt ze Wim aan, een beetje geil denkt Wim te ontwaren. Ik heb even genoeg van mijn werk, ik wil geneukt worden door een dikke harde kloppende paal met een spiegel gladde eikel. Wim kijkt met open mond naar Jannie, hij de simpele ziel gelooft zijn oren niet, denkt hij misschien een vrouw aan de haak te hebben die vrijwel direct zonder poes pas wil paren, wil ze een dikke harde kloppende paal met een spiegel gladde eikel. Momentje verontschuldigd Wim zich, en verlaat de kamer met zuur gezicht. Jannie kijkt hem verbaasd na, dit heeft ze nog nooit mee gemaakt, meestal als ze zegt dat ze wil neuken, is haar vagina al gevuld voor ze is uit gesproken. Ze hoort Wim de deur uitgaan, ze twijfelt of ze hier wel moet blijven, aan de muur hangen foto’s van vrouwen uit de Playboy, ingelijst zodat het lijkt of het familie van Wim is, dus homoseksueel zal hij niet zijn denkt ze, maar wat dan. Is hij impotent, valt hij niet op grote borsten, gaat het hem te snel, of gaat hij condooms kopen. Dan gaat de buitendeur open, Wim komt binnen met achter zich een grote kerel met een blik van iemand met een chronisch gebrek aan herseninhoud. Dit is Karel mijn buurman, hij zegt dat hij een grote dikke harde kloppende paal voor je heeft, daar zou ik je graag mee geholpen hebben, maar ik ben niet dierlijk geschapen,. Jannie is stom verbaasd, wat een imbeciel die Wim. Kom je mee, zegt Karel tegen Jannie, die dit maar braaf doet, Wim zwaait als een lulletje lampenkap en zucht, hij zet de pornofilm alsnog op en doet zijn ding….meer Pieters Proze opwww.pieterzandvliet.com

 May 13, 2017  Posted by at 23:20 Pieters Proza No Responses »
May 082017
 

Wat leek gisteren lang geleden toen ik vanochtend wakker werd. De Dag dat Feyenoord werd afgedroogd met een eerlijk is eerlijk prachtig voetbal spelend Excelsior. Sowieso heb ik heel veel respect voor Excelsior, ze hebben jet laagste budget en gaan er iedere wedstrijd in als leeuwen in de Arena, en dan bedoel ik niet de Johan Cruyff Arena, maar waar die naar genoemd is. Waar echte krijgers elkander gezellig naar het hiernamaals sloegen, onder luid gejuich van een zwakzinnig publiek, er is niet veel veranderd sinds de oude Romeinen. En dat is maar goed ook, mensen moeten al zoveel, gadverdamme.Title: Feyenoord en mijn moedertje | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Natuurlijk dacht ik net als met mij heel veel anderen dat Feyenoord de dit jaar voor het eerst gouden schaal zou gaan pakken op Woudenstein, een formaliteit tegen het kleine broertje van Feyenoord. Dat liep even anders, kleine broertjes worden groot, ik vind dat Excelsior wel heeft bewezen dat ze alles behalve een klein broertje zijn van grootmacht Feyenoord, en dat beide mooie clubs even hebben bewezen dat men in Rotterdam niet aan cadeautjes doet, er moet gewerkt worden ook op het veld, prachtig. AL moet ik zeggen dat Excelsior best met 3-4 had mogen verliezen, ik gunde het Feyenoord heel erg, maar als ze dan toch verliezen, dan maar van een Rotterdamse club. Van Sparta een andere Rotterdamse club verloor Feyenoord al eerder, dus des te harder hoop ik dat Feyenoord van Heracles in de Kuip een gehaktschotel maakt, die ze daarna met het legioen van de wel verdiende Gouden schaal mogen opvreten. Het zou toch verschrikkelijk zijn als de meiden van Ajax de schaal pakken mede door toedoen van twee Rotterdamse clubs, ik wordt van het idee alleen al kotsmisselijk. Maar dat gaat niet gebeuren in de Kuip, daar vreten ze iedereen op.

