Pieter en ik, ik en Pieter

Pieter ken ik al lange tijd. Al sinds 1999. Toen ik nog jong, onschuldig en onbezonnen was. Ik was 32 jaar. Inmiddels ben ik 53 en sta ik al met 1 been in mijn graf. Niet dat dat een probleem is. C’ est la vie.

Ik werd een collega van zijn vorige vrouw Xandra en kwam toen bij hun thuis alwaar Pieter het hele huis had vol geschilderd. Zijn vorige vrouw is nog steeds 1 van mijn meest geliefde vrienden. Soms raak je vrienden kwijt gedurende je leven maar dat is bij ons niet het geval.

Ik vond zijn werk goed. Soms en beetje te heftig. Omdat ik al pikken genoeg had gezien in mijn (vorige) leven werd dit soms in zijn werk, voor mij, een beetje teveel. Maar goed. Dat is mijn probleem.

Inmiddels hangen sommige stukken van hem nu al jaren aan mijn muur.

Daar hij, met name Xan, mij met enige overredingskracht ook in een speelfilm van hem heeft laten spelen. “ Sudderen” Geproduceerd door Itam.

Helaas ben ik nooit… en echt onterecht, niet doorgebroken. Het talent spatte van het scherm.

Ik speelde mee en de opnames namen, na mijn werk, enkele avonden en middagen in beslag. 

Leuk om dat te doen en zeker om het eindresultaat te bekijken.

Maar nogmaals, echt niet terecht dat ik niet ben doorgebroken.

Genoeg over mij!

Pieter kan een hele goede en leuke verteller zijn die je een hele avond kan entertainen. Ik heb meerdere van zulke avondjes in Schiedam op de Hoofdstraat meegemaakt. Supergezellig. Echt heel veel gelachen.

Het waren toffe tijden.

Zelfs een kort weekendje weg was relaxed en een feest. Gewoon gezellig, ongedwongen. Jammer dat mijn ex er bij was. Nee hoor. Pieter had met hem ook een goede band en zelfs ook hij heeft meegespeeld in een film ( shit, daar speelde ik ook een klein rolletje in).

Buiten het vertellen, schilderen en de honden uitlaten is Pieter voor mij een goede vriend. Ik kan me niet voor de geest halen dat we ooit een woordenwisseling of ruzie hebben gehad…… nooit.

Als Xan en Pieter bij me op bezoek kwamen zorgde Xan er altijd voor dat Pieter potloden, stiften en papier bij zich had zodat hij zich ook goed kon vermaken.

Nou  een paar tekeningen die hij hier maakte staan nu getatoeëerd op mijn been en enkel.

Dan nog de melt art die hier in mijn huis hangt. Wij gingen naar ons werk (mijn ex en ik, gelukkig niet hetzelfde werk) en toen we terug kwamen had Pieter een kunststuk voor ons gemaakt. Toen we eenmaal uit de bedwelmende lijm en verf spuitbussen geraakten was ik oprecht diep onder de indruk. De kleuren, het hele pallet, prachtig.

Ik vond en vind het nog steeds geweldig. Het is gemaakt op een specifieke plek in mijn woonkamer. Dit heeft wel het gevolg dat het nergens anders kan hangen.

Andere vrienden hebben zich het al toegeëigend voor als ik dood ben. Middels een vloeitje die er onder geplakt is.

Tja vrienden.

Dan nog de ontmoetingen met Joan en John Bob uit Texas.

Geweldige ervaringen. Ik heb een hoop met ze meegemaakt.

Ze maakte, totdat ze verhuisde een groot deel van mijn leven uit. Ze gaven mijn leven kleur, liefde en vriendschap.

Het gemis blijft groot nadat ze besloten in Nieuwleusen te gaan wonen. Niet meer ff snel langs na het werk, ff snel buurten. Dat was voorbij. Met pijn in mijn hart moest ik ze laten gaan. Ze waren niet te stoppen en voor Pieter was het waarschijnlijk ook beter. Minder input, meer rust.

Voor mij betekende het een diep gat. Mijn vrienden woonden niet meer in de buurt en het er naar toe rijden vergt nu tijd en planning.

Nu Xan en Pieter niet meer bij elkaar zijn zie ik Pieter niet meer live. Corona heeft daar wel wat mee te maken.

Hij zou naar Rotterdam komen voor een opening maar die ging niet door, zoals er tegenwoordig niets meer doorgaat.

Maar uit het zicht betekend niet uit het hart.

Dus daar zal Pieter altijd zitten.

X

Dees

Uiteraard ben ik heel gelukkig met het plekje Dees, ik zal er netjes mee omgaan.

Je zit ook in mijn hart. Het waren vaak leuke dagen met jou en Chris (zal ik hem maar noemen je ex). Wat hebben wij gelachen en wat waren wij het zo nu en dan behoorlijk on eens.

Je hebt mij er zelfs voor vermoord, gelukkig was dat in de film Sudderen. Wat had ik een moeite met die seks scene die uiteindelijk tot een hart stilstand van mij zou lijden. Jouw enthousiasme over mijn werk motiveerde mij altijd om waar ik mee bezig was niet te laten vallen. Jij hebt na onze tijd in Schiedam, je dromen waar te maken door zoveel je kan te reizen, en natuurlijk keihard te werken als zuster. Ik hoop dat je ooit een boek zal gaan schrijven, want dat kan je op zeker, en het zal de mensen boeien.

Title: Stukje over onze vriendschap van  Dees van der Meij | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Various