Nov 052019
 

De oudste dochter van mijn zusje Sharon Gal was negen jaar toen ze met haar knappe oom Pieter Zandvliet een dagje op stap ging. Laat ik nu die knappe oom zijn, en over dit dagje nog wel wat kan schrijven. We gingen op uitnodiging van mijn vriend beeldend kunstenaar Moritz Ebbinger naar Katendrecht, waar voor dat Katendrecht werd tot een nu gezellige fijne plek om te komen, door kunstenaars allerlei leuke dingen werden georganiseerd in leeg staande nachtclubs en seksclubs, zeg maar de laatste littekens van wat ooit de florerende hoerenbuurt van Rotterdam was, de Kaag genaamd.

Title: Hoer die op een barkruk aan de bar zit | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Various

Digital Camera

Deze dag in the Player één van die barretjes zou er een tekenjam georganiseerd door het satirisch Belgisch/Nederlands strip en curiosa blad de Frietkaas. In de Metro richting Rijnhaven probeerde ik mijn nichtje uit te leggen wat een hoer nou zo ongeveer is. Uiteindelijk nam zij de moeilijke uitleg van haar oom over, dat ze wel wist wat een hoer was. Verdere toelichting over het oudste beroep ter Wereld kreeg ik niet van Sharon, en was ook overbodig in een gezellig volle Metro, waarin wij niet de enige waren die wisten wat een hoer was, en dat ik dus met mijn nichtje naar de hoeren ging, die er niet meer waren, maar maak dat die mensen maar eens wijs. Bij the Player aangekomen die heerlijk naar rook geurde en opgedroogde drank, waren er als ik het mij goed herinner 2 tekenaars van de Frietkaas. Lekker druk zei Sharon die zegt wat ze denkt, zich afvraagt, niet mooi vind of graag zou willen. En nu ze bijna vierentwintig wordt doet de succes volle zakenvrouw dat ietwat verfijnder nog steeds, heerlijk. Ik besloot dat ik mij niet zou gaan bemoeien met mijn nichtje en wat ze zou gaan tekenen, de tekenaars waren er niet voor niks, en een beetje Rotterdamse cultuur zou ze geen kwaad doen. De tekenaar vroeg wat mijn nichtje graag zou willen tekenen, terwijl Sharon het grootste vel papier uitzocht wat ze kon vinden. Sharon dacht even na, onderwijl kijkende naar de bar, die meer had gezien als alle ogen van Rotterdam bij elkaar (het is daarom dat ik altijd graag bar had willen worden). Ik wil een hoer tekenen die daar op de hoek van de bar zit, antwoordde Sharon wijzende naar de hoek van de bar. De tekenaar zijn brilletje besloeg van verbazing, moest ik hem nu ook al gaan uitleggen wat een hoer was. Wil je dat echt vroeg hij lullig aan Sharon. Ja, die woonde toch vroeger in deze bar, stelde Sharon verontwaardigd. De tekenaar was nog altijd niet over zijn verbazing van het onderwerp heen. Sharon vroeg hem toen ze eindelijk aan de hoek van de bar samen zaten te tekenen of haar hoer in de Frietkaas zou komen te staan, dat beloofde hij haar. De lam lul, want naar mijn weten is haar hoer nooit gepubliceerd, en kreeg ik wekelijks de vraag of haar hoer al in de Frietkaas stond. Achteraf maar goed ook, want stel dat ze hem op school had laten zien. Nou ja, het was een mooie tekening, dus echt erg zou het niet geweest kunnen zijn. Net toen ik zelf wat wilde gaan tekenen, kwam Moritz binnen, met een zilveren glitter pet op zijn mooie ronde hoofd. Meteen liet hij de planken hout waarmee hij liep op het rode ranzige tapijt vallen, en vroeg aan Sharon wat voor moois ze aan het tekenen was. Aan zijn blik te zien, was de vraag overbodig. Een dikke hoer, antwoordde mijn nichtje trots.
Met veel moeite liet Sharon haar kunstwerk achter, en maakte wij nog een rondje door Katendrecht en liet ik haar zien waar ooit de hoeren achter de ramen hadden gezeten. We gingen nog lekker een broodje kip kerrie eten, en lieten deze creatieve dag achter ons.

 November 5, 2019  Posted by at 22:44 Various  Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)