Vrijwilligersbank

Ik was opzoek naar vrijwilligerswerk om mijn uitkering te behouden. Zo kwam ik dus uit bij de vrijwilligersbank. Daar had ik een afspraak met een mooie vriendelijke stagiaire die tegen mij begon over Galerie Slaphanger. Ik dacht toen, nou dat is best een vreemde naam voor een Galerie, vast verzonnen door één of andere autist (net als ik zelf) die niet weet wat die nou met zijn leven aan moest. Maar goed, ik zei tegen de stagiaire dat ze een afspraak voor mij kon maken met de Galerie. Ze maakte een afspraak met de vrouw van de eigenaar, waar ik nogal verbaasd over was, mevrouw Xandra Severien. De afspraak was in één of ander oud schoolgebouw. Toen ben ik er heen gegaan met het lood in mijn sneakers, maar ik was aangenaam verrast door Xandra haar vriendelijkheid. Hoe kon zij het uithouden met zo’n autistische lul. Ze vroeg mij het hemd van het lijf over van alles en nog wat. Toen het gesprek was afgerond werd mij gevraagd naar Galerie Slaphanger te gaan. Ik daarheen in Rotterdam West (kommie nota bene van Zuid), het was een tyfus eind, maar je moet er wat voor over hebben.

En daar was hij dan, de eigenaar Pieter Zandvliet. Het autisme van hem was over duidelijk aanwezig. Maar al met al viel er goed met hem te communiceren. Na een er een paar keer gewerkt te hebben, ging ik samen met Pieter Flyeren met flyers informatie wat er te doen was in Slaphanger. Van de Nieuwe Binnenweg liepen wij naar de Witte de Withstraat die in die tijd vol met toffe galeries zat. We hadden veel plezier met elkaar ondanks zijn autisme. Later kreeg ik zelf de diagnose autisme en verloren wij elkaar uit het oog. Mijn moeder Carla vond Pieter op Facebook, en zo kwamen wij weer met elkaar in contact. Op een expositie van Pieter in de Outsider Art Galerie te Amsterdam (ja daar) zag ik Pieter weer voor het eerst en dacht daar heb je die autist weer, nee hoor het was een genoegen hem weer te zien en we hebben contact tot op de dag van vandaag.

Pieter: Nou allereerst bedankt voor je stukje Peter. Had mij even laten weten dat jij toen al wist dat ik autistisch was, dat had mij een hoop ellende bespaard, of nou ja, ik had er rekening mee kunnen houden. Ik lees nu voor het eerst dat jij ook autistisch bent, ik was in de veronderstelling dat je alleen seksistisch was, leuk om elkaar nog beter te leren kennen zo, heb je nog meer geheimen voor mij, Pik omhoog?

Ik ben erg blij dat je toen met je ouders naar mijn expositie kwam in onze mooie hoofdstad. We hebben daarna een hoop beleefd. Ik ben vaak bij je wezen logeren op Zuid (best gaaf hoor tegenwoordig Zuid) En andersom jij in Nieuwleusen. Je hebt een maand lang geholpen aan de documentaire film van de Argentijnse cineasten Cecilia Garizoain en Florencia Scarano ,”Maybe I should draw”, we hebben een paar keer opgetreden met onze band,”Boetlek Underground Escape”. En ik vergeet bijna ons naamloze adoptie fantasie dochtertje te noemen, heb je haar de laatste tijd nog wel eten gegeven?

Peter onder de naam Masic te vinden Instagram. Iedere dag maakt hij een kunstwerkje op canvas, een sculptuur of een sticker, regelmatig zet hij ergens in Rotterdam een werkje door hem bewerkt neer. Een druk baasje die Masic.

Title: Stukje van Peter van Hemert met een reactie van Pieter Zandvliet | Artist: Pieter Zandvliet | Category: Various
Pieter and his friend Peter van Hemert