Voor de wedstrijd gisteren baalde ik enorm, ik dacht zit ik hier op de boerderij in Dalfsen zonder Sportnet op tv, Renata Nijkamp een vriendin en ras Feyenoorder gaf mij de tip naar Radio Rijnmond te luisteren, goed plan natuurlijk, misschien nog wel leuker dan op televisie. De Rotterdamse sfeer draagt immers bij aan het voetbal genot. De tip van Renata gaf ik aan mijn ouders door in Schiebroek, die hebben ook geen sportnet. Dit was erg bijzonder want tijdens de Radio uitzending van Radio Rijnmond was ik met mijn moeder aan het chatten over de wedstrijd in Rotterdam Oost. Voor de wedstrijd had mijn moeder het erover dat het haar niet lekker zat dat alles en iedereen het er maar over had dat Feyenoord dit klusje even zou gaan klaren. Haar zorgen waren dus terecht. Na de wedstrijd belde ze mij, ze vond het verschrikkelijk, terwijl ik dacht wat is dit mooi, dit is het leven, dit is sport, ik bedoel uit eigenlijk geven de supporters de club waar zij van houden zijn gezicht, en maakt het er één grote familie van, een levens wijze, bijna een geloof of misschien wel meer dan dat, dat zou toch kunnen. Mijn moeder vertelde dat ze tijdens de wedstrijd bijna moest huilen, dat vond ik zo mooi en tegelijk voelde ik mij een enorme zak, echt ik wist helemaal niet dat mijn moeder van voetbal hield, en al helemaal niet dat ze een favoriete club had, namelijk Feyenoord. Ik ben 48, ken haar dus mijn hele leven, en het was mij ontgaan dat ze zo van voetbal hield, en er ook nog verstand van heeft, hoezo lomp, hoezo seksistisch denken dat ze koffie zet en lekkers op tafel zette voor mijn vader en mij, en dit alleen voor ons deed en zelf niet om voetbal hield, en ons nog een lesje had kunnen leren daar op de rib fluwelen ban in Delfshaven. Sorry mama ik hou van je, nu nog meer, leven Feyenoord lieverd.

 May 8, 2017  Posted by at 21:55 Pieters Proza No Responses »
May 072017
 

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Georon Both Rotterdam

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina Johan Morsink Zuidwolde

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Sharon Gal and Robin de Koning Rotterdam

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina Sharon Gal Rotterdam 

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Pieter Zandvliet Dalfsen

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Pieter Zandvliet Dalfsen

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina Frank Vis Amsterdam

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Henk Snelbinder Rotterdam

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Lorna Buckley Rotterdam Frank Vis Amsterdam

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Vincent Wiers Eindhoven

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Johan Morsink Zuidwolde

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Bart Morsink Zuidwolde

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Johan Morsink Zuidwolde

Title: SOME PEOPLE IN PIETER ZANDVLIET FACE SHIRTS | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieter's art around the globe Voorpagina

Georon Both Rotterdam

 May 7, 2017  Posted by at 23:25 Pieter's art around the globe, Voorpagina No Responses »
May 032017
 

Vannacht had ik een droom, en ik droom heel veel, dus ze allemaal onthouden laat staan beschrijven is een beetje veel van het goede.Maar die van afgelopen nacht was wel weer een thriller van heb ik jou daar.

Title: Down Syndroom | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Illustratie door Georgina Gal

Ik was namelijk een Mongool, nee niet een stoere krijger in het niets ontziende leger van de grootste Mongool in de geschiedenis der mensheid, Denghis Kahn. Nee bij mij werd in een ie wat verouderde inrichting, gekkenhuis dan wel dolhuis door artsen met hele gemene gezichten de analyse,”Down Syndroom”vastgesteld. Nou ik kan je wel vertellen dat ik het daar koud van kreeg, ik werd oprecht down van deze analyse. Ik wilde de analyse aanvechten, maar ik zat in een dwangbuis en kon niet schreeuwen, zelfs niet praten door een wel erg dikke tong. Het enige wat ik kon uitbrengen was een stompzinnig gekreun waar zelf iemand met het Down Syndroom onder de leden geen worst van zou kunnen maken. De artsen gingen de ruimte uit, lieten mij achter in een lege grijze ruimte ter grote van een gymnastiekzaal. Alleen ik was er op een houten stoeltje in mijn dwangbuis met in mijn mond de dikke tong die ik steeds even naar buiten moest steken om maar niet te stikken. Ik kon wel opstaan en begon te ijsberen, hardlopen, rollen en huilen, ik wilde helemaal geen mongool zijn. Niet dat ik iets tegen deze mensen heb, ik vind ze veelal geweldig, maar er zelf ‘één zijn gaat mij te ver. Uiteindelijk liep ik naar de stalen deur en beukte met mijn lichaam zo hard mogelijk tegen de deur, die wel wat gewend was en dus geen krimp gaf. Toen ging de deur open, en liep er een nonnetje van pak hem vast, net geen driehonderd jaar dood. “zo meneer Zandvliet zijn wij druk aan het doen arme ziel”, zei de trut met krakende heksen stem. Ik schold haar uit, gunde haar de ergste ziektes, ze glimlachte slechts om het achterlijk gekreun dat mijn schelden voortbracht. Toen werd ik badend in mijn zweet wakker, ik had gelukkig geen dikke tong meer…..

 May 3, 2017  Posted by at 16:18 Pieters Proza No Responses »
May 012017
 

Het is weer maandag, net als alle andere dagen in een week heeft die dag iedere week weer de neiging terug te Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza komen. En of ik nu wil of niet hij doet mij net iets meer als de andere dagen. Ik vind het zelden een aangename dag. Zo ook vandaag. Ik wilde maar niet uit bed komen, deed dat toch maar en besloot op bezoek gaan bij mij goede vriend Bram de Krosse, een geweldige kunstenaar die dit jaar voor de tweede keer in zijn niet eens zo lange zitbaan de UWV kunstprijs won. Zijn werk houdt het midden tussen een klassiek geschoolde schilder en een verstrooide uitvinder, en daar maakt deze kerel uit Raalte mooie en vooral vernieuwende dingen mee. Helaas heeft hij niet alle energie om gelijk mijn persoon altijd maar door te gaan, zelfs op maandag, want een tumor in zijn mooie hoofd onthoud hem hiervan. Gelukkig als ik het zo noemen kan, eigenlijk niet vind ik, is de tumor stabiel. Het is altijd fijn om met Bram te kletsen, brainstormen over ideeën, kunst, muziek en strips. We hebben al een werk samen gemaakt, “Clown Bennie Leuk,

Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza

Bram De Krosse

als je ervoor gaat staan krijgt Bennie een erectie via een censor in zijn Jojo speeltje. Een kijkje op de Facebook pagina raad ik u zeker aan, zoek op Bram de Krosse en er gaat een Wereld van rariteiten voor u open, echt waar.

Ik moet zeggen dat de maandag dan na zo’n bezoek volledig vergeten is. Morgen dinsdag als ik het goed heb, komt er een mevrouw langs van de Gemeente Dalfsen, ik doe het namelijk als alleenstaande licht autistische kunstenaar na een jaar gescheiden zijn niet zo heel goed op het gebied van schoonhouden, netjes houden en een gezellig huisje hebben. Ben benieuwd wat er uit zal komen, baad het niet dan schaad het wel.

Ik leef eigenlijk in mijn atelier, en dat bestaat uit een lange witte tafel (bedankt daarvoor Dewy Mulder en Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza Sebastiaan Pierik) en twee eettafel stoelen die ervoor staan, soms kom ik in mijn keuken, vooral als doorgang naar mijn bad en slaapkamer. Ik doe echt mijn best, of eigenlijk totaal niet om er een gezellig huisje van te maken. AL voelt het voor mij als mijn best doen. Er was laatst iemand die zich helaas hardop afvroeg hoe ik dacht dat ik zo aan een partner zou komen. Ik wist niet dat een huis een visite kaartje was, of een vrouwenhengel, die persoon komt dan ook niet meer langs na wat niet te herhalen botte opmerkingen van mij. Persoonlijk en daar moet ik het toch meedoen, zou ik ook niet met Pieter Zandvliet de altijd maar voorover gebogen tekenaar willen samen leven, misschien op de stoel naast hem, maar zeker niet met hem, dat raad ik iedereen af, dat Xandra Severien dit vierentwintig jaar deed is voor mijn nog altijd een groot geschenk dan wel wonder.

Ik ben vaak humeurig, serieus als ik werk, en dat is vaak, vandaar mensen vaak smeken of ik even serieus kan zijn,Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza dan leef ik mij namelijk uit van alle uren als een monnik serieus en hard gewerkt te hebben. Ik ben ondanks als je het in geld uitdrukt, na 23 jaar beeldend kunstenaar straat arm, en van mijn uiterlijk vooral gezondheid moet ik het ook niet hebben, dat mijn rechterhand nog geen genoeg van mij heeft blijft een fucking raadsel, arme rechterhand na een dag tekenen of schilderen ook nog even aan de slag met de jonge heer van meneer, pure marteling voor mijn gevingerde maatje. En over mijn voordelen voor een partner hoef ik het niet te hebben, die voelen al snel aan als nodeloos opscheppen.

Ik ben nu net 48 jaar voor zover een leeftijd een rol speelt, duurt meestal slechts een jaar, ben je er net een beetje Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza aan gewend te zeggen hoe oud je bent, moet je alweer een andere leeftijd aan nemen, zinloos dus, maar blijkbaar altijd en overal erg belangrijk zo’n leeftijd. Voor mij hoeft het in ieder geval helemaal niet een leeftijd. Vanochtend toen ik mijn bed, nou ja matras niet af wilde komen, want een bed heb ik niet meer, dacht ik na over mijn passie, verafgoding en ziekelijke verslaving tekenen. In veel, teveel interviews vertel ik keer op keer met de desbetreffende journalist aan mijn lippen dat ik voor het eerst tekende in een kookboek van mijn lieve moedertje Anneke Zandvliet, ja ook die staat op Facebook, ik was toen drie jaar, maar dat is dan mijn eerste besef, ik weet dat ik de illustraties in het kookboek leuk vond, en er toen zelf door de teksten wat bij maakte, en zo het kookboek compleet waardeloos, maar het kan dus best zijn dat ik mijn moeders baarmoeder al vol kraste zoals mijn vader mijn tekenen noemde, hij staat overigens niet op Facebook. Andere dingen die ik fanatiek vol tekende waren van die bloknoot boekjes met papier dat naar hout rook, maar dat kan mijn sterke verbeelding zijn geweest, ik pakte dan twee kleuren stiften tekende bijvoorbeeld een blauwe boot met blauwe matrozen die tegen een paarse boor aan vaarde en in gevecht raakte. Nee het waren geen piraten, maar matrozen, waarom weet ik verder ook niet, maar ik heb er bloknoten mee vol getekend. En als ze vol waren was ik klaar en gooide ze netjes weg. Misschien is er nog ergens een vuilnisman die geduldig met al mijn weggegooide tekeningen wacht op mijn doorbraak, arm mens.

Ik organiseerde ook zelf voetbal wedstrijdjes, en tekende dan de spel momenten in een boekje, of boekjes, die ik daarna ook weer weg gooide.

Mijn wijlen tante Josine uit Leiderdorp nam altijd dikke papieren blokken voor mij mee, die ik met mijn Big Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza balpen helemaal vol tekende met strips en andere ellende die ik kwijt moest aan papier. Op mijn veertiende begonnen de therapieën tegen mijn agressie en paniek aanvallen, dit met tussenpozen tot mijn 45ste hebben geduurd, en nu eindelijk met wat medicijnen en goede wil aardig onder controle zijn, mede door de diagnose lichtte vorm van Asperger en hoge sensitiviteit. Dan weet ik beter wanneer iets mij teveel wordt en geeft ik dat aan, zeer beknopt, maar daar over zijn boeken vol geschreven, dat laat ik maar even uit mijn hoofd. Tijdens de therapieën in mijn jeugd moest ik tekenen hoe ik over mensen dacht die ik niet mocht, de therapeute werd misselijk van het resultaat, misschien heeft ze de tekeningen nog wel, helaas is haar naam mij ontschoten. In de zesde klas van de lagere school verkocht ik op het schoolplein een soort seks tekeningen, tot ik gesnapt werd door de juf, die alles in nam, de geilaard. En dan ook nog heel bood op mij zijn, iemand die eerlijk zijn geld probeert te verdienen, met iets wat hij kan, tekenen. Ze vroeg mij of ik soms later crimineel wilde worden, leek mij toen best spannend, maar daar moet je toch wat stabieler voor zijn.

Ik vraag mij toch af of Pieter nu tekenen is of tekenen Pieter, echt veel zal het niet uitmaken, wat er ook gebeurt Title: Ik wil tekenen altijd en overal | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza het maakt eigenlijk geen witte reet met op knappen staande etterbelten uit, al vallen de Russen binnen opgejaagd door de ISIS bijvoorbeeld ons land binnen, gaat iedereen om mij heen dood, (liever niet trouwens), ik teken wel door overal en altijd, ik ben ziek, teken ziek, en zolang ik genoeg adem heb en materiaal wat ik overigens niet alleen gebruik om te leeg te tekenen maar ook op kauw blijf ik lekker tekenen, alles vergeten, opzoek naar een nieuwe reis, maar ik gooi ze niet meer weg, de vuilnisman, de juf of wie dan ook hebben wel genoeg van mijn tekeningen op slinkse wijze verduisterd.

 May 1, 2017  Posted by at 23:38 Pieters Proza No Responses »
Apr 292017
 

Toen ik ergens heel lang geleden aan het flipperen was in Café de Windhoek mijn vaders stamcafé, of één van zijn stamkroegen, er zaten er toen zat bij ons aan de Havenstraat. En de stam kroegen van mijn vader waren die indirect van mij, want ik moest hem van mijn vloekende moeder ophalen voor het eten, en ging dan flipperen zoals in dit geval met een glas cola en een reep heerlijke chocolade, dat ik geen alcoholist ben geworden blijft een wonder. En trouwens dat was mijn vader ook niet, hij hield van klaverjassen en waarschijnlijk beppen met zijn maatjes uit Delfshaven, je weet toch. Maar goed ik was aan het flipperen terwijl ik op de radio het liedje over Ketelbinkie hoorde, en vond het heel zielig, waarschijnlijk de rede dat ik nooit zeeman ben geworden, ik hou namelijk heel erg van alle soorten boten, dat ik ook geen rijbewijs heb gehaald en geen piloot of machinist ben geworden , daarvan wil ik Ketelbinkie maar niet de schuld geven, de jongen had het al moeilijk genoeg daar op de oude Edam.

Na deze eerste ervaring met Ketelbinkie hoorde ik het liedje nog veel vaker, op Radio Rijnmond die bij ons thuis dag en nacht aan stond, of live bij een expositie van die of gene, het heeft mij gelukkig nooit meer zo geëmotioneerd als die eerste keer aan de flipperkast.

Het was dan ook een hele grote eer en verassing voor mij toen Jochem Grund en Raymond van Landegent mij Title: Ketelbinkie rocks | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Pieters Proza vroegen om voor Mascolori tekeningen op papier te zetten uit het liedje voor op een Mascolori Ketelbinkie schoen. Mascolori ontwerpster Leonne van de Burgwal maakte er een hele mooie schoen van die ik hier niet laat zien. Op zijn vroegst kunt u hem bewonderen op de Mascolori summer shoe party op 20 mei 2017 vanaf 15:00 uur. Op de 18 mei wordt de schoen tijdens de jaarlijkse uitreiking van de Ketelbinkie ondernemersprijs aan de Burgemeester Aboutaleb aangeboden.

Ik ben erg blij een bijdrage aan Ketelbinkie te hebben bijgedragen, ik ben immers tussen de bootjes opgegroeid en moest bij veel langs varende oceaan reuzen even denken aan deze straatjongen uit Rotterdam.

http://www.mascolori.nl

 April 29, 2017  Posted by at 15:54 Pieters Proza No Responses